Archief - Wel of geen kinderen krijgen, de voor- en nadelen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Tonerider
Legacy Member
persoonlijk heb ik wel een aantal redenen (waar niemand mee akkoord moet gaan natuurlijk), sommige zijn ronduit egoistisch, anderen juist niet:
1/ de wereld is te rot. geweld, pedo's, vervuiling, ... hier wil ik echt geen kind in doen opgroeien.
2/ ik kan mijn kind geen goede toekomst garanderen. De gezondheid kan tegenslagen, financieel kan er van alles mis gaan, ze kunnen de verkeerde vrienden krijgen, ...
3/ liever geen kind dan er 1 te hebben en het dan kwijt te spelen. (door een miskraam, een ziekte of een accident) Dan ben je getraumatiseerd voor heel je leven.
4/ je weet nooit wat je kind later zal worden. Hitler was ooit ook een lieve schattige baby die kirrende geluidjes maakte, zo was Hans Van Themsche, Breyvik, Dutroux, en consoorten. Vraag me af hoe hun ouders zich gevoeld moeten hebben toen ze de daden van hun kind zagen.
5/ mijn familielijn mag hier eindigen. Er is nog niet veel goeds uit gekomen.
6/ ik wil mijn vrijheid niet kwijt. Nu kunnen we grote reizen maken, weg gaan wanneer we willen, etc.
7/ geen gezaag, gebleit, gebekvecht aan mijn kop, noch puberende tieners.
8/ kinderen veroorzaken stress. (daarom dat mensen die een kindje kopen om hun relatie te redden idioten zijn. Als de relatie al onder spanning staat, moet je niet nog wat meer stress er op zetten. ) Ik probeer zo stressloos mogelijk te leven aangezien stress een enorme impact op mijn gezondheid en gevoel heeft.
9/ wandel eens rond in een supermarkt en kijk eens hoeveel gelukkige ouders er rondlopen. Je hebt er, maar ze zijn in de minderheid.
Moet wel zeggen: soms denk ik eens van hoe zou het leven zijn met een kind, maar als ik dan een paar uur bij vrienden ben die kinderen hebben (en het zijn echt goede ouders) dan is mijn vraag al rap beantwoord. No thank you, ma'am. Ik hou van kinderen maar retourneer ze graag bij de ouders zodra het gejank begint.
Nee hoor, we zijn gelukkig met ons tweetjes en dat vind ik al een prestatie op zich.
1/ de wereld is te rot. geweld, pedo's, vervuiling, ... hier wil ik echt geen kind in doen opgroeien.
2/ ik kan mijn kind geen goede toekomst garanderen. De gezondheid kan tegenslagen, financieel kan er van alles mis gaan, ze kunnen de verkeerde vrienden krijgen, ...
3/ liever geen kind dan er 1 te hebben en het dan kwijt te spelen. (door een miskraam, een ziekte of een accident) Dan ben je getraumatiseerd voor heel je leven.
4/ je weet nooit wat je kind later zal worden. Hitler was ooit ook een lieve schattige baby die kirrende geluidjes maakte, zo was Hans Van Themsche, Breyvik, Dutroux, en consoorten. Vraag me af hoe hun ouders zich gevoeld moeten hebben toen ze de daden van hun kind zagen.
5/ mijn familielijn mag hier eindigen. Er is nog niet veel goeds uit gekomen.
6/ ik wil mijn vrijheid niet kwijt. Nu kunnen we grote reizen maken, weg gaan wanneer we willen, etc.
7/ geen gezaag, gebleit, gebekvecht aan mijn kop, noch puberende tieners.
8/ kinderen veroorzaken stress. (daarom dat mensen die een kindje kopen om hun relatie te redden idioten zijn. Als de relatie al onder spanning staat, moet je niet nog wat meer stress er op zetten. ) Ik probeer zo stressloos mogelijk te leven aangezien stress een enorme impact op mijn gezondheid en gevoel heeft.
9/ wandel eens rond in een supermarkt en kijk eens hoeveel gelukkige ouders er rondlopen. Je hebt er, maar ze zijn in de minderheid.
Moet wel zeggen: soms denk ik eens van hoe zou het leven zijn met een kind, maar als ik dan een paar uur bij vrienden ben die kinderen hebben (en het zijn echt goede ouders) dan is mijn vraag al rap beantwoord. No thank you, ma'am. Ik hou van kinderen maar retourneer ze graag bij de ouders zodra het gejank begint.
Nee hoor, we zijn gelukkig met ons tweetjes en dat vind ik al een prestatie op zich.
Soals
Legacy Member
Sdc zei:
Dat is dan jouw mening en ik accepteer die.
Ik wil echter wél kinderen.
Maar om dan toch even mijn mening ivm. jouw mening te delen:
1. Dat is een subjectief iets. Ik vind de wereld juist een mooie plek.
2. Ik ben er van overtuigd dat ik dit wél kan. Trouwens, zo moet je aan niets beginnen aangezien alles kan tegenslagen.
3. Waarom al meteen denken aan kwijtspelen? Inderdaad, het kan. Maar is dat dan een reden om geen kind te krijgen?
Ik kan ook een hond uit het asiel halen, die kan ook sterven. Is dat dan een reden om geen hond in huis te halen?4. Dat kan je inderdaad niet weten. Maar procentueel maken dat soort mensen nog geen 100ste uit van onze samenleving. Geen kind krijgen omdat de kans 1/1000.... is dat het één of andere gek wordt!?
5. Persoonlijk. Ik weet niets van die situatie.
6. Ja, ik zal opofferingen moeten doen voor mijn kinderen. Maar ik zal die maar al te graag nemen. Die keuze maak je voor jezelf.
7. Niet elk kind zaagt/weent/ is een puberende tiener. Ik ken genoeg kinderen die serieus meevallen. En dit soort dingen kunnen nu eenmaal horen bij het opvoeden van kinderen.
8. Kinderen hoeven daarom geen stress te veroorzaken. Dit hangt natuurlijk af hoe bestendig je ertegen bent. Ikzelf ben héél stressbestendig dus opzich heb ik daar weinig problemen mee.
9. In de supermarkt!? Ik ken genoeg ouders om te weten dat velen gelukkig zijn met hun kind(eren).
Natuurlijk moet je zelf bepalen of je kinderen wilt. En ik begrijp ook langs jouw kant dat je dat niet zou willen. Maar op zich moet je daar geen verantwoording voor af te leggen. Iedereen beslist op dat gebied namelijk zelf wat hij/zij wil.
KnightOfCydonia
Legacy Member
Ik vind deze discussie eigenlijk nogal zwart-wit, ik zie zowel voordelen in een leven zonder kinderen als een leven met, en aangezien je altijd op latere leeftijd aan kinderen kan beginnen na van het leven zonder genoten te hebben, of omgekeerd, nadat de kinderen het huis uit zijn alsnog van een leven "zonder" - tenminste qua onderhoudszorgen - kan genieten, moet dit toch zo niet zijn.
Wat mij wel een gruwelscenario lijkt zijn van die supergrote gezinnen met 6-7 kinderen of meer
, vroeger was dit misschien nog doenbaar of zelfs noodzakelijk, maar tegenwoordig lijkt me dit niet alleen praktisch bijna onhaalbaar maar ook immoreel vanuit ecologisch standpunt, misschien in plaats van kinderbijslag te laten toenemen bij elk kind, dit om te keren, en te laten afnemen, kwestie van dit financieel alleszins te ontmoedigen, en/of kinderbijslag om te vormen tot een belastingkorting op je loon, in plaats van een uitkering.
Wat mij wel een gruwelscenario lijkt zijn van die supergrote gezinnen met 6-7 kinderen of meer
, vroeger was dit misschien nog doenbaar of zelfs noodzakelijk, maar tegenwoordig lijkt me dit niet alleen praktisch bijna onhaalbaar maar ook immoreel vanuit ecologisch standpunt, misschien in plaats van kinderbijslag te laten toenemen bij elk kind, dit om te keren, en te laten afnemen, kwestie van dit financieel alleszins te ontmoedigen, en/of kinderbijslag om te vormen tot een belastingkorting op je loon, in plaats van een uitkering.
KnightOfCydonia
Legacy Member
Je kan de vergrijzing niet stoppen, enkel uitstellen. Het is net doordat de voorbije generaties vrij plots van grote gezinnen naar kleine gezinnen zijn gegaan, en we met een systeem zitten waarbij in plaats van geld voor zichzelf opzij te zetten, men de rekening naar de jongere generaties doorschuift, dat we nu met een probleem zitten.
Als je kinderen wil hebben, moet je ook de reflex hebben om de wereld een betere plaats voor je kinderen te willen maken, een reflex die vorige generaties onvoldoende lijken te hebben gehad als je kijkt naar de huidige stand van zaken - overheidsschulden die als een zwaard van Damocles boven ons hoofd hangen, milieuvervuiling, etc. -.
Als je kinderen wil hebben, moet je ook de reflex hebben om de wereld een betere plaats voor je kinderen te willen maken, een reflex die vorige generaties onvoldoende lijken te hebben gehad als je kijkt naar de huidige stand van zaken - overheidsschulden die als een zwaard van Damocles boven ons hoofd hangen, milieuvervuiling, etc. -.
brandon_
Legacy Member
Patatten zei:
Wat alleen maar toe te juichen is.
1 à 2 kinderen per gezin: super!
Maar waarom de kinderbijslag per kind daaropvolgend nog steeds hoger en hoger is, is voor mij een compleet raadsel... Het zou net moeten ontmoedigd worden om meer dan 2 kinderen te krijgen door minder kinderbijslag vanaf het 3e kind te geven
De tijd dat we als land "blij" konden zijn wanneer het bevolkingsaantal weer was gestegen, ligt nu toch al een tijdje achter ons me dunkt...
Tonerider
Legacy Member
Jeffer1980 zei:Een supermarkt is niet echt de meest geschikte plaats om oudergeluk af te meten. Veel van die marketing toestanden zijn speciaal afgericht voor klein mannenGe hebt wel gelijk dat is effe rustig naar de winkel gaan verleden tijd is met kinderen.
Bij puntje 3 ga je wel even kort door de bocht, imo. Er is toch wel een reuzegroot verschil tussen het sterven van je hond en van je kind. Ik heb in mijn naaste omgeving gezien wat het met iemand doet.Patatten zei:Dat is dan jouw mening en ik accepteer die.
Ik wil echter wél kinderen.
Maar om dan toch even mijn mening ivm. jouw mening te delen:
1. Dat is een subjectief iets. Ik vind de wereld juist een mooie plek.
2. Ik ben er van overtuigd dat ik dit wél kan. Trouwens, zo moet je aan niets beginnen aangezien alles kan tegenslagen.
3. Waarom al meteen denken aan kwijtspelen? Inderdaad, het kan. Maar is dat dan een reden om geen kind te krijgen?
4. Dat kan je inderdaad niet weten. Maar procentueel maken dat soort mensen nog geen 100ste uit van onze samenleving. Geen kind krijgen omdat de kans 1/1000.... is dat het één of andere gek wordt!?
5. Persoonlijk. Ik weet niets van die situatie.
6. Ja, ik zal opofferingen moeten doen voor mijn kinderen. Maar ik zal die maar al te graag nemen. Die keuze maak je voor jezelf.
7. Niet elk kind zaagt/weent/ is een puberende tiener. Ik ken genoeg kinderen die serieus meevallen. En dit soort dingen kunnen nu eenmaal horen bij het opvoeden van kinderen.
8. Kinderen hoeven daarom geen stress te veroorzaken. Dit hangt natuurlijk af hoe bestendig je ertegen bent. Ikzelf ben héél stressbestendig dus opzich heb ik daar weinig problemen mee.
9. In de supermarkt!? Ik ken genoeg ouders om te weten dat velen gelukkig zijn met hun kind(eren).
Natuurlijk moet je zelf bepalen of je kinderen wilt. En ik begrijp ook langs jouw kant dat je dat niet zou willen. Maar op zich moet je daar geen verantwoording voor af te leggen. Iedereen beslist op dat gebied namelijk zelf wat hij/zij wil.
9/ supermarkt was maar een vb.
je kan natuurlijk elk van die dingen apart weerleggen, maar het is het samengestelde dat bij mij de balans naar geen kinderen doet overslaan. Ik besef dat er ook een aantal voordelen zijn aan kinderen en dat ze je vreugde geven. Maar als ik de afweging maak, dan is bij mij het sop de kolen niet waard. Als er 'bij accident' een zou komen, dan zou ik er natuurlijk wel liefdevol voor zorgen.
Persoonlijk denk ik dat maar weinig mensen die aan kinderen beginnen echt hebben nagedacht over de impact op hun leven en het feit dat opvoeden niet enkel een pamper verversen en een papfles geven is.
Soals
Legacy Member
Bij puntje 3 gaat het niet over het gevoel dat je hebt na het verliezen van iets. Het gaat erover dat je niet moet afgaan van zo'n redeneringen. Je kan namelijk alles verliezen in je leven. Als iedereen die redenering van jou zou doortrekken zou niemand ooit nog iets doen... Het kan namelijk misgaan.
Maar zoals ik al eerder zei: iedereen bepaald dat voor zichzelf. Als jij geen kinderen wilt. Wat heb ik daar dan over te zeggen? Niets.
En inderdaad, Furiez. Ook één van de redenen. Sommige vrouwen kiezen bewust nier voor kinderen voor bv. een carrière.
Maar zoals ik al eerder zei: iedereen bepaald dat voor zichzelf. Als jij geen kinderen wilt. Wat heb ik daar dan over te zeggen? Niets.
En inderdaad, Furiez. Ook één van de redenen. Sommige vrouwen kiezen bewust nier voor kinderen voor bv. een carrière.
lantaarnpaal
Legacy Member
Emiel Goelen zei:
²
https://www.beyondgaming.be/archive/werk-studie.130/studeren-en-getrouwd.664419
En dan nog van de sociale zekerheid willen stelen ook
Efsane 66
Legacy Member
Ik zie dat vaak dat mensen die kinderen hebben, de kinderen niet meer goed kunnen opvoeden. Na hun 18de zeggen ze, vanaf nu doe je maar wat je wilt. Interesseert mij niet, ga maar verhuizen. Als ze hun kinderen zo opvoeden, zullen ze na een tijdje zeker een junkie worden zonder respect.. Beter dat ze dan geen kinderen maken. Of beter dat ze een cursus "hoe kinderen opvoeden" volgen voordat ze een kindje maken.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.