Archief - Verliefd zijn is een hel!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
wiseguy444
Legacy Member
MetalG zei:Verstand op lul en gaan!
---
Hahaha,
O.T.Je hebt het op de beste manier opgelost.
Had je het ´s avonds in bed gezegd was heel de avond en ochtend vreemd en naar de knoppen.
Nu ze het weet kan het er alleen maar op vooruitgaan.
Mocht het een afwijzing worden, dan heb je dat ook al meegemaakt voor de volgende die in je leven komt, dan hoef je daar zo ni meer voor te vrezen en misschien sneller iets zeggen voor jullie goede "vrienden" worden.
Veel succes, hopelijk komt het toch in orde.
Ik heb het ook ooit meegemaakt hoor, afgewezen omdat we beste vrienden waren.
Dat heb ik nooit begrepen aan vrouwen, waarom geen koppel worden als je vrienden bent?
Das volgens mij toch het leukste wat er bestaat, een koppel worden met je beste vriendin?
Wat verlies je dan?niks toch.
Die beste vriendin heb ik niet meer gezien nu we ondertussen 15j verder zijn.
Kimsy
Legacy Member
Ten eerste wil ik de topictitel beamen: verliefd zijn ís echt een hel. Het kan heel mooi zijn (geniet ervan), maar besef dat het elk moment kan omkeren. Je voelt je zwak, kwetsbaar en je bent onzeker over je gevoelens en gedachten.
Verder vind ik dat je het juist hebt aangepakt door gewoon eerlijk te zijn tegen haar. Eerlijkheid is zó belangrijk. Ik begrijp dat het iemand best kan afschrikken, maar zoals ik het lees, heeft ze niet heel vreemd gereageerd. Wat ik wel spijtig vind is dat zij niet al haar gevoelens op tafel heeft gegooid, maar jou een beetje in het ongewisse heeft gelaten. Niets erger dan dat, want geef toe: je hebt je sindsdien waarschijnlijk constant afgevraagd wat ze je nou precies wilde vertellen? (weet je het nu trouwens al?)
Het kan natuurlijk nog alle kanten op gaan, maar ik vind dat als iemand echt verliefd op je is, dat je dat wel merkt. Geen spelletjes, geen onduidelijkheid. De ander moet overduidelijk tonen dat hij/zij verliefd op de ander is. Maar aan de andere kant: liefde kan groeien naarmate je elkaar beter leert kennen en vaker met elkaar optrekt. Rush het niet, geef het de tijd en geniet gewoon van elk moment dat je met haar bent. Succes nog!
Verder vind ik dat je het juist hebt aangepakt door gewoon eerlijk te zijn tegen haar. Eerlijkheid is zó belangrijk. Ik begrijp dat het iemand best kan afschrikken, maar zoals ik het lees, heeft ze niet heel vreemd gereageerd. Wat ik wel spijtig vind is dat zij niet al haar gevoelens op tafel heeft gegooid, maar jou een beetje in het ongewisse heeft gelaten. Niets erger dan dat, want geef toe: je hebt je sindsdien waarschijnlijk constant afgevraagd wat ze je nou precies wilde vertellen? (weet je het nu trouwens al?)
Het kan natuurlijk nog alle kanten op gaan, maar ik vind dat als iemand echt verliefd op je is, dat je dat wel merkt. Geen spelletjes, geen onduidelijkheid. De ander moet overduidelijk tonen dat hij/zij verliefd op de ander is. Maar aan de andere kant: liefde kan groeien naarmate je elkaar beter leert kennen en vaker met elkaar optrekt. Rush het niet, geef het de tijd en geniet gewoon van elk moment dat je met haar bent. Succes nog!
Liquigi
Legacy Member
goeie balWoodster zei:
heb vorig jaar toch bijna 10 maanden(!) gechat met een meisje (nicht van kameraad) dat ik serieus zag zitten, maar ik had het lef niet om het haar te zeggen. In juli hoorde ik dat ze een vriend had, heeft toch effe geduurd voordat ik daarover was. En nu hoorde ik vorige week van die kameraad dat ze mij ook zag zitten
ad:Bananarama
Legacy Member
Woodster zei:
Als ze er voor open staat om alleen met jou op reis te gaan, dan wil dat twee dingen zeggen:
- ze heeft door dat je gevoelens hebt voor haar (ze moet al echt achterlijk zijn om dat niet door te hebben...)
- ze vindt het helemaal niet erg dat jij gevoelens hebt voor haar, integendeel.
Wat jij moet doen:
- vraag of ze eens bij jou thuis een film wil komen zien. Iedereen weet waar dat codetaal voor is, maar als ze "nee" zou zeggen lijd je toch geen zichtverlies. Ideale test dus.
Als ze toezegt en het is zover, dan maak je die avond je move (zorg er wel voor dat jullie alleen zijn, uiteraard). Niets blabla over gevoelens, want dan fok je jezelf alleen maar op en kan het awkward worden. Je kust haar gewoon, punt.
Tips:
- klein beetje (!) drank kan wonderen doen, bij allebei...
- ga naast haar in de zetel zitten, en werk met stapjes, dus niet zomaar ineens je mond op die van haar vlammen. Dus dat wil zeggen je raakt haar eerst "toevallig" lange tijd aan, je voet raakt haar been, je arm raakt die van haar, dat soort dingen. Langzaam aan leun je wat meer tegen haar aan. Als je voelt dat ze zich niet terugtrekt, dan waag je je kans. Zodra je haar gekust hebt, zou het redelijk vanzelfsprekend moeten zijn dat je meer met haar wil, en is een gesprek daarover al veel minder moeilijk.
EDIT: Blijkbaar komt mijn uitleg al te laat
Tips voor anderen in dit soort situaties dan maar...Woodster
Legacy Member
Haha .
Achja, ik denk dat het voor haar een heel moeilijke situatie is. Ze heeft duidelijk aangegeven dat ze tijd nodig heeft om haar gedachten te kunnen plaatsen en verwoorden aan mij. Ze heeft uiteindelijk alles in een brief geschreven die ze aan mij gaat afgeven. Klinkt kinderachtig en vreemd, maar als dat de beste manier is om haar uit te drukken aan mij, dan vind ik het best. Als ik die brief heb gelezen en de situatie van haar kant wat beter kan begrijpen, dan kan ik er nog altijd met haar over praten nadien. Ik ben vooral benieuwd wat ze me te zeggen heeft, en hoe heftig haar kant van het verhaal gaat zijn. Het zit haar duidelijk diep.
Edit : Die trucs die je vernoemt (het toevallige maar toch te lange lichamelijke contact) heb ik eigenlijk wél al toegepast toen we samen naast elkaar lagen en die film aan het zien waren. Ook die momenten van die seconde te lang oogcontact zijn er geweest. Blijkbaar is het toch geen garantie op succes, want een week later wijst ze me af...
. Achja, ik denk dat het voor haar een heel moeilijke situatie is. Ze heeft duidelijk aangegeven dat ze tijd nodig heeft om haar gedachten te kunnen plaatsen en verwoorden aan mij. Ze heeft uiteindelijk alles in een brief geschreven die ze aan mij gaat afgeven. Klinkt kinderachtig en vreemd, maar als dat de beste manier is om haar uit te drukken aan mij, dan vind ik het best. Als ik die brief heb gelezen en de situatie van haar kant wat beter kan begrijpen, dan kan ik er nog altijd met haar over praten nadien. Ik ben vooral benieuwd wat ze me te zeggen heeft, en hoe heftig haar kant van het verhaal gaat zijn. Het zit haar duidelijk diep.
Edit : Die trucs die je vernoemt (het toevallige maar toch te lange lichamelijke contact) heb ik eigenlijk wél al toegepast toen we samen naast elkaar lagen en die film aan het zien waren. Ook die momenten van die seconde te lang oogcontact zijn er geweest. Blijkbaar is het toch geen garantie op succes, want een week later wijst ze me af...
babar
Legacy Member
Hooray for tips :applause:Bananarama zei:
Had ik zulke tips 15 jaar geleden ook maar gekregen, had me een hoop awkwardness bespaard in m'n tienerjaren
O.T.: Uw situatie doet me erg denken aan de mijne, heb een soortgelijke situatie meegemaakt. Wij waren ook vrienden, maar eigenlijk closer dan vrienden hoorden te zijn. Ook mijn gevoelens laten weten, langs de andere kant was het veel onduidelijker, nooit echt te horen gekregen dat er niks mogelijk zou zijn, maar ook nooit dat er wel iets mogelijk zou zijn. Uiteindelijk wel friends gebleven, hoe moeilijk het voor mij ook was en na 6 maanden is het er dan toch van gekomen. Ondertussen bijna 15 jaar samen...
Jouw situatie inschatten ga jij waarschijnlijk het best kunnen, nadat je met haar gesproken hebt of haar brief gelezen hebt, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het voor haar ook niet 100% nee is, maar dat ze er mee in de knoop zit. Dan is aan jou de keuze of je het waard vindt om voor haar te blijven vechten, en of je het kan opbrengen (is moeilijk en pijnlijk voor jou, zie dat je er zelf niet aan ten onder gaat).
Woodster
Legacy Member
Wauw, dit topic verdient misschien wel een allerlaatste update... 'T begint precies een online dagboek te worden, maar het helpt me blijkbaar wel...
Hoofdstuk 4 (Ongeveer?) : De brief
Vandaag was het een heel vreemde dag voor mij. Ik zou haar voor 't eerst terugzien sinds donderdag, wanneer ik haar had verteld over m'n gevoelens. Zij had gezegd dat ze al haar bedenkingen in een brief ging zetten, omdat ze me nog wat wou vertellen.We hadden wél dit weekend gezegd tegen elkaar (via facebook) dat ik die brief vandaag ging krijgen, zodat ik uitsluitsel had over de situatie.
Vandaag zag ik haar dus, en we zaten samen met nog 2 klasgenoten in de refter. Ik begon m'n krant te lezen, omdat ik gewoon geen zin had of de moed vond om tegen haar te beginnen praten. na een halfuurtje waar zij tegen de andere klasgenoten aan het babbelen was begon ik toch maar wat te zeveren tegen haar. Na 5 minuten had ik echter toch nog altijd een heel ongemakkelijk gevoel, en dus zei ik tegen haar dat ik naar huis ging. Ik vertrok, maar had m'n brief nog niet. Uiteindelijk naar buiten gelopen, beseft dat ik toch geen dag meer in het ongewisse wilde blijven, terug gewandeld naar onze tafel en het haar subtiel gevraagd. De brief zat in m'n rugzak.
Dus ik kom thuis, en begin die brief te lezen. Wat ze me vertelt is grotendeels wat ik al een beetje door had en vermoedde. Ze is erg in de war met haar gevoelens. In haar verleden heeft ze nooit echt stabiele relaties gehad. Haar vorige relaties zijn ongeveer allemaal begonnen door zattigheid. Daarbij kan ze gewoon niet het onderscheid maken tussen goede vriendschap en liefde. Ze zegt niet te weten wat liefde is, erg verward te zijn. Daarbij praat ze over bindingsangst, iets wat ik ook al wel dacht te herkennen bij haar (erg soepel en joviaal in de omgang, erg moeilijk praten over gevoelens tegen anderen. Haar gedrag in school was, zo zag ik het toch al een tijdje, duidelijk een afweermechanisme. Tegenover mij deed ze vaak helemaal anders, persoonlijker.)
Maar dus : Het komt er op neer dat ze niet weet of ze echt liefde voelt voor mij. Ze zegt dat ze de dingen herkent die ik tegen haar heb gezegd donderdag (Zo zegt ze bijvoorbeeld dat als ik op school ben, het haar dag goed maakt, dat school weer zin kreeg voor haar. Ze zegt dat ze ook mijn aandacht wilt, dat ze zich goed voelt bij mij, dat ze me al een paar keer wou vragen om te blijven eten, dat ze me mist etc.), maar dat ze gewoon niet de vlinders in haar buik voelt. Dat ze niet weet of deze nog gaan komen, maar dat ze er wel nieuwsgierig naar is. Daarbij zegt ze wel angst te hebben. Angst voor de toekomst waar deze 'vlinders' misschien nooit zullen komen, angst om mij aan het lijntje te houden, en angst om mijn vriendschap te verliezen.
... Zij weet dus niet hoe ze zich voelt, en ik weet totaal niet wat ik met deze nieuwe wending aan moet. Ik zou het tijd willen geven, maar heb schrik om teveel tijd te geven. Ik heb schrik dat de tijd ons enkel verder van elkaar zal drijven. Ik wil ook niet de jongen zijn die haar moet overtuigen van het feit dat ze weldegelijk meer voelt dan wat je voor een normale vriend voelt. Want zo zie ik het toch. Je mist geen doodnormale vriend, een doodnormale vriend maakt je dag niet door gewoon aanwezig te zijn. Maar dan denk ik dat het niet mijn taak is om haar dat duidelijk te maken. Dat moet ze zelf doen, maar wat als het haar niet lukt?
Fjew. Wat een situatie...
Hoofdstuk 4 (Ongeveer?) : De brief
Vandaag was het een heel vreemde dag voor mij. Ik zou haar voor 't eerst terugzien sinds donderdag, wanneer ik haar had verteld over m'n gevoelens. Zij had gezegd dat ze al haar bedenkingen in een brief ging zetten, omdat ze me nog wat wou vertellen.We hadden wél dit weekend gezegd tegen elkaar (via facebook) dat ik die brief vandaag ging krijgen, zodat ik uitsluitsel had over de situatie.
Vandaag zag ik haar dus, en we zaten samen met nog 2 klasgenoten in de refter. Ik begon m'n krant te lezen, omdat ik gewoon geen zin had of de moed vond om tegen haar te beginnen praten. na een halfuurtje waar zij tegen de andere klasgenoten aan het babbelen was begon ik toch maar wat te zeveren tegen haar. Na 5 minuten had ik echter toch nog altijd een heel ongemakkelijk gevoel, en dus zei ik tegen haar dat ik naar huis ging. Ik vertrok, maar had m'n brief nog niet. Uiteindelijk naar buiten gelopen, beseft dat ik toch geen dag meer in het ongewisse wilde blijven, terug gewandeld naar onze tafel en het haar subtiel gevraagd. De brief zat in m'n rugzak.
Dus ik kom thuis, en begin die brief te lezen. Wat ze me vertelt is grotendeels wat ik al een beetje door had en vermoedde. Ze is erg in de war met haar gevoelens. In haar verleden heeft ze nooit echt stabiele relaties gehad. Haar vorige relaties zijn ongeveer allemaal begonnen door zattigheid. Daarbij kan ze gewoon niet het onderscheid maken tussen goede vriendschap en liefde. Ze zegt niet te weten wat liefde is, erg verward te zijn. Daarbij praat ze over bindingsangst, iets wat ik ook al wel dacht te herkennen bij haar (erg soepel en joviaal in de omgang, erg moeilijk praten over gevoelens tegen anderen. Haar gedrag in school was, zo zag ik het toch al een tijdje, duidelijk een afweermechanisme. Tegenover mij deed ze vaak helemaal anders, persoonlijker.)
Maar dus : Het komt er op neer dat ze niet weet of ze echt liefde voelt voor mij. Ze zegt dat ze de dingen herkent die ik tegen haar heb gezegd donderdag (Zo zegt ze bijvoorbeeld dat als ik op school ben, het haar dag goed maakt, dat school weer zin kreeg voor haar. Ze zegt dat ze ook mijn aandacht wilt, dat ze zich goed voelt bij mij, dat ze me al een paar keer wou vragen om te blijven eten, dat ze me mist etc.), maar dat ze gewoon niet de vlinders in haar buik voelt. Dat ze niet weet of deze nog gaan komen, maar dat ze er wel nieuwsgierig naar is. Daarbij zegt ze wel angst te hebben. Angst voor de toekomst waar deze 'vlinders' misschien nooit zullen komen, angst om mij aan het lijntje te houden, en angst om mijn vriendschap te verliezen.
... Zij weet dus niet hoe ze zich voelt, en ik weet totaal niet wat ik met deze nieuwe wending aan moet. Ik zou het tijd willen geven, maar heb schrik om teveel tijd te geven. Ik heb schrik dat de tijd ons enkel verder van elkaar zal drijven. Ik wil ook niet de jongen zijn die haar moet overtuigen van het feit dat ze weldegelijk meer voelt dan wat je voor een normale vriend voelt. Want zo zie ik het toch. Je mist geen doodnormale vriend, een doodnormale vriend maakt je dag niet door gewoon aanwezig te zijn. Maar dan denk ik dat het niet mijn taak is om haar dat duidelijk te maken. Dat moet ze zelf doen, maar wat als het haar niet lukt?
Fjew. Wat een situatie...
glashelder
Legacy Member
Tja. Je kan maar afwachten, zeker? Aan de ene kant is het inderdaad wat raar dat ze het niet goed weet (want mijn verliefdheden waren altijd vrij eh, niet-subtiel), maar wat ze dan weer zegt (dat ze je mist, dat het haar dag goedmaakt als je bent, dat ze je aandacht wil), wijst wél weer op toch grote interesse.
Dus euh. Ik weet het eigenlijk ook niet
Ik zou een beetje afwachten, misschien wordt het wel duidelijker voor haar (negatief of positief). Niet dat je nu jaren moet wachten 
Maar ik zou het nog een beetje tijd geven denk ik. En leuke dingen met elkaar doen! Misschien moet ze gewoon een beetje wennen aan het idee.
Dus euh. Ik weet het eigenlijk ook niet
Ik zou een beetje afwachten, misschien wordt het wel duidelijker voor haar (negatief of positief). Niet dat je nu jaren moet wachten Maar ik zou het nog een beetje tijd geven denk ik. En leuke dingen met elkaar doen! Misschien moet ze gewoon een beetje wennen aan het idee.HelpYouFall
Legacy Member
Voila, gewoon meer dingen samen (alleen, zonder al die andere losers in uw klas 
) doen, naar optredenkes enz gaan en gewoon af en toe eens proberen aan te halen. En zeker niet té lang met uw voeten laten rammelen, anders gaat het pijnlijk worden voor beiden. Zonder u valse hoop te willen geven, kan nog goed komen hoor, je moet gewoon haar vertrouwen winnen en laten zien dat je anders bent dan die vorige kerels. Fingers crossed...
) doen, naar optredenkes enz gaan en gewoon af en toe eens proberen aan te halen. En zeker niet té lang met uw voeten laten rammelen, anders gaat het pijnlijk worden voor beiden. Zonder u valse hoop te willen geven, kan nog goed komen hoor, je moet gewoon haar vertrouwen winnen en laten zien dat je anders bent dan die vorige kerels. Fingers crossed...Lefky
Legacy Member
Iedereen is met momenten wel is bang
Mss is dat omdat ze zich bij jou nog niet 100% veilig voelt fzo, kan ook iets anders zijn
Maar aan jou om te bewijzen dat jullie wel bij elkaar zouden passen
Zoals al gezegd afspreken en samen dingen doen
En vooral, geniet van die momenten
Mss is dat omdat ze zich bij jou nog niet 100% veilig voelt fzo, kan ook iets anders zijn
Maar aan jou om te bewijzen dat jullie wel bij elkaar zouden passen
Zoals al gezegd afspreken en samen dingen doen
En vooral, geniet van die momenten
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.