Woodster
Legacy Member
Hey iedereen,
Ik weet dat een openbaar forum misschien niet de beste plaats is om je gevoelens/persoonlijke leefwereld te delen met anderen, maar ik zit nu in een situatie waar ik graag over wil praten, met mensen die ik persoonlijk liever niet ken. Ik heb een vriendin waartegen ik dit allemaal gezegd heb, maar ik ben eens benieuwd of er mensen zijn die hetzelfde denken/doen als mij, en hoe die situatie voor hun is afgelopen dan. En wie weet zijn er hier wel mensen die me werkelijk kunnen helpen met hun woorden.
Hier mijn verhaal:
Ik ben een jongen van 19 die in z'n 2de jaar van het hoger onderwijs zit. Ik kwam dit jaar in een hele nieuwe klas, en uiteindelijk waren er 2 meisjes waar ik het erg goed mee kon vinden. Het ding is nu, en waarover deze hele tekst gaat, ik ben verliefd op één meisje.
Nu, ik ben in mijn leven nog nooit verliefd geweest. Ik heb vele vriendinnen gehad, en ik heb me soms wel aangetrokken gevoelen tot anderen, maar nooit echt iets serieus. Ik ben een complete leek qua relaties betreft. En dit jaar kom ik dus dit meisje tegen. We klikten van in het begin, en al snel begonnen we via sms en facebook al meer met elkaar te praten. We praten veel over muziek, gingen al eens op café (wel met nog wat anderen van de klas)... En dus nu, 2 maanden nadat ik haar heb leren kennen, ben ik helemaal weg van haar. Maar zoals de titel al doet vermoeden: Ik haat het. Ik haat het verliefd zijn.
Ik ben erg onzeker als het over relaties gaat, en sinds de gevoelens van verliefdheid voor haar zijn opgekomen, voel ik me gewoon ongemakkelijk als ik bij haar ben. Ik praat minder tegen haar, bang om fouten te maken. Ik heb haar dit ook eerlijk gezegd (niet dat ik verliefd ben, ik heb het als 'onzekerheid tov mensen die ik belangrijk acht, uit angst om hen te verliezen' uitgelegd) en ze reageerde hier zeer begripvol op.
Nu zou je zeggen: Grow some balls, en opgelost. Maar zo simpel is het niet. Ik zie echt af van deze situatie. Elke keer als ik op school aankom, en ik zie haar praten met een andere jongen, dan word ik oprecht ongelukkig. Als ik een smsje van haar krijg, denk ik 'dat zal ze ook wel naar die andere jongen van de klas sturen' enz. Ik ben enorm jaloers blijkbaar... Iets wat ik nog nooit heb meegemaakt.
Verder ervaar ik ook ENORME stress tegenwoordig. Ik voel echt dat mijn schouders al 3 weken strak staan van de stress. Als ik op school kom, word het alleen maar erger. Ik voel ook gewoon de stress. Ik ben niet bang om tegen haar te praten, dat niet, maar ik krijg stress als ik haar tegen andere jongens zie praten, eigenlijk 1 bepaalde jongen...
Misschien ook nog nodig om de context tussen ons te schetsen : Ik had haar gezegd dat ik The xx een topgroep vind en dat zij naar de lotto-arena kwamen. Uiteindelijk gingen we samen, met die andere goede vriendin van ons. We zouden daarna met ons driëen 3 dagen een reisje maken, omdat we toch geen school hadden. Nu kan die vriendin niet meer mee op reis, en begonnen wij, met ons 2'en zelf plannen te maken voor samen op reis te gaan. Uiteindelijk hebben we hier lang over gepraat, hadden we al ideëen, maar is dat plan toch afgeketst. Ik zei dat ik me onzeker ging voelen als ik 3 dagen alleen bij haar zou zijn, en zij zei me dan dat we het misschien te snel deden. Zo'n dingen geven me dan weer moed... Ze stuurt erg veel naar me, begint de gesprekken, maar op school is ze ook eerder stiller tegen mij, wat me dan weer erg ongelukkig maakt.
TLDR; Ik kan echt niet meer om met de enorme stress die ik voel door verliefd te zijn op een meisje. Ik weet totaal niet meer wat zij van me denkt, en alles wat zij met andere jongens doet, maakt me intens ongelukkig en bezorgt me stress. Die stress zorgt er zelfs voor dat ik al weken niet meer fatsoenlijk kan eten en slapen. Ik lijk altijd moe. Ik weet gewoon echt niet meer hoe ik met deze situatie moet omgaan. Het haar vertellen?
Ik weet dat een openbaar forum misschien niet de beste plaats is om je gevoelens/persoonlijke leefwereld te delen met anderen, maar ik zit nu in een situatie waar ik graag over wil praten, met mensen die ik persoonlijk liever niet ken. Ik heb een vriendin waartegen ik dit allemaal gezegd heb, maar ik ben eens benieuwd of er mensen zijn die hetzelfde denken/doen als mij, en hoe die situatie voor hun is afgelopen dan. En wie weet zijn er hier wel mensen die me werkelijk kunnen helpen met hun woorden.
Hier mijn verhaal:
Ik ben een jongen van 19 die in z'n 2de jaar van het hoger onderwijs zit. Ik kwam dit jaar in een hele nieuwe klas, en uiteindelijk waren er 2 meisjes waar ik het erg goed mee kon vinden. Het ding is nu, en waarover deze hele tekst gaat, ik ben verliefd op één meisje.
Nu, ik ben in mijn leven nog nooit verliefd geweest. Ik heb vele vriendinnen gehad, en ik heb me soms wel aangetrokken gevoelen tot anderen, maar nooit echt iets serieus. Ik ben een complete leek qua relaties betreft. En dit jaar kom ik dus dit meisje tegen. We klikten van in het begin, en al snel begonnen we via sms en facebook al meer met elkaar te praten. We praten veel over muziek, gingen al eens op café (wel met nog wat anderen van de klas)... En dus nu, 2 maanden nadat ik haar heb leren kennen, ben ik helemaal weg van haar. Maar zoals de titel al doet vermoeden: Ik haat het. Ik haat het verliefd zijn.
Ik ben erg onzeker als het over relaties gaat, en sinds de gevoelens van verliefdheid voor haar zijn opgekomen, voel ik me gewoon ongemakkelijk als ik bij haar ben. Ik praat minder tegen haar, bang om fouten te maken. Ik heb haar dit ook eerlijk gezegd (niet dat ik verliefd ben, ik heb het als 'onzekerheid tov mensen die ik belangrijk acht, uit angst om hen te verliezen' uitgelegd) en ze reageerde hier zeer begripvol op.
Nu zou je zeggen: Grow some balls, en opgelost. Maar zo simpel is het niet. Ik zie echt af van deze situatie. Elke keer als ik op school aankom, en ik zie haar praten met een andere jongen, dan word ik oprecht ongelukkig. Als ik een smsje van haar krijg, denk ik 'dat zal ze ook wel naar die andere jongen van de klas sturen' enz. Ik ben enorm jaloers blijkbaar... Iets wat ik nog nooit heb meegemaakt.
Verder ervaar ik ook ENORME stress tegenwoordig. Ik voel echt dat mijn schouders al 3 weken strak staan van de stress. Als ik op school kom, word het alleen maar erger. Ik voel ook gewoon de stress. Ik ben niet bang om tegen haar te praten, dat niet, maar ik krijg stress als ik haar tegen andere jongens zie praten, eigenlijk 1 bepaalde jongen...
Misschien ook nog nodig om de context tussen ons te schetsen : Ik had haar gezegd dat ik The xx een topgroep vind en dat zij naar de lotto-arena kwamen. Uiteindelijk gingen we samen, met die andere goede vriendin van ons. We zouden daarna met ons driëen 3 dagen een reisje maken, omdat we toch geen school hadden. Nu kan die vriendin niet meer mee op reis, en begonnen wij, met ons 2'en zelf plannen te maken voor samen op reis te gaan. Uiteindelijk hebben we hier lang over gepraat, hadden we al ideëen, maar is dat plan toch afgeketst. Ik zei dat ik me onzeker ging voelen als ik 3 dagen alleen bij haar zou zijn, en zij zei me dan dat we het misschien te snel deden. Zo'n dingen geven me dan weer moed... Ze stuurt erg veel naar me, begint de gesprekken, maar op school is ze ook eerder stiller tegen mij, wat me dan weer erg ongelukkig maakt.
TLDR; Ik kan echt niet meer om met de enorme stress die ik voel door verliefd te zijn op een meisje. Ik weet totaal niet meer wat zij van me denkt, en alles wat zij met andere jongens doet, maakt me intens ongelukkig en bezorgt me stress. Die stress zorgt er zelfs voor dat ik al weken niet meer fatsoenlijk kan eten en slapen. Ik lijk altijd moe. Ik weet gewoon echt niet meer hoe ik met deze situatie moet omgaan. Het haar vertellen?
. Ik haatte da vroeger ook, maar tegelijkertijd is het een leuk gevoel.
Ik heb nog nooit een meisje horen zeggen "sorry, je zit in de friendzone!", het zijn altijd de jongens die dat zo interpreteren.


