Archief - Verliefd zijn is een hel!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Something I can't deal withWoodster
Legacy Member
Wel... Ik kan met zekerheid zeggen dat dit mijn laatste update is.
Bon... Na het lezen van die brief zat ik dus met vele vraagtekens. Vandaag zag ik haar terug op school, maar weer zei ze bijna geen woord tegen me. Ze was vooral bezig met een andere gast uit onze klas, waarmee ze de laatste tijd veel plezier mee beleeft. Ik was gekraakt na vandaag, opnieuw, gewoon omdat ik haar niet zo blij kon zien na alles wat ik wist van haar. Ik wist dat ze ook met vraagtekens en twijfels zat, maar ze deed alsof er niets aan de hand was. Ik was dus echt kapot na mijn schooldag, tranen in de ogen en al die shit. Ik wou de bus naar huis nemen, maar bedacht me toen om gewoon langs te gaan op haar kot. Opweg naar daar begon ik me gewoon te miserabel te voelen om verder te wandelen, en heb ik 180° gedraaid en met een kutgevoel de bus ingestapt...
Ik had haar dit alles gesmst, en ze zei dat ze dat spijtig vond, dat ze het wel goed zou vinden moest ik even langs komen. Toen heb ik gewoon niet meer getwijfeld en haar gevraagd of ik vanavond niet gewoon mocht afkomen. Ze zei dat dit oké was en dus ben ik 's avonds terug richting haar kot vertrokken. Daar aangekomen was het enorm awkward allemaal. We wisten beide niet wat zeggen, lagen gewoon naast elkaar op bed, zwijgend. Ik begon gewoon te praten over wat ik dacht, wat ik voelde, wat ik over haar dacht. Erg diep allemaal. Zij probeerde dit, maar kwam gewoon niet uit haar woorden. Uiteindelijk, toen de avond vorderde, hadden we weer gewoon een toffe avond, met veel gezwans en gezever. Al wou ik duidelijkheid, en dat zei ik haar ook, waarop er altijd weer een lange stilte viel.
De avond ging heel de tijd zo verder, tot ik moest vertrekken. Ik had m'n jas al aan, en zij had me gezegd dat ze me wel ging vergezellen naar de bushalte. Ze bleef echter gewoon op haar bed liggen. Toen ik zei dat dit haar laatste kans was om iets te zeggen, stond ze recht en omhelsde ze me gewoon simpelweg, met de zin 'ik zou hier zo duizenden uren kunnen blijven liggen'. Bon, genoeg uitsluitsel wat mij betrof. Toen nog de move niet gemaakt, maar toen we aan m'n bushalte stonden heb ik het gewoon gedaan. 'T is gebeurd!
Moraal van dit topic : Friendzone m'n dikke reet. En minder denken, meer doen. Het werkt blijkbaar echt, ook al heeft het echt veel van me gevraagd.
En ze leefden (hopelijk) nog lang en gelukkig.
The end.
Bon... Na het lezen van die brief zat ik dus met vele vraagtekens. Vandaag zag ik haar terug op school, maar weer zei ze bijna geen woord tegen me. Ze was vooral bezig met een andere gast uit onze klas, waarmee ze de laatste tijd veel plezier mee beleeft. Ik was gekraakt na vandaag, opnieuw, gewoon omdat ik haar niet zo blij kon zien na alles wat ik wist van haar. Ik wist dat ze ook met vraagtekens en twijfels zat, maar ze deed alsof er niets aan de hand was. Ik was dus echt kapot na mijn schooldag, tranen in de ogen en al die shit. Ik wou de bus naar huis nemen, maar bedacht me toen om gewoon langs te gaan op haar kot. Opweg naar daar begon ik me gewoon te miserabel te voelen om verder te wandelen, en heb ik 180° gedraaid en met een kutgevoel de bus ingestapt...
Ik had haar dit alles gesmst, en ze zei dat ze dat spijtig vond, dat ze het wel goed zou vinden moest ik even langs komen. Toen heb ik gewoon niet meer getwijfeld en haar gevraagd of ik vanavond niet gewoon mocht afkomen. Ze zei dat dit oké was en dus ben ik 's avonds terug richting haar kot vertrokken. Daar aangekomen was het enorm awkward allemaal. We wisten beide niet wat zeggen, lagen gewoon naast elkaar op bed, zwijgend. Ik begon gewoon te praten over wat ik dacht, wat ik voelde, wat ik over haar dacht. Erg diep allemaal. Zij probeerde dit, maar kwam gewoon niet uit haar woorden. Uiteindelijk, toen de avond vorderde, hadden we weer gewoon een toffe avond, met veel gezwans en gezever. Al wou ik duidelijkheid, en dat zei ik haar ook, waarop er altijd weer een lange stilte viel.
De avond ging heel de tijd zo verder, tot ik moest vertrekken. Ik had m'n jas al aan, en zij had me gezegd dat ze me wel ging vergezellen naar de bushalte. Ze bleef echter gewoon op haar bed liggen. Toen ik zei dat dit haar laatste kans was om iets te zeggen, stond ze recht en omhelsde ze me gewoon simpelweg, met de zin 'ik zou hier zo duizenden uren kunnen blijven liggen'. Bon, genoeg uitsluitsel wat mij betrof. Toen nog de move niet gemaakt, maar toen we aan m'n bushalte stonden heb ik het gewoon gedaan. 'T is gebeurd!
Moraal van dit topic : Friendzone m'n dikke reet. En minder denken, meer doen. Het werkt blijkbaar echt, ook al heeft het echt veel van me gevraagd.
En ze leefden (hopelijk) nog lang en gelukkig.
The end.
Zurkylicious
Legacy Member
Woodster zei:
Idd friendzone bestaat niet ...
Een vriendin van mij zei ook tegen mij dat ik altijd al bij haar friendzone zat...
Vroeger heeft ze me een bericht gestuurd dat ik bij haar mocht blijven slapen, zij heeft mij toen binnen gedaan en kwam bij haar string tegen mij opschuren...
Yeah right ...
Als die ene keer te zat is doe ik ze binnen scheur ik haar string kapot, en duw em in haar hol, nooit niemeer zal ze het vergeten
En denk er aan jongens: wat je niet mag neuken, kan je nog altijd verkrachten.
mrc
Legacy Member
"Toen ik zei dat dit haar laatste kans was om iets te zeggen, stond ze recht en omhelsde ze me gewoon simpelweg, met de zin 'ik zou hier zo duizenden uren kunnen blijven liggen'. Bon, genoeg uitsluitsel wat mij betrof. Toen nog de move niet gemaakt"
Gast, ik weet niet wat u dat moment dreef, maar dat was wel een "gelijk ne baas" moment
Eerst blijft ze op bed liggen, dan zegt ze dat ze zo duizenden uren zou kunnen blijven liggen (ik denk dat ge op dat moment zelfs effectief voor het beruchte 'ol kon gaan) , gij weet dat het in de sjakosch is en zegt dan zo droog als schuurpapier onder de zonnebank "Bon, we zullen maar es naar 't buskot gaan zeker ?"
*buigt diep*
gij hebt een pint verdiend als ik u es int echt tegenkom
En veel succes met de relatie
Gast, ik weet niet wat u dat moment dreef, maar dat was wel een "gelijk ne baas" moment
Eerst blijft ze op bed liggen, dan zegt ze dat ze zo duizenden uren zou kunnen blijven liggen (ik denk dat ge op dat moment zelfs effectief voor het beruchte 'ol kon gaan) , gij weet dat het in de sjakosch is en zegt dan zo droog als schuurpapier onder de zonnebank "Bon, we zullen maar es naar 't buskot gaan zeker ?"
*buigt diep*
gij hebt een pint verdiend als ik u es int echt tegenkom
En veel succes met de relatie
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.