Archief - Uiteten met peuters

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Shrimpy

Legacy Member
desolation zei:
of nen betere vader als u.

Sorry, ma als er een kleine begint te roepen en te wenen op restaurant, dan voel ik me opgejaagd en geirriteerd. Je komt trouwens op restaurant om rustig te dineren. Hier kunnen echter de klein manne, noch de ouders iets aan doen.
Maar op restaurant, daar heeft je peuter toch niets aan, ga dan eten in een brasserie met een speeltuintje. :) Iedereen blij. Zoals Xirtannake het hierboven zo mooi verwoord heeft.

desolation

Legacy Member
Idd, het moest overigens ook maar is omgekeerd zijn. Dat daar een oud méméke van tafel naar tafel loopt en wat naar de mensen komt staren. Dat zou dan ineens niet meer sociaal aanvaardbaar zijn.
De TS heeft hier nu eens net toegegeven dat een ander zijn plezier hem geen hol kan schelen, want "het is maar een kind". Zo'n toeren zijn de reden dat mijn ouders met ons gewoon niet gingen uiteten, want die wisten dat een kind zo'n dingen doet zonder kwaad opzet, maar dat dat wél de mensen stoort en dat het uw taak als opvoeder is om ervoor te zorgen dat het niet gebeurt.

Volgende keer dat ge op een terraske zit met uwe kleine en er komt daar een koppel naast u zitten dat alletwee een sigaar op steekt en af en toe is een wolk blaast langs uwe kleine, zijt gij dan verzuurd omdat ge dat niet apprecieert?

Lt.Scorpio

Legacy Member
desolation zei:
Idd, het moest overigens ook maar is omgekeerd zijn. Dat daar een oud méméke van tafel naar tafel loopt en wat naar de mensen komt staren. Dat zou dan ineens niet meer sociaal aanvaardbaar zijn.
De TS heeft hier nu eens net toegegeven dat een ander zijn plezier hem geen hol kan schelen, want "het is maar een kind". Zo'n toeren zijn de reden dat mijn ouders met ons gewoon niet gingen uiteten, want die wisten dat een kind zo'n dingen doet zonder kwaad opzet, maar dat dat wél de mensen stoort en dat het uw taak als opvoeder is om ervoor te zorgen dat het niet gebeurt.

Volgende keer dat ge op een terraske zit met uwe kleine en er komt daar een koppel naast u zitten dat alletwee een sigaar op steekt en af en toe is een wolk blaast langs uwe kleine, zijt gij dan verzuurd omdat ge dat niet apprecieert?

Ja want das eerder bewust tes ni dat dieje kleine bewust uwe avond omzeep komt helpen é. en plus als volgens u of volgens de rest iedereen dan met nen kleine thuis moet blijven, die mensen hebben ook het recht om buiten te komen met hunne kleine é voor zelfde geld is da een braaf manneke als ze dermee weggaan ma da kunde niet weten als volgens den helft van de mensen hier ge moet wachten tot ze groot genoeg zijn om stil te zitten en niet te bewegen en ook vooral heel stil te zijn.

Shrimpy

Legacy Member
Lt.Scorpio zei:
Ja want das eerder bewust tes ni dat dieje kleine bewust uwe avond omzeep komt helpen é. en plus als volgens u of volgens de rest iedereen dan met nen kleine thuis moet blijven, die mensen hebben ook het recht om buiten te komen met hunne kleine é voor zelfde geld is da een braaf manneke als ze dermee weggaan ma da kunde niet weten als volgens den helft van de mensen hier ge moet wachten tot ze groot genoeg zijn om stil te zitten en niet te bewegen en ook vooral heel stil te zijn.

Ga dan naar een park en neem een picnic mee.

Edit: Ffs, de oplossing is toch simpel eig... Huur een oppas bij een erkend babysittersbureau, of vraag aan tantes, nonkels, ooms, meters, peters, omas, opas, enz.. voor even op hun te passen.

sharpshot

Legacy Member
Ik denk dat hij gewoon zijn kleine wil meepakken op restaurant en gelijkgezinden zoekt zodat hij zichzelf er beter over kan voelen.

sneax

Legacy Member
Een kleine pakt ge inderdaad niet mee op restaurant tenzij hij dit gewend is. Indien dat 3 jaar duurt dan gaat gij 3 jaar niet met uw kleine op restaurant. Een babysit is altijd een oplossing. Dat is toch simpel? Het is toch maar normaal dat ge een heleboel zaken moet opgeven als ge jonge kinderen hebt?

HelpYouFall

Legacy Member
Wat Stimpy (en nog wat mensen zeiden):

Zolang die kleine z'n eigen gedraagt, geen enkel probleem.

Ik ben trouwens all in voor verdraagzaamheid, maar de realiteit is dat kinderen op restaurant toch vaak eenrichtingsverkeer is: de ouders vinden het gezellig en oh zo koddig ('zie, hij gaat ober spelen bij de buren!'), de rest van de bezoekers, uhm, not so much.
Van die krijsende, rondlopende bengels die om de paar minuten aan uw tafel staan te gapen... Nee, dat verpest mijn avond niet en ik ga daar niet voor uit de plaat, maar het haalt er toch een heel klein beetje de sfeer uit. Zeker omdat er zoveel stellen zijn die zo ongelooflijk blind zijn voor de soms toch wel storende inbreng van hun kroost.
En reken er maar op foenN, ik ken veel mensen die in de horeca werken en 8 op de 10 vindt het zwaar zuigen als er een stel koters door die gangpaden loopt te dritsen enz.

desolation

Legacy Member
Lt.Scorpio zei:
Ja want dat is eerder bewust, het is niet dat dieje kleine bewust uwe avond omzeep komt helpen . En plus, als volgens u of volgens de rest iedereen dan met nen kleine thuis moet blijven, die mensen hebben ook het recht om buiten te komen met hunne kleine hé. Voor het zelfde geld is da een braaf manneke als ze dermee weggaan ma da kunde niet weten als volgens den helft van de mensen hier ge moet wachten tot ze groot genoeg zijn om stil te zitten en niet te bewegen en ook vooral heel stil zijn.

Interpunctie. Zinsbouw. aub.

Iedereen heeft het recht om buiten te komen met zijn kind, uiteraard, maar zoals gezegd is er voor alles een plaats en tijd. Ge neemt uw kind van 2,5 toch ook niet mee naar de cinema om naar de nieuwe Machete te gaan kijken?
Ge neemt uw kind van 2,5 toch ook niet mee naar de cyclocross om vanvoor tegen den draad pinten te staan drinken?
Ge neemt uw kind van 2,5 toch ook niet mee naar een 4 uur durende lezing over thermonucleaire installaties aan de unief?

Nee, met een peuter of een kind doe je activiteiten die aangepast zijn aan het kind en waar hij zich niet gaat ambeteren en andere mensen ambeteren. Als ge van zin zijt dat wel te doen, laat u dan maar nu al steriliseren want ge gaat een shit opvoeding geven.

StanTem

Legacy Member
Ik pak mijne kleine (nu 17 maanden) altijd mee, gelijk naar waar we gaan.
Is dat nu een McDonald's, een brasserie of een iets deftiger restaurant...

Nu ja, zolang hij eten krijgt is hij content, dus vervelend doen, doet hij zelden :p

Ook de dochter van enkele weken nemen we altijd mee.

Heb nog nooit ergens problemen gehad, ik hoop dat dat zo blijft.

apzoeir

Legacy Member
Ik heb zelf geen kinderen, maar al mijn vrienden wel (ben ook meter van een van de kids). Ik zie die mannekes doodgraag (ik zie ze ook bijna elke week). Zeer regelmatig hebben we etentjes bij iemand thuis, gaan we eens naar de speeltuin waar we een terrasje kunnen doen en de kids kunnen ravotten, enz... De kids gaan eigenlijk alleen mee naar een brasserie ('s middags dan) als we eens een daguitstapje maken. Maar als we echt eens plannen om 's avonds ergens te gaan dan wordt er een babysit gezocht voor de kindjes. Dan willen we de andere mensen in de zaak niet storen en dan kunnen de volwassenen ook eens gewoon rustig eten en niet heel de tijd de kinderen in't oog moeten houden. Ik vind het in mijn vriendenkring wel fijn geregeld zo.
Ben onlangs eens naar een BBQ/grill restaurant geweest en daar hadden ze zo'n aparte speelhoek. Helaas zaten wij (gezelschap zonder kinderen) daar vlakbij. Op't einde van de avond had'k echt hoofdpijn van al het gejengel. Al die kinderen leken ook gewoon wild geworden te zijn (extreem roepen, gooien met alles wat er lig) en sommige ouders zaten dan aan de andere kant van de zaal zonder door te hebben (of willen door te hebben) wat hun kids aan't uitspoken waren. Naar mijn mening is er ook gewoon een enorm verschil onder de kinderen en de ouders zelf. Ik had als kind echt niet zo moeten jengelen of we waren meteen weer naar huis gegaan. Ik wist als kind dat ik me wel rustig kon bezighouden aan tafel met wat kleurtjes of dat het er anders tegenzat. Ik denk dat ouders zelf moeten kunnen inschatten of hun kind het aankan om op restaurant te gaan of niet. Ze moeten echt een goede afweging maken, want er zijn inderdaad veel mensen die het niet aangenaam vinden om ergens te gaan eten met een jengelend kind naast hen.

foenN

Legacy Member
desolation zei:
Idd, het moest overigens ook maar is omgekeerd zijn. Dat daar een oud méméke van tafel naar tafel loopt en wat naar de mensen komt staren. Dat zou dan ineens niet meer sociaal aanvaardbaar zijn.
De TS heeft hier nu eens net toegegeven dat een ander zijn plezier hem geen hol kan schelen, want "het is maar een kind". Zo'n toeren zijn de reden dat mijn ouders met ons gewoon niet gingen uiteten, want die wisten dat een kind zo'n dingen doet zonder kwaad opzet, maar dat dat wél de mensen stoort en dat het uw taak als opvoeder is om ervoor te zorgen dat het niet gebeurt.

Volgende keer dat ge op een terraske zit met uwe kleine en er komt daar een koppel naast u zitten dat alletwee een sigaar op steekt en af en toe is een wolk blaast langs uwe kleine, zijt gij dan verzuurd omdat ge dat niet apprecieert?

Ja amai, zet nog wat meer woorden in mijn mond.
Als je het niet eens kan verdragen dat een klein kind naar je aankijkt, dan moet je dringend verhuizen naar een maatschappij waar kinderen niet buiten komen.
En wat als een méméke van tafel naar tafel loopt? Gij jij dan ook eisen dat zij thuis blijven?

Als je een kind nooit meeneemt gaat die zich nooit leren gedragen. Moest ik in het verleden opmerken dat het echt niet gaat, dan zou ik die ook niet meer meenemen.

Als iemand rookt op terras, dan mag die, ook al stoort me dat enorm. Dan ga ik gewoon binnen zitten zeker? Dat is trouwens een zeer slechte analogie, aangezien passief roken een impact heeft op uw gezondheid.

the_fox

Legacy Member
foenN zei:
Als iemand rookt op terras, dan mag die, ook al stoort me dat enorm. Dan ga ik gewoon binnen zitten zeker? Dat is trouwens een zeer slechte analogie, aangezien passief roken een impact heeft op uw gezondheid.

Het is eerder de ideale analogie:
  • Ge kiest om te roken <> ge kiest voor kinderen
  • Het resultaat kan andere mensen storen
  • Het is slecht voor de gezondheid (passief meeroken <> stress van een wenend, rondlopend kind terwijl je gewoon rustig wilt eten)
  • Het kost veel geld
  • Mensen die ervoor kiezen worden scheef bekeken door mensen die er tegen zijn, en komen overeen met de personen die dezelfde keuze gemaakt hebben
  • Ge hebt rotte appels in beide groepen (mensen die hun kinderen meenemen en andere mensen storen op bepaalde plaatsen/tijdstippen <> rokers die geen rekening houden met niet-rokers)

En terwijl gij binnen kunt gaan zitten als er iemand rookt op een terras, kunnen mensen op restaurant moeilijk ergens anders naartoe...

90% van de mensen hier in deze thread geeft u ongelijk, zowel mensen met als zonder kinderen. Ik denk dat het tijd is voor wat reflectie.

Xirtanneke

Legacy Member
foenN zei:
Ja amai, zet nog wat meer woorden in mijn mond.
Als je het niet eens kan verdragen dat een klein kind naar je aankijkt, dan moet je dringend verhuizen naar een maatschappij waar kinderen niet buiten komen.
En wat als een méméke van tafel naar tafel loopt? Gij jij dan ook eisen dat zij thuis blijven?

Als je een kind nooit meeneemt gaat die zich nooit leren gedragen. Moest ik in het verleden opmerken dat het echt niet gaat, dan zou ik die ook niet meer meenemen.

Als iemand rookt op terras, dan mag die, ook al stoort me dat enorm. Dan ga ik gewoon binnen zitten zeker? Dat is trouwens een zeer slechte analogie, aangezien passief roken een impact heeft op uw gezondheid.

Een kind leert zich niet te gedragen door op restaurant te zitten. Een kind leer je thuis met mes en vork eten, niet opstaan van tafel, zich rustig houden, ... Als het dat daar perfect doet, vanaf dan zal het waarschijnlijk oud genoeg zijn om mee te nemen op restaurant. En dan nog op normale uren rekening houdend met de normale slaaptijd.

Vergeet overigens niet dat een terras nog de enige plek is waar gerookt mag worden, dus die roker heeft geen keuze.

foenN

Legacy Member
the_fox zei:
Het is eerder de ideale analogie:
  • Ge kiest om te roken <> ge kiest voor kinderen
  • Het resultaat kan andere mensen storen
  • Het is slecht voor de gezondheid (passief meeroken <> stress van een wenend, rondlopend kind terwijl je gewoon rustig wilt eten)
  • Het kost veel geld
  • Mensen die ervoor kiezen worden scheef bekeken door mensen die er tegen zijn, en komen overeen met de personen die dezelfde keuze gemaakt hebben
  • Ge hebt rotte appels in beide groepen (mensen die hun kinderen meenemen en andere mensen storen op bepaalde plaatsen/tijdstippen <> rokers die geen rekening houden met niet-rokers)

En terwijl gij binnen kunt gaan zitten als er iemand rookt op een terras, kunnen mensen op restaurant moeilijk ergens anders naartoe...

90% van de mensen hier in deze thread geeft u ongelijk, zowel mensen met als zonder kinderen. Ik denk dat het tijd is voor wat reflectie.
Dat is de meest belachelijke analogie.

Ik heb ook gezegd dat ik er niets op tegen heb dat ze buiten roken. Dat mag. Ik heb de regels niet opgelegd.

Mij ongelijk geven? Op wat? Ik heb gezegd dat als uw kind zich kan gedragen, dat het geen probleem is om ze mee te nemen. Als je ze nooit meeneemt dan weet je niet hoe ze zich gaan gedragen.

eniac

Legacy Member
desolation zei:
IEDEREEN die in die brasserie/restaurant zit betaalt daar goed geld om op zijn gemak te genieten van een avondje uit eten. Een peuter hoort niet thuis in een eetgelegenheid waar de mensen komen om gezellig en langdurig te tafelen. Dat ge uwe kleine meeneemt naar de mcdonald's of de frituur tot daar aan toe, maar niet naar een uitgaansgelegenheid.
Zoals al gezegd, er is een tijd een een plaats voor alles. Als hij pakweg 7-8 jaar is en wat langer kan wakker blijven, zelfstandig kan eten ed dan is er geen punt dat die mee aan tafel gaat zitten. Maar baby's/peuters/allekleinjoengelen : thuis laten.
Als ge kiest voor kinderen, kiest ge voor opoffering. En dat is een opoffering die de OUDERS moeten maken, niet iedereen anders.

Hier kan ik toch echt niet mee akkoord gaan. Alsof elke kleine hetzelfde is. Wij gaan regelmatig op het gemak eten en onze dochter gaat overal en altijd mee. En dan heb ik het niet over frietkoten of over een snelle dagschotel. Aperitief, hoofdmenu, dessert/koffie, ...
Ze is 3 jaar (bijna 4, maar het is niet dat we pas begonnen zijn met gaan eten met haar) en ik kan je garanderen dat zij letterlijk niemand stoort. Integendeel: ze doet dat graag en vraagt er zelf om. Ze weet dat ze op haar stoel moet blijven zitten en haar manieren moet houden, en maakt daar geen problemen rond. Kleurboekje en werkboekje mee en ze doet niet liever.

Ik erger me ook steendood aan kinderen die zitten rond te crossen, aan uw tafel komen staan, lawaai maken, bleiten, en weet ik wat nog allemaal. En ik zou door de grond zakken van schaamte als mijn kind een scene zou maken. Maar daar komt opvoeding bij kijken, of toch alleszins het oordeelkundig vermogen uw kind te kennen en niet mee te nemen als je weet dat uw kind wat lastiger is. En ik weet dat ik met mijn kind op dat vlak absoluut overal kan komen.

En het is niet dat ze ons niet graag zien komen (en ik heb het dan over uitbaters, bvb).

Dus scheer ze niet allemaal over dezelfde kam aub.

In het begin, toen ze nog echt een zuigeling was, letten we er wel op niet binnen te gaan in restaurants of brasserieën. Dan zetten we ons op het terras in de zomer, en verwijderden we ons wanneer nodig. Zoals ik al zei: oordeelkundig vermogen.

the_fox

Legacy Member
foenN zei:
Mij ongelijk geven? Op wat? Ik heb gezegd dat als uw kind zich kan gedragen, dat het geen probleem is om ze mee te nemen. Als je ze nooit meeneemt dan weet je niet hoe ze zich gaan gedragen.
==>
foenN zei:
Als je het niet eens kan verdragen dat een klein kind naar je aankijkt, dan moet je dringend verhuizen naar een maatschappij waar kinderen niet buiten komen.
Hier hebben al genoeg mensen gezegd dat het hun wel stoort als kinderen rondcrossen en hun aangapen terwijl ze aan het eten zijn. incl ouders, kijk maar naar eniac zijn reactie hierboven.

En ivm de analogie, dit wass dan ook om het in het belachelijke te trekken, al kloppen al mijn punten wel... Maar jij als ouder vindt dit natuurlijk niet.

En @eniac: ik geef u gelijk, aan zo'n kind gaat niemand zich ergeren. De meeste mensen hebben dan ook geen problemen met kinderen, wel met de opvoeding ervan/wat je met je kinderen doet.
Een kind dat rondcrosst of zit te wenen/roepen is nog te jong om mee te gaan op restaurant, of het is niet goed opgevoed om mee te gaan. En daar spant het schoentje.
Deze topic is dan ook begonnen over een kind van anderhalf, wat een enorm groot verschil is met 3~4j.

desolation

Legacy Member
@eniac: uw kind is tegenwoordig een gigantische uitzondering, waarschijnlijk grotendeels door uw duidelijk functionele en goede opvoeding.

Anoniem09

Legacy Member
foenN zei:
Een babysit ja dat zou wel kunnen gaan, enkel is dat niet altijd mogelijk.
Dit is trouwens geen 'noodgeval' he, plus we willen dat onze kleine meegaat, zodat die onze vrienden (die we bijna nooit meer zien) leert kennen.

Een peuter van 1 jaar gaat geen vreemde mensen onthouden die hij/zij maar 1x om de zoveel maanden ziet hoor. Dan kan je beter die vrienden wat vaker bij je thuis uitnodigen.

Vriend van me is nu ook papa geworden aantal maanden geleden. Van tijd nodigt die de vrienden uit om ene te drinken bij zijn thuis en dan is die kleine daar ook uiteraard. Maar als wij gaan eten of naar feesje gaan is dat hup die kleine naar de grootouders voor een avondje.

Tristesse

Legacy Member
foenN zei:
Ons probleem is dat we veel moeite hebben om met vrienden samen te eten.
- Meeste van hun eten pas om 19u of 20u
- De locatie is soms te ver

Hoe doen jullie het?
Hoe passen jullie zich aan?
foenN zei:
geloof mij, ik zie het verschil tussen een echte glimlach en een gemaakte.
maar dat sluit inderdaad niet uit dat er misschien geërgerde personen waren, dan zou ik m'n excuses aanbieden.
foenN zei:
We hebben al veel uit gegeten sinds dat hij een paar maand oud was, verleden week was de eerste keer op een latere uur en een verdere locatie.
Ondanks alles, had mn kleine zich redelijk goed gedragen, al dat gestress was eigenlijk niet nodig, alleen liep hij soms naar andere tafels en om een beetje te staren.
Moest dat uw avond hebben verpest, tja dan zijde echt wel verzuurd.
Ge zijt nen egoïst en de enige reden waarom men u niet zegt dat uwe starende kleine niet gewenst is, is omdat andere mensen daar teveel fatsoen voor hebben.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan