ultrazordon
Legacy Member
Ik heb al lange tijd het levensmotto
"Life sucks & voor het zelfde geld lig ik morgen onder de grond" (omwille van Hartaanval, Herseninfarct, Auto-accident, etc.)
Omwille van die reden doe ik al jaren een inspanning om de "dag te plukken".
Dit doe ik door zo weinig mogelijk te willen veranderen aan mijn leven,
het gewoon te nemen zoals het komt en mee te gaan met de stroom.
Ik geniet van de pleziertjes die op mijn weg komen,
en als ik een tegenslag krijg dan sta ik daar weinig bij stil.
Ik zou mezelf niet gelukkig noemen, omdat ik weet dat ik nog gelukkiger (meer chill) kan zijn en daar werk ik aan.
Maar, als ik zie hoeveel mensen altijd stressen omwille van de stomste dingen... dan ben ik blij dat ik hen niet ben.
People suck! (vooral diegene met een superioriteitscomplex, diegene die nooit tevreden zijn met wat ze hebben, diegene die een andere geen geluk gunnen, etc...)
En als mijn leven ooit onherstelbaar kut is maak ik er gewoon een einde aan denk ik.
Het heeft geen nut om een tragedie te rekken.
Maar veel mensen zien hun leven te negatief in.
Ook als je alleen bent, weinig vrienden hebt, en geen geld dan kan je met de juiste ingesteldheid en een open geest nog steeds gelukkig zijn. (al verhuis je in dat geval mss beter naar spanje, waar het zonnetje vaker schijnt)
En natuurlijk,
als je merkt dat er iets kut is in je leven zoals een job die je te veel stress bezorgt,
is het belangrijk om met die job te kappen.
Time > Money
Andere mensen zullen wss denken da ik een kutleven heb,
maar in mijn ogen heb ik al 27 jaar de wind in de zeilen. (Ook al dacht ik daar vroeger anders over)
Ok, ik heb wel wat tegenslagen gehad,
en zal er ongetwijfeld nog krijgen...
Maar waarom zou ik inzitten met wat er fout ging en nog allemaal fout zal gaan in mijn leven?
Het leven is nu eenmaal miserie en over veel dingen staan we nu eenmaal machteloos.
Een lied van the stranglers die voor mij omschrijft wat geluk is:
Never a frown, with golden brown
(spijtig dat als je elke dag antidepressiva/kalmeermiddelen/drugs neemt,
dat het al snel een hel wordt omwille van tolerantie en afkick verschijnselen.
Maar de reden dat drugs/medicatie zo verslavend zijn, komt volgens mij voor een stuk omdat ze een mens kunnen tonen wat "relaxed" zijn.. "gelukkig" zijn is....
Een voorbeeld voor hoe we ons leven nuchter moeten leiden.
Wanneer je nuchter zo high bent, dat drugs je niet higher kunnen maken...
Denk ik dat een mens het hoogste niveau van geluk heeft bereikt.
)
En het zou me niet verbazen dat sommige mensen meer aanleg hebben dan anderen om gelukkig/depressief te zijn.
Misschien zit dat voor een stuk in de genen, maar ik blijf geloven dat het merendeel daarvan mentaal is en kan worden omgevormd... (indien die persoon over de juiste capaciteiten beschikt, en hij in zijn leven ten minste één moment van goddelijk inzicht heeft gehad omzich te laten inspireren
)
"Life sucks & voor het zelfde geld lig ik morgen onder de grond" (omwille van Hartaanval, Herseninfarct, Auto-accident, etc.)
Omwille van die reden doe ik al jaren een inspanning om de "dag te plukken".
Dit doe ik door zo weinig mogelijk te willen veranderen aan mijn leven,
het gewoon te nemen zoals het komt en mee te gaan met de stroom.
Ik geniet van de pleziertjes die op mijn weg komen,
en als ik een tegenslag krijg dan sta ik daar weinig bij stil.
Ik zou mezelf niet gelukkig noemen, omdat ik weet dat ik nog gelukkiger (meer chill) kan zijn en daar werk ik aan.
Maar, als ik zie hoeveel mensen altijd stressen omwille van de stomste dingen... dan ben ik blij dat ik hen niet ben.
People suck! (vooral diegene met een superioriteitscomplex, diegene die nooit tevreden zijn met wat ze hebben, diegene die een andere geen geluk gunnen, etc...)
En als mijn leven ooit onherstelbaar kut is maak ik er gewoon een einde aan denk ik.
Het heeft geen nut om een tragedie te rekken.
Maar veel mensen zien hun leven te negatief in.
Ook als je alleen bent, weinig vrienden hebt, en geen geld dan kan je met de juiste ingesteldheid en een open geest nog steeds gelukkig zijn. (al verhuis je in dat geval mss beter naar spanje, waar het zonnetje vaker schijnt)
En natuurlijk,
als je merkt dat er iets kut is in je leven zoals een job die je te veel stress bezorgt,
is het belangrijk om met die job te kappen.
Time > Money
Andere mensen zullen wss denken da ik een kutleven heb,
maar in mijn ogen heb ik al 27 jaar de wind in de zeilen. (Ook al dacht ik daar vroeger anders over)
Ok, ik heb wel wat tegenslagen gehad,
en zal er ongetwijfeld nog krijgen...
Maar waarom zou ik inzitten met wat er fout ging en nog allemaal fout zal gaan in mijn leven?
Het leven is nu eenmaal miserie en over veel dingen staan we nu eenmaal machteloos.
Een lied van the stranglers die voor mij omschrijft wat geluk is:
Never a frown, with golden brown
(spijtig dat als je elke dag antidepressiva/kalmeermiddelen/drugs neemt,
dat het al snel een hel wordt omwille van tolerantie en afkick verschijnselen.
Maar de reden dat drugs/medicatie zo verslavend zijn, komt volgens mij voor een stuk omdat ze een mens kunnen tonen wat "relaxed" zijn.. "gelukkig" zijn is....
Een voorbeeld voor hoe we ons leven nuchter moeten leiden.
Wanneer je nuchter zo high bent, dat drugs je niet higher kunnen maken...
Denk ik dat een mens het hoogste niveau van geluk heeft bereikt.
)En het zou me niet verbazen dat sommige mensen meer aanleg hebben dan anderen om gelukkig/depressief te zijn.
Misschien zit dat voor een stuk in de genen, maar ik blijf geloven dat het merendeel daarvan mentaal is en kan worden omgevormd... (indien die persoon over de juiste capaciteiten beschikt, en hij in zijn leven ten minste één moment van goddelijk inzicht heeft gehad omzich te laten inspireren
)
Voor het helemaal "fout" gaat 