Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Karre zei:

Ik voelde me echt opgebrand en ik genoot echt van niets meer omdat ik gewoon bleef wegzakken in dat gepieker. Uiteindelijk maakte mijn vriendin het dan gedaan (het enige wat me wel nog gelukkig maakte) en dan was het zeker omzeep. Wat die mindfulness en nu ook men stage me hebben bijgeleerd is dat ik wel degelijk een goede studiekeuze gemaakt heb en het graag doe.

Er is wel één iets aan mij dat wel veranderd is, ik ben veel minder materialistisch ingesteld geworden. Wat ik uiteindelijk zelfs nog als positief beschouw.

Je moet trouwens met die mindfulness wel oppassen wie het geeft. Ik heb op het internet gelezen dat er echt kwakzalvers bij zijn. Maar hetgeen ik stuurde wordt echt wel door bekwame mensen die klinisch psycholoog zijn gegeven.

Klik om te vergroten...

Hmm, dat is met mij het probleem, ale, ik heb niet de juiste studie's gedaan. (denk ik) Ik zal even men verhaal doen. Mensen die mij irl kennen zullen mss opkijken maar ik kan het verleden niet veranderen. Ik heb in men lagere school mentale problemen gehad. en heb daarvoor in een instelling gezeten.(ik had toen schoolbeu, stress en verlatingsangst) Daardoor is muziek een belangerijk deel van men leven geworden waar ik iets had dat me dingen deed relativeren en waar ik mezelf in terugvond, dmv men problemen ben ik ook in bso terechtgekomen. En heb ik eigenlijk nooit meer (of zelden) de druk op men eigen schouders gelegd, omdat bso voor mij 'net' iets te simpel was, maar ik leerde ook niet graag, dus dat was mooi meegenomen. En ik heb er de laatste jaren wel spijt van. En natuurlijk kan ik nog altijd gaan studeren. Maar ik weet begod niet wat. En dat heb ik al een paar jaar (als we richting september gaan) dan heb ik altijd terug de drang om te kijken welke studies er hier in de buurt zijn om te kijken of mij iets interesseert. Maar meestal kijk er eens rap over, en berg ik het op. En ik voel dat nu dat gevoel terug komt. Daarom men vraag of uw gesprek met je psycholoog je anders heeft doen denken over je prof. leven.

Niet direct eigenlijk. Omdat ik terug meer voeling met mijn lichaam kreeg en ook meer in het nu terug kon beginnen leven in plaats van constant te piekeren over het verleden en de toekomst kwam die zin in alles gewoon meer terug. En ik klaag niet meer direct over het minste

Al kan ik helaas wel nog niet zeggen dat ik echt gelukkig ben door andere zaken. Maar het niet meer piekeren of het gewoon kunnen doorbreken en de capaciteit om echt van het nu te kunnen genieten maken het toch allemaal al fijner.

Karre zei:

Niet direct eigenlijk. Omdat ik terug meer voeling met mijn lichaam kreeg en ook meer in het nu terug kon beginnen leven in plaats van constant te piekeren over het verleden en de toekomst kwam die zin in alles gewoon meer terug. En ik klaag niet meer direct over het minste

Al kan ik helaas wel nog niet zeggen dat ik echt gelukkig ben door andere zaken. Maar het niet meer piekeren of het gewoon kunnen doorbreken en de capaciteit om echt van het nu te kunnen genieten maken het toch allemaal al fijner.

Klik om te vergroten...

Hmm, ik weet niet als ik het gezegd heb, maar ik hoop dat ik bij men gesprekken (die volgende week ergens gaan starten) dat ik meer leer relativeren en minder ga piekeren, maar ook ergens een gevoel krijg van 'met die kant wil ik op met men leven'. Want op prive gebied loopt alles zoals ik het gehoopt had in 2014. Na een serieus zeikjaar van 2013 te hebben gehad toch.

Tuninboy zei:

Hmm, ik weet niet als ik het gezegd heb, maar ik hoop dat ik bij men gesprekken (die volgende week ergens gaan starten) dat ik meer leer relativeren en minder ga piekeren, maar ook ergens een gevoel krijg van 'met die kant wil ik op met men leven'. Want op prive gebied loopt alles zoals ik het gehoopt had in 2014. Na een serieus zeikjaar van 2013 te hebben gehad toch.

Klik om te vergroten...

Die mindfulness is ook geen vervanging van je psycholoog trouwens, ik ging en ga er nog altijd bij naartoe. En als je meer wil leren relativeren en minder wil piekeren dan kan ik het je toch ook wel aanraden. Ik zou voorstellen dat je eens met je psycholoog overlegt om dat als bijvullend bij je gesprekken met hem/haar te doen. Maar uiteindelijk zal je psycholoog wel beter kunnen inschatten wat je kan helpen.

Nu ja, veel succes .

Nah, eigenlijk niet. Ik ben jong, heb een heel mooie job met supercollega's , heb binnenkort een appartement maar ben eigenlijk wel wat eenzaam

Niet dat ik echt niemand heb en één of ander asociaal geval ben maar de vrienden die ik heb zijn momenteel met héél andere dingen bezig dan mezelf wat ervoor zorgt dat ik me irriteer aan hen. Niet dat ik superserieus ben maar ik ben bezig met mijn toekomst, terwijl zij nog steeds dat "kinderachtige" (het klinkt slechter dan ik het bedoel) en allemaal nog op't gemakske thuis bij ma en pa leven.

Ook geen vriendin doordat de kansen om iemand te ontmoeten veel verminderd zijn, aangezien ik véél minder buiten kom dan ik zou willen. Ik ben al niet de meest vlotte persoon en dit maakt het nog net iets moeilijker.

Maar goed, het kan altijd erger zeker?

Karre zei:

Die mindfulness is ook geen vervanging van je psycholoog trouwens, ik ging en ga er nog altijd bij naartoe. En als je meer wil leren relativeren en minder wil piekeren dan kan ik het je toch ook wel aanraden. Ik zou voorstellen dat je eens met je psycholoog overlegt om dat als bijvullend bij je gesprekken met hem/haar te doen. Maar uiteindelijk zal je psycholoog wel beter kunnen inschatten wat je kan helpen.

Nu ja, veel succes .

Klik om te vergroten...

Dankje. We zien wel. Tis dat ik totaal niet weet wat te verwachten op 'het einde van de rit'. Tis dak voel dat ik er nood aan heb. En ik het ook wil doen.

stormtrooper zei:

Maar goed, het kan altijd erger zeker?

Klik om te vergroten...

liever alleen dan met de foute persoon zo zijn er enorm veel mensen en geloof me, dan ben je beter af alleen!

in de verste verte van gelukkig
hoop dat het zo vlug mogelijk gedaan is allemaal
moest ik de durf ervoor hebben was ik er al lang van af. Moeder heeft iets van 2 jaar geleden hetzelfde gedaan.
Werk al 10 jaar in een richting tegen mijn goesting, al stuk of 6 keer veranderd in de hoop dat het beter wordt, maar tkomt telkens op hetzelfde neer. Verder niks van vrienden / vriendin. Ben grote nerd, werd mijn in lager / middelbaar vroeger ook meer dan duidelijk gemaakt. Iedereen gaat intussen verder met zijn leven maar ik blijf er maar mee zitten. Had toen al niet veel zin meer om verder te gaan. Altijd en overal tegen iedereen braaf geweest en sta nergens

Ik ben eigenlijk wel gelukkig

Maar ergens leef ik ook in het besef, dat ik een soort leven leidt waar vele mensen depressief zouden van worden en ik eigenlijk geen recht op geluk heb

En facebook is ook een vergif, want ergens begin je dan een beeld te scheppen dat je pas tevreden mag zijn over je leven en dus gelukkig mag zijn als je zoveel feestjes hebt per maand, als je op reis geweest bent en blablabla.

Nee, eigenlijk niet.
Ik leef altijd met het idee dat het ooit wel beter zal gaan, maar 't is moeilijk om de hoop niet te verliezen..
Heb het gevoel dat ik in een sleur zit van slapen, eten, werken, slapen, eten, werken,... zonder nog echt te "leven". Daarbij heb ik de neiging om in het verleden te blijven hangen.
De laatste jaren kamp ik met een enorme vermoeidheid en denk ook dat die sleur daar de oorzaak van kan zijn?

Na een paar dagen twijfelen heb ik toch beslist om hier ook eens mijn verhaal neer te schrijven. Ik verwacht niet echt antwoorden of raad, het is meer om die last van m'n schouders te krijgen, ik zit er nu al maanden mee en heb het tot nu toe tegen niemand gezegd.

Ik zit nu in m'n eerste jaar bachelor TI. De examens met nieuwjaar heb ik allemaal geskipt. Het begon met 1, dan 2 etc. Voornamelijk door het gebrek aan karakter om te beginnen studeren. Na die examenperiode besefte ik zeker dat ik met vuur speelde en me moest herpakken.
De lessen begonnen weer maar ik begon ze ook weer te skippen, dag na dag, week na week, maand na maand. Zo ben ik sinds nieuwjaar niet meer naar school geweest, dit allemaal zonder het medeweten van m'n ouders.

In de eerste paar weken ging ik er nog van uit dat ik me wel ging herpakken maar ondertussen is het al duidelijk dat het daar veel te laat voor is. De ambitie en interesse is ook volledig weg.

Mijn grote droom is piloot worden, dat is al jaren zo maar door het financiële aspect ervan is dat nooit een realistische mogelijkheid geweest. De laatste weken ben ik me echter meer gaan informeren, vooral dan over een pilootopleiding bij Defensie, tot 21 april zou ik me kunnen inschrijven aan de KMS.
De vraag is enkel of ik de ballen heb om dit aan m'n ouders te zeggen, daarnet zat ik wel in een goede situatie om het aan m'n vader te vertellen maar ik heb het toch niet gedurfd.

Op sociaal vlak gaat het ook niet goed. Doordat ik zeer zelden uitga en nu ook niet naar school ga, heb ik maar 2-3 goede vrienden. Zij hebben op hun beurt tal van vrienden door vorige scholen/leefomgevingen, ik niet omdat ik het contact altijd laat verwateren. Zo 'ken' ik wel veel mensen en weet ik waar al m'n vrienden van het 1e en 2e middelbaar vaak uitgaan, misschien ga ik ooit in een impulsieve bui daar gewoon eens mijn kop laten zien, al zal dat eerder in een droom gebeuren en niet irl.

Dus, ben ik gelukkig? Op dit moment helemaal niet.

Ben ik gelukkig....ik weet het gewoon niet.

Ben 27 jaar, heb vast werk die ik wel graag doe, heb een appartement gekocht 4 jaar geleden, heb een auto, kan elk jaar op vakantie, spaar wel goed kan mij de nodige luxe spullen permitteren maar soms heb ik het gevoel dat dit net het omgekeerde effect heeft, je geraakt uitgekeken op die dingen....
Vroeger was mijn doel school afmaken, werk vinden en alleen wonen voor een paar jaar, wel die droom ging in vervulling 4 jaar terug...nu zit ik hier en ben ik gelukkig? Soms wel, soms niet....?
Wat mis ik dan? Het antwoord op die vraag weet ik zelf niet, op dit moment is het gewoon meh....go with the flow?

RazorBlade0075 zei:

Wat mis ik dan? Het antwoord op die vraag weet ik zelf niet, op dit moment is het gewoon meh....go with the flow?

Klik om te vergroten...

I know that feel bro ad:

RazorBlade0075 zei:

Ben ik gelukkig....ik weet het gewoon niet.

Ben 27 jaar, heb vast werk die ik wel graag doe, heb een appartement gekocht 4 jaar geleden, heb een auto, kan elk jaar op vakantie, spaar wel goed kan mij de nodige luxe spullen permitteren maar soms heb ik het gevoel dat dit net het omgekeerde effect heeft, je geraakt uitgekeken op die dingen....
Vroeger was mijn doel school afmaken, werk vinden en alleen wonen voor een paar jaar, wel die droom ging in vervulling 4 jaar terug...nu zit ik hier en ben ik gelukkig? Soms wel, soms niet....?
Wat mis ik dan? Het antwoord op die vraag weet ik zelf niet, op dit moment is het gewoon meh....go with the flow?

Klik om te vergroten...

Denk dat iedereen wel eens van die momenten heeft van: "Is dit nu het?"
Is wel normaal volgens mij, zolang je daar niet te lang in blijft hangen.

RazorBlade0075 zei:

Ben ik gelukkig....ik weet het gewoon niet.

Ben 27 jaar, heb vast werk die ik wel graag doe, heb een appartement gekocht 4 jaar geleden, heb een auto, kan elk jaar op vakantie, spaar wel goed kan mij de nodige luxe spullen permitteren maar soms heb ik het gevoel dat dit net het omgekeerde effect heeft, je geraakt uitgekeken op die dingen....
Vroeger was mijn doel school afmaken, werk vinden en alleen wonen voor een paar jaar, wel die droom ging in vervulling 4 jaar terug...nu zit ik hier en ben ik gelukkig? Soms wel, soms niet....?
Wat mis ik dan? Het antwoord op die vraag weet ik zelf niet, op dit moment is het gewoon meh....go with the flow?

Klik om te vergroten...

Denk je dat die 'go with the flow' de situatie zal verbeteren ? Stel die vraag eens aan je eigen en probeer mss ook eens de vraag in jezelf te stellen of er mss iets is waarmee je jezelf een positieve ervaring in je leven kan geven.

Wat maakt het allemaal toch uit, binnen de 60 jaar liggen we toch allemaal in onze kist

MrSanchez zei:

Wat maakt het allemaal toch uit, binnen de 60 jaar liggen we toch allemaal in onze kist

Klik om te vergroten...

Ik dacht het niet
:naughty:

Lolplayer zei:

Ik dacht het niet
:naughty:

Klik om te vergroten...

Urne?

MrSanchez zei:

Urne?

Klik om te vergroten...

Klinkt al beter

maar nog beter is nog leven

oud, ziek en versleten?
neen dank u