Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Clarise
Legacy Member
ATM neen, paar maanden geleden wel! Dan job verloren.. economische redenen met een opzegperiode van 3 maanden die ik moet uitwerken...
Sindsdien voel ik mij stressed en depri. De stress zet zich op mijn maag en ik voel mij echt kut.
Gelukkig heb ik een vriendin die mij steunt zonder haar zat ik er waarschijnlijk al onderdoor.
Sindsdien voel ik mij stressed en depri. De stress zet zich op mijn maag en ik voel mij echt kut.
Gelukkig heb ik een vriendin die mij steunt zonder haar zat ik er waarschijnlijk al onderdoor.
OliSol
Legacy Member
Ook een beetje het zelfde geval als amdr hier (behalve dat ik wel nog maten had die in andere steden woonden die niets van mijn weedverslaving afwisten), zou wss nog steeds met dezelfde probleem gezeten hebben moest ik geen spontane klaplong gekregen hebben van te smoren. "Leuk" om te lezen dat er velen op 9lives een weed- en gameverslaving hadden (begrijp mij natuurlijk niet verkeerd).
Ben daar gelukkig vanaf, wat wel makkelijk te zeggen is achteraf maar zonder klaplong weet ik niet, waarschijnlijk smoorde ik dan nog steeds en gamede ik nog altijd elke dag 4 uur. Het heeft mij enorm goed wakker geschud! Nu rook ik zelf geen sigaretten meer, en game ik misschien 4 uur per week.
Voor een beter sociaal leven moet ik wel verhuizen want ik woon in een stad waar 90% van de jongens EN meisjes zwaar aan de drugs & alcohol zitten. Ga om 9u s'ochtends naar de dokter, passeer voorbij 4 cafe's en het zit al stampvol met zatte gasten.
Ben daar gelukkig vanaf, wat wel makkelijk te zeggen is achteraf maar zonder klaplong weet ik niet, waarschijnlijk smoorde ik dan nog steeds en gamede ik nog altijd elke dag 4 uur. Het heeft mij enorm goed wakker geschud! Nu rook ik zelf geen sigaretten meer, en game ik misschien 4 uur per week.
Voor een beter sociaal leven moet ik wel verhuizen want ik woon in een stad waar 90% van de jongens EN meisjes zwaar aan de drugs & alcohol zitten. Ga om 9u s'ochtends naar de dokter, passeer voorbij 4 cafe's en het zit al stampvol met zatte gasten.Gamer94
Legacy Member
OliSol zei:Ook een beetje het zelfde geval als amdr hier (behalve dat ik wel nog maten had die in andere steden woonden die niets van mijn weedverslaving afwisten), zou wss nog steeds met dezelfde probleem gezeten hebben moest ik geen spontane klaplong gekregen hebben van te smoren. "Leuk" om te lezen dat er velen op 9lives een weed- en gameverslaving hadden (begrijp mij natuurlijk niet verkeerd).
Ben daar gelukkig vanaf, wat wel makkelijk te zeggen is achteraf maar zonder klaplong weet ik niet, waarschijnlijk smoorde ik dan nog steeds en gamede ik nog altijd elke dag 4 uur. Het heeft mij enorm goed wakker geschud! Nu rook ik zelf geen sigaretten meer, en game ik misschien 4 uur per week.
Proficiat
Matthias92
Legacy Member
Qua gezondheid en financieel mag ik zeker niet klagen ( 22 jaar, thuiswonend, en een goede job )
Het enige in mijn leven waar ik zo op zoek naar ben is een relatie.
Ben 22 jaar en heb nog nooit een serieuze relatie gehad, mijn laatste en langste was 2 maand.
Ben mij er echt zo hard op gaan focussen dat ik er depri van werd, wat met de verkeerde mensen beginnen omgaan en zo aan de drugs geraakt.
( af en toe op een feestje aan de X )
Denk wel dat ik nu de laatste maand wel op de goeie weg ben, al een maandje clean en veel nieuwe toffe mensen leren kennen.
Hopelijk blijft het zo lopen en leer ik mss wel een tof meisje kennen...
Het enige in mijn leven waar ik zo op zoek naar ben is een relatie.
Ben 22 jaar en heb nog nooit een serieuze relatie gehad, mijn laatste en langste was 2 maand.
Ben mij er echt zo hard op gaan focussen dat ik er depri van werd, wat met de verkeerde mensen beginnen omgaan en zo aan de drugs geraakt.
( af en toe op een feestje aan de X )
Denk wel dat ik nu de laatste maand wel op de goeie weg ben, al een maandje clean en veel nieuwe toffe mensen leren kennen.
Hopelijk blijft het zo lopen en leer ik mss wel een tof meisje kennen...
Oldskooler
Legacy Member
Binnenkort een reis naar Parijs, wat Mofland, kleine tripjes hier en daar, veel wandelen, luierikken, veel restaurants, veel films en games...
Ik doe het niet exuberant, maar mijn weekends zitten goed vol, is er niets te doen, een wellness binnen en 50 euro opdoen...
10.000 km naft op een jaar aan uitgaan in België, en niet aan cafés en disco's...
Het is vrij simpel allemaal, de meesten weten het voor zichzelf gewoon enorm goed te verkloten.
Dit weekend tesamen een 40km gewandeld, goed gefret, geen zorgen, gewoon lalalala.
Ik doe het niet exuberant, maar mijn weekends zitten goed vol, is er niets te doen, een wellness binnen en 50 euro opdoen...
10.000 km naft op een jaar aan uitgaan in België, en niet aan cafés en disco's...
Het is vrij simpel allemaal, de meesten weten het voor zichzelf gewoon enorm goed te verkloten.
Dit weekend tesamen een 40km gewandeld, goed gefret, geen zorgen, gewoon lalalala.
Ga je soms naar Waer Waters in groot bijgaarden?
Lefky
Legacy Member
Vond dit hier wel toepasselijk...
Bron mijn blog.Of er veel veranderd is kan ik niet zeggen.
Er kan veel veranderen op korte tijd, maar is dat echt de verandering die we willen?
Soms gaan dingen niet zoals we zouden willen dat ze gaan. Soms gaat het zelfs helemaal de andere richting uit.
Dan is het slechts een kwestie van hoe graag je zelf iets wilt.
'Lang en gelukkig' is iets dat niet bestaat. We gaan er ons hele leven naar op zoek, maar uiteindelijk ben je nooit echt zeker of je zoiets wel kan vinden. Sommigen zullen onophoudelijk beweren van wel, anderen zullen zich er meteen bij neerleggen.
Meestal is het een keuze uit 1 van beiden. Of het duurt lang, of het maakt je gelukkig.
We zijn allemaal op zoek naar een mooie job, goede vrienden die er voor je zijn door dik en dun, een mooie financiële situatie, een levensgezel, een goede gezondheid, ...
Maar als je heel eerlijk bent... Hoeveel van deze dingen zijn voor jou echt zo?
Bij mij alleszins niet alles. Dan rest er nog de vraag: Is dat wel de bedoeling?
Moeten we wel alles hebben wat we willen om gelukkig te zijn?
In het dagelijkse leven heb je uiteraard tegenslagen. Maar overstijgt je algemene geluk dit niet?
Dit hangt natuurlijk ook weer samen met waar jij zelf gelukkig van wordt.
Er wordt altijd gezegd dat je eerst en vooral gelukkig moet zijn met jezelf omdat je dat dan pas kan delen met de mensen rondom jou (je partner, collega's, vrienden, familie). Maar kan je dat niet zien als een soort investering?
Je investeert een bepaald bedrag, en hoopt er 'meer' uit te halen.
Is het leven hier niet op gebaseerd?
Investeer tijd, moeite, geld, liefde, ... en haal er zoveel mogelijk uit terug. Het enige dat je hierin niet mag verliezen is dat je niet egoïstisch mag worden.
Geluk zit hem ook in de kleine dingen.
Een mooie zonsondergang, een lange wandeling naast het strand terwijl je de frisse zeelucht binnenhaalt, lachen met vrienden, dat lekkere fruitsapje 's morgens (mijn excuses, ik lust geen koffie
Ben ik gelukkig?
Neen... Zeer zeker niet.
Ook al heb ik dit zelf geschreven, daarom leef ik er zelf niet volledig naar.
Ik ga ook op zoek naar dingen buiten mijn bereik, ik denk ook dat ik veel mis en ga er ook vanuit dat het gras altijd groener is aan de overkant.
Maar wil dat zeggen dat we het niet moeten proberen?
Googke
Legacy Member
Totaal niet. Leven voelt verschrikkelijk doelloos aan. Ik ga stoppen met mijn huidige studie en moet nu een andere studie kiezen, maar eigenlijk heb ik nergens een gevoel van ''wow, dat ga ik doen mijn leven lang''. En studeren vind ik eigenlijk verschrikkelijk saai + het studentenleven heb ik nooit meegekregen doordat ik pendel. Mijn ouders zeggen nu wel al- ''uwen laatste keer, anders gade werken''. En dingen die ik wil doen zijn unief... Anderzijds ben ik een echte carnavalist vanuit het Maasland (beste carnavalsfeer van België, kom gerust volgend jaar eens kijken) en zou ik dit feest niet willen missen.
Ene mogelijkheid die ik dan nog zie is mijn inschrijven voor het leger of de politie. Of gwn ergens werken en wie weet kom ik ooit te weten wat ik wil écht wil studeren. Want ja, ge hebt eenmaal een vod papier nodig waarop staat dat ge iets kunt.
Ik probeer een fitnessfysiek te bereiken, echter lukt me dit niet door te weinig toewijding om altijd clean te eten enz-> gefaild. Heb al meerdere zaken gedaan om me mee bezig te houden- hobby's- alleen lopen ze op uiteenlopende redenen fout. Voor voetbal was ik te slecht, bij pingpong leerde ik écht niks bij en een andere club was er niet direct in de buurt en bij tennis werd ik waardeloos behandeld qua ondersteuning. Tja, wat doe ik in vrije momenten? Veel te veel rondsurfen.
Op sociaal vlak ben ik eigenlijk een ramp. Heb maar weinig vrienden, nooit een relatie gehad. Ik ga wel iedere week 1x iets drinken. Toen ik naar hogeschool ging, had ik aspiraties dat ik nieuwe vrienden ging maken. Heb me precies met de verkeerden aangelegd. Het is verschrikkelijk saai en kliekjes zijn gevormd.
Daarnaast heb ik een spreekstoornis. Met periodes stotter,haper ik nogal. Nekt me bij het socializen.
Moraal van het verhaal: maak euthanasie mogelijk wegens doodvervelen+ nutteloos voelen.
Ene mogelijkheid die ik dan nog zie is mijn inschrijven voor het leger of de politie. Of gwn ergens werken en wie weet kom ik ooit te weten wat ik wil écht wil studeren. Want ja, ge hebt eenmaal een vod papier nodig waarop staat dat ge iets kunt.
Ik probeer een fitnessfysiek te bereiken, echter lukt me dit niet door te weinig toewijding om altijd clean te eten enz-> gefaild. Heb al meerdere zaken gedaan om me mee bezig te houden- hobby's- alleen lopen ze op uiteenlopende redenen fout. Voor voetbal was ik te slecht, bij pingpong leerde ik écht niks bij en een andere club was er niet direct in de buurt en bij tennis werd ik waardeloos behandeld qua ondersteuning. Tja, wat doe ik in vrije momenten? Veel te veel rondsurfen.
Op sociaal vlak ben ik eigenlijk een ramp. Heb maar weinig vrienden, nooit een relatie gehad. Ik ga wel iedere week 1x iets drinken. Toen ik naar hogeschool ging, had ik aspiraties dat ik nieuwe vrienden ging maken. Heb me precies met de verkeerden aangelegd. Het is verschrikkelijk saai en kliekjes zijn gevormd.
Daarnaast heb ik een spreekstoornis. Met periodes stotter,haper ik nogal. Nekt me bij het socializen.
Moraal van het verhaal: maak euthanasie mogelijk wegens doodvervelen+ nutteloos voelen.
Hiapoe
Legacy Member
Googke zei:
Je bent een beetje te negatief hoor... maar dat besef je zelf nu uiteraard (nog) niet.
Het is wel correct zoals je zelf ook wel doorhebt: een doel hebben in het leven is belangrijk. En dat hoeft niet persé iets super spectaculairs te zijn.
Stel jezelf ook eens de vraag: Die zaken waarover je het hebt en die standaard in de maatschappij je voorgeschoteld worden als zijnde dat je dat MOET hebben om gelukkig te zijn: Veel vrienden, een relatie, sociaal zijn, makkelijk vrienden maken, goed kunnen spreken, fit zijn,..."
Wil JIJ dat écht wel?
Ik had beetje zelfde 'probleem' toen ik tussen 18 en 22 was: Weinig vrienden, geen relatie (mijn eerste relatie was uiteindelijk toen ik 26 was trouwens ter info), was niet erg sociaal, ging niet graag uit of naar fuiven (vond ik doodsaai),...
Maar ik had al snel de houding aangenomen van: So what? That's me! And I'm loving it!
Nog een parallel trouwens is dat ik eerst 2 jaar unief gedaan heb (informatica) en 2 keer gebuisd was. En ik dan uiteindelijk dus mijn graduaat ben gaan doen (in 3 jaar eerste zit erdoor met grote onderscheiding). daar heb ik letterlijk ook voor zitten huilen!! Omdat ik geen unief 'aankon' (toen). Achteraf gezien was ik gewoon nog niet volwassen genoeg om unief aan te kunnen toen. Ik was nog een kind toen ik 18 was. Ik speelde nog met autootjes op het tapijt toen ik 16 was.
Maar ik heb nu toch het gevoel dat ik veel tijd heb ingehaald. Ik heb het gevoel dat ik tijdens mijn studentenperiode iedereen heb ingehaald qua volwassenheid
Al mijn leeftijdgenoten bleven maar hangen in dat feesten en uitgaan en drinken en 'stoer doen'. En ik had dat om te beginnen al niet, dus eenmaal de studententijd voorbij, moest ik daar niet van 'afkicken' en kon ik direct volwassen zijn!
Om maar te zeggen: Voor iedereen zijn plaats en tijd. En uw tijd komt ook nog wel, don't worry.
Maak er gewoon geen negatieve spiraal van!! Maar geloof echt dat uw tijd nog wel komt!
Succes ermee
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.