Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
amdr
Legacy Member
Karry98 zei:
Het verborgen houden haalt niets uit, ik heb de keuzes gemaakt dus moet er ook mee leven. Het gaat bijna belachelijk klinken maar het was cannabis.
In het begin altijd leuk met de vrienden maar op een bepaald moment werd het gewoon constant thuis blijven om te smoren en te gamen of voor de 10de keer dezelfde cartoons te bekijken. Veel mooie kansen op prachtige carrieres kwijt gespeeld (IBO opleiding bij Mercedes als technieker bv) door luiheid en hetzelfde met vrienden, ik zat liever op mezelf thuis met mijn drugs dan ergens heen te gaan en zo iedereen laten vallen.
Ben daar nu een half jaar geleden ofzo volledig mee gestopt maar alles is wel volledig naar de haaien nu. Heb nu wel terug werk in een garageke, mijn examencommissie is bijna perfect verlopen de voorbije 2maanden maar daar houdt het op. Na het werk is het nog steeds naar huis en wachten om te gaan slapen.
Hatelijk gewoon
Ebel
Legacy Member
Racing_Genk zei:
Klopt, maar zou graag wat afwisselen. Eens 6 maanden in Scandinavie bvb, 6 maanden in Belgie, en dan nog eens 6 maanden in Canada werken of whatever. Spijtig genoeg is dit niet zo'n makkelijke levensstijl, laat staan dat je carriere kan maken
Moet het allemaal nog eens bekijken
Nesjamag
Legacy Member
dacuba zei:
Inderdaad. Ik ben wegen aan het onderzoeken om op die manier met zowel welvaart als welzijn te leven (meer van beiden dan de normale route door het leven te volgen zelfs). Dankzij vooruitgang in technologie lijkt het zeer goed mogelijk om met een minimum aan inkomen zeer kwalitatief te leven en dus echt voor geluk te gaan en zaken te zoeken waar je eigen interesse en inbreng ten volle benut kunnen worden.
Faun
Legacy Member
Op persoonlijk vlak ben ik heel gelukkig. Al 7 jaar samen met een fantastisch persoon die er nog eens heel goed uitziet. We wonen sinds dit jaar in een tof appartement en gaan in juli een maand trekken in zuid oost Azië.
Op professioneel vlak is het wat anders. Mijn vriendin heeft haar droomjob en is goed bezig carrière aan het maken. Ik had een droomjob voor ogen maar greep ernaast. Ik zit nu in een job die wel OK is, niet teveel werken en redelijk loon en voordelen maar dat is toch niet wat ik wil. Mijn diploma is ook niet super dus combineer ik mijn job met een nieuwe universitaire studie zodat ik geen vrije tijd meer heb.
Qua vrienden, ik begin meer en meer te verschillen met mijn "oude" vrienden. Zij blijven precies vastzitten in hun thuisstadje en hebben over bepaalde onderwerpen heel andere ideeën, dingen die niet meespelen als je 12 jaar bent.
Op professioneel vlak is het wat anders. Mijn vriendin heeft haar droomjob en is goed bezig carrière aan het maken. Ik had een droomjob voor ogen maar greep ernaast. Ik zit nu in een job die wel OK is, niet teveel werken en redelijk loon en voordelen maar dat is toch niet wat ik wil. Mijn diploma is ook niet super dus combineer ik mijn job met een nieuwe universitaire studie zodat ik geen vrije tijd meer heb.
Qua vrienden, ik begin meer en meer te verschillen met mijn "oude" vrienden. Zij blijven precies vastzitten in hun thuisstadje en hebben over bepaalde onderwerpen heel andere ideeën, dingen die niet meespelen als je 12 jaar bent.
Karry98
Legacy Member
amdr zei:
Het positieve is toch dat je ondertussen verlost bent van je verslaving, lijkt mij toch echt niet te onderschatten. Ik denk ook dat je het gewoon wat tijd moet geven, al is dat uiteraard zeer zwaar. Je zegt dat je nu 6 maanden geen nood meer hebt aan cannabis, maar ik ben ervan overtuigd dat je op lange termijn terug vrienden kan hebben, mits wat moeite.
Vergeet toch ook niet dat je een job hebt, dat lijkt mij toch ook niet te onderschatten in de huidige maatschappij. Dat toont toch ook aan dat je echt moeite doet om iets te maken van je leven.
Anyway, ik besef dat wat ik hier schrijf u niet zalen helpen, maar ik wou toch even verwoorden dat ik denk dat je toch echt wel de goede richting uitgaat.
Sterkte nog man!
Stimpy
Legacy Member
't is ni da ge kiest wat u gelukkig maakt hé.
Altijd dat terugkomend zinneke van "ge moet alleen ook gelukkig zijn en dan vindt ge wel iemand en wordt het nog beter" ...
Ge kunt best content zijn alleen maar voor veel mensen zit het geluk er toch net in om uw eigen geluk te kunnen delen met iemand of samen iets opbouwen, toekomstplannen maken...
Anders zaten al die datingsites niet vol met mensen die op zoek zijn naar iemand "maar nu toch ook wel gelukkig zijn hoor".
Ja voor effkes is alleen misschien wel tof, maar een vooruitzicht om de rest van uw leven alleen te zijn zal bij velen toch niet echt het summum van geluk zijn.
Er zullen altijd uitzonderingen zijn natuurlijk
Altijd dat terugkomend zinneke van "ge moet alleen ook gelukkig zijn en dan vindt ge wel iemand en wordt het nog beter" ...
Ge kunt best content zijn alleen maar voor veel mensen zit het geluk er toch net in om uw eigen geluk te kunnen delen met iemand of samen iets opbouwen, toekomstplannen maken...
Anders zaten al die datingsites niet vol met mensen die op zoek zijn naar iemand "maar nu toch ook wel gelukkig zijn hoor".
Ja voor effkes is alleen misschien wel tof, maar een vooruitzicht om de rest van uw leven alleen te zijn zal bij velen toch niet echt het summum van geluk zijn.
Er zullen altijd uitzonderingen zijn natuurlijk
Ebel
Legacy Member
Vrijwilligerswerk spreekt me persoonlijk momenteel niet erg aan. Ik zou toch ietwat van zekerheid willen, en werken voor mn geld. Ben ondertussen ook al bijna 26 en zou graag binnenkort eens gaan alleen wonen dus geld is wel nodig 
En op je talenkennis mogen jullie allemaal erg trots zijn. Ben in Australië erg veel Waalse Belgen tegengekomen waarvan je in de grond zakt als je ze in het Engels hoort spreken (nog altijd minder slecht dan de Fransen). Nederlands was helemaal niet aan de orde. De meesten konden zelfs geen ja of neen vertalen naar het Nederlands. Eigenlijk echt wel schandalig en zielig. Zorgt niet voor de beste indruk over Belgen in het buitenland.
En op je talenkennis mogen jullie allemaal erg trots zijn. Ben in Australië erg veel Waalse Belgen tegengekomen waarvan je in de grond zakt als je ze in het Engels hoort spreken (nog altijd minder slecht dan de Fransen). Nederlands was helemaal niet aan de orde. De meesten konden zelfs geen ja of neen vertalen naar het Nederlands. Eigenlijk echt wel schandalig en zielig. Zorgt niet voor de beste indruk over Belgen in het buitenland.
Bekker
Legacy Member
Nee ...
Op persoonlijk vlak geraak ik maar niet uit men isolement waardoor ik al jaren vrijgezel ben en men vriendenkring met veel moeite kan uitbreiden. Ik leer soms nieuwe mensen beter kennen door (met veel moeite) enkele keren mee weg te gaan maar ik hou dit nooit lang genoeg vol waardoor het contact na een tijd weer verwaterd.
Op professioneel vlak heb ik sinds een jaar geleden een job gevonden waar ik lang naar op zoek was, ook nog eens kort bij huis en mooie werkuren. Maar toch vind ik ook daar maar moeilijk men draai en moet me eigenlijk elke dag naar men werk slepen.
Maar ik heb geen financiële of gezondheidsproblemen dusja.
Op persoonlijk vlak geraak ik maar niet uit men isolement waardoor ik al jaren vrijgezel ben en men vriendenkring met veel moeite kan uitbreiden. Ik leer soms nieuwe mensen beter kennen door (met veel moeite) enkele keren mee weg te gaan maar ik hou dit nooit lang genoeg vol waardoor het contact na een tijd weer verwaterd.
Op professioneel vlak heb ik sinds een jaar geleden een job gevonden waar ik lang naar op zoek was, ook nog eens kort bij huis en mooie werkuren. Maar toch vind ik ook daar maar moeilijk men draai en moet me eigenlijk elke dag naar men werk slepen.
Maar ik heb geen financiële of gezondheidsproblemen dusja.
Prodigy
Legacy Member
Bekker zei:
Er zijn er nog, geeft een enorm gevoel van onmacht. Al jaren geen vriendin meer en de vriendenkring is de laatste 2 jaar enorm afgeslankt. Nooit in mijn leven zo vaak alleen geweest. 5 jaar geleden als student was dat ieder weekend 2-3x uitgaan, vaak tot in de vroege uurtjes. Of zovele malen filmke checken of gamen bij iemand en blijven slapen
. De meeste van die mensen zijn nu precies elk hun eigen weg gegaan, vriendin gevonden en verloofd/getrouwd/kind, drukke job, andere maten gemaakt, verhuisd, etc. Onlangs eens een uitgebreid gesprek gehad met de huisdokter en die heeft mij toch al goed op weg geholpen om mij opnieuw levend te doen voelen. Zoek professionele hulp zou ik zo zeggen
, iemand die u nieuwe inzichten kan geven.BlazeMusic
Legacy Member
Heb altijd gevonden dat ik de laatste jaren in een ongelukkige positie zat (ook al ben ik hier steeds goed mee omgegaan). Wat eigenlijk ook wel zo is, maar ik begin de andere kant ervan te zien.
Het kan stom en belachelijk optimistisch klinken, maar door absoluut niks meer te hebben (geld, simpele dagelijkse dingen, zekerheid,...) lijk ik meer te genieten van de kleine dingetjes. Een vriendelijk woord, eens een kebab aan het station kunnen halen met mijn hand vol rosse centen (en verbaasd/licht geïrriteerd kijkende uitbaters), warme sokken voor tijdens de winter,... Dit was allemaal heel vanzelfsprekend voor mij. Het lijkt, nu sommige dingen moeilijker te verkrijgen zijn door onze financiële situatie thuis, ze zoveel meer waarde krijgen vanaf ik ze in handen krijg. Kebab was nog nooit zo lekker, sokken waren nog nooit zo warm,...
Dus hoe verwarrend het ook kan zijn: ik zit in een kutsituatie, maar ik voel mij eigenlijk gelukkig door hele kleine dingetjes waar ik vroeger niet zoveel aandacht aan schonk. Mijn visie op sommige dingen lijkt compleet veranderd, en ik voel mij "rijker" dan vroeger.
Als dat ook maar ergens op slaagt...
Het kan stom en belachelijk optimistisch klinken, maar door absoluut niks meer te hebben (geld, simpele dagelijkse dingen, zekerheid,...) lijk ik meer te genieten van de kleine dingetjes. Een vriendelijk woord, eens een kebab aan het station kunnen halen met mijn hand vol rosse centen (en verbaasd/licht geïrriteerd kijkende uitbaters), warme sokken voor tijdens de winter,... Dit was allemaal heel vanzelfsprekend voor mij. Het lijkt, nu sommige dingen moeilijker te verkrijgen zijn door onze financiële situatie thuis, ze zoveel meer waarde krijgen vanaf ik ze in handen krijg. Kebab was nog nooit zo lekker, sokken waren nog nooit zo warm,...
Dus hoe verwarrend het ook kan zijn: ik zit in een kutsituatie, maar ik voel mij eigenlijk gelukkig door hele kleine dingetjes waar ik vroeger niet zoveel aandacht aan schonk. Mijn visie op sommige dingen lijkt compleet veranderd, en ik voel mij "rijker" dan vroeger.
Als dat ook maar ergens op slaagt...
Philharmoniker
Legacy Member
BlazeMusic zei:Heb altijd gevonden dat ik de laatste jaren in een ongelukkige positie zat (ook al ben ik hier steeds goed mee omgegaan). Wat eigenlijk ook wel zo is, maar ik begin de andere kant ervan te zien.
Het kan stom en belachelijk optimistisch klinken, maar door absoluut niks meer te hebben (geld, simpele dagelijkse dingen, zekerheid,...) lijk ik meer te genieten van de kleine dingetjes. Een vriendelijk woord, eens een kebab aan het station kunnen halen met mijn hand vol rosse centen (en verbaasd/licht geïrriteerd kijkende uitbaters), warme sokken voor tijdens de winter,... Dit was allemaal heel vanzelfsprekend voor mij. Het lijkt, nu sommige dingen moeilijker te verkrijgen zijn door onze financiële situatie thuis, ze zoveel meer waarde krijgen vanaf ik ze in handen krijg. Kebab was nog nooit zo lekker, sokken waren nog nooit zo warm,...
Dus hoe verwarrend het ook kan zijn: ik zit in een kutsituatie, maar ik voel mij eigenlijk gelukkig door hele kleine dingetjes waar ik vroeger niet zoveel aandacht aan schonk. Mijn visie op sommige dingen lijkt compleet veranderd, en ik voel mij "rijker" dan vroeger.
Als dat ook maar ergens op slaagt...
Een zware levensles die later normaal zen vruchten wel afwerpen zal, in de zin van dat ge uw prioriteiten (financieël) wel juist weet te leggen dan. (hopelijk
)BlazeMusic
Legacy Member
Philharmoniker zei:Een zware levensles die later normaal zen vruchten wel afwerpen zal, in de zin van dat ge uw prioriteiten (financieël) wel juist weet te leggen dan. (hopelijk
Naar mijn gevoel heeft de juiste ingesteldheid er altijd wel ingezeten. Maar door het ontbreken van de middelen, ga ik die later -als ze er wel zijn- eens te meer appreciëren. Een machteloze periode van enkele jaren, kan een mens breken. Ik denk eerder dat ik mij nog nooit zo sterk heb gevoeld. Als ik dit kan, kan ik andere tegenslagen ook beter overbruggen.
Zo'n levensles is misschien zo slecht nog niet!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.