Archief - Ik heb geen vrienden

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Selderijstok

Legacy Member
Iets wat ik eigenlijk nog vorige week heb aangehaald op café, dat we content mogen zijn dat we nog alle 7 iedere week weggaan, toch al een 3jaar na school nu (we zaten maar met 7 in klas :p)
Weinig mensen hebben dit blijkbaar.

SideShow

Legacy Member
Ik word er ook zot van .. ik heb weinig echte vrienden, misschien bijna niemand. Ik beschouw iedereen als "kennis". Elke avond dat ik alleen thuis zit, is er 1 teveel. Uit frustratie ga ik dan eens een avondwandeling maken en zit es op café, alleen, maar het is niet dat je zo contact maakt.

Ik ga 2 maal per week fitnessen met "kennissen", maar om dat nu vrienden te noemen? Ik weet het niet. Ik ga ook naar de muziekschool, maar eigenlijk kom je daar niet zoveel in contact met gelijkgestemden, eerder viezekloten en weirdos, en veel kinderen, i'm not into that. (hehe)

Dusja, tel er bij dat ik momenteel werkloos ben en weinig zelfvertrouwen heb, dan kan je gaan rekenen hoe het is om hele dagen alleen te zitten op een veel te dure en veel te kleine studio in de stad

Stein

Legacy Member
SideShow zei:
Ik word er ook zot van .. ik heb weinig echte vrienden, misschien bijna niemand. Ik beschouw iedereen als "kennis". Elke avond dat ik alleen thuis zit, is er 1 teveel. Uit frustratie ga ik dan eens een avondwandeling maken en zit es op café, alleen, maar het is niet dat je zo contact maakt.

Ik ga 2 maal per week fitnessen met "kennissen", maar om dat nu vrienden te noemen? Ik weet het niet. Ik ga ook naar de muziekschool, maar eigenlijk kom je daar niet zoveel in contact met gelijkgestemden, eerder viezekloten en weirdos, en veel kinderen, i'm not into that. (hehe)

Dusja, tel er bij dat ik momenteel werkloos ben en weinig zelfvertrouwen heb, dan kan je gaan rekenen hoe het is om hele dagen alleen te zitten op een veel te dure en veel te kleine studio in de stad

2nd

razick_killer

Legacy Member
Stein zei:

wat je eens moet proberen he,nu enige motivatie en zelfvertrouwen is wel vereist.
als je ooit hoort van een "kennis" dat hij gaat stappen met wat maten,gewoon mee gaan.
voor je het weet ben je zat en is iedereen van die kennis je beste vriend.
ik heb zo enkele zeer goede vrienden aan over gehouden :D

themummy123

Legacy Member
SideShow zei:
Ik word er ook zot van .. ik heb weinig echte vrienden, misschien bijna niemand. Ik beschouw iedereen als "kennis". Elke avond dat ik alleen thuis zit, is er 1 teveel. Uit frustratie ga ik dan eens een avondwandeling maken en zit es op café, alleen, maar het is niet dat je zo contact maakt.

Ik ga 2 maal per week fitnessen met "kennissen", maar om dat nu vrienden te noemen? Ik weet het niet. Ik ga ook naar de muziekschool, maar eigenlijk kom je daar niet zoveel in contact met gelijkgestemden, eerder viezekloten en weirdos, en veel kinderen, i'm not into that. (hehe)

Dusja, tel er bij dat ik momenteel werkloos ben en weinig zelfvertrouwen heb, dan kan je gaan rekenen hoe het is om hele dagen alleen te zitten op een veel te dure en veel te kleine studio in de stad

Wat jij ziet als kennissen zien anderen mss als vrienden. Maar tis wel een feit dat meeste mensen 1 of 2 échte goede vrienden hebben, de rest noem ik "goede dagen vrienden". Je ziet ze enkel als je fun hebt, voor de rest niet.:)

Mexter

Legacy Member
SideShow zei:
Ik word er ook zot van .. ik heb weinig echte vrienden, misschien bijna niemand. Ik beschouw iedereen als "kennis". Elke avond dat ik alleen thuis zit, is er 1 teveel. Uit frustratie ga ik dan eens een avondwandeling maken en zit es op café, alleen, maar het is niet dat je zo contact maakt.

Ik ga 2 maal per week fitnessen met "kennissen", maar om dat nu vrienden te noemen? Ik weet het niet. Ik ga ook naar de muziekschool, maar eigenlijk kom je daar niet zoveel in contact met gelijkgestemden, eerder viezekloten en weirdos, en veel kinderen, i'm not into that. (hehe)

Dusja, tel er bij dat ik momenteel werkloos ben en weinig zelfvertrouwen heb, dan kan je gaan rekenen hoe het is om hele dagen alleen te zitten op een veel te dure en veel te kleine studio in de stad

Ik heb dat ook, op school vroeger was het allemaal tof, maar in een straal van 15km woonde er bijna geen vrienden.
De vrienden die ik overhoud van die school daar ga ik om de zoveel maanden mee uit.
De vrienden in mijn gemeente heb ik leren kennen door in de horeca te werken en daar ga ik zeker elke 2 weken mee op cafe.
voor de rest balls dat ge werkloos zijt, ik ken het maar al te goed.
interims is ook een oplossing

Avondland

Legacy Member
Of een jaar gaan werken als vrijwilliger? Er zijn organisaties als Volens die je daarvoor betalen (strikt genomen geen vrijwilliger natuurlijk), al moet je natuurlijk wel passen binnen de vacatureomschrijving. Zal je enorm veel ervaring opleveren én een heel interessant sociaal leven voor de tijd wanneer je overzee bent. Een andere omgeving geeft je ook meteen een kans om met een schone lei te beginnen, daar is het normaal dat je een nieuwe vriendenkring moet opbouwen.

Stein

Legacy Member
razick_killer zei:
wat je eens moet proberen he,nu enige motivatie en zelfvertrouwen is wel vereist.
als je ooit hoort van een "kennis" dat hij gaat stappen met wat maten,gewoon mee gaan.
voor je het weet ben je zat en is iedereen van die kennis je beste vriend.
ik heb zo enkele zeer goede vrienden aan over gehouden :D

hm ja ik ben geen drinker :) ik ga gewoon regelmatig naar de film met enkele vrienden of eens ergens naartoe. Aan zelfvertrouwen ook geen gebrek. Het is soms gewoon tegenstrijdig. Langs de ene kant zou meer vrienden hebben wel leuk zijn, maar langs de andere kant beperk ik het liever tot de echte vrienden, de familie die je zelf kiest

yaffi

Legacy Member
lol wat een mongadviezen hier toch...
op café gaan? alsof TS daar iemand zal leren kennen, tenzij mss bejaarden die niks beter te doen hebben dan elke dag heel den dag voor de toog te hangen
de meeste "jonge" mensen zijn daar toch met een eigen groepje vrienden...degene die daar alleen zitten zijn meestal bejaarden, alcoholiekers of dikke vette losers :)

ik raad de TS aan om met powertraining/bodybuilding te beginnen
echt waar, als ge het volhoudt, zult ge VEEL meer zelfvertrouwen hebben met xx extra aantal kilo's spieren :)
ga niet naar de fitness om mensen te leren kennen, de meesten zijn daar enkel en alleen om hun oefeningen te doen en terug naar buiten te gaan...
verdiep u eens in die sport, stel een deftig voeding en trainingschema op en begin er gewoon aan :) ge zult zien dat uw uitkijk op het leven al heel wat beter zal zijn ene keer ge ewa resultaat hebt
en pin u niet vast op het verleden/dingen die ge kon gehad hebben of beter kon gedaan hebben...das voor losers :) winners focussen op het nu en op de toekomst :)
als ge u elke dag gaat zetten in diezelfde mindsetting van "bleh ik ben een loser, eenzaam heb niemand en zal altijd alleen blijven" zal er idd nooit iets gebeuren... ge moet u daarboven kunnen zetten, zelfbeklag is voor losers...

Stein

Legacy Member
al is het niet slecht om zo nu en dan het verleden te evalueren. ge kunt er maar uit leren

n9ne

Legacy Member
100x meer respect voor iemand zoals Hiapoe dan het zoveelste domme wicht met duizend facebookvrienden dat geen vijf minuten alleen kan zijn.

Ik heb den laatsten tijd ook wat vrienden uit het oog verloren, maar zo hou ik enkel de goede over. Pak dat dat er een stuk of 5/7 zijn. Daar heb ik er een paar al een half jaar niet meer van gezien ofzo. Maar spreek daar me af of vertel er een probleem tegen en die staan klaar voor mij.

yaffi

Legacy Member
Stein zei:
al is het niet slecht om zo nu en dan het verleden te evalueren. ge kunt er maar uit leren

ja ma het is duidelijk dat de TS zich vastpint op het verleden, zelfbeklag dus... waarom?
onze maatschappij brainwashed ons gwn... zo van ge MOET dit en dit tegen dat ge die leeftijd bereikt hebt gedaan hebben...fucking bullshit
en als ge niet beantwoordt aan de normen die deze maatschappij vooropstelt zijt ge al direct een loser (eg, ge MOET een dikke auto hebben, veel vrienden, een lief, kinderen, ...)

moustii

Legacy Member
Scarity zei:
...

Zwemmen hier (alei, olympus dmd)... hmm, op vrije uren is het inderdaad pretty serious business in da zwembad, maar overal staan er mensen tegen de rand uit te blazen. Meeste meiskes zijn daar in badpad enzo, niet direct super chichi (pas wel op voor mongolen, real ones). Dus even goed zwemmen en casual praatje aangaan over banale shit = win, met de typerende zinne als, komt gij ier veel, zijt ge van in de buurt, beetje sad overkome daje net begint en het toch lastig vind, en voor ge et weet krijgde tips en blijft ze bij u in de buurt (da moedergevoel toch eh^^).
Geen gegarandeerd succes on first try, maar da maakt et net handig, fail is geen fail, aangezien ge gwn supercasual praat int begin!

:rofl: :rofl: :rofl:

NovaHova

Legacy Member
Kheb nu ook geen vetten aan vrienden tbh. Alleen een vriendin heb ik, maar das al lang geleden dak die gezien heb maar die wilt wel eens afspreken als ik het vraag dusja : )

Alle andere mensen wil ik niet echt meer kennen, te veel marginale mongolen.
Conclusie: kmoe er nieuwe maken, maar hoe (retorische vraag, zijn al antwoorden in deze thread)? Tis makkelijker gezegd dan gedaan : P

Marginal0

Legacy Member
Zoals de rest hier al zei:

Vanuit ankerpunten bouw je een sociaal netwerk op. Sportclubs, hobbyclubs, cafébezoeken, etc. Voor ieder wat wils. De meesten hebben echter via school vrienden leren kennen.

Zolang ge uweigen kunt terugtrekken in games (doe ik ook soms een weekje) en der content mee zijt, geen probleem. Ge moet u idd niet verplicht voelen om vrienden te hebben omdat de maatschappij dat voorschrijft. Maar TS geeft duidelijk aan zich 'alleen' te voelen. Als familie dat gat niet dicht (neven, broers, ouders?) dan moet je vrienden zoeken via die ankerpunten die we al noemden.

Zoekt u best toch éne vriend of twee. Dan is't normaal wel in orde. T'is maar da ge bij iemand terecht kunt. Maar da kan dus ook familie zijn.

@ voorstel voor powertraining: Hiermee kan je idd veel zelfvertrouwen winnen. Je moet geen bodybuilder worden of al die nasty shit. Het is alleszins bewezen dat het helpt. Fysiek sterker correleert met mentaal sterker. Dit enkel als je gewoon niet durft uit te gaan gelijk sommige andere threads hier.

@ voorstel voor vrijwilligerswerk: dit lijkt een zeer productief ankerpunt. Zeer veel potentieel voor het leren kennen van mensen. Meer als in cafés gaan zien, wat ik idd een minder productieve activiteit.

Tr1ckstar

Legacy Member
wild bass zei:
leer een instrument bespelen , ga op cafe en zoek bandleden, doe optredens in dat cafe, drink jezelf zat in dat cafe, doe wijven binnen in dat cafe, snuif coke in dat cafe, sterf in dat cafe....

Reïncarneer in dat cafe, rinse, repeat.
?
profit.

Boterkoek

Legacy Member
yaffi zei:
lol wat een mongadviezen hier toch...
op café gaan? alsof TS daar iemand zal leren kennen, tenzij mss bejaarden die niks beter te doen hebben dan elke dag heel den dag voor de toog te hangen
de meeste "jonge" mensen zijn daar toch met een eigen groepje vrienden...degene die daar alleen zitten zijn meestal bejaarden, alcoholiekers of dikke vette losers :)


Zijt gij nu serieus...Met zo'n instelling gaat ge inderdaad niemand leren kennen

Foose

Legacy Member
moustii zei:

The real ones.. hahaha :rofl:

razick_killer zei:
wat je eens moet proberen he,nu enige motivatie en zelfvertrouwen is wel vereist.
als je ooit hoort van een "kennis" dat hij gaat stappen met wat maten,gewoon mee gaan.
voor je het weet ben je zat en is iedereen van die kennis je beste vriend.
ik heb zo enkele zeer goede vrienden aan over gehouden :D

Idd, spreek die mannen maar aan he wat ze in't weekend gaan doen ofzo. Ben al een paar keer weggeweest met ne groep van de fitness (in totaal 5-6 man) en da was allemaal daar afgesproken. Kben dan nog de jongste ook, die zijn grotendeels eind de 20 en begin 30.

Voor niks gaat de zon op. Als ge iets wilt, moet ge uw bek opendoen :p. Een 'nee' heb je, en een 'ja' kunde krijgen.

Catscratch

Legacy Member
Tha_nOn zei:
kunt het dan ook omgekeerd voor hebben :p ge weet zo goed wat ge wilt dat ge u nooit meer echt aan elkaar meer wilt/kunt aanpassen

Des te belangrijker het is iemand te vinden met meerdere raakvlakken. Of die u ergens aanvult. Gecombineerd met nog een beetje aantrekkingskracht, wordt het inderdaad wel moeilijk om zo iemand te vinden. Maar liever een beke kritischer en bewuster zijn, dan van jongs af aan gevangen zitten in een relatie wat één grote sleur uit gewoonte is, of een relatie waar ge uw eigen als partner volledig moet wegcijferen om de kerk in 't midden te houden. :)

cura

Legacy Member
@veranderen: Je pakt het volledig verkeerd aan. Je kan hier zoveel advies krijgen dat je wil en een groot deel zal ook wel advies zijn met een goede intentie, maar het is gewoon een feit dat zo'n zaken enkel werken als je uw eigen ingesteldheid verandert. Je merkt ook wel dat er hier ontzettend veel tegenstrijdige adviesen worden gegeven, maar toch zijn ze allemaal waar voor de persoon die dat advies gegeven heeft.

Besef sowieso dat een vriendin zoeken nu geen goed idee is, wil je een vriendin echt opzadelen met uw negatieve gedachte over uzelf? Ik denk dat het soort vrouwen die je zo aantrekt allesbehalve "goed" zijn voor jou. De meeste mensen hebben behoefte aan vriendschap dus daar kan je wel wat moeite voor doen als je wil, maar zorg ook dat je een andere ingesteldheid hebt. Je moet geen antwoorden zoeken bij andere mensen (of het nu een forum is, vrienden of een vriendin). :)

Sev-O zei:
²

In vele andere landen (meestal Zuiderse, Oosterse, de VS) praten onbekende mensen tegen elkaar als ze op de trein of bus wachten, in de rij van een supermarkt , hier denken ze van "oh nee wat wilt dieje van mij? Ga die mij verkrachten of bestelen?"

Nuja, mentaliteit is nu eenmaal zo dus we moeten er mee leren leven, maar ik denk dat eens het ijs gebroken is, de cruciale 10 seconden die volgen op de reactie van die persoon je ervoor moet zorgen dat ze geïnteresseerd raken in wat je te zeggen hebt. Gwn veel oefenen, random.
Al eens overwogen dat het grootste deel van die mensen ook zo redeneren? Misschien staan ze daar aan de bushalte met exact dezelfde mening over jou. "Hmm ziet er me een tof/vriendelijk/etc persoon uit, maarja, kan toch moeilijk beginnen babbelen want die zal waarschijnlijk denken dat ik hem wil bestelen."

Feit is gewoon dat mensen tegenwoordig een stevigere muur rond zich hebben opgetrokken, maar eenmaal die muur doorbroken is zijn ze evenveel op zoek naar vriendschap en sociaal contact.

_DM_ zei:
Misschien grappig bedoeld, maar het klopt wel.
Ik zit nu sinds 2008 (af en aan) in Dublin, en dat is de beste beslissing die ik ooit heb genomen.
Zoek u een job in het buitenland en ge zult wel met andere mensen MOETEN omgaan, iedereen die daar werkt zit in dezelfde situatie: In een ander land zonder iemand die ze daar kennen. Dat zorgt ervoor dat je altijd met die mensen gaat optrekken, hun vrienden leert kennen, zelf een grote vriendenkring gaat opbouwen,...
Je kon natuurlijk exact hetzelfde gedaan hebben in België, maarja, dan MOEST je niet hé. :)

SideShow zei:
Ik word er ook zot van .. ik heb weinig echte vrienden, misschien bijna niemand. Ik beschouw iedereen als "kennis". Elke avond dat ik alleen thuis zit, is er 1 teveel. Uit frustratie ga ik dan eens een avondwandeling maken en zit es op café, alleen, maar het is niet dat je zo contact maakt.

Ik ga 2 maal per week fitnessen met "kennissen", maar om dat nu vrienden te noemen? Ik weet het niet. Ik ga ook naar de muziekschool, maar eigenlijk kom je daar niet zoveel in contact met gelijkgestemden, eerder viezekloten en weirdos, en veel kinderen, i'm not into that. (hehe)

Dusja, tel er bij dat ik momenteel werkloos ben en weinig zelfvertrouwen heb, dan kan je gaan rekenen hoe het is om hele dagen alleen te zitten op een veel te dure en veel te kleine studio in de stad


Hiapoe zei:
Wel... jij maakt mijn dag eerlijk gezegd ook goed, want ik had met mezelf een weddenschap gemaakt dat er zeker en vast een debiel op de wereld zou bestaan die zo'n reactie zou geven :D haha

Kijk, sorry eerst en vooral om je debiel te noemen, maar dat was de weddenschap die ik met mezelf had gemaakt :)

Ten tweede, misschien even verder uitleggen dan:
Ik heb de indruk dat je een heel smalle tunnelvisie hebt op het leven en hoe verschillend mensen kunnen zijn.
Eerst en vooral moet je weten dat ik relatief vrij ben opgevoed, ik mocht gerust uitgaan wanneer ik wou (vanaf bepaalde leeftijd, 15 of zo), maar ik wou niet uitgaan. Dat interesseerde mij absoluut niks!
Mijn eerste fuif ben ik geweest toen ik 18 was, en alleen maar omdat mijn zus hem organiseerde en dat ze me gratis binnenliet. Aangezien ik niet dans, rook of drink (nog steeds niet) heb ik me daar stierlijk verveeld en ben het na twee uur stinkend en 2 cola's armer afgebold.
Ik heb in mijn verdere studentenleven ondertussen misschien 10 fuiven gedaan in totaal, en heb daar niks aan gehad.

Ik ben echter absoluut géén schuchter iemand. Ik ben sociaal, joviaal, plezierig, gevoel voor humor. Ik ben niet lelijk, ben zelfzeker en kan mijn mannetje staan. Ik ben sportief (1m78 en 60 kilo), met de koersfiets heb ik al verschillende bergen beklommen, ben met een maat van mij naar Zwitserland gefietst toen ik 23 was, met de tent,... (om je maar aan te duiden dat ik sociaal, sportief, zelfstandig,... was en ben)

Ik heb nooit problemen gehad op school, verdien ferm mijn boterham en ook op het werk wordt ik als een sterke persoonlijkheid beschouwd binnen het bedrijf.

Maar, ben ik speciaal? Jazeker, dat zal wel... misschien heb ik wel wat autistische trekjes, kan goed zijn,... maar ik functioneer perfect normaal.
Ik heb 2 jaar helemaal alleen gewoond in een duplex woning in Dendermonde. Ik kwam daar elke avond thuis van mijn werk, deed mijn deur toe, rolluiken bleven neer, speelde de hele avond games en keek TV, kroop in mijn bed en ging de dag erop weer werken. Ik heb daar 2 jaar gewoond en ik kende helemaal niemand in de buurt, zelfs mijn bovenburen niet. Ik had daar absoluut geen behoefte aan en was gans die tijd perfect gelukkig!
Ik ben iemand die heel makkelijk helemaal alleen gelukkig kan zijn.

Nu heb ik wel een vriendin en ik zie die uiteraard dolgraag. Maar ik weet dat ik ook nog altijd perfect alleen zou kunnen zijn... dat klinkt misschien raar, maar dat moet mijn licht autistische kant zijn.

Ik durf dus zeggen dat ik enorm sterk in mijn schoenen sta. Ik moet ook zeggen dat ik het begrip depressie of down zijn eigenlijk niet ken (bij mezelf). Wat is er belangrijker in het leven dan gelukkig zijn? En ik kan zeggen dat ik me al 29 jaar lang perfect gelukkig voel! Wie ben jij dan om te zeggen dat ik slecht bezig ben? :)

Ik hoop van ganser harte dat jij even gelukkig bent als ik ben :D

En ik ben liever een gelukkige on-echte man, dan een depressieve echte man! :)

Hiapoe

Wat ik dus ook bedoelde met ingesteldheid eerder in m'n post. Perfecte voorbeeld. Dan vraag ik me af what SideShow denkt van Hiapoe's post?
Je zegt trouwens zelf dat je je "kenissen" zelf "beschouwt" als kennissen ipv vrienden. Waarom? Als je ze als vrienden gaat beschouwen en behandelen zullen ze dit ook zijn.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan