Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 32
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
ad:
Filter
Legacy Member
3 weken terug is mijn relatie van bijna 2 jaar ook gestrand. We woonden al 1,5 jaar samen voor we in de relatie stapten. Eigenlijk dacht iedereen al een hele tijd dat we een koppel waren omdat we altijd samen waren en het bijzonder goed klikte tussen ons. Eigenlijk 2 handen op een buik. Daarna wel een moeizame en heftige relatie gehad. Het ging niet altijd even goed meer en soms echt dieptepunten. Ze heeft een kleine depressie gehad terwijl we samen waren, daar dan ook mee omgegaan, maar dat beukte ook wel in op mijn zelfvertrouwen aangezien ik dacht dat het door mij kwam. Achteraf bleek ze gewoon niet goed in haar vel te zitten.
Op bepaald punt heb ik wel een grote fout gemaakt. Ik had in het verleden gigantische bindingsangst en kon me moeilijk binden. Voor haar echt mijn best gedaan dit te overwinnen. Maar na een tijdje bleek dat ik terug wou daten of had ik gevoel dat ik tinder wou enz. Daar uiteindelijk over gepraat. Sindsdien is de relatie enkel maar bergaf beginnen gaan. Ik ben dan ook eens uit de bocht geweest met een meisje waar ik in het verleden mee gechat had. En daar is ze op uitgekomen. Ik heb ze niet bedrogen. Maar was enkel via chat wat uitdagende berichten. Op de avances om af te spreken heb ik vriendelijk bedankt. Ik wou op dat punt een einde maken aan onze relatie omdat ik vond dat ze dit niet verdiende maar ze smeekte me alsnog verder te gaan en geloofde dat ze hier mee om zou kunnen gaan.
Blijkt dat dit moeilijker lukte dan ze zelf verwacht had. Ik heb dan ook hulp gezocht bij een psycholoog om over mijn bindingsangst en nood aan tinder etc. te praten en oplossingen te vinden. De psychologe was niet echt een match en dus veel hielp het niet. Ik stond wel terug zekerder in onze relatie en wou er wel terug meer voor gaan. Ondertussen waren we van elkaar verhuist omdat we er niet uitkwamen over een appartement samen. Ik wou iets kopen en zij wou enkel iets huren. In december is het dan helaas fout gelopen. Ik ging veranderen van job, ik kreeg ineens een hoop freelance werk, door mijn ontslag moest ik nog een reis boeken om mijn opgespaarde verlof dagen op te nemen, mentaal was ik zelf niet echt op mijn best. Net voor mijn reis heeft ze me dan gedumpt. We hebben nog afgesproken paar uur voor ik vertrok. Nog een goeie avond gehad. Seks gehad en toen zei ze nog dat ze wel wilde maar ze gewoon geen oplossingen meer ziet. Dan ben ik vertrokken op reis voor 3 weken en ondertussen is ze zelf weg voor 3 weken.
Ondertussen al veel kunnen nadenken over onze relatie en fouten die we en ik gemaakt hebben. Maar het besef dat ze niet meer wil proberen is er momenteel ook en dat komt bijzonder hard aan. Ze is op de 3 weken dat ik weg ben ook volledig anders geworden. Maar dat is normaal lijkt me. Ze is er al over en dacht dus al maanden aan het stoppen van onze relatie.
Op bepaald punt heb ik wel een grote fout gemaakt. Ik had in het verleden gigantische bindingsangst en kon me moeilijk binden. Voor haar echt mijn best gedaan dit te overwinnen. Maar na een tijdje bleek dat ik terug wou daten of had ik gevoel dat ik tinder wou enz. Daar uiteindelijk over gepraat. Sindsdien is de relatie enkel maar bergaf beginnen gaan. Ik ben dan ook eens uit de bocht geweest met een meisje waar ik in het verleden mee gechat had. En daar is ze op uitgekomen. Ik heb ze niet bedrogen. Maar was enkel via chat wat uitdagende berichten. Op de avances om af te spreken heb ik vriendelijk bedankt. Ik wou op dat punt een einde maken aan onze relatie omdat ik vond dat ze dit niet verdiende maar ze smeekte me alsnog verder te gaan en geloofde dat ze hier mee om zou kunnen gaan.
Blijkt dat dit moeilijker lukte dan ze zelf verwacht had. Ik heb dan ook hulp gezocht bij een psycholoog om over mijn bindingsangst en nood aan tinder etc. te praten en oplossingen te vinden. De psychologe was niet echt een match en dus veel hielp het niet. Ik stond wel terug zekerder in onze relatie en wou er wel terug meer voor gaan. Ondertussen waren we van elkaar verhuist omdat we er niet uitkwamen over een appartement samen. Ik wou iets kopen en zij wou enkel iets huren. In december is het dan helaas fout gelopen. Ik ging veranderen van job, ik kreeg ineens een hoop freelance werk, door mijn ontslag moest ik nog een reis boeken om mijn opgespaarde verlof dagen op te nemen, mentaal was ik zelf niet echt op mijn best. Net voor mijn reis heeft ze me dan gedumpt. We hebben nog afgesproken paar uur voor ik vertrok. Nog een goeie avond gehad. Seks gehad en toen zei ze nog dat ze wel wilde maar ze gewoon geen oplossingen meer ziet. Dan ben ik vertrokken op reis voor 3 weken en ondertussen is ze zelf weg voor 3 weken.
Ondertussen al veel kunnen nadenken over onze relatie en fouten die we en ik gemaakt hebben. Maar het besef dat ze niet meer wil proberen is er momenteel ook en dat komt bijzonder hard aan. Ze is op de 3 weken dat ik weg ben ook volledig anders geworden. Maar dat is normaal lijkt me. Ze is er al over en dacht dus al maanden aan het stoppen van onze relatie.
TheBud
Legacy Member
Filter zei:
Klinkt voor mij alsof jullie allebei heel gevoelige mensen zijn. Waren die ruzies en moeilijke momenten bij jullie heel inhoudelijk? Of hadden jullie de neiging om de zaken nogal snel door de mantel der liefde te bedekken?
Voor mij zou eigenlijk niks van wat je gezegd hebt in eender welke vorm een breekpunt zijn.
ashuray
Legacy Member
TheBud zei:
Vreemdgaan zou voor mij absoluut een breekpunt zijn
Edit: volgens mij zijn er niet veel relaties die blijven duren nadat ze te weten gekomen zijn dat er bedrog int spel was. De meeste die niet meteen afhaken denken dat ze het wel aankunnen maar blijven ergens toch altijd wantrouwig naar hun partner toe denk ik
Edit 2: oke nu staat er ineens dat er niet vreemgegaan is..
zarathustra
Legacy Member
glashelder zei:
Lijkt me dat Mulan daar wel een punt heeft met haar 'redder' complex. voor zover we hier al kunnen lezen hebben heb jij uzelf toch al redelijk omhoog gewerkt uit een hoop slechte situaties ( financieel, studies, etc). Lijkt me dat het misschien verstandig(er) is om uw energie te steken in iemand die zit waar jij zit en waarmee je samen aan iets kan werken? Ipv proberen iemand anders uit de put te trekken.
Mulan
Legacy Member
TheBud zei:
Gewoon wat geflirt via tinder kan dit zijn:
Ik vind je een heel knappe, aantrekkelijke dame. Ik zou je graag beter leren kennen om te zien of de vonk irl ook zou overslaan..
Maar evengoed
Wauw, jij intrigeert me mateloos, ik word al geil bij de gedachte dat je een bericht hebt gestuurd, alles lijkt te vervagen als ik nog maar aan jou denk!
Bij het 2de zou ik toch ook een pak meer pissed zijn dan bij het eerste maar dekt wel allebei de lading van "onschuldig virtueel flirten"...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.