Ff m'n verhaal neerpennen, in de hoop dat het wat oplucht en wie weet ook bruikbare adviezen.
Zoals misschien gekend is m'n (eerste) relatie definitief gedaan. Achteraf terug bekeken heb ik 't hiermee toch erg zwaar mee... Nog nooit ervaren dat iemand mij zo graag zag, want de passie zag ik wel degelijk in haar.
Ook qua interesses en intelligentie zat dit op hetzelfde niveau. Alleen, de schoonouders en het enorm aanwezige Nederlands chauvinisme... Opeens had ik iemand die graag naar festivals ging die ons interesseerde, opeens had ik écht een maatje met wie ik de hele dag door kon sturen. Alleen, telkens gezeik en geruzie omdat met name de vader echt een monster van een man was.
Het ontplofte, ondanks besprekingen van samenwonen, tot zelfs een kinderwens etc, het ondenkbare gebeurde : ik werd weer vrijgezel. Waar ik direct alles verwijderde op m'n FB en gsm van foto's, zo had zij ze nog een week. Er zijn nog zelfs enkele foto's van haar op haar sociale media. Ik stuurde haar de dag nadien dat ze ook alles moest verwijderen, gezien het leek alsof we nog samen waren.
Niet veel later stuurde we terug enkel, al was de toon wel anders. We waren ook gewoon beste maatjes en wisten elkaars diepste geheimen. Ik kon hier ergens mee leven, zij ook wel. Ze wilde zelfs nog eens gaan luchen, wel pas in september. Ik heb haar zelfs nog gemotiveerd om bij een groep te gaan waar ze wel enkele meisjes aardig van vind, maar ze was zelf niet erg zeker of ze haar gingen aanvaarden. Sindsdien heeft ze een eigen vriendengroep, hoewel ze hiervoor enkel met mijn vrienden omging.
Tot vorige week. Ik merkte dat ze soms heeeel lang niet stuurde, niet dat ik ging klagen waarom het zo lang duurde, maar het viel me op. Toen kreeg ik te horen van een zus van een vriend met wie ik in de auto zat dat ze gezien was met een andere gast. Ik zei lacherig dat ik wist dat ze op plaats X iets was gaan drinken. Ze bevestigde het, en vroeg wat ik nog wist. Toen dat meisje zei dat ze er met een gast, had ik toch wel lichtjes paniek. Ik vroeg het haar opnieuw en ze bevestigde het. Het was heel gezellig en leuk en lachen. Alsof een kogel door m'n hart ging en m'n hoofd ging ontploffen. Gezien ik bij een maat in de auto zat, was ik echt aan het flippen. Ik kon het écht niet geloven, ondanks dat ze vaak zei dat ze echt niet klaar was om opnieuw te daten etc etc. M'n maat merkte dat 't mij echt niet goed afging en probeerde ook met haar te sturen. Ijskoude tot gemene reacties. Ik ben hier niet echt op verder gegaan, al heb ik vernomen dat ze mij enkel face 2 face wil inlichten wanneer ze een nieuwe relatie heeft. Dit zou wel eens niet lang kunnen duren van haar kant. En ik ken haar, zij versiert gasten. Opeens maakt ze veel meer foto's, al dan niet met een stevige decolleté wat ze vroeger niet eens deed, idem qua poses.
Ik zie hier fysiek en mentaal toch echt van af. Helaas is m'n vriendengroep helemaal uit elkaar gevallen waardoor ik vaak erg eenzaam ben, ik heb me nog nooit zo vaak alleen gevoeld. De tijden dat ik met haar samen ben, spelen continue in m'n hoofd af. Sowieso heb ik wel eens last van langdurige neerslachtigheid en hier kom ik moeilijk uit. Beelden dat ze seks met een andere gast, dat maakt me fysiek misselijk. Ja, af en toe heb ik echt aan zelfmoord gedacht - ook buiten relaties heb ik dit wel eens, omdat ik niet tevreden ben met m'n leven, echter ook niet weet wat ik wél moet doen. Ik weet dat ik het toch niet doe, maar de donkere gedachten vooral 'snachts zijn zeer beangstigend. In de loop van voorbije week heb ik de laatste spullen in haar brievenbus gestoken, om er vanaf te zijn. De weinige vrienden die ik heb, zijn zelf continue aan het daten waar ik regelmatig alleen zit en op gedeelde foto's op Insta heeft zij de tijd van haar leven. Was het haar allemaal niets waard? Ik ben toen ook maar gaan daten, maar al te gauw tijdens het sturen op Tinder maakte ik duidelijk dat ik nog te veel met m'n ex in m'n hoofd zit en het me spijtte. Dat zij nu al kan daten, gezien het minder dan 2 maanden geleden is en men voor daten toch al even stuurt, impliceert dat ze ook al met die gast stuurde terwijl ze nog met stuurde.... Dat doet enorm veel pijn. Op m'n werk krijg ik soms de wind van tevoren wegens concentratieverlies, thuis weet men geen hebben en houden meer....
Ik heb het moeilijk, en Corona maakt het enkel moeilijker.