Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
cura
Legacy Member
Emiel Goelen zei:
Ik vind het er volledig over dat je preventief over het feit dat iemand post op uw facebook (seks in 't verleden of geen seks in 't verleden) moet beginnen tegen haar om een situatie te "ontmijnen" die volledig in haar hoofd speelt. 'k Denk ook niet dat jij eigenlijk zo bent, dus wat betekent het al dat ze ervoor zorgt dat je zo gaat reageren?
Mijns inziens ga je dergelijke zaken zo in stand houden. Als je daar mee kan leven des te beter, blijf maar ontmijnen en meespelen in de fantasietjes die in haar hoofd spelen. Voor het zelfde geld gaat ze daardoor denken dat haar jaloezie terecht is omdat jij het zelf ook al door had dat ze daar jaloers op ging reageren. Je moet je sowieso begripvol opstellen in een relatie, maar je moet ergens de gulden middenweg vinden hé.
Zou dat nu zoveel slechter afgelopen zijn mocht je er niet over begonnen zijn en wanneer ze effectief tegen mach 7 haar woede in uw gezicht smijt je er kalm op reageerde dat dat nergens voor nodig is? Ik zou denken dat je op die manier toch een beter signaal geeft dat haar jaloezie volledig onterecht en ongewenst is.
Soit, eigenlijk ga ik gewoon verder reageren met een post die je over mij geplaatst hebt en ik ontzettend passend vind betreffende uw situatie met uw vriendin:
ludnak
Legacy Member
Van zodra je zelf begint te twijfelen, want dan kom je terecht in een negatieve spiraal. Haar onzekerheid wordt dan nog meer gevoed doordat jij er niet meer 100% achter staat. Wat leidt tot nog meer ruzies en een nog kleiner vertrouwen dat het goed gaat komen. Dan is het om zeep.Emiel Goelen zei:
Atomsk
Legacy Member
Is dat op mij gericht? Yikes, is absoluut niet de bedoeling. Voor de duidelijkheid: Ik ben een schampere IT'er. Vergeet niet de "Als ik het zo lees" en de "naar mijn mening", etc. in mijn posts.Tha_nOn zei:
Emiel's situatie situatie lijkt enorm veel met een relatie waar ik in heb gezeten, vandaar dat mijn post. En dat meisje bleek inderdaad:
Yep. Maar, heaven forbid, ik wil hier geen diagnoses stellen, he. Ik kan alleen maar vergelijken met mijn ervaringen.Mus86 zei:
Mus
Legacy Member
Ik ken ook iemand die het heeft. VRESELIJK, ook gewoon erg voor dat meisje, want ze ziet gewoon niet in dat zij meestal aan de basis ligt van alle drama in haar leven.
Die kan suuuuper lief zijn en dan flipt ze plots.
Maar zoals Atomsk zegt, ik ben ook de laatste om te beweren dat iemand dat heeft.
Die kan suuuuper lief zijn en dan flipt ze plots.
Maar zoals Atomsk zegt, ik ben ook de laatste om te beweren dat iemand dat heeft.
Emiel Goelen
Legacy Member
ludnak zei:
Hola, als ik dan eens een moment heb dat ik het totaal niet meer zie zitten dan hou ik dat voor mezelf hé. Geloof mij, ik doe absoluut NIKS om haar onzekerheid verder aan te wakkeren. Dat klinkt heel lullig om over uzelf te zeggen maar ik ben er wanneer ze mij nodig heeft, klaag zelden of nooit, geef haar vrijheid en vertrouwen en dat op consistente manier om haar te laten inzien dat dat circus allemaal nergens voor nodig is. Rots in de branding tweeduizend dertien. Op sommige momenten moet ne mens stoom aflaten hé
aan cura, ik heb niet echt een blinde plek ontwikkeld want ik geef toch toe dat er een probleem is, ik ben gewoon in een situatie waar ik alles wat ik kan bedenken heb geprobeerd om er verandering in te brengen. Ik zou hem inderdaad ook gewoon kunnen ciao'en en zeggen dat ze haar plan er mee moet trekken, maar het gedeelte dat ge hier niet mee hebt is wel dat ze mij mega graat ziet, dat ze heel veel moeite doet om onze relatie in stand te houden ondanks de afstand, dat we ons goed gehad hebben in de 6 maanden dat ze hier heeft gewoond etc. Als het van A tot Z klote was dan hield ik mij er niet mee bezig, maar er zijn wel genoeg redenen om niet gemakkelijk af te geven.
Liefde is een werkwoord
Atomsk
Legacy Member
Dat is inderdaad ontzettend moeilijk om mee samen te leven. Het is niet onmogelijk, maar ik heb uiteindelijk moéten wegstappen van die relatie. Ik was ondertussen stuk voor stuk afgebroken en ik had het zelf niet door. Drama is inderdaad een kenmerkend begrip. Het was soms bijna alsof ze er verliefd op was.Mus86 zei:
Daar heeft Ludnak het net over, al is het bot gesteld. Je komt in een vicieuze cirkel terecht waarin je steeds alle gewicht alléén torst, maar daar help je haar op lange termijn niet mee, volgens mij. Je lijkt nu alles alleen te torsen en je mag dat nu allemaal OK vinden, het is nu eenmaal ongezond voor een relatie.Emiel Goelen zei:
Natuurlijk heb je in relaties conflicten, maar de beschrijving die je maakt, doet me met weemoed terugdenken en al die keren dat ik mezelf moest op krikken met het idee "for the greater good, ik draag dit wel voor haar, als ik er haar maar mee kan helpen". In realiteit was dat een verkeerde houding, ook vanuit mijn perspectief, want ik wilde maar al te graag de koene ridder op het witte paard zijn.Geloof mij, ik doe absoluut NIKS om haar onzekerheid verder aan te wakkeren. Dat klinkt heel lullig om over uzelf te zeggen maar ik ben er wanneer ze mij nodig heeft, klaag zelden of nooit, geef haar vrijheid en vertrouwen en dat op consistente manier om haar te laten inzien dat dat circus allemaal nergens voor nodig is. Rots in de branding tweeduizend dertien. Op sommige momenten moet ne mens stoom aflaten hé
In mijn geval, achteraf bekeken, had ik er wel een blinde plek voor ontwikkeld. Het is niet zozeer een blinde plek, eerder de ingesteldheid om steeds te willen dienen en geen grenzen te stellen.
Je hoort het allemaal niet graag, vermoed ik. Als je elkaar ontzettend graag ziet, dan moet dat ook allemaal geen reden zijn om alles achter te laten. Alleen: vergeet jezelf niet, he
cura
Legacy Member
'k Zeg niet dat ge haar moet ciao'en hé. Vandaar m'n vraag of het effectief zoveel erger zou geweest zijn mocht je er niet opvoorhand over begonnen zijn en gewoon in het geval je het in je gezicht krijgt er rustig op zou reageren, geruststellen dat je van haar houdt met een vermelding (al dan niet achteraf) dat zo'n reactie niet gewenst is. Uiteindelijk doordat ze steeds zo reageert komt het over alsof ze je niet gelooft/serieus neemt wanneer je zegt dat je van haar houdt en dat het jou kwetst/irriteert mag je haar ook wel duidelijk maken.Emiel Goelen zei:Hola, als ik dan eens een moment heb dat ik het totaal niet meer zie zitten dan hou ik dat voor mezelf hé. Geloof mij, ik doe absoluut NIKS om haar onzekerheid verder aan te wakkeren. Dat klinkt heel lullig om over uzelf te zeggen maar ik ben er wanneer ze mij nodig heeft, klaag zelden of nooit, geef haar vrijheid en vertrouwen en dat op consistente manier om haar te laten inzien dat dat circus allemaal nergens voor nodig is. Rots in de branding tweeduizend dertien. Op sommige momenten moet ne mens stoom aflaten hé
aan cura, ik heb niet echt een blinde plek ontwikkeld want ik geef toch toe dat er een probleem is, ik ben gewoon in een situatie waar ik alles wat ik kan bedenken heb geprobeerd om er verandering in te brengen. Ik zou hem inderdaad ook gewoon kunnen ciao'en en zeggen dat ze haar plan er mee moet trekken, maar het gedeelte dat ge hier niet mee hebt is wel dat ze mij mega graat ziet, dat ze heel veel moeite doet om onze relatie in stand te houden ondanks de afstand, dat we ons goed gehad hebben in de 6 maanden dat ze hier heeft gewoond etc. Als het van A tot Z klote was dan hield ik mij er niet mee bezig, maar er zijn wel genoeg redenen om niet gemakkelijk af te geven.
Liefde is een werkwoord
De blinde plek gaat hem dan ook niet over het probleem niet zien (in uw post die ik gequote heb was er zelf niet eens een probleem), eerder over hoe je er op reageert. Vandaar ook m'n vraag wat het betekent dat je je zo anders gedraagt dan dat je bent tegenover haar. Je moet zelf maar eens inbeelden wat je zou posten mocht iemand anders op dit forum een soortgelijk probleem uit de doeken doen.
glashelder
Legacy Member
Nice. Ik heb hier ook al genoeg zever gezet van Mark waarop half 9lives zich afvroeg waarom ik in hemelsnaam nog bij hem bleef... en het antwoord is een beetje hetzelfde als van jou. Liefde is een werkwoord en in de basis zit het allemaal nog goed. Maar pfff, met dat soort overdreven jaloezie zou ik het persoonlijk heel moeilijk hebben, 'k krijg al de kriebels als ik het lees.Emiel Goelen zei:
Ik heb een ex met wie ik nog goed overeenkom die ook al een paar zo'n lieven heeft gehad. Dan werd ik van zijn Facebook gesmeten of durfde ik niks meer zeggen tegen hem want anders was 't boel met zijn lief. Ik kon dat nooit echt snappen dat die zich zo liet doen.
Maar ik vind het dus wel tof dat je alles in perspectief kan zetten en dat je er nog altijd in gelooft, ook al moet het niet makkelijk zijn. Velen hadden nu al opgegeven, denk ik. En ik zeg niet dat blijven doordoen ondanks alles altijd beter is (zeker niet), maar veel mensen hebben het tegenwoordig al moeilijk met eens een moeilijke periode doorstaan of eens ruzie te maken, alsof alles direct en altijd perfect moet zijn. Beetje ziekte van de tijd, denk ik. Soms is een relatie eens wat minder, soms moet je je kloten afdraaien, soms ben je eens ongelukkig. Zolang dat niet álles is.
HelpYouFall
Legacy Member
glashelder zei:
Zeker waar. En nogmaals, ik geloof dat een hoop van die zever ontstaat door dat ideaal dat ons constant wordt opgelegd door boekskes, soaps en anderen brol. Ge moet een perfecte job hebben waarin je volle creativiteit in botgevierd kan worden. Een perfect lief die ook nog eens de ideale maten heeft ("Enkele kilootjes meer, dat kan niet hè mevrouw, hoe dikwijls moet de reclame op VIER u dat nog vertellen?!") en alles moet altijd maar constant 'formidable, oooooh formidableeeee' zijn. Een mens zou zich al bijna schuldig moeten voelen als hij zich gewoon eens gewoon ouderwets kut voelt.
Ik voel mij soms kut, fuck it.
Panly
Legacy Member
Emiel Goelen zei:Ik ga hier niet heel het verhaal uitschrijven maar kort gezegd:
Ik geef haar veel vrijheid om zich te amuseren daarachter (ze zit in australië, voor de laatkomers) en ze gaat daar uit en amuseert zich met haar nieuw gemaakte vrienden en ik gun haar dat van harte, maar zelf wordt mijn doen en laten heel nauwgezet in het oog gehouden en moet ik héél fel opletten met wat ik doe en zeg of ik heb een mega ruzie aan mijn been die omwille van de afstand (en haar temperament) moeilijk uit te praten is.
Vrijdag was ik met 3 maten en 1 meiske (waar ik ooit 1x seks mee heb gehad) film aan het zien op mijn appartement. Ik zat er niet eens langs ofzo, en dat is nu eenmaal een meiske uit onze vriendenkring, ik versta mij er zelf ook gewoon nog goed mee en die is er nu eenmaal regelmatig bij als we iets gaan doen. Mijn vriendin is ondertussen dan tot 4u op stap geweest (tijdsverschil van 8u) met een hele bende naar een club, ze komt thuis en dan begint ze daar helemaal over de rooie te gaan omdat die "hoer" op mijn appartement is. Op een bepaald moment wordt het zo erg dat ik moet gaan bellen met haar om haar te kalmeren maar dat is gelijk met een brandblusser rondlopen terwijl heel de wijk in de fik staat. Uiteindelijk geeft ze 2 dagen later toe dat ze zelf een bitch was en dat dat nergens voor nodig was. Tot zo ver.
Gisteren had ik zo wat foto's op facebook gezet, reageert daar een ander meiske op (waar ik ook ooit 1x seks mee heb gehad), die zegt niks verkeerds op zich, maar ik ken mijn vriendin en die zit dan daar in Australië te broeden en woede te vergaren die ik tegen mach 7 in mijn gezicht gesmeten krijg tenzij ik de situatie met uiterste zorg ontmijn.
Dus ik spreek ze aan, ik zeg goeiemorgen, ik vraag hoe het gaat, ik begin zelf over het onderwerp en zeg dat ik die commentaar heb gezien, dat ik zelf geen contact meer heb met dat meiske, dat ik hoop dat ze nu niet gaat denken dat ik daar stiekem nog mee zit te praten (want dat is wat die uiteindelijk constant denkt) en dat ik ze nog steeds even graag zie en dat ze er zeker niks achter moet gaan zoeken. Dat is op zich al dwaas hé, dat ik mij moet gaan excuseren bij mijn madam voor wat iemand anders doet.
Soit. Het resultaat was weinig effectief, zij vindt dat ik maar tegen dat meiske moet duidelijk maken dat ze mij compleet met rust moet laten (maw het is allemaal mijn schuld). 5 minuten later begint begint ze dan dat meiske uit te schelden op mijne facebook. Heb ik niet zo veel boodschap aan, dus ik delete al die zever direct en ik zeg tegen haar dat dat we geen 16 zijn en dat dat nergens voor nodig is.
Dan vindt zij dat ik dat ander meiske "verdedig" en nu is ze kwaad en afstandelijk.
Goe ja, ik heb in het verleden nogal wat liggen rondvozen en ik snap dat dat niet altijd gemakkelijk is maar ik ben daar nu meer als een jaar mee samen, hebben 6 maanden samengewoond, ik zou nooit iets verkeerds doen maar zij schijnt dat maar niet te willen geloven en ze maakt mij om de minste dingen het leven onmogelijk. Het is een mengeling van duits imperialisme, russisch temperament, verlatingsangst en ziekelijke jaloezie en ik kan zeggen en doen wat ik wil maar er bougeert niks, nada, noppes in die kop van haar en dat is ongelooflijk frustrerend
Ik vertrek 8nov naar daar voor een dikke maand te backpacken
mmm,
- de misere van vreemdgaan hebt ge al, in vol ornaat
- het plezier, de lusten hebt ge niet.
Zodus, vanaf nu zo veel mogelijk seks hebben met meiden die uw appartement bezoeken,
dan weet ge tenminste waarom ze zaagt.
Emiel Goelen
Legacy Member
cura zei:Waaronder Emiel waarschijnlijk, om maar eens aan te tonen wat ik bedoel met blinde plek.
Ik heb nog nooit opmerkingen gemaakt over pépé glashelder, glashelder lijkt mij over het algemeen een redelijk uitgebalanceerde madam die niet al te veel zaagt tegen haar vent en bovendien ook nog eens flink van jetje kan geven in de slaapkamer en de wereld heeft een schrijnend tekort aan dat soort vrouwen.Als zij nu graag op een aftandse snorfiets wil rondcrossen wie ben ik dan om daar over te oordelen.
Ik heb ondertussen met mijn vriendin gesproken en gezegd dat ik niet meer meespeelde in haar spellekes van insane jaloezie, dat ik klaar ben met mij schuldig te voelen over niks en dat ik het echt tof zou vinden moest ze haar energie in nuttigere zaken die de relatie ook effectief ten goede komen. Dan heeft ze gezegd dat ze dat graag wilt maar dat ze gewoon niet zo sterk is en dan overmand wordt angst om mij kwijt te spelen (mooooh) en dat ze het gewoon heel moeilijk heeft met het feit dat ik niet daar ben.
Ik maak mij geen illusies over het feit dat het laatste woord nog niet gezegd is geweest, maar ondertussen heeft onze relatie wel bijna 4 maanden gescheiden van elkaar overleefd zonder al te veel kleerscheuren, en dat is ook wel een en ander waard hé
Xirtanneke
Legacy Member
Emiel Goelen zei:Ik heb ondertussen met mijn vriendin gesproken en gezegd dat ik niet meer meespeelde in haar spellekes van insane jaloezie, dat ik klaar ben met mij schuldig te voelen over niks en dat ik het echt tof zou vinden moest ze haar energie in nuttigere zaken die de relatie ook effectief ten goede komen. Dan heeft ze gezegd dat ze dat graag wilt maar dat ze gewoon niet zo sterk is en dan overmand wordt angst om mij kwijt te spelen (mooooh) en dat ze het gewoon heel moeilijk heeft met het feit dat ik niet daar ben.
Ik maak mij geen illusies over het feit dat het laatste woord nog niet gezegd is geweest, maar ondertussen heeft onze relatie wel bijna 4 maanden gescheiden van elkaar overleefd zonder al te veel kleerscheuren, en dat is ook wel een en ander waard hé
Dat is inderdaad wel veel waard. Ik denk ook dat het de beste keuze was om niet meer mee te spelen met die spellekes. Ook al wordt dat niet makkelijk, er gaan nog crisis-momenten komen, maar probeer haar dan gewoon duidelijk te maken dat zij de one and only is voor u. Gewoon proberen er voor de rest niet te veel op in te gaan, want anders speelt ge gewoon een andere rol in die spellekes, maar speelt ge nog altijd mee.
Voor degenen die de soap die mijn leven is nog volgen, na uit elkaar gegaan te zijn na x-aantal jaren met 1 kind, bleek ik zwanger te zijn vlak nadat we uit elkaar zijn gegaan. De papa wou het kind niet, ik was eerder geneigd het wel te houden. Aangezien ik uiteindelijk geen kind op de wereld wou zetten waar beide ouders niet volledig achter staan, heb ik mijn keuze gemaakt. Dat is vandaag dan ook gebeurd. Het enige positieve aan zo'n kutsituatie is dat wanneer ge met uw rug tegen de muur staat, ge tenminste niet meer moet twijfelen welke kant ge op moet. Gewoon vooruit, gewoon verdergaan met uw leven, hoe fucked up dat ook is en een manier zoeken om het verleden te verwerken of in ieder geval een manier vinden om er mee om te gaan.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.