Emiel Goelen
Legacy Member
Ik ga hier niet heel het verhaal uitschrijven maar kort gezegd:
Ik geef haar veel vrijheid om zich te amuseren daarachter (ze zit in australië, voor de laatkomers) en ze gaat daar uit en amuseert zich met haar nieuw gemaakte vrienden en ik gun haar dat van harte, maar zelf wordt mijn doen en laten heel nauwgezet in het oog gehouden en moet ik héél fel opletten met wat ik doe en zeg of ik heb een mega ruzie aan mijn been die omwille van de afstand (en haar temperament) moeilijk uit te praten is.
Vrijdag was ik met 3 maten en 1 meiske (waar ik ooit 1x seks mee heb gehad) film aan het zien op mijn appartement. Ik zat er niet eens langs ofzo, en dat is nu eenmaal een meiske uit onze vriendenkring, ik versta mij er zelf ook gewoon nog goed mee en die is er nu eenmaal regelmatig bij als we iets gaan doen. Mijn vriendin is ondertussen dan tot 4u op stap geweest (tijdsverschil van 8u) met een hele bende naar een club, ze komt thuis en dan begint ze daar helemaal over de rooie te gaan omdat die "hoer" op mijn appartement is. Op een bepaald moment wordt het zo erg dat ik moet gaan bellen met haar om haar te kalmeren maar dat is gelijk met een brandblusser rondlopen terwijl heel de wijk in de fik staat. Uiteindelijk geeft ze 2 dagen later toe dat ze zelf een bitch was en dat dat nergens voor nodig was. Tot zo ver.
Gisteren had ik zo wat foto's op facebook gezet, reageert daar een ander meiske op (waar ik ook ooit 1x seks mee heb gehad), die zegt niks verkeerds op zich, maar ik ken mijn vriendin en die zit dan daar in Australië te broeden en woede te vergaren die ik tegen mach 7 in mijn gezicht gesmeten krijg tenzij ik de situatie met uiterste zorg ontmijn.
Dus ik spreek ze aan, ik zeg goeiemorgen, ik vraag hoe het gaat, ik begin zelf over het onderwerp en zeg dat ik die commentaar heb gezien, dat ik zelf geen contact meer heb met dat meiske, dat ik hoop dat ze nu niet gaat denken dat ik daar stiekem nog mee zit te praten (want dat is wat die uiteindelijk constant denkt) en dat ik ze nog steeds even graag zie en dat ze er zeker niks achter moet gaan zoeken. Dat is op zich al dwaas hé, dat ik mij moet gaan excuseren bij mijn madam voor wat iemand anders doet.
Soit. Het resultaat was weinig effectief, zij vindt dat ik maar tegen dat meiske moet duidelijk maken dat ze mij compleet met rust moet laten (maw het is allemaal mijn schuld). 5 minuten later begint begint ze dan dat meiske uit te schelden op mijne facebook. Heb ik niet zo veel boodschap aan, dus ik delete al die zever direct en ik zeg tegen haar dat dat we geen 16 zijn en dat dat nergens voor nodig is.
Dan vindt zij dat ik dat ander meiske "verdedig" en nu is ze kwaad en afstandelijk.
Goe ja, ik heb in het verleden nogal wat liggen rondvozen en ik snap dat dat niet altijd gemakkelijk is maar ik ben daar nu meer als een jaar mee samen, hebben 6 maanden samengewoond, ik zou nooit iets verkeerds doen maar zij schijnt dat maar niet te willen geloven en ze maakt mij om de minste dingen het leven onmogelijk. Het is een mengeling van duits imperialisme, russisch temperament, verlatingsangst en ziekelijke jaloezie en ik kan zeggen en doen wat ik wil maar er bougeert niks, nada, noppes in die kop van haar en dat is ongelooflijk frustrerend
Ik vertrek 8nov naar daar voor een dikke maand te backpacken
Ik geef haar veel vrijheid om zich te amuseren daarachter (ze zit in australië, voor de laatkomers) en ze gaat daar uit en amuseert zich met haar nieuw gemaakte vrienden en ik gun haar dat van harte, maar zelf wordt mijn doen en laten heel nauwgezet in het oog gehouden en moet ik héél fel opletten met wat ik doe en zeg of ik heb een mega ruzie aan mijn been die omwille van de afstand (en haar temperament) moeilijk uit te praten is.
Vrijdag was ik met 3 maten en 1 meiske (waar ik ooit 1x seks mee heb gehad) film aan het zien op mijn appartement. Ik zat er niet eens langs ofzo, en dat is nu eenmaal een meiske uit onze vriendenkring, ik versta mij er zelf ook gewoon nog goed mee en die is er nu eenmaal regelmatig bij als we iets gaan doen. Mijn vriendin is ondertussen dan tot 4u op stap geweest (tijdsverschil van 8u) met een hele bende naar een club, ze komt thuis en dan begint ze daar helemaal over de rooie te gaan omdat die "hoer" op mijn appartement is. Op een bepaald moment wordt het zo erg dat ik moet gaan bellen met haar om haar te kalmeren maar dat is gelijk met een brandblusser rondlopen terwijl heel de wijk in de fik staat. Uiteindelijk geeft ze 2 dagen later toe dat ze zelf een bitch was en dat dat nergens voor nodig was. Tot zo ver.
Gisteren had ik zo wat foto's op facebook gezet, reageert daar een ander meiske op (waar ik ook ooit 1x seks mee heb gehad), die zegt niks verkeerds op zich, maar ik ken mijn vriendin en die zit dan daar in Australië te broeden en woede te vergaren die ik tegen mach 7 in mijn gezicht gesmeten krijg tenzij ik de situatie met uiterste zorg ontmijn.
Dus ik spreek ze aan, ik zeg goeiemorgen, ik vraag hoe het gaat, ik begin zelf over het onderwerp en zeg dat ik die commentaar heb gezien, dat ik zelf geen contact meer heb met dat meiske, dat ik hoop dat ze nu niet gaat denken dat ik daar stiekem nog mee zit te praten (want dat is wat die uiteindelijk constant denkt) en dat ik ze nog steeds even graag zie en dat ze er zeker niks achter moet gaan zoeken. Dat is op zich al dwaas hé, dat ik mij moet gaan excuseren bij mijn madam voor wat iemand anders doet.
Soit. Het resultaat was weinig effectief, zij vindt dat ik maar tegen dat meiske moet duidelijk maken dat ze mij compleet met rust moet laten (maw het is allemaal mijn schuld). 5 minuten later begint begint ze dan dat meiske uit te schelden op mijne facebook. Heb ik niet zo veel boodschap aan, dus ik delete al die zever direct en ik zeg tegen haar dat dat we geen 16 zijn en dat dat nergens voor nodig is.
Dan vindt zij dat ik dat ander meiske "verdedig" en nu is ze kwaad en afstandelijk.
Goe ja, ik heb in het verleden nogal wat liggen rondvozen en ik snap dat dat niet altijd gemakkelijk is maar ik ben daar nu meer als een jaar mee samen, hebben 6 maanden samengewoond, ik zou nooit iets verkeerds doen maar zij schijnt dat maar niet te willen geloven en ze maakt mij om de minste dingen het leven onmogelijk. Het is een mengeling van duits imperialisme, russisch temperament, verlatingsangst en ziekelijke jaloezie en ik kan zeggen en doen wat ik wil maar er bougeert niks, nada, noppes in die kop van haar en dat is ongelooflijk frustrerend
Ik vertrek 8nov naar daar voor een dikke maand te backpacken
