cura
Legacy Member
Maar als je de vrijheid hebt om geen verlangen te hebben om die zaken te vervullen, heb je dan geen "hogere" vrijheid? Want uiteindelijk zal er steeds een nieuw "iets" zijn dat we vervult willen zien.Walden zei:In het algemeen bestaat er unanimiteit over het feit je vrijheid bekomt door het vervullen van je eigen deugden. Er zijn deugden die universeel ontstaan zijn, gelukkig maar, en dat is iets dat we te danken hebben aan religie, maar daarna is het aan ons om waarde toe te kennen aan die deugden.
Vrijheid kan, volgens mij ook iets anders betekenen. Vrijheid kan bijvoorbeeld de eigenschap zijn om met het lichtheid van het bestaan om te kunnen gaan. Iemand die dus bijvoorbeeld anderen kwetst, maar daar helemaal geen spijt van krijgt, zou iemand kunnen zijn die dat lichtheid overtreft. Pas op, hij zou dan wel niet gewetenloos zijn, want dat zou willen betekenen dat hij gewoonweg niets ervaart. Hier ervaart hij wel iets, namelijk dat het hem niets doet, dat hij zich er daarbovenop heeft geplaatst. Wezenlijk zou hij dus vrij kunnen worden genoemd.
Nu, om jouw voorbeeld te gebruiken. Wanneer iemand voor een bepaalde levenswijze kiest, is dat zijn vrijheid. Dat mag dan gaan voor een weg waar egoïsme onbestaand is en empathie als heilig middel wordt beschouwd. Nu, die persoon zal zich ook vrij voelen, in die zin dat het zijn keuze is, maar hij gaat wel een veel grotere last met zich meedragen. Hij gaat dat lichtheid van het bestaan niet overtreffen, maar dat als last op zijn schouders dragen en daar proberen er het beste van te maken. Hij is dus vrij in die zin, dat hij voor zijn eigen acties kan kiezen, maar hij bezit niet die wezenlijke vrijheid van hij die zich bovenop dat alles kan plaatsen, maar eerder van degene die er tussenin blijft hangen. Daar tussenenin blijven hangen, geldt misschien dan wel weer als zijnde zijn vrijeid![]()

Ik vraag me wel af wat de verschil is tussen geen spijt hebben als je iemand anders kwetst en gewetenloos zijn, gewetenloos is toch iets dat anderen voornamelijk over oordelen? Niemand gaat zichzelf gewetenloos noemen denk ik zo.
Vind jij dat iemand die geen last heeft van de gevolgen van een ego altijd een zekere last zal ondervinden? Welke last is dat dan? De last van het rekening te hoeven houden met andere mensen?
Maar als iemand geen ego heeft die in direct conflict staat met het ego van anderen dan heeft hij die last toch ook niet? Misschien gemakkelijker in te beelden; als z'n ego in zo'n mate uitgebreid is dat hij de wensen en verlangens van andere mensen vereenzelvigd met z'n eigen wensen en verlangens en er dus geen conflict bestaat?



ad: