Archief - Heb jij een lief: The sequel deel 13
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Alteration
Legacy Member
Walden zei:Ik beweer hier niet ontoerekeningsvatbaar te zijn, hoorHet gaat hier wel degelijk om een legale, moreel aanvaardbare relatie.
Ontoerekeningsvatbaar niet, maar je neemt gewoon je verantwoordelijkheid niet op.
Men zou denken dat je meer respect hebt voor je partner....
Walden
Legacy Member
Ik kan alleen maar zeggen dat in mijn situatie, die 'what if'-twijfels uiteindelijk veel ondraaglijker zullen worden dan mijn schuldgevoelens ten gevolge van het kwetsen van mijn huidige vriendin.
Ik kan concluderen, nu. Ik ga er einde aan maken, omdat het simpelweg niet meer botert tussen ons. Dat van haar kotgenote, laat ik achterwege. Het is tenslotte iets dat bijna tot geen bijdrage bracht tot onze breuk. En dat nu aankaarten zal het alleen maar onnodig moeilijk maken zowel voor ons als voor haar en haar kotgenote en haar beduidend meer kwetsen dan nodig is.
Wat betreft haar kotgenote, wordt het afwachten of ik het zonder haar kan. Is die verliefdheid de komende weken nog steeds even hard aanwezig, dan kan ik eventueel mijn pijlen naar haar beginnen richten.
Is dit volgens jullie een concrete oplossing?
Het feit dat ik mijn situatie hier voor jullie aankaart, duidt volgens mij wel op iets van geweten, verantwoordelijkheid, en ja, zelfs respect. Het is niet enkel voor mezelf dat ik hier over kom praten.
Ik kan concluderen, nu. Ik ga er einde aan maken, omdat het simpelweg niet meer botert tussen ons. Dat van haar kotgenote, laat ik achterwege. Het is tenslotte iets dat bijna tot geen bijdrage bracht tot onze breuk. En dat nu aankaarten zal het alleen maar onnodig moeilijk maken zowel voor ons als voor haar en haar kotgenote en haar beduidend meer kwetsen dan nodig is.
Wat betreft haar kotgenote, wordt het afwachten of ik het zonder haar kan. Is die verliefdheid de komende weken nog steeds even hard aanwezig, dan kan ik eventueel mijn pijlen naar haar beginnen richten.
Is dit volgens jullie een concrete oplossing?
Het feit dat ik mijn situatie hier voor jullie aankaart, duidt volgens mij wel op iets van geweten, verantwoordelijkheid, en ja, zelfs respect. Het is niet enkel voor mezelf dat ik hier over kom praten.
Gonzo
Legacy Member
Walden zei:
Da is wa ik zou doen
Ge moogt nog zoveel rekening willen houden met een ander, uzelf ervoor achteruit steken is stom. Been there, done that. Enkel frustratie aan overgehouden. Akkoord dat ge zoveel mogelijk in het werk stelt om anderen nie te kwetsen, maar uw eigen geluk volledig opzij schuiven om een ander te sparen gaat er voor mij toch ver over. Uiteraard hangt er veel af van de manier waarop. En soms is het gewoon onvermijdelijk om personen te kwetsen.
Maar imo beter de korte pijn dan ne langgerekte hoop zever waar ge toch zot van wordt.
cura
Legacy Member
Mocht ik psychologie gestudeerd hebben had ik waarschijnlijk mijn interesse voor dat vakgebied verloren door de manier van onderwijzen in ons academisch systeem, een beetje zoals mijn interesse voor computers quasi onbestaande geworden is.WeedJunk zei:Cura, hebt gij eigenlijk psychologie ofzo gestudeerd?
Met fout bedoel ik het feit dat je iemand zal kwetsen terwijl je dit kan voorkomen. Ik kan me geen situatie inbeelden waarom dit geen fout zou zijn, tenzij je natuurlijk een ander systeem handhaaft om iets als fout of juist te gaan categoriseren. Zo zijn er mensen die hun empathie niet ontwikkeld hebben en dus zaken die fout zijn zelf niet als fout kunnen inschatten. Zoals eerder gezegd denk ik echter niet dat jij zo'n persoon bent, aangezien je hier gepost hebt met betrekking tot uw situatie. Maar aangezien je de subjectiviteit van wat als "fout" geklasseerd kan worden toch aanhaalt vermeld ik er bij dat als je toch zo'n persoon bent, je echter nog steeds de verantwoordelijkheid draagt voor uw daden. Het is dan aan uw omgeving om uw acties als juist of fout te klasseren.Walden zei:Leren uit fouten, ok. Maar stel dat dit achteraf helemaal geen fout blijkt te zijn geweest? Misschien weegt het leed dat ik veroorzaak bij mijn huidige vriendin absoluut niet met het geluk dat ik zou kunnen vinden bij die andereWe zitten niet opnieuw weer op het treintje van 'mijn gevoelens primeren op dat van een ander'. We zijn eerder aangekomen daar waar 'het foute' iets geheel subjectief is. Natuurlijk kan je gelijk hebben en wordt dat een fout, waar ik mij heel lang niet goed ga over voelen en na een tijd uit ga leren. Maar wat als dat niet zo is?
Is het dan nog redelijk om te spreken van die plicht tot het niet kwetsen van iemand, zonder op voorhand te weten wat eruit zou kunnen volgen?
Hoewel je helemaal gelijk hebt dat fout of slecht cultureel bepaald wordt, kan je eigenlijk nauwelijks verkeerd gaan als je uw keuzes maakt geleid door empathie.
Ik zeg ook niet dat je niet samen kan zijn met die andere, de 2 opties die ik eerder voorgesteld heb zijn beiden opties die ik afgewogen heb met als doel het inleven in de situatie van de persoon die gekwetst zou worden als het inleven in uw situatie. In beide opties kan je dat "geluk" met die andere voelen en in beide opties kwets je uw huidige vriendin veel minder.
Wat Parnakra bedoelde is dat pedofielen eveneens die kracht van verliefdheid of verlangen kunnen ondervinden en vaak wel een manier vinden om toch beslissingen te nemen op basis van empathie en het welzijn van hun medemens. Mochten zij ook redeneren dat ze geen verantwoordelijkheid dragen voor beslissingen die ze maken onderhevig aan die kracht van verlangen zouden er veel meer slachtoffers vallen en zouden de gevangenissen nog voller zitten.Walden zei:Ik beweer hier niet ontoerekeningsvatbaar te zijn, hoor
Wat moreel en aanvaardbaar is, is eveneens onderhevig aan wat door onze cultuur als goed of fout beoordeeld wordt, net zoals jij eerder vond dat fout subjectief is.
Walden
Legacy Member
cura zei:
Je mag van mij empathie gebruiken als belangrijkste scheidsrechter van je leven, daar niet van. Maar ikzelf vind die twee opties die je geeft, dan weer helemaal niet empatisch an sich.
In de eerste ben je heel eerlijk en vertel je haar alles. Maar je vraagt dan ook, nadat je haar heel waarschijnlijk al gekwetst heb, hoe je het goed kan maken of zo pijnloos mogelijk kan laten aanvoelen. Dus je weet van je zelf niet op voorhand hoe het te voorkomen en wacht op een reactie van haar. Maar is het dan niet al te laat? En is het niet, om het er opnieuw over te hebben, aan jou om die verantwoordelijkheid te hebben in plaats van af te wachten totdat zij je vertelt wat voor haar het minst pijnlijke is?
In de tweede optie daarentegen, geef je de raad om gebruik te maken van die 'break'. Je kiest dus voor een geheel verschillende weg waarin je haar eigenlijk liever niets vertelt dan haar de waarheid te vertellen. Op het eerste zicht is dat empathisch in de zin dat je haar niet kwetst doordat je ze haar onwetend houdt. Maar valt net dat onwetend houden van iemand wel empathisch te noemen? Uiteindelijk is deze optie dan ook eerder gericht tot jezelf in afwachting tot het vinden van een oplossing. Maar breng je die andere dan geen leed toe door haar te laten wachten en die 'break' te laten duren? Want volgens mij is het de bedoeling van een 'break' om toch zo snel mogelijk tot een oplossing te komen.
Wat ik wil zeggen, is dat elke weg dan ook, pijn zal veroorzaken. Zelfs de twee die jij voorstelt.
En de weg die haar, volgens mij, nog het minst leed kan brengen, is dat laatste dat ik voorstelde. Een combinatie van jouw opties 1 en 2. Het uitmaken en haar dus niet langer laten wachten, maar haar onwetend houden over die gevoelens voor haar kotgenote, die uiteindelijk toch niet doorslaggevend zijn voor de breuk en waarvan je nog niet zeker kan zijn of ze van durende aard zullen zijn.
Nerath
Legacy Member
Walden zei:
Je bént natuurlijk vrij om te doen wat je wil, evenzeer om die ander fundamenteel te schaden, dat is juist. Maar het is wel niet iets dat mensen graag tegenkomen - ook jij niet - waardoor de gedachte "ik behandel anderen zoals ik behandeld wil worden" hier wel heel toepasselijk is.
Wat betreft je "oplossing" is dit in elk geval het beste wat je al voorgesteld hebt, ik ga nog steeds niet akkoord maar besef dan ook dat ik op dat vlak een koppige steenezel en ja, een moraalridder ben.
Ik betwijfel echter ten zeerste of het een zuivere situatie zal zijn, het één zal het ander ongetwijfeld beïnvloed hebben en vice-versa. Nu, dat is an sich vast geen bezwaar, want in dat geval is helemaal niks onbesmet door voorgaande gebeurtenissen.
spade VI
Legacy Member
BuBbA zei:Tijd voor een 18+ gedeelte op 9Lives!
Groot gelijk :applause:
Belgianbonzai zei:
I loll'd
GosU zei:
Couldn't agree more
Beramode zei:Nie eerlijk eh, ons eerst warm maken en dan geen B zeggen
Nouja, er zijn er toch al een paar die in m'n kop opduiken maar ik zal maar zeggen dat één van de zaken te maken heeft met het uitroepen van "epta" (joost mag weten wat het is), washand met scheerschuim, melk en een komkommer...
cura
Legacy Member
Ik hoop dat ik nu niet te aanvallend zal overkomen, want ik besef goed dat het risico er in zit dat je dit zal opnemen als een aanval terwijl dit helemaal niet de bedoeling is. Als uw "what if"-twijfels ondraaglijker worden dan uw schuldgevoelens ten gevolge van het kwetsen van uw huidige vriendin vindt dit z'n oorsprong in een zekere vorm van egoïsme. Mijn waarschuwing in het begin van deze post rust eigenlijk in de extreem negatieve connotatie van egoïsme, maar het is gewoon een eigenschap van de mens om egoïstisch te zijn. Dit bedoel ik niet in een negatieve of veroordelende zin maar als vorm van acceptatie. Egoïsme is namelijk zwaar onderhevig aan dualiteit en zorgt niet enkel voor slechte maar ook goede dingen, echter zien mensen vaak enkel de negatieve vorm als ze dat woord lezen.Walden zei:
Dit gezegd zijnde, het is mogelijk om dit egoïsme te accepteren en te beseffen dat uw "what if"-twijfels misschien wel ondraaglijker aanvoelen dan die schuldgevoelens maar dit gewoon uw ego is die zich niet wil laten doen. Door uw empathie te laten werken kan je die twijfels overkomen en zullen ze niet meer zo ondraaglijk aanvoelen.
Excuses als die reply een beetje te lang werd en rond de pot draait, maar soms moet je zaken voorzichtig aanpakken om het ego niet te kwetsen.
Hetgeen je voorstelt is een concrete oplossing die inderdaad getuigd van een zekere vorm van geweten en dergelijke, het feit of je die vermelding van die kotgenote weglaat valt echter nog over te discussiëren als dat punt open staat voor jou. Ik beweer dan ook niet dat dit vermelden de beste manier is maar ben momenteel wel van mening dat ik meer positieve gevolgen zie hierin dan negatieve.
Ik heb in mijn omgeving al gezien dat in zo'n situatie het lijden dat je veroorzaakt bij een breuk ontzettend veel minder is als uw huidige vriendin niet ontdekt dat je na 2 weken reeds een andere vriendin hebt. Zo kende ik mensen die na een breuk vriendschappelijk uiteen gegaan zijn maar vanaf de ene ontdekte dat de andere een relatie had was er van neutrale gevoelens geen sprake meer maar ging dit recht over in negatieve gevoelens. Het lijkt mij niet onmogelijk om de relatie op zo'n manier te beëindigen dat er, ook al vermeld je die gevoelens voor die kotgenote, geen negatievere gevoelens volgen dan als je dit niet vermeldt.
. Need more to understand!! And want more Walden
Legacy Member
Ik denk dat ik kan afsluiten. Het is duidelijk dat cura en Nerath erg anti-egoïstisch aangelegd zijn. Dat respecteer ik ook. Maar dat is niet altijd even mogelijk om na te streven en ik vind dat dat ook niet altijd hoeft te gebeuren. Een sterke niet altijd onderdrukte ego is teken van een sterke persoonlijkheid en daar is naar mijn mening niets verkeerds mee, zolang er daar maar niet te veel in wordt overgedreven.
Ik vind het bij deze dan ook helemaal niet aanvallend, wanneer iemand mij in deze situatie als egoïstisch zijnde zou bestempelen.
Ik vind het bij deze dan ook helemaal niet aanvallend, wanneer iemand mij in deze situatie als egoïstisch zijnde zou bestempelen.
Tha_nOn
Legacy Member
cura zei:Mocht ik psychologie gestudeerd hebben had ik waarschijnlijk mijn interesse voor dat vakgebied verloren door de manier van onderwijzen in ons academisch systeem, een beetje zoals mijn interesse voor computers quasi onbestaande geworden is.
en dit hoort niet per se onder psychologie (tzouden anders een pak interessantere lessen zijn, Niels heeft een relatie met Sarah, maar is stiekem verliefd geworden op Nathalie. Begint hij al te foefelen met N voor hij het uitmaakt of maakt hij het eerst uit met S? En wat is de impact op het geluk, levenskwaliteit, en emoties van alledrie \o/, een longitudinale studie)
heeft meer te maken met (morele) waarden, empathie (en volwassenheid ^^)
sommige mensen moeten gewoon wat meer nadenken voor ze hun impulsen opvolgen, ge staat niet alleen in de wereld
(en voor de zoveelste keer er is geen absolute tegenstelling van emoties en rationaliteit, die dingen zijn verweven met elkaar, die zogenaamde moraalridders beslissen ook rationeel op basis van emoties (maar meer geëvolueerde emoties ^^)
cura
Legacy Member
Zolang je met vrijheid bedoelt "de vrijheid van uw ego om te groeien en te doen wat hij wil" zal je inderdaad steeds anderen kwetsen. De vraag is echter of je vrijheid enkel kan vinden door uw ego de vrije loop te laten. Stel dat je denkt "ik zal pas vrij zijn als ik mijn doel bereikt heb", als je dat verlangen om dat doel te bereiken niet meer hebt, ben je dan ook niet vrij?Walden zei:
Die eerste optie kan inderdaad meer kwetsen dan als je het niet vermeld, afhankelijk van hoe je het aanpakt. Ik geloof echter dat je met de juiste woorden en de juiste intentie zeer veel kan bereiken. Je bent een redelijk lange periode samen geweest met die persoon en hebt waarschijnlijk al een deftig beeld van haar perspectief ontwikkeld zodat je je beter kan inleven in haar situatie dan stel, mij. Als je die kennis gebruikt samen me de intentie om haar niet te kwetsen en de juiste formulering geloof ik echter dat er een manier bestaat om zelf die situatie uit te praten op een manier dat voor geen van beide partijen kwetsend is. Dit natuurlijk rekening houdend met haar afhankelijkheid van jou. Misschien was mijn verwoording van die eerste optie oorspronkelijk niet zo gelukkig, want vragen hoe je het goed kan maken is maar een voorbeeld dat bij sommige mensen in sommige situaties lukt.Walden zei:
Die tweede optie heb ik aangehaald omdat ik dacht dat je door middel van zelfreflectie misschien tot een inzicht zou kunnen komen dat uw perspectief van jullie relatie zal veranderen. Indien je niet tot dit inzicht komt kan je nog steeds voor optie 1 gaan, maar enkel als je die periode effectief gebruikt om tot dit een inzicht te komen en niet om uw band met die kotgenote te gaan versterken. Opnieuw dus, die juiste intentie is van belang bij deze optie.
Uiteindelijk kunnen beide opties inderdaad leed veroorzaken, maar als die leed te wijten is aan haar afhankelijkheid van jou en je uw beslissingen neemt met empathie als "scheidsrechter" en rekening houdt met de correcte intentie en de juiste woorden gebruikt kan jou geen schuld toegewezen worden bij het veroorzaken van dat leed. Verantwoordelijkheid wel, maar op dat vlak draagt zij evenveel verantwoordelijkheid door een relatie aan te gaan en te verlangen dat die permanent zal duren terwijl niets permanent is.
Uw optie, zoals hierboven ook vermeld voordat ik deze post gelezen had, kan inderdaad minder leed geven dan mijn eerste optie maar enkel als ze achteraf niet te weten komt dat je na 1 à 2 weken reeds met die kotgenote samen bent.
Wat mij betreft hoeft er niet meer gediscussieerd te worden over uw situatie, zeker niet als jij dit niet wenst, maar toch reageer ik graag verder op uw post.Walden zei:
Ik streef inderdaad naar een ego-loze visie en levenswijze en ik besef dat mijn weg nog lang is maar ik denk niet dat het onmogelijk is. Als je persoonlijkheid koppelt aan een ego is het logisch dat je een sterk ego samen vermeld met een sterke persoonlijkheid, maar kan je al de deugden van een sterke persoonlijkheid niet hebben zonder een sterk ego? Over welke deugdzame eigenschappen heb je het dan als je spreekt over een sterke persoonlijkheid?
Zucht, weer een veel te lange post.
Walden
Legacy Member
cura zei:Zolang je met vrijheid bedoelt "de vrijheid van uw ego om te groeien en te doen wat hij wil" zal je inderdaad steeds anderen kwetsen. De vraag is echter of je vrijheid enkel kan vinden door uw ego de vrije loop te laten. Stel dat je denkt "ik zal pas vrij zijn als ik mijn doel bereikt heb", als je dat verlangen om dat doel te bereiken niet meer hebt, ben je dan ook niet vrij?
In het algemeen bestaat er unanimiteit over het feit je vrijheid bekomt door het vervullen van je eigen deugden. Er zijn deugden die universeel ontstaan zijn, gelukkig maar, en dat is iets dat we te danken hebben aan religie, maar daarna is het aan ons om waarde toe te kennen aan die deugden.
Vrijheid kan, volgens mij ook iets anders betekenen. Vrijheid kan bijvoorbeeld de eigenschap zijn om met het lichtheid van het bestaan om te kunnen gaan. Iemand die dus bijvoorbeeld anderen kwetst, maar daar helemaal geen spijt van krijgt, zou iemand kunnen zijn die dat lichtheid overtreft. Pas op, hij zou dan wel niet gewetenloos zijn, want dat zou willen betekenen dat hij gewoonweg niets ervaart. Hier ervaart hij wel iets, namelijk dat het hem niets doet, dat hij zich er daarbovenop heeft geplaatst. Wezenlijk zou hij dus vrij kunnen worden genoemd.
Nu, om jouw voorbeeld te gebruiken. Wanneer iemand voor een bepaalde levenswijze kiest, is dat zijn vrijheid. Dat mag dan gaan voor een weg waar egoïsme onbestaand is en empathie als heilig middel wordt beschouwd. Nu, die persoon zal zich ook vrij voelen, in die zin dat het zijn keuze is, maar hij gaat wel een veel grotere last met zich meedragen. Hij gaat dat lichtheid van het bestaan niet overtreffen, maar dat als last op zijn schouders dragen en daar proberen er het beste van te maken. Hij is dus vrij in die zin, dat hij voor zijn eigen acties kan kiezen, maar hij bezit niet die wezenlijke vrijheid van hij die zich bovenop dat alles kan plaatsen, maar eerder van degene die er tussenin blijft hangen. Daar tussenenin blijven hangen, geldt misschien dan wel weer als zijnde zijn vrijeid
Walden
Legacy Member
cura zei:Uw optie, zoals hierboven ook vermeld voordat ik deze post gelezen had, kan inderdaad minder leed geven dan mijn eerste optie maar enkel als ze achteraf niet te weten komt dat je na 1 à 2 weken reeds met die kotgenote samen bent.
Het zal naar alle waarschijnlijkheid wel langer dan 1 à 2 weken duren, hoor
lykmeraid
Legacy Member
"Iemand die dus bijvoorbeeld anderen kwetst, maar daar helemaal geen spijt van krijgt, zou iemand kunnen zijn die dat lichtheid overtreft. Pas op, hij zou dan wel niet gewetenloos zijn, want dat zou willen betekenen dat hij gewoonweg niets ervaart. Hier ervaart hij wel iets, namelijk dat het hem niets doet, dat hij zich er daarbovenop heeft geplaatst. Wezenlijk zou hij dus vrij kunnen worden genoemd."
Is het niet gemakkelijker om gewoon toe te geven dat ge een beetje een egoïstische klootzak zijt in plaats van dit soort onleesbare pseudo-intellectuele zever te vertellen
Is het niet gemakkelijker om gewoon toe te geven dat ge een beetje een egoïstische klootzak zijt in plaats van dit soort onleesbare pseudo-intellectuele zever te vertellen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.