Sorry voor de late reactie (en de lange post weer), ik was er gisteravond niet.
frisenfruitig zei:
Damn, respect. Ik durf eerlijk toegeven dat ik dat niet zou kunnen volhouden. 'k heb echt wel lichamelijk contact nodig (niet per se seks). Vraagje, als je dan seks hebt, heeft zij er dan helemaal geen genot van ofzo? Ze kan er dan wel geen zin in hebben, maar als je dan bezig bent, doet haar dat dan echt niks?
Toen ik er aan begon wist ik ook niet of ik het wel zou kunnen volhouden (dat weet niemand denk ik), ik heb er gewoon het beste van gemaakt. Tot nu toe lukt dat vrij goed. Soms is 't wel lastig natuurlijk, want het blijft altijd een opoffering die je maakt hé. Maar ik krijg daar veel voor terug, dus 'k vind niet echt dat ik te klagen heb.
't Is moeilijk om uit te leggen wat ze precies voelt bij seks. Er zijn verschillende vormen van aseksualiteit; bij haar is het zo dat ze zich tot anderen aangetrokken voelt op emotioneel vlak, maar totaal niet op fysiek of seksueel vlak. Dat doet haar niets. Ze voelt zich nooit opgewonden, ervaart nooit lustgevoelens en ze heeft ook totaal de behoefte niet om seks te hebben. We hebben overigens wel veel fysiek contact, want we knuffelen vaak en elke dag; alleen ervaart zij daar geen fysieke aantrekkingskracht bij, het is voor haar puur een emotionele aangelegenheid.
Seksueel plezier is eigenlijk een combinatie van verschillende factoren, waaronder lust, opwinding, fysieke aantrekkingskracht maar bv. ook (mogelijk) emotionele verbondenheid etc. Ik weet niet wat zij voelt tijdens de seks, maar ze zegt zelf dat ze er geen fysiek 'plezier' van heeft - ze geniet er m.a.w. niet van en heeft er geen 'genot' van. Het is echter ook weer niet dat het haar afstoot ofzo, of dat ze het vreselijk of 'vies' vindt - ze ervaart er "gewoon" geen fysiek plezier bij. Misschien dat je het een beetje kan vergelijken met de sensatie als je in je neus peutert. Voor haar is het eigenlijk heel banaal - het doet haar niets.
Ze is overigens wel in staat om orgasmes te krijgen, maar alleen als ze masturbeert; d.m.v. langdurige stimulatie (=wrijving). Dan voelt ze een zekere spanning opbouwen, maar die staat volledig los van plezier of seksueel genot - het is precies alsof het er totaal van onthecht is. Bij een orgasme voelt ze dan wel de 'ontlading', maar daar eindigt het voor haar ook. Ze ervaart geen lustgevoelens en zelfs tijdens het masturberen, als de 'spanning' zich opbouwt ervaart ze geen drang of streven naar het hebben van een orgasme. Ze ervaart dan ook geen bevrediging, misschien dat ik het zo het beste kan verwoorden. Zij vindt dat gebrek aan bevrediging ook helemaal niet erg, omdat ze er in het geheel niet de behoefte aan heeft.
Sorry voor de plastische beschrijvingen trouwens, maar het is de enige manier waarop ik het een beetje kan uitdrukken. 'k Vind het wel een heel goeie vraag, want voor ons (de mensen die wel behoefte hebben aan seks) is dat een volledig andere ervaring; ge kunt u dat eigenlijk maar moeilijk voorstellen.
Ble$$ed^ zei:
ik zou er persoonlijk last van krijgen als gij daar u best ligt te doen terwijl ge weet da het voor haar 0% plezier is
Dat is inderdaad niet gemakkelijk, voor geen van beide. Los van de fysieke daad kan ik mij bv. soms ook schuldig voelen omdat ik dat van haar 'verlang', want zij is daar totáál niet mee bezig (met seks en bevrediging). Omgekeerd voelt zij zich dan een beetje schuldig dat zij me dat 'ontzegt', want ik heb daar wel behoefte aan; en dat ik dan die opoffering moet maken voor haar.
't Is heel belangrijk dat ge daarover kunt praten, zodanig dat ge weet waar ge u aan kunt verwachten. 'k Snap volledig dat het niet voor iedereen is - ik wist ook niet van mezelf dat ik ermee zou kunnen leven toen ik eraan begon.
glashelder zei:
Respect
Vraagje die je natuurlijk niet moet beantwoorden als je niet wil: reageert haar lichaam wel op seks? Ik bedoel, voor penetratie is het wel handig als het lichaam een beetje meewerkt

Ik kan me bijna niet voorstellen dat dat zou lukken als het lichaam niet reageert (of het zou heel pijnlijk zijn). En zou het dan iets puur psychisch zijn, in dat geval?
Wel interessant, eigenlijk.
Haar lichaam reageert er een klein beetje op, of misschien beter gezegd: het past zich aan; voldoende om het na een tijdje pijnloos te maken voor haar. In het begin is het wel altijd een beetje pijnlijk en soms gebruiken we dan ook glijmiddel. Na een paar minuten ervaart ze gewoon het gevoel van 'heen en weer bewegen', maar zonder pijn, en ze ervaart er in het geheel geen fysiek of seksueel plezier door. Ze trekt zich echter ook niet krampachtig samen (tenzij ze dat bewust doet om mij te plezieren), het is heel raar om te beschrijven eigenlijk.
Ik weet niet of het iets psychisch is, zelf zie ik het eerder alsof bepaalde prikkels bij haar gewoon niet aankomen in de hersenen, omdat die verbindingen gewoon niet bestaan (
if that makes sense).
devilution.be zei:
Aseksueel zijn is hard. De mensen vinden dat precies nog moeilijker om te snappen dan holebi zijn :/
Dat is de belangrijkste reden waarom ik dit vertel. 'k Wil daar nu ook de mensen niet mee confronteren ofzo, maar als er naar gevraagd wordt ben ik meer dan bereid om er over te spreken - 'k voel mij daar in het geheel niet beschaamd over. Ik vind het eigenlijk volstrekt normaal om daar over te praten, als er tenminste een aanleiding toe bestaat. Misschien dat ik zo andere mensen een hand kan reiken, dat ze iets hebben aan hetgeen ik schrijf; al is het maar een beetje steun aan de gedachte dat ze niet alleen zijn.
Aseksualiteit is ook heel moeilijk te snappen, juist omdat het gekenmerkt wordt door een gebrek aan fysieke/seksuele aantrekkingskracht (in verscheidene vormen dan). Holebi zijn kan je vrij goed plaatsen (vind ik, 'k vind dat eigenlijk perfect normaal) omdat het nog steeds over fysieke/seksuele aantrekkingskracht gaat.