Creeping Death zei:
Zou het ni kunnen dat veel vrouwen dat abnormaal vinden, omdat de meeste mannen alleen maar zo'n dingen onthouden wanneer ze interesse hebben in een vrouw?
Ze linken uw goed geheugen nogal snel aan: "help hij is geobsedeerd door mij".
Haha ja, dat kan ik mij goed voorstellen. Zich gevleid voelen komt helaas minder voor. Interesse kan trouwens erg ruim geïnterpreteerd worden. In die zin lijkt het wel wat op de hele "iets gaan drinken"-discussie.
Arifiene zei:
Men ex zei nog zoiets onlangs.
Dat ik mij blijkbaar veel te veel herinner (go figure...) en dat dat echt freaky is.
Ik beschouw het eerder als een teken van interesse. Dingen die mij interesseren, onthou ik. Jammer voor de vakken op school die mij niet interesseerden
.
Zo voel ik er mij ook bij. Het is wel jammer dat je dan opmerkingen krijgt als "ik mag dat niet zeggen hé, ge gaat da weer onthouden".
Je ex interesseert je nog met andere woorden? (venijnig hé)
iamhollywood zei:
Zelf vind ik dat ook een goede eigenschap, niets zo vervelend dan mensen waaraan je 24343534324 keer hetzelfde moet herhalen. Getuigt voor mij als een teken van respect.
Al onthou ik zelf ook enorm veel en besef ik maar al te goed dat sommigen zich daar vragen bij stellen, daarom fake ik soms dat ik bepaalde dingen niet herinner
.
Waarom? Je wil voorkomen dat je in een ongemakkelijke situatie terecht komt?
cura zei:
Ik vermoed dat ze geen probleem hebben met het feit dat je teveel onthoudt, maar eerder met het feit dat je uw mandaat overschrijdt. Niets mis met het onthouden van zaken maar ik kan me wel inbeelden dat sommige mensen niet altijd willen geconfronteerd worden met wat ze gezegd hebben, afhankelijk van het mandaat dat je krijgt van hen. Wat ik bedoel is dus dat het er waarschijnlijk niet om doet wat je zegt, maar wanneer je het zegt.
Sommigen hebben het inderdaad moeilijker om te aanvaarden dat ze minder consistent redeneren dan ze zelf denken.
Wanneer ik het zeg? Dat begrijp ik niet goed. Die vragen of verwijzingen zijn voor mij noodzakelijk om een coherent samenhangend geheel te vormen van wat die persoon vertelt over een onderwerp. Zo probeer ik een zo volledig mogelijk beeld van de situatie te krijgen vooraleer ik reageer. Dat is namelijk niet altijd even eenvoudig door tegenstellingen. Ik ben nogal bedachtzaam.
Bram zei:
Ik zie da bij nen maat van mij ook soms en ik denk niet dat de irritatie bij u vriendinnen komt van "damn, die onthoudt veel" maar de manier waarop gij da gebruikt. Ge zegt
"de details die ik mij nog kan herinneren als ik hen de volgende keer zie". Ik heb vorige week een vriendin van Arifiene gezien en die vertelde iets uit de Flair, ik gon da nie vergeten, maar als ik haar de volgende keer zie, ga ik wel niet beginnen "hehe, weet ge nog van da ding in de flair daar?
", da zou imo maar wat creepy en intimiderend overkomen.
Was dat van de Flair zo gênant dan? Ik mag direct zijn, toch ben ik zelden bot. Het is niet omdat ik de touwtjes weet hangen, dat ik er ook aan trek.
Als het anderzijds maar een normaal gespreksonderwerp was, zou ik wel nog geneigd zijn daarop in te pikken, tenminste, als ik daar nog iets over wilde zeggen.
Out of the blue iets irrelevants erbij sleuren gebeurt niet vaak. Ik ben sowieso al een beetje creepy en intimiderend...
Bij die maat is da bv: hij leest/hoort/ziet iets van een bepaalde persoon, maakt daar nen link mee de volgende keer hij die persoon ziet en maakt daar dan een opmerking of grapje van. Ie bedoelt da enorm goed, gelijk ge zegt "kijk, ik heb interesse in u, ik respecteer u", maar da komt soms heel raar over omdat gij zelf nie diezelfde link maakt en dan maar wat moet raden "damn, waar heeft die het hier ineens over".
Ik heb het geluk dat mijn mannelijke vrienden wél die link kunnen leggen.
Bij vriendinnen ligt dat inderdaad wel eens anders, nu ik erover nadenk. Erg verschillende denkpatronen.
Mijn bedoelingen zijn gelukkig (altijd
) nobel, dus daar hoeven ze zich geen zorgen over te maken. Nieuwe kennissen weten natuurlijk nog niet wat voor een moeilijk persoon ik ben.
Imo is het belangrijk dat je luistert en de dingen onthoudt, dat als bv iemand iets vertelt over zijn/haar situatie, ge de volgende keer nie weer moet vragen van "ja, wa was da nu weer? u ma is dood? ah nee, twas u pa zeker?".
Ik ben me erg bewust van de echt gevoelige snaren nochtans.
Stop met mij als botterik af te schilderen.
Hetzelfde met mensen die een mop of anekdote twee keer vertellen. Ge kunt er hen op wijzen van "jaja, ge hebt da al verteld" en hun daarbij eigenlijk wa generen (want eigenlijk zegt ge "allé, ei, hoe kunt ge da nu vergeten da ge da al verteld hebt") of ge kunt het hen gewoon laten vertellen en der nog eens mee lachen...
Enkel als er iemand bij is die ze nog niet heeft gehoord!
Mannen kunnen mij precies beter relativeren of nemen een afwachtende houding aan. Ik kan op het eerste zicht namelijk heel intimiderend overkomen, met radicale uitspraken bijvoorbeeld (opnieuw, die directheid). Naarmate men mij beter leert kennen ziet men wel wat voor een softie ik ben.
Ik ben er wel in geslaagd om als nummer 1 criticaster te fungeren voor een vriendin van mij, vóór haar ouders, haar vriend, haar vriendinnen... Ze weet dat er geen kwaad zit in wat ik zeg, integendeel, ook al is het soms erg confronterend aangezien ik zeg wat ik denk (maar de écht kwetsende zaken voor mezelf houd
). Hoera voor eerlijkheid!
.
ad: Maar ik lach daar eens mee en kijk daar niet teveel achter. Racistische, kwetsende of vrouwonvriendelijke opmerkingen, daar zou ik niet mee gediend zijn. Zo van "kijk eens naar die vettige zeug daar wandelen", dan zou ik toch eens mijn wenkbrauwen fronsen. Maar dat doet-ie niet 
Der zijn zo van die momenten waarop het gewoonweg grappig is om een boer te laten