Archief - 'extreme' verlegenheid - de oplossing?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
BraveHeart
Legacy Member
Mensen die verlegen zijn hebben blijkbaar iets gemeen.
Onder de mensen zijn ze in zich zelf terug getrokken en weten ze zich niet te orienteren naar de buitenwereld.
Achter een spelconsole of een computer is het contact leggen met anderen minder moeilijk, ook is het zo dat mensen met een sociale achterstand niet dat je het zo kunt noemen maar toch veel verschanst zitten in MMOrpg spelletjes, ze verschuilen zich in die massa grote werelden en ze nemen deel aan battle's tegen monsters of andere spelers wat in de meeste gevallen geen problemen oplevert.
Dat is nu het gekke, in het echte leven vinden die mensen hun draai niet, zitten verveeld met hun verlegen gedrag en achter een computer kunnen ze zich meer hun zelf zijn, het kijken naar andere mensen valt compleet weg, zo ook tijdens het gamen ben je zo bezig dat de verlegenheid voor een groot stuk weg valt.
Ik zou aanraden mensen met verlegenheid een evenwicht te laten zoeken tussen situaties in het echte leven en het chatten/posten op de computer, ze komen ook in contact met andere mensen en het moet niet zo zeer een kwelling zijn om met anderen om te gaan.
Mensen met verlegenheid hebben iets nodig wat hun afleidt als je in het dag dagelijkse leven onder mensen bent, ik spreek uit ervaring.
Dat kan door heel simpele dingen zijn zoals een tijdschrift, een boek, een gsm een mp3speler, iets wat hun verlegenheid de kop laat indrukken zonder dat het moeite kost.
Je zit nog steeds tussen de mensen maar je bent dan zelf met iets bezig waardoor het verlegen zijn minder zwaar doorweegt, het zijn die paar simpel dingen die je helpen.
Je bent dan in het echte leven geen prater, maar op het internet weet je wel je zegje, dat hoor je vaak, echter is dat het doorsnee profiel van iemand die verlegen is.
Ik ben niet echt extreem verlegen of zo danig dat ik voor mensen moet weg vluchten, ik ben ook geen prater, maar je ziet wel waar het internet toe leidt, tot een gesprek op een forum wat voor mij evenveel sociale waarde heeft als in het echte leven.
Onder de mensen zijn ze in zich zelf terug getrokken en weten ze zich niet te orienteren naar de buitenwereld.
Achter een spelconsole of een computer is het contact leggen met anderen minder moeilijk, ook is het zo dat mensen met een sociale achterstand niet dat je het zo kunt noemen maar toch veel verschanst zitten in MMOrpg spelletjes, ze verschuilen zich in die massa grote werelden en ze nemen deel aan battle's tegen monsters of andere spelers wat in de meeste gevallen geen problemen oplevert.
Dat is nu het gekke, in het echte leven vinden die mensen hun draai niet, zitten verveeld met hun verlegen gedrag en achter een computer kunnen ze zich meer hun zelf zijn, het kijken naar andere mensen valt compleet weg, zo ook tijdens het gamen ben je zo bezig dat de verlegenheid voor een groot stuk weg valt.
Ik zou aanraden mensen met verlegenheid een evenwicht te laten zoeken tussen situaties in het echte leven en het chatten/posten op de computer, ze komen ook in contact met andere mensen en het moet niet zo zeer een kwelling zijn om met anderen om te gaan.
Mensen met verlegenheid hebben iets nodig wat hun afleidt als je in het dag dagelijkse leven onder mensen bent, ik spreek uit ervaring.
Dat kan door heel simpele dingen zijn zoals een tijdschrift, een boek, een gsm een mp3speler, iets wat hun verlegenheid de kop laat indrukken zonder dat het moeite kost.
Je zit nog steeds tussen de mensen maar je bent dan zelf met iets bezig waardoor het verlegen zijn minder zwaar doorweegt, het zijn die paar simpel dingen die je helpen.
Je bent dan in het echte leven geen prater, maar op het internet weet je wel je zegje, dat hoor je vaak, echter is dat het doorsnee profiel van iemand die verlegen is.
Ik ben niet echt extreem verlegen of zo danig dat ik voor mensen moet weg vluchten, ik ben ook geen prater, maar je ziet wel waar het internet toe leidt, tot een gesprek op een forum wat voor mij evenveel sociale waarde heeft als in het echte leven.
Ph Sp
Legacy Member
Mss is de situatie fucked up omdat ge een mmorpg al gaat vergelijken met het echte leven wat totaal van de pot gerukt is. Gaming is per definitie asociaal, tenzij die moderne wii dinges. De sociale waarde van een gesprek op een forum is ook nihil trouwens als je de persoon aan de overzijde niet kent.
Het enige wat je aan verlegenheid kan doen, is gewoon niet verlegen zijn. Wél in de ogen van de andere kijken, wél iemand aanspreken, wél antwoorden als iemand hey zegt. Het is uiteindelijk echt alleen maar een kwestie van oefening. Dat klinkt simpel maar het is wel zo.
Ik heb jarenlang gedacht dat mensen niet wilden spreken omdat ik op welke manier dan ook te min was. Het welbekende 'ik heb helemaal niets te zeggen'. Als ik nu in dergelijke situaties kom, denk ik dus omgekeerd. Nu denk ik dus dat mensen van zichzelf denken dat ze te min zijn. En als ge vanuit die situatie start dan is een gesprek veel makkelijker te starten. En zelfs de personen die op het eerste zicht een eindeloos ego hebben en in normale gesprekken alles wat ge zegt afschieten, zijn best normale mensen als ge ffkes paar keer grapkes over hun gedrag maakt.
Het enige wat je aan verlegenheid kan doen, is gewoon niet verlegen zijn. Wél in de ogen van de andere kijken, wél iemand aanspreken, wél antwoorden als iemand hey zegt. Het is uiteindelijk echt alleen maar een kwestie van oefening. Dat klinkt simpel maar het is wel zo.
Ik heb jarenlang gedacht dat mensen niet wilden spreken omdat ik op welke manier dan ook te min was. Het welbekende 'ik heb helemaal niets te zeggen'. Als ik nu in dergelijke situaties kom, denk ik dus omgekeerd. Nu denk ik dus dat mensen van zichzelf denken dat ze te min zijn. En als ge vanuit die situatie start dan is een gesprek veel makkelijker te starten. En zelfs de personen die op het eerste zicht een eindeloos ego hebben en in normale gesprekken alles wat ge zegt afschieten, zijn best normale mensen als ge ffkes paar keer grapkes over hun gedrag maakt.
Lefky
Legacy Member
deze topic heeft me dus duidelijk gemaakt dat ik eigenlijk verlegen ben ^^
maar ik zal bv op een fuif ofzo nooit iemand random gewoon aanspreken
ik vind dat zo 'raar' aanvoelen
mensen die dan tegen mij beginnen zal ik antwoorden
zo ben ik in een club geraakt waar de vaste medewerkers tegen mij begonnen praten
resultaat?
na 3 jaar zit ik daar nu 3-4 dagen in de week
dit is misschien ook de reden waarom ik nie aan een lief geraak?
maar ik zal bv op een fuif ofzo nooit iemand random gewoon aanspreken
ik vind dat zo 'raar' aanvoelen
mensen die dan tegen mij beginnen zal ik antwoorden
zo ben ik in een club geraakt waar de vaste medewerkers tegen mij begonnen praten
resultaat?
na 3 jaar zit ik daar nu 3-4 dagen in de week
dit is misschien ook de reden waarom ik nie aan een lief geraak?
flyingdutchman
Legacy Member
Uiteindelijk heeft iedereen wel een bepaalde schaamte en verlegenheid, soms krijg ik ook het gevoel dat perfect 'normale' mensen al snel in een hokje geduwd worden waardoor ze nog alleen maar meer vervreemden. Alleen die term al, "verlegen" , ik word er een beetje misselijk van. Alsof het een ziekte is.
Het doet me ook een beetje denken aan het hele ADHD gebeuren. Ben je wat wilder en breedsprakiger dan heb je ADHD, ben je wat rustiger dan ben je verlegen. Stap uit die hokjes en bekijk jezelf als mens.
In plaats van "ik ben verlegen en ik moet forceren om met mensen te gaan praten", moet je denken: ik ben stil en that's ok! Met dat zelfvertrouwen zou je eigenlijk aan de slag moeten.
Ik ben zelf zeker geen stille oid, maar ik zou iedereen hier nog een tip willen geven. Ga naar de muziekschool of naar een lokaal koor. Muziek verenigt én het geeft u een enorme zelfvertrouwen boost. Zingen in een koor is uiteindelijk niet veel anders als een gesprekje houden met anderen, daarbij kom je zo ook nog makkelijk in contact met andere mensen...
Toen ik als jongetje op de muziekschool zat, zongen wij regelmatig met z'n allen en moesten we ook wel eens 'alleen' en stukje zingen voor ene Jury of simpelweg voor je klasgenoten. Mijn (overigens fantastische) muziek leerkracht zei dan telkens: "denk maar dat dat allemaal stumperds zijn en dat jij ze eens wat zal laten zien", hij zij dan altijd "ge zingt die allemaal plat".
Maar ik denk dat ik er niet goed over mee kan praten omdat ik zelf dat 'angstige' niet ervaar.
Wat ik wel nog ff kwijt moet: the other way around kan ook irritant zijn. Met mijn vriendelijke kop tegen mensen beginnen praten, die dan met moeite een woord terug zeggen. Dan raakt mijn ego natuurlijk een beetje aangetast, want dan krijg ik al snel zoiets van "doe ik iets fout? Heb een dikke puist op mijn neus of heb ik zijn gezicht gespuugd?".
Je moet altijd maar denken dat die andere mensen allemaal net zo verlegen als jij zijn, ze zijn niks meer en niks minder als u. Die mensen hebben ook onzekerheden en problemen.
TL;DR:
- ga bij een koor
- ga naar de muziekschool
- ofc sporten, café
- sluit je aan bij de jongeren afdeling van een politiek partij en ga naar bijeenkomsten (= gelijkgestemde mensen)
Voor haast iedere hobby of bezigheid is er wel een club of vereniging.
Het doet me ook een beetje denken aan het hele ADHD gebeuren. Ben je wat wilder en breedsprakiger dan heb je ADHD, ben je wat rustiger dan ben je verlegen
. Stap uit die hokjes en bekijk jezelf als mens. In plaats van "ik ben verlegen en ik moet forceren om met mensen te gaan praten", moet je denken: ik ben stil en that's ok! Met dat zelfvertrouwen zou je eigenlijk aan de slag moeten.
Ik ben zelf zeker geen stille oid, maar ik zou iedereen hier nog een tip willen geven. Ga naar de muziekschool of naar een lokaal koor. Muziek verenigt én het geeft u een enorme zelfvertrouwen boost. Zingen in een koor is uiteindelijk niet veel anders als een gesprekje houden met anderen, daarbij kom je zo ook nog makkelijk in contact met andere mensen...
Toen ik als jongetje op de muziekschool zat, zongen wij regelmatig met z'n allen en moesten we ook wel eens 'alleen' en stukje zingen voor ene Jury of simpelweg voor je klasgenoten. Mijn (overigens fantastische) muziek leerkracht zei dan telkens: "denk maar dat dat allemaal stumperds zijn en dat jij ze eens wat zal laten zien", hij zij dan altijd "ge zingt die allemaal plat".
Maar ik denk dat ik er niet goed over mee kan praten omdat ik zelf dat 'angstige' niet ervaar.
Wat ik wel nog ff kwijt moet: the other way around kan ook irritant zijn. Met mijn vriendelijke kop tegen mensen beginnen praten, die dan met moeite een woord terug zeggen. Dan raakt mijn ego natuurlijk een beetje aangetast, want dan krijg ik al snel zoiets van "doe ik iets fout? Heb een dikke puist op mijn neus of heb ik zijn gezicht gespuugd?".
Je moet altijd maar denken dat die andere mensen allemaal net zo verlegen als jij zijn, ze zijn niks meer en niks minder als u. Die mensen hebben ook onzekerheden en problemen.
TL;DR:
- ga bij een koor
- ga naar de muziekschool
- ofc sporten, café
- sluit je aan bij de jongeren afdeling van een politiek partij en ga naar bijeenkomsten (= gelijkgestemde mensen)
Voor haast iedere hobby of bezigheid is er wel een club of vereniging.
CosMiced
Legacy Member
Shmet zei:
ik heb u probleem ook
want ik weet TOTAAAAAAL NIET wat ik moet zeggen "mooi weer vandaag he" werkt goed snachts 
en dan nog
veel vrienden heb/had ik niet mss 3 of 4 echt goeie die ken ik al +6 jaar van tschool ma nu zijn we allemaal afgestudeerd opt middelbaar en kpijs dak ze niemeer ga zien (100% zeker van andere interesses , lief en al) dus moet ik eigenlijk totaal vanaf nul beginnen en een nieuwe vriendenkring zoeken (en een lief want da hebk ook nog nooit gehad )Ph Sp
Legacy Member
Tjee zei:
Zeer slecht samengevat maar ja, als ze dat al doen dan zou het al 't een en ander zijn.
Ik kan enkel zeggen dat ik eigenlijk nog nooit echt weggeblazen ben zoals veel mensen verwachten wat zal gebeuren als ge nen onbekende aanspreekt. Alléja eigenlijk wel, maar tegenwoordig hoop ik zelfs dat dat gebeurd. Want vanaf dan is de situatie echt heel erg gemakkelijk in uw voordeel te draaien.
zarathustra
Legacy Member
Ph Sp zei:
Dit is dus pure zever eh.
Textbased browser game gespeeld, meerdere meetings met gehad wat uiteindelijk onder andere geleid heeft tot
- een ander kot aanbevolen door een van die mensen
- paar vrienden waarmee dagelijks/wekelijk irl (af)gesproken
- een vriendin opgedaan
- en meerdere jaren na unief spreek ik nog met die mensen ( als ik in belgie ben)
World of warcraft ( wat ik nog steeds speel)
- Guildmeeting in finland
- Guildmeeting in Roemenie
- De mensen 'ontmoet' waardoor ik nu
a) een job in Noorwegen heb
b) een appartement huur van hen
c) al dik 2 jaar een Noorse vriendin heb
enzovoorts
Om maar te zeggen dat wat dan ook maar zo sociaal is als je het zelf maakt.
josilirios
Legacy Member
als je toch nog jong bent, doe een vakantiejob ? Zit je sowieso tussen collega's die niet liever doen dan tijdens de uren eens komen praten met de studenten. Uiteindelijk zijn het die gesprekjes die je vakantiejob toffer maken en zorgen dat de tijd vlot voorbij vliegt..
HSBurnn
Legacy Member
LadyGodiva zei:Ik wou de VVM suggereren (Vereniging voor verlegen mensen (VVM)), maar die is blijkbaar al bekend. Een collega van me heeft daar goede ervaringen mee gehad, al moet je het meeste natuurlijk zelf doen en mag je geen resultaten op zeer korte termijn verwachten.
Qua sociale activiteiten zijn dans- en kooklessen zeker aanraders.
Wat specifiek voor mannen de ideale activiteit is, is zingen
you gotta be kidding me
.lobotomy
Legacy Member
mijn probleem is, als ik mij ni goed in mn vel voel, en kdenk, vooral als ik een zin in mijn hoofd heb, da ik die ni kan uitspreken. Is mss ni volledig verlegendheid, ma toch sociaal gebrekkig, wreed irritant.
Bvb, op restaurant, kan ik het woord kroket ni uitspreken... (nu gaat het al iets beter) omda ik wéét da ik da ga zeggen. Ik praat ook veel te rap (ik denk soms da ik te snel denk om te kunne spreke, lol).
Andere keren, wanneer ik mij wel goed in mn vel voel, doet dit zich totaal ni voor..
Ma soms ook gewoon in een gesprek, da er echt enkel gebrabbel uitkomt..
Heeft volgens mij ook te maken met hoe die mensen naar u kijken, en wa ze verwachten van wat er uit uwe mond komt, en dus uw verwachting van hun reactie.
Twijfelen om iets te zeggen omda ge schrik hebt da ze het ni goed gaan vinden, ...
Bvb, op restaurant, kan ik het woord kroket ni uitspreken... (nu gaat het al iets beter) omda ik wéét da ik da ga zeggen. Ik praat ook veel te rap (ik denk soms da ik te snel denk om te kunne spreke, lol).
Andere keren, wanneer ik mij wel goed in mn vel voel, doet dit zich totaal ni voor..
Ma soms ook gewoon in een gesprek, da er echt enkel gebrabbel uitkomt..
Heeft volgens mij ook te maken met hoe die mensen naar u kijken, en wa ze verwachten van wat er uit uwe mond komt, en dus uw verwachting van hun reactie.
Twijfelen om iets te zeggen omda ge schrik hebt da ze het ni goed gaan vinden, ...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.