brechen zei:
jullie denken daar echt veel teveel bij na, die kleinen doet iets wat em niet mag, krijgt ne klets tegen zijne kop, en zal dat de 2de keer niet meer doen. een kind is een kind en geen volwassene, da denkt nie gelijk ne volwassene. met een kind moet je niet discussiëren of gesprekken hebben, enige wat je daarmee bereikt is zoals nen hoop kleine den dag van vandaag die geen respect meer hebben en altijd hun gedacht moeten krijgen.
Gelukkig dat genoeg mensen je een virtuele slap in de face gegeven hebben. Tuurlijk moet je discussieren/gesprekken hebben met kinderen over wie/wat/waarom. Zoiets wordt bij ons vanaf het peuterklasje eringedramd. Wat niet wil zeggen dat leerlingen volledig bepalen wat er gebeurt, maar inspraak hebben ze zeker. Tot op een bepaalde hoogte. Discussieren over straffen (VOOR ze een fout gemaakt hebben) mogen ze zeker. Exclusief bepalen niet. Zelfs als ze een fout gemaakt hebben, mogen ze vaak zelf voorstellen wat ze zouden doen om het goed te maken met iemand. Dat helpt véél meer in hun schuldinzicht.
SinDweller zei:
Als je kind in de winkel loopt te roepen en te tieren dat hij een bepaald stuk speelgoed/snoepgoed wilt, wat moet je anders doen? ...
Voor je moord en brand schreeuwt, de kans dat ik later kinderen ga moeten opvoeden is vrij klein.
gelukkig, als je niet van gedacht zou veranderen tegen dan toch.
Als mijn kind roept/tiert, dan doet dat dan maar. Jammer voor de mensen die hopen in de Colruyt die dag een stilteplek te vinden, maar m'n dochter zal zoiets niet krijgen. Nu, de keren dat ze dat doet zijn zo zelden, omdat ze ondertussen geleerd heeft dat zoiets niet werkt. En daarmee hebben we als ouders bereikt wat je moet bereiken: dat een "slag"/tik niet nodig is om een kind op te voeden. Zal ik eht nooit doen? Geen idee. Zal ik er daarna spijt over hebben: ja.
Een tik kan, geen enkele ouder kan zich volledig inhouden. Maar dan moet je bij jezelf goed nadenken: was die tik nu echt nodig?
Tha_nOn zei:
nen time-out is fantastisch in theorie, maar uiteindelijk (afhankelijk van hoe ge het toepast) leert ge kinderen ook hoe ze ervoor moeten zorgen dat ze extra aandacht kunnen krijgen.
Afhankelijk van uw kind kan dat dus ook weer problematisch worden.
hoezo? Je moet een timeout natuurlijk goed aanpakken, niet zomaar
Tha_non zei:
Ik ben in se niet voor ne pedagogische tik, maar ik versta dat er situaties zijn (veiligheidsredenen, hele kleine kindjes waarmee ge niet kunt redeneren want geen taal, etc) waarin dat wel gebeurt. Ik versta ook dat er heel erg koppige kinderen zijn die echt het bloed vanonder uw nagels prutsen waardoor ge na verloop van tijd dus zo zult reageren. Is dat uit frustratie/onmacht? absoluut. Is dat een probleem? In mijn ogen niet. Ouder zijn ook maar mensen, en het lijkt mij ook geen probleem om (opnieuw afhankelijk van leeftijd) daarna een gesprek te hebben met uw kind waarin ge aangeeft dat dat de bedoeling niet was. Het is niet alsof ge perfect moet zijn en kinderen niet begrijpen dat ouders ook fouten maken. Nu nog de rest van de wereld.
kan ik me volledig in vinden.
Een tik is een teken van onmacht. Ook ouders kunnen onmachtig zijn soms. Maar dan moeten ze naar zichzelf kijken en denken van "hoe pak ik dat nu volgende keer aan". Niet "met die tik zal hij het nu geleerd zijn".
Maar dat kunnen we nooit bewijzen natuurlijk.
:doc: