Ik pik er één van de constructieve quotes uit:
glashelder zei:
Ja, als je zelf de regels maakt zoals ze jou het best uitkomen, is het makkelijk hé. Ik wil geen relatie = we hebben geen relatie. Je hebt een ONS = ja maar eigenlijk hadden we wel zo bijna een relatie dat het eigenlijk wel een relatie was dus je hebt me bedrogen.
Als je geen relatie wil, moet je ook niet miepen over een ONS. En als je wel over een ONS wil miepen, dan moet je maar een relatie beginnen hé. Maar niet gaan toepassen wat het jou het beste uitkomt op het moment.
Het leven is jammergenoeg niet zo zwart-wit. Iemand die nog wat drempelvrees heeft om direct een nieuwe relatie te starten is niet automatisch iemand die nog uit is op een ONS met iemand anders.
Net zoals ik het vrij belachelijk vind dat iemand het woordje "relatie" nodig heeft om te beseffen wanneer het niet sympathiek meer overkomt om met een ander te vogelen. Alsof je op dat moment, van de ene seconde op de andere, een contract sluit waar bepaalde regels aan vasthangen waar je 10 seconden ervoor nog vanalles mocht doen. Om het maar even scherp te stellen.
Maar zoals al gezegd door een andere constructieve persoon hier op dit forum is deze discussie vrij absurd. Namelijk, in dit geval voelen zowel ik als zij aan dat er een misstap is begaan...
Ik vind het ook wat raar dat mensen mijn gedrag als "overdreven" of "belachelijk" bestempelen. Het enige wat ik tot nog toe gedaan heb is er haar een paar keer over gesproken (3 keer), op een heel verstandige manier. Niet alleen om te proberen achterhalen wat er in haar hoofd moet gespeeld hebben die avond (wegens allerlei contradictorische omstandigheden) maar ook om het te weten, te aanvaarden en een plaats te geven bij mezelf. Dat heeft (voorlopig?) wel zijn vruchten afgeworpen moet ik zeggen, dus misschien was het toch allemaal niet zo belachelijk of overdreven.
En die kerel moet gewoon op zijn verantwoordelijkheden gewezen worden (zoals ik ook bij m'n vriendin heb gedaan). Als hij zijn willetje niet kan inhouden en daarmee anderen in gevaar brengt, waarom zou ik mij dan moeten inhouden
zonder anderen in gevaar te brengen? Het kon hem allemaal niets schelen, wel mij kan het ook niet schelen wat dat betreft. Als je domme dingen doet moet je ervoor zorgen dat je ook commentaar kan incasseren (zoals ik ook bij m'n vriendin heb gedaan). En i.p.v. te neuten over dat dat "mijn taak" niet zou zijn, zou de mentaliteit beter 180° draaien en zeggen dat dat in feite iedereen zijn taak is.
Neen, liever struisvogelpolitiek want je zou eens moeten kinderachtig kunnen overkomen.
En uiteraard doe ik dit niet zuiver uit belangeloze hulp aan de maatschappij maar voor een groot stuk om hem op zijn plaats te zetten. Maar als het beiden in één kan, voor mij niet gelaten. Ik doe op zich niets verkeerd, en was dat niet het criterium waar jullie zich aan vasthielden in deze zaak?