Wat voor de ene "last" is, is dat daarom voor de ander nog niet.
Natuurlijk zijn gillende, ongeleide projectielen waarbij de ouders de kop in het zand steken, voor iedereen irritant. Het gros ziet ook die ettertjes voor zich als het over storende kinderen gaat op publieke plaatsen.
Maar ik heb ook al smerige blikken gekregen van mensen omdat mijn 1 jarige aan het huilen was, ik van alles aan het proberen was maar ze niet stil kreeg. Uiteindelijk ga je dan weg omdat je er toch maar stress van krijgt, maar sommige mensen denken precies dat er een knop aan zit om het volume uit te schakelen of zo... Of briesen al dat "het met de mijne geen waar geweest zou zijn" omdat een kind begint te zingen aan tafel of durft te huppelen naar het toilet.
Anderen bekijken je dan weer vol walging als je het lef hebt discreet borstvoeding te geven (discreet = een flapje losmaken in speciale borstvoedingkleding waarbij je hoogstens 1 seconde een glimp borst kan zien en daarna enkel het achterhoofd van de baby) omdat ze dat al niet vinden kunnen.
Maar ik vind ook dat er gerust rustige en drukke uren kunnen georganiseerd worden bij brasserieën, restaurants, tentoonstellingen, evenementen,... Waarbij er mag van uit gegaan worden dat wie tijdens de rustige uren voor overlast zorgt, vriendelijk kan gevraagd worden weg te gaan. Of dat nu een gezin met kinderen is, dertigers die luidruchtig aan het borrelen zijn of hardhorende bejaarden die precies door een megafoon praten.