Archief - Jupiler Pro League 2019-2020

Royal Sporting Club Anderlecht NV leed vorig seizoen een boekhoudkundig verlies van 27 (!) miljoen euro. Het seizoen daarvoor, 2017-2018, bedroeg het verlies ‘slechts’ 6,3 miljoen. De redenen van de forse stijging? Het mislopen van de Champions League, de trainerssaga en de véél te grote spelerskern.
Laat dit eerst duidelijk zijn: de cijfers voor het boekjaar 2018-2019 zijn nog niet officieel neergelegd. Daarom wilde Anderlecht ook niet officieel reageren.

De *bedrijfsrevisoren moeten zich nog over de jaarbalans buigen en de Algemene Vergadering van de club moet de balans nog goedkeuren. Maar binnen de raad van bestuur heeft de discussie over de bijzonder slechte jaarcijfers al wél gewoed. En het ging er daar bij momenten fel aan toe…

De balans van de NV RSC Anderlecht voor het seizoen 2018-2019, vertoont een negatief saldo van om en bij de 27 miljoen euro. In het seizoen 2017-2018, het seizoen waarin Marc Coucke de club overnam (december 2017), bedroeg dat verlies ‘maar’ 6,3 miljoen. Een forse stijging dus van meer dan 20 miljoen.

Voor een verklaring van die stijging is het niet ver zoeken. Aan de operationele exploitatie van de club (commercieel, stadion, …) ligt het niet, hoewel ook hier nog steeds *verlies wordt geleden: -4 miljoen vorig *seizoen, -5,2 miljoen het seizoen daarvoor.


Photo News
Vier trainers tegelijk
De enorme stijging van het verlies is haast uitsluitend toe te schrijven aan het sportieve. Anderlecht speelde Champions League in het seizoen 2017-2018 maar eindigde pas derde in de competitie dat jaar. Paars-wit speelde dus slechts Europa League vorig *seizoen en het verschil met de CL bedraagt al snel 15 miljoen euro.

Tweede zware verliespost voor de recordkampioen zijn de vele *trainersontslagen de voorbije jaren. Vorig seizoen betaalde *Anderlecht op een gegeven ogenblik maar liefst vier (!) hoofdtrainers: René Weiler (ontslag september 2017, vergoeding een veelvoud van de 400.000 euro die werd gecommuniceerd door de club), Hein Vanhaezebrouck (ontslag december 2018, vergoeding 700.000 euro), Fred Rutten (ontslag april 2019, ontslagvergoeding niet bekend) en Karim Belhocine die het seizoen ad interim uitdeed. Voeg daar ook nog het ontslag van Luc Devroe als sportief directeur aan toe (januari 2019) met een opstapvergoeding van 400.000 euro, en je hebt meteen een ander deel van de verklaring voor het forse verlies.

Onder andere het ontslag van Hein Vanhaezebrouck kostte Anderlecht een pak geld
Florian Van Eenoo photonews Onder andere het ontslag van Hein Vanhaezebrouck kostte Anderlecht een pak geld
Maar het hoofdaandeel in de felrode cijfers komt van de véél te grote – én kwaliteitsarme - spelerskern. Begin vorig seizoen trok het duo Coucke-Devroe maar liefst 12 nieuwe spelers aan: Sanneh, Vranjes, Santini, Didillon, Makarenko, Bakkali, Adzic, Abazaj, Dimata, Lawrence, Milic en Musona. In de winter kwam daar onder Coucke en Verschueren nog Zulj bij op voorspraak van Frank Arnesen. Maar van die dertien stonden er vorige zondag slechts twee (!), Cobbaut en Didillon, op het scheidsrechtersblad. En in principe zijn dat geen titularissen.

Michael Verschueren probeerde deze zomer nog een pak spelers te verkopen en te verhuren, maar enkel met de deal van Santini – 5 miljoen euro – kon paars-wit een financiële zaak doen. Te veel spelers staan nog in de paars-witte boekhouding en de globale loonlast weegt veel te zwaar.

Verschaeren & Lokonga
Is het verlies alarmerend? Zeer zeker, vooral gezien de huidige sportieve situatie. Bovendien is de kans op Champions League volgend seizoen nihil. Is de negatieve spiraal onomkeerbaar? Neen. Anderlecht heeft nog steeds een spelersgroep met *kapitaalwaarde en de negen jeugd*spelers die vorig jaar onder contract werden gelegd, hebben die waarde alleen maar doen *stijgen. Om uit de rode cijfers te komen zal Anderlecht spelers moéten verkopen zoals het dat in augustus met Bornauw deed. De 8 miljoen die Keulen betaalde, komt overigens pas dit seizoen in de paars-witte jaarrekening. Anderlecht maakt zich echter sterk dat het in zijn transferpolitiek niet zal afstappen van zijn credo ‘In Youth We Trust’ en dat het zijn goudhaantjes zoals Verschaeren en Sambi Lokonga aan het eind van dit seizoen niét zal verkopen.