Uit het artikel:
Citaat
De resultaten in West-Europa steken schril af met andere industrielanden. In de VS is de ratio vrijwel 1, wat betekent dat er geen verschil bestaat tussen de werkloosheid bij inwijkelingen tegenover die van geboren Amerikanen. The American Dream blijkt dus geen pure fictie te zijn. De werkloosheidsgraad schommelt bij beide bevolkingsgroepen momenteel rond 9,5 procent.
Een echt buitenbeentje is Hongarije, waar de ratio zelfs onder 1 duikt. De werkloosheid bij inwijkelingen ligt er dus lager dan bij de geboren Hongaren. Heel wat Hongaarse bedrijven doen grote inspanningen om buitenlandse krachten te lokken, voor wie er meteen een contract klaarligt.
Wat loopt er fout in ons land? "Het barslechte resultaat voor België, en ook voor andere landen, kan verklaard worden door een zeer sterke groei van de immigratie sinds 2000 en de relatief lage werkloosheid bij de in eigen land geboren bevolking", schrijft econoom Geert Noels (Econopolis) op zijn blog. "Verder is de economische integratie van de ingeweken arbeidskrachten zeer zwak, deels door een zwak opleidingsniveau, onaangepaste vaardigheden en de hoge loonkosten in activiteiten van lage toegevoegde waarde."
Einde citaat
Wij krijgen dus te veel immigranten die slecht in staat zijn om voor zichzelf te zorgen t.g.v. een te laag opleidingsniveau, ´onaangepaste vaardigheden` (een eufemisme voor niet je best doen om te integreren) en doordat laagopgeleide banen meer dan hoogopgeleide banen worden uitbesteed naar lageloonlanden (vertaling van waar hij naar verwijst met "hoge loonkosten in activiteiten van lage toegevoegde waarde"
*).
Interessant is dat dit in de U.S.A. helemaal niet zo'n probleem is. Ik twijfel er niet aan dat dit in belangrijke mate is omdat je wel MOET werken als je naar de U.S.A. emigreert als je een beetje fatsoenlijk wil leven.
Een logische oplossing voor onze landen zou zijn om het immigratiebeleid aan te passen. Ik las een tijd terug een potentiële oplossing van de PVV waarover onderhandeld zou worden (in het kader van het gedoogkabinet): immigranten van buiten de E.U. kunnen pas na een X aantal jaren een beroep doen op een uitkering, de eerste X jaar moeten de immigranten zelfs maar er voor zorgen dat ze voldoende inkomen hebben.
Dit zou wellicht een elegante oplossing kunnen zijn, juridisch zou er geen belemmering moeten zijn (je maakt geen ondescheid op basis van het land buiten de E.U.) en voor echte liefde zijn er geen belemmeringen. De gelukszoekers worden op deze manier ontmoedigd om naar hier te immigreren en mensen die op zoek zijn naar een buitenlands slaafje voor het huishouden worden ontmoedigd om hiervoor een bruid uit het buitenland te halen. Er kan een hardheidsclausule worden gebruikt voor mensen die pech hebben gehad met niet-voorzienbare omstandigheden terwijl zij er aantoonbaar wel alles aan deden om te slagen, bijvoorbeeld door een plotselingen ernstige ziekte.
Voor Nederland zou dat wel het probleem met de Antillianen niet oplossen zolang een deel van die eilandjes een onderdeel is van het Nederlandse koninkrijk. Die Antillianen zijn de grootste probleemgroep in Nederland, ze zijn crimineler en luier (in de zin van leven van een uitkering) dan de Marokkanen en Turken. Ook is een veel te groot deel van hen extreem gewelddadig (dat is algemeen bekend, het blijkt uit de statistieken en ik heb het persoonlijk ook ervaren).
De Surinamers doen het ook nog slechter dan de ´gewone` Nederlanders maar zij zijn tenminste van goede wil.
*Toegevoegde waarde (economie) - Wikipedia
