JPV zei:
Waarom zou emotionaliteit per definitie irrationeel zijn?
Hangt uiteraard af van je definitie van emotie en rationaliteit...
Laat ons zeggen dat de definitie van rationaliteit en/of emotionaliteit een heel breed en ingewikkeld concept is en voer voor discussie op zichzelf. Je zou bijvoorbeeld kunnen halen uit ondestaande omschrijving het aspect van 'optimal for achieving a goal' als we het over rationaliteit hebben... Maar dan moeten we 'optimaal' terug gaan definiëren. Want in een optimale oplossing hou je rekening met emoties van mensen, maar ook niet te veel, net genoeg om het meeste geluk voor iedereen te bereiken met een minimum geluksniveau voor iedereen. Maakt het dus in any case heel ingewikkeld
Maar met al dit in gedachten, blijf ik bij de mening dat de vrijheid laten aan een privé onderneming hoe ze hun prijzenpolitiek voeren, tot deze maximale verdeling van geluk - inclusief een minimum voor iedereen - bijdraagt.
En ik kan dat ook beargumenteren, maar er is een basis goede wil en empathie nodig om een redenering rond een mening waar je niet akkoord mee bent op eerste zicht, met een neutrale mindset te benaderen natuurlijk...
-------- (bron: wikipedia) ---------
In its primary sense, rationality is a normative concept that philosophers have generally tried to characterize in such a way that, for any action, belief, or desire, if it is rational we ought to choose it.[1] It is a normative concept of reasoning in the sense that rational people should derive conclusions in a consistent way given the information at disposal. According to the philosophical theory of justification, it refers to the conformity of one's beliefs with one's reasons to believe, or of one's actions with one's reasons for action. However, the term "rationality" tends to be used differently in different disciplines, including specialized discussions of economics, sociology, psychology, evolutionary biology and political science. A rational decision is one that is not just reasoned, but is also optimal for achieving a goal or solving a problem. The philosophy of critical rationalism takes this principle to the extreme and argues that decisions made without any reasons at all or even based on supposed irrationality, are yet rational; instead, irrationality in this context means not to change the decision once it turns out to be non-optimal to achieve a goal, or to solve a problem.
Determining optimality for rational behavior requires a quantifiable formulation of the problem, and the making of several key assumptions. When the goal or problem involves making a decision, rationality factors in how much information is available (e.g. complete or incomplete knowledge). Collectively, the formulation and background assumptions are the model within which rationality applies. Illustrating the relativity of rationality: if one accepts a model in which benefitting oneself is optimal, then rationality is equated with behavior that is self-interested to the point of being selfish; whereas if one accepts a model in which benefiting the group is optimal, then purely selfish behavior is deemed irrational. It is thus meaningless to assert rationality without also specifying the background model assumptions describing how the problem is framed and formulated.