Unkn0wn zei:
Compleet oneens, consumptie is de motor van de economie. Je moet consumptie niet ontmoedigen, maar je moet die consumptie vergroenen.
Consumptie is niet de motor van de economie. Productieve investeringen zijn de motor.
Er van uitgaande dat uw voorstellen hun doelstelling zouden verwezenlijken (wat niet noodzakelijk zo zou zijn)... Als mensen meer gaan sparen, wordt er minder geconsumeerd, neemt de binnenlandse vraag af, krimpt onze economische groei en geraken we bijgevolg nog moeilijker uit de economische crisis. Je hoeft geen econoom te zijn om dit te weten.
Sorry zo is het niet. Sparen is noodzakelijk voor economische groei.
Tevens zie ik niet in hoe privaat spaargedrag rechtstreeks een invloed zal hebben op de investeringen. Tenzij we sparen bij een overheidsbank die vervolgens met dat geld groene investeren gaat doen. (Gezien dit een links voorstel is zal dit ongetwijfeld niet datgene zijn waar je op doelt
)
Meer sparen, is lagere rente, is meer investeren. Meer investeringen wil ook zeggen, meer groene investeringen.
Groen wil trouwens de consumptiemaatschappij niet noodzakelijk 'afschaffen', voor Groen komt het er vooral op aan dat de consumptie groener wordt. Dit doe je door de consument te sturen richting de aankoop van groene producten. En een van de manieren om dit te bereiken is via BTW. Je verschuift een deel van de belasting op arbeid naar een grote belasting op consumptie (BTW) en bij die belasting op consumptie hou je rekening met ecologie. Vervuilende producten (zowel bij creatie als bij consumptie) ga je zwaarder gaan taxeren.
Dat was mijn plan. Maar jij zit het af te ketsen omdat het niet goed zou zijn voor de economische groei.
Unkn0wn zei:
Hier sla je de bal compleet verkeerd. De financiële crisis kan je niet zo maar op de overheden afschuiven. Deze is namelijk bijna uitsluitend toe te schrijven op het conto van de financiële sector die systematisch meer risico is gaan nemen door de techniek van 'effectisering'. ...
Effectisering was een probleem. Maar niemand had daar in de jaren '90 problemen mee. Het was een relatief onuitgetest iets dat opkwam en in theorie zag het er wel goed uit (risicospreiding). Achteraf bleek het toch een aantal problemen te hebben die niet voorzien werden. Maar zoiets los je niet op door middel van meer regulering, want je weet niet wat het probleem is, hoe dat zich gaat voordoen,... Achteraf ja, toen had iedereen door dat er toch wel gevaren waren. Maar op voorhand? Nee hoor.
Tis niet omdat je verandert van ideologie dat plots alle onzekerheid verdwijnt. En das nu net de belangrijkste eigenschap van economische beslissingen, de onzekerheid. Dan is de vraag, maakt een overheid, in een situatie van onvolledige informatie, betere beslissingen dan de markt?
Had er, moest er in de jaren '90 de wil geweest zijn om te reguleren, de juiste regulering gekomen?
Een eerlijk antwoord daarop moet toegeven dat dit waarschijnlijk niet het geval was geweest. Had de regulering effectisering verboden of verplicht? Waarschijnlijk verplicht hoor. Want het is toch beter risico te spreiden over een groot aantal personen dan het volledig te laten dragen door 1 instelling?
Had regulering subprime leningen ontmoedigt of aangemoedigd? Hier kan ik in ieder geval met zekerheid een antwoord op geven: "regulering heeft subprime leningen aangemoedigd".
)
