Caroline Gennez zei vrijdag in Bracke op vrijdag dat ze hoopte mij te kunnen overtuigen om straks toch te gaan stemmen. Krop in m'n keel: rechtstreeks aangesproken worden in een politiek praatprogramma op basis van een zinnetje op Facebook. Helaas, ik moet ook Caroline teleurstellen: het zal niet gebeuren. Deze keer niet. En ik zal niet de enige zijn. Wat het allemaal nog erger maakt: deze keer zijn het niet the usual suspects die de politiek de rug toekeren. Niet de professioneel verzuurden, de anti's, de contra's of de drop-outs. Deze keer gaat het ook niet meer over de fans van extreemrechts of -links, die au fond nooit hebben gewogen op de politieke werkelijkheid. Deze keer roert zich een segment van de bevolking dat je nog het best kunt omschrijven als de positief-actieven. Mensen die werken, hun belastingen en hun verkeersboetes betalen, maar die ook deftig geïnformeerd zijn en over een uitgebreid sociaal netwerk beschikken. Mensen die - geloof het of niet, dames en heren politici - altijd oprecht geloofd hebben in de democratie en in de politiek. Ook toen het met extreemrechts de verkeerde kant uitging. Je kunt ze onmogelijk als verzuurd en anti-alles bestempelen. Je zou wel kunnen stellen dat ze het bnp nog een beetje rechthouden. De brede achterban, kortom.
.