Vandaag bleek weer eens dat er regelmatig onschuldigen worden veroordeeld, ook door professionele rechters (ik suggereer hier niet dat een lekenjurie het beter zou doen!). In dit geval ging het om een bejaardenverzorgster die in de jaren 80 veroordeeld werd voor moord, ze heeft 5 jaar in de bak gezeten. Nu pas is een revisieonderzoek afgerond en oordeelde de rechter dat zij als onschuldige werd veroordeeld.
Deze vrouw heeft zelf de kosten moeten betalen voor DNA-onderzoek en dergelijke, de overheid liet haar stikken. Gelukkig voor haar had zij een tante die haar financieel hielp.
Onschuldig veroordeelde mensen hebben in principe in Nederland dus geen mogelijkheid om recht te halen, ze moeten maar hopen dat iemand hen finacieel wil bijstaan.
Justitie zei "teleurgesteld te zijn met de uitspraak."
De advocaat van deze mevrouw, Knoops (een van de bekende Nederlandse advocaten), vertelde nog 21 zaken te hebben die in aanmerking komen voor revisie. In de laatste 10 jaar is zij de zoveelste waarvan bekend is dat zij onschuldig werd veroordeeld: denk maar aan o.a. Eric O. en de Puttense moordzaak.
Hoe kan het dat deze mevrouw onschuldig werd veroordeeld? Door prutswerk van de politie. De politie maakte gebruik van slechte verhoormethoden. Deze mevrouw bezweek onder de psychische druk die de politieagenten (rechercheurs) op haar uitoefenden en bekende impliciet om van het verhoor af te zijn. Volgens advocaat Knoops is het ´wetenschappelijk` aangetoond dat het wel vaker gebeurt dat onschuldige mensen dit doen, iets wat meer dan 10 jaar geleden ook al in de media werd verteld door mensen (inclusief een oud hoofdcommissaris) die door Peter R de Vries werden geïnterviewd.
Hoeveel mensen zouden nog de illusie hebben dat rechters geen fouten maken?
Zie de uitzending van P&W van 6 oktober.