Toxic! zei:
Maar we zijn theoretisch bezig he, de boeren gaan nooit beslissen de rest van de bevolking uit te hongeren.
Maar stel dat zij dat zouden doen, wereldwijd. Zij kunnen onder elkaar grondstoffen ruilen, dus ze hebben de niet-agrarische medemens voor niets nodig, ze moeten geen handel drijven.
Vind jij dan dat ze het recht hebben om te beslissen geen voedsel op de markt te brengen? Of minder voedsel dan nodig om te overleven, zodat het kassa kassa is?
Zoals je zelf zegt, dit is theoretisch.
Ik zou zelfs zeggen, ongelooflijk theoretisch.
En totaal niet van deze tijd. Die boerkes in Afrika kunnen het misschien op hun eigen ja.
Maar elders?
Wie gaat hun elektriciteit betalen? Hun benzine? Hun gas? Hun water? Hun kunstmest? Hun machines? Hun huis waarop ze nog afbetalen? Hun reisje naar tante hilde/jenny/whateveriski? Hun belastingen op si en la? ...?
Tenzij ze tevreden zijn met middeleeuwse toestanden (en dito productieniveau) kunnen zij totaal niet leven op hun eigen.
Verder gaan ze het ooit op de markt brengen he. Doen ze het nu niet, dan doen ze het later. Want opslagcapaciteit is niet onbeperkt en van verscheidene landbouwproducten de houdbaarheid evenmin. Bovendien hebben ze er zelf niet veel aan een paar ton graan in hun silo te hebben steken als dat daar zit met de intentie nooit te verkopen.
Dus uiteindelijk komt het toch op de markt. Het zal zelfs prijsverschillen uitvlakken. Als ze een groter deel van hun productie opsparen wanneer de prijs laag staat, gaat er meer kunnen aangeboden wanneer die prijzen stijgen, waardoor die prijs niet verder omhoog gaat.
Neem maar eens de situatie waarin ze alles altijd meteen verkochten.
In jaren van slechte oogst zou je heel hoge prijzen krijgen (slecht voor ons), in jaren van goede oogst belachelijk lage. (slecht voor hen)
Stel nu dat ze wel rekening houden met prijs.
Het is een goed jaar: ze bieden hun waren aan op de markten. Maar er zijn er veel die dat doen en ze hebben allemaal veel geoogst. Die prijs blijft dus maar dalen. Naargelang ie verder daalt, zullen steeds meer boeren vinden dat het niet loont nog meer aan te bieden en het opsparen voor wanneer de prijzen weer beter zijn. Omdat ze beginnen op te sparen, daat het aanbod wat en stijgt de prijs.
Nu, een jaar later en veel weerstegenslagen later zijn er slechte oogsten.
Het aanbod van de productie van het jaar is redelijk beperkt, dus de prijzen staan redelijk hoog. Nogal wat boeren gaan dat het moment vinden om datgeen van de slechte periode nu aan te bieden, want ze krijgen er een mooie prijs voor. Naargelang er meer boeren van de gelegenheid gebruik maken om voorraden aan te bieden, stijgt dat aanbod dus weer en zal de prijs weer gaan zakken.
Merk op dat de overheden in veel landen enorme distorties veroorzaken door de reeds vermelde maatregelen.
Ze kopen op wanneer de prijs laag is, maar vernietigen het.
Oorspronkelijk was het (toch zeker in de EU) de bedoeling om dan bij hogere prijzen die zaken te verkopen om zo de prijzen te beheersen (en de kosten die ze maakten

)
Merk op dat ze dus wouden gaan spelen met het systeem dat normaal spontaan tot stand kan komen.
Maar de prijzen bleven maar laag (melkplassen en boterbergen

) en ze moesten dus beginnen vernietigen.
Hoe komt dat? Simpel, de boeren waren een prijs gegarandeerd, er was dus geen enkele reden om uw productie niet zo veel mogelijk uit te breiden, al wat je produceerde kon je op zijn minst aan die interventieprijs kwijt.
In een vrije markt zouden boeren rekening gehouden hebben met vraag en aanbod. Extra productie zou lagere prijs dan betekend hebben en dus op een bepaald moment zou het niet meer rendabel worden nog meer te produceren. (tenzij men een methode vond om productiviteit op te drijven)
Maar de overheden hebben dat mooi verkloot. (en wiens geld wordt gebruikt denkt ge om die zaken op te kopen...

)