Ik zou de overheid zelfs mijn DNA geven in de vorm van een DNA-barcode die in principe alleen gebruikt kan worden voor verwantschapsonderzoek en het opsporen van misdadigers, op voorwaarde dat er een zéér grondige controle is op de verwerking van het oorspronkelijke DNA-staal tot een barcode die in principe voldoende anoniem is om misbruik door anderen te voorkomen op het vlak van bijvoorbeeld zaken als verzekeringen.
Ik zou in een nabije toekomst waarin DNA sequencing zéér goedkoop wordt, eerder wantrouwig worden wanneer mijn verzekeringsagent mij nog iets te drinken aanbiedt op het moment dat hij mij een hospitalisatieverzekering wilt verkopen.
Vingerafdrukken zijn nu ééns biometrische gegevens waar ik het risico voor potentieel misbruik enorm laag inschat. Tenzij natuurlijk via een omweg en al de mensen die hun smartphone apps met betalingsmogelijkheden alleen met een vingerafdruk beveiligen in plaats van een cijfercode, maar daar reken ik mezelf niet bij.
Als je werkelijk bezorgd bent over je privacy, zou ik me bijvoorbeeld al meer storen aan de ANPR camera's in dit land: waar je ook naar toe rijdt, de politie zal je snel weten te vinden. Ook hier: zolang dit mits degelijke controle gebruikt, heb ik er zelf ook weinig probleem mee. Dan wantrouw ik bijvoorbeeld een Facebook dat mij bombardeert met advertenties op basis van mijn surfgeschiedenis nog véél meer.
Als de Belgische overheid ooit Chinese ambities zou gaan koesteren wordt dit natuurlijk een ander verhaal. Maar hey, met de opmars van de communisten bij de laatste verkiezingen, weet je nooit natuurlijk.