Archief - The day the dollar dies
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Fides
Legacy Member
spray-bunny zei:
Ja.
Dat is ook het grote probleem van Griekenland, men noemt dit de rentesneeuwbal of het sneeuwbaleffect:
Eerst is er geen vertrouwen in de obligaties van een land, en worden die obligaties gedumpt en krijgt het land het lastig om nieuwe obligaties te plaatsen. De markt eist nu een hogere rente.
Dan geeft het land nieuwe obligaties uit tegen een hogere rente wat dan weer hogere lasten op de begroting legt (een steeds groter deel van de begroting bestaat uit rentelasten). Uiteindelijk kom je, zonder ingrijpen, in een situatie waarbij je volledige begroting uit rentelasten bestaat.
Het land zal niet meer in staat zijn om haar schulden af te lossen en is dus 'failliet'. In dat geval zullen regelingen moeten worden getroffen met schuldeisers om een nieuw terugbetalingsplan op te stellen. Bij Argentinië was dit het geval rond 2001. Meestal zal het IMF bijspringen met leningen om het land weer op gang te krijgen, maar dit gaat dan natuurlijk gepaard met strenge controles.
België heeft ook last gehad van het sneeuwbaleffect in de jaren 80. Dan heeft men de Frank gedevalueerd, wat een concurrentievoordeel opleverde en waardoor de export weer op gang komt.
ClayDavis
Legacy Member
Toeriest zei:
According to Gokhale, most government indebtedness is in the form of unfunded pension and health liabilities, which are unrecorded and effectively off-balance sheet (see chart below)
1. Komt er op neer dat ze met u pensioen (grijs, nog ni officieel ingeschreven) da van uw pa gaan/aant betalen (zijn) (rood), wat zorgt voor die grijze balk die zoveel groter is dan die rode
2. Als ge 1 percent interest moet betalen op elke "investering (=schuld)" dat ge aangaat, en ge kunt er altijd 2 percent winst op maken moet ge infeit een "oneindig" aantal leningen aangaan om investeringen te doen (= rechtse kant)
(interest rate is lower than GDP growth rate)
Ik moet toegeven dat ik de redenering hierachter ook niet vertrouw gezien GDP niet gelijk staat aan overheidsinkomsten. ik vermoed dat het ergens gaat om "om Debt/GDP stabiel te houden moet men x overschot maken of mag men x negatief gaan" maar ik kan zelf niet meteen uit aan het interest to GDP mechanisme dat daar word gegeven (en ik heb ook geen zin om er lang over na te denken)
3. De laatste 3 jaar heeft belgie een goed (doch niet structureel maar dat weet de auteur van de website waarsch niet) begrotingsbeleid gehad (nl. geen extra schulden)
4. Volgens grafiek 4 is Belgie dus goed bezig, alleen is het een beetje belachelijk dat de auteur gewoon 0.0 rekening meer houd met de grijze lijn gezien Belgie deze groter heeft laten worden om de rode te doen krimpen
5. Het komt er op neer dat op deze moment bijna iedereen te veel schulden heeft en het op exploderen staat volgens de auteur
PS : ik ben ook geen mastermind, dus als er fouten in bovenstaande uitleg staan gelieve ze mij dan mede te delen
Epyon
Legacy Member
Nochtans perfect waar. Het is mede door het gebrek aan ethos van Gary Cohn en zijn task force van financiële spitstechnologisten dat het zover gekomen is. Het was immers hún voorstel om Griekse overheidsschulden onzichtbaar te maken voor de controleurs van Eurostat en om een miljardenlening als valuta-uitwisseling te maskeren.Fides zei:Dit is een uitstekend voorbeeld van de stijlfiguur 'hyperbool'. Waarvoor dank!
Fides
Legacy Member
Epyon zei:
Ik dacht dat je het had over de 'globale' crisis, excuses
Maar de ultieme verantwoordelijke voor dit alles is de Griekse politieke 'klasse', die jarenlang boven hun stand heeft geleefd. Het kortetermijndenken is inherent aan de politiek in een democratie, en moet dringend wat meer tegengewicht krijgen. De eurostat-controleurs zouden dat tegengewicht kunnen zijn, als ze niet zo incompetent zouden zijn.
Ik vind dat je Goldman wat kan vergelijken met een pistool: ze kunnen gebruikt worden om schade aan te richten, maar het is niet Goldman die de trekker overhaalt. Moet je dan het pistool beschuldigen van de aangericht schade, of diegene die de trekker heeft overgehaald?
Fides
Legacy Member
Toeriest zei:
Deze grafiek geeft de staatschuld weer als % van het BBP. Het rode balkje geeft de werkelijke schulden weer (het totaal aantal uitgegeven obligaties). Het grijze balkje geeft ook de 'liabilities' weer, dit zijn de verplichtingen die de staat nog heeft ten aanzien van haar aandeelhouders, de inwoners. Het gaat hier vooral om pensioenen en sociale zekerheid.
De auteur doet naar mijn mening iets te dramatisch over de grootte van die 'liabilities'. Zolang die niet toenemen, en er geen bijkomende kosten zijn op de begroting, dan is er geen probleem. Het probleem doet zich slechts voor als die liabilities toenemen.
In België zitten we wel degelijk met een probleem; nl. dat van de vergrijzing. Daardoor zullen die verplichtingen toenemen en zal men ofwel meer belastingen moeten opleggen, ofwel de begroting zelf aanpassen (efficiënter werken/minder uitgeven aan andere zaken).
Dan heeft de auteur het over het primaire begrotingsresultaat (dat is de begroting zonder de rentelasten). Hij gaat ervan uit dat als de gemiddelde interest die je als land betaald lager is dan de groei, je geen bijkomende schulden maakt en zelfs extra ontvangsten hebt waardoor je je schuld kan afbetalen. Dit komt omdat de inkomsten van de staat toenemen bij economische groei, en als de rente lager is dan de groei zal het % rentelasten op je begroting afnemen. Daardoor daalt de schuldgraad als % van het bbp. Essentieel klopt dit, maar dit is natuurlijk te simplistisch voorgesteld.
Deze grafiek toont aan hoeveel overschot je moet hebben, rekening houdend met de huidige rente, om je staatschuld op het zelfde % van het bbp te houden.
Deze grafiek toont de primaire begrotingsresultaten (dus zonder de rentelasten) van de verschillende landen, over de laatste tien jaar, als % van het bbp. Hier heb ik al een probleem mee...
Je ziet dat België zeer goed scoort, maar dit valt perfect te verklaren met de eisen van Europa ten tijde van de invoering van de euro. Europa eiste van België dat het wat deed aan haar staatsschuld, en eiste begrotingsoverschotten. Dikke Luc heeft er toen samen met Haiku Rompuy voor gezorgd dat dit het geval was (met hogere belastingen en lagere uitgaven).
Gedurende de laatste jaren paars heeft men dit primaire overschot helemaal naar de vaantjes geholpen. Ipv van tijdens de economische groei de schuld af te bouwen (nominaal, niet als % van het BBP zoals Het Konijn graag deed) en nodige hervormingen aan de sociale zekerheid door te voeren, gaf men de extra inkomsten uit aan vanalles en nog wat om de socialisten te paaien. Gedurende die jaren daalde de schuldgraad wel als % van het BBP, maar dat is logisch te verklaren met het stuk hierboven over de groei van het bbp en de hoogte van de intrestvoet. Het Konijn had zelf nog niet genoeg aan de extra inkomsten, hij wilde meer. Dit zorgde ervoor dat het primaire overschot naar nul ging, of zelf nog lager. Met eenmalige inkomsten betaalde men de rente, terwijl men de verplichtingen gigantisch deed toenemen. Zo nam de regering het pensioenfonds van belgacom over, en boekte men dat geld als een ontvangst. Later zullen we die pensioenen moeten betalen, en zullen de werkende burgers de rekening betalen.
(tot hier mijn preek, wij danken god).
Hier zie je de twee voorgaande grafieken gecombineerd. Zoals je ziet staat België er zogezegd goed voor. Maar dat zal in de komende jaren bij ongewijzigd beleid sterk slechter worden. Eigenlijk is dit een zeer slechte voorstelling: de auteur combineert langetermijndata met kortetermijndata. Maar dat primair overschot is allesbehalve stabiel, net zoals de interestvoeten allesbehalve stabiel zijn.
Dat is het zowat...
Epyon
Legacy Member
Eurostat valt niet zoveel te verwijten imo. Griekenland heeft met de hulp van GS wel zeer goed zijn best gedaan om de potjes toe te dekken, zelfs op het illegale af. Uiteindelijk kan Eurostat ook niet alles weten, tenzij ze iedere financiële steen in Griekenland gaat omdraaien.Fides zei:
De Griekse politieke klasse draagt zeer zeker de eindverantwoordelijkheid, maar ik denk dat het naïef zou zijn GS enkel de rol van 'passief wapen' toe te delen. Het toont iig wel mooi aan hoe dergelijke zakenbanken vaak zonder enige vorm van moreel kompas of ethische belemmeringen werken. Om dergelijke financiële Damoclesstructuren op te zetten en controleurs van Eurostat moedwillig de tuin om te leiden mag je zeker geen scrupules hebben.
Fides
Legacy Member
spray-bunny zei:
De Belgische langetermijnrente wordt bepaald door het rendement op OLO's op 10 jaar. Het gaat hier om lineaire obligaties (Obligation Lineaire, lineaire Obligatie); dat zijn obligaties die gedurende een lange tijd aan dezelfde voorwaarden worden uitgegeven en waarop je kan intekenen. Het is die langtermijnrente die bv. de prijs van woonkredieten zal bepalen. Daalt de langetermijnrente, dan kan je goedkoper lenen. Stijgt ze, dan wordt het duurder.
Het rendement op die obigaties wordt bepaald door de markt: obligaties worden namelijk verhandeld zoals aandelen, en als de prijs van een obligatie hoger is dan de nominale waarde, dan zakt het rendement. Omgekeerd: als de prijs van een obligatie lager is dan de nominale waarde, dan stijgt het rendement. Het is immers zo dat de coupons niet beïnvloed worden door de prijzen op de markt. En ook het nominale bedrag van de obligatie (= het bedrag dat je terugkrijgt op de vervaldag) wordt niet bepaald door de prijs op de markt.
Een voorbeeld: je kan een obligatie hebben met nominale waarde van 1000. De interest (de coupons) bedraagt 5%. Als je die obligatie koopt aan 900 euro, dan krijg je nog steeds die coupons van 5%, en op het einde van de rit krijg je 1000 euro terug. Dit zorgt ervoor dat het globale rendement op je obligatie stijgt.
Je kan dat ook allemaal uitrekenen:
- 900 + 50/(1+i) + 50/(1+i)² + ... en zo verder, of door de vergelijking 50 * annuïteit op 10 jaar aan de onbekende i + 1000 / (1+i)^10 - 900 = 0 (rap rap gesteld, 'k hoop dat ik geen fouten maak)
Dus de markt bepaalt de langetermijnrente, door het spel van vraag en aanbod. Er zijn verschillende factoren waar de markt rekening mee houdt:
- Wat zal de inflatie zijn? Hoe hoger de inflatie, hoe meer rente men eist!
- Hoe kredietwaardig is het land?
- ...
Er is ook een wisselwerking tussen aandelen en obligaties. Als de aandelen het slecht doen en geld stroomt richting de obligatiemarkt, dan zal er een grotere vraag zijn dan het aanbod, waardoor de prijzen van obligaties stijgen. Daardoor daalt het rendement op die obligaties, en zal de langetermijnrente dalen.
De kortetermijnrente die bepaald wordt door de centrale bank, bepaalt vooral hoe goedkoop of duur banken aan elkaar kunnen uitlenen op de korte termijn. Ook geld op uw spaarboek is afhankelijk van die korte rente. De centrale banken leggen die rente niet op (op het hoogtepunt van de financiële crisis was de interbancaire rente vele malen hoger dan de rente bepaald door de centrale banken; de banken eisten immers een hoger risicopremie), maar ze kunnen die wel beïnvloeden door bv. zelf te lenen aan banken, en door allerlei ingrepen op de geldhoeveelheid.
De centrale banken bepalen dus vooral de geldhoeveelheid en de kostprijs van geld. Dit zal op de lange termijn de inflatie gaan bepalen. Weinig mensen weten dit, maar geld is onderhevig aan vraag en aanbod net zoals elk ander product dit is. Als er veel huizen op de markt zijn, en weinig vraag is, dan zal de prijs van de huizen globaal dalen. Bij geld is dit net zo; hoe groter het aanbod van geld, hoe lager de waarde van het geld. Dit kent iedereen wel als inflatie; hoge inflatie zorgt ervoor dat uw geld minder waard wordt (je kan er minder mee kopen dan voorheen), en inflatie wordt bepaald door de geldhoeveelheid, en die wordt bepaald door centrale banken, onder meer door de kortetermijnrente.
Aangezien inflatie een belangrijke factor is in het bepalen van de langtermijnrente, zal de interestvoet en de geldhoeveelheid bepaald door de centrale bankiers een effect hebben op de langetermijnrente. Dus als de centrale bank zeer goedkoop geld ter beschikking stelt, en de geldhoeveelheid verhoogt, zal de markt hogere inflatie verwachten, en dus een hogere langetermijnrente eisen. De 2 zijn dus met elkaar verbonden.
Wat ook belangrijk is, is het stimulerend effect van de korte rente: hoe goedkoper het geld, hoe meer de economie gestimuleerd wordt. Immers de kostprijs van de investering zal afnemen (geld is goedkoop, dus minder rentelasten) en je zal minder rendement moeten behalen op je investering om rendabel te zijn.
Zo, ik hoop dat dit wat duidelijk is. 't is wat rap ineengeflanst, dus er zullen waarschijnlijk fouten in staan. Aan anderen de taak om ze eruit te halen.
Fides
Legacy Member
Epyon zei:
Wat is dan het nut van een controle? Ik vind dat men ofwel meer middelen moet geven aan Eurostat om in staat te zijn haar werk deftig te doen, ofwel geen controles houdt. Halve controles, daar heeft niemand baat bij.
Bij de ontwikkeling van de euro heeft men toch fundamentele fouten gemaakt. Ten eerste moest men de boekhouding van de toetredende landen véél beter gecontroleerd hebben, en moest er een deftige controle-eenheid opgericht geweest zijn. Ten tweede moest men ervoor zorgen dat de eurozone een globaal economisch beleid kan voeren. Monetair beleid zonder eengemaakt economisch beleid is nu niet echt een voorbeeld van efficiënt bestuur. En tot slot had men een aantal richtlijnen moeten maken voor het geval van problemen, zoals het mogelijk failliet van een euroland, of hoe men economische crisissen zou aanpakken. Nu is het beleid zo versplinterd dat de een de ander tegenwerkt, en iedereen zijn eigen gangetje gaat. Het is precies het credo van de EU om alles zo aan te pakken...
Politici zijn niet anders. Die hebben ook noch moreel kompas noch ethische belemmeringen. En niet alleen in Griekenland; het bestuur van de paarse regeringen was ook zeer schadelijk. Politici hebben evengoed zonder scrupules mensen misleid.
De vraag is hoe je dit aanpakt. Ik ben eerder geneigd naar een beperking van de overheidsinterventies in de economie en een goed werkend controleorgaan (voor overheid en bedrijven). Volgens mij is het onmogelijk om dergelijke fraude te beknotten door regulering voor de financiële instellingen, maar is het wel mogelijk om een sterke controle te voeren op overheidsbegrotingen.
Epyon
Legacy Member
En daarmee is het gezegd. Eurostat controles zijn altijd al afgezwakt en tegengehouden geweest. Ze hebben meer middelen en meer autoriteit nodig. Bovendien denk ik dat de EC wat in slaap gewiegd is door het gebrek aan problemen van eerdere toetredingen. Die zijn quasi altijd zo goed als vlekkeloos verlopen.Fides zei:
Daar ben ik het volledig mee eens. Helaas remmen de lidstaten een daadkrachtig Europa af onder het achterhaalde voorwendsel van soevereiniteit. De lidstaten hebben niet zo graag dat Europa in hun boeken komt neuzen en het economisch beleid van hen afneemt. Nochtans is dat een must als we het krachtige Europa waar we van dromen willen worden. Een eengemaakt, centraal economisch beleid is vereist om een dynamische wereldspeler te blijven die zich kan meten met de VS en Azië.
En het zal er wel komen, maar het vergt tijd. De terughoudendheid van de lidstaten erodeert beetje bij beetje.
Ik zeg niet dat politici ook niet schuldig zijn aan dergelijke praktijken. Wel moeten politici iedere vier jaar verantwoording afleggen, terwijl topbankiers zich verschuilen achter benoemingen, ontslagpremies en een lawine van technische termen en constructies die de buitenwereld op het verkeerde spoor zet, áls ze er al iets van begrijpen. Het ergste wat een Cohn kan overkomen is dat hij met een riante premie bedankt voor bewezen diensten wordt, terwijl mede door zijn toedoen honderdduizenden tot miljoenen Grieken hun baan kunnen kwijt zijn.
Niet akkoord. Je kunt niet enkel de publieke sector reguleren en de private laten freewheelen. Daarvoor zijn ze te sterk met elkaar verbonden. Bovendien is het iedere keer de publieke sector die de boel terug mag recht trekken als de private faalt. Daar mag gerust iets tegenover staan.
Er is imo een minimale maar efficiënte en duidelijke regulering nodig. De idee dat een vrije markt zelfregulerend werkt leeft enkel nog in de hoofden van liberale idealisten (of: naïevelingen). Bovendien moet er kunnen opgetreden worden tegen mechanismes die de markt en de publieke sector ontregelen. Credit default swaps zijn bvb niets minder dan kwaadaardig en kunnen de economie van een volledig land ten val brengen.
nite
Legacy Member
Epyon zei:
Natuurlijk is er ook nog het idee dat zelfregulatie beter is dan overheidsregulatie. Dan hoeven we niet vol te houden dat de vrije markt perfect is, maar enkel dat het beter is dan overheidsoptreden. En gezien dat de overheid de ene faling na de andere toont, is dit niet zo moeilijk. Probleem van de bankencrisis was niet dat er te weinig regels waren. De banksector is de meest gereguleerde sector die er is. Er waren gewoon verkeerde regels. De huidige crisis is meer een falen van regulering dan een falen van de markt.
Fides
Legacy Member
Epyon zei:
En zullen de Griekse politici veroordeeld worden? Die krijgen na hun ontslag waarschijnlijk ook een vergoeding en hebben tijdens hun loopbaan al genoeg poen geschept om van te kunnen blijven leven.
Het is een feit dat er in de huidige maatschappij een tekort is aan verantwoordelijkheid, zowel in de politiek als in het bedrijfsleven. En dat zal niet veranderen tot er een manier gevonden wordt om efficiënt ervoor te zorgen dat beide groepen meer focussen op de lange termijn, ipv. te gaan voor kortetermijnsuccessen.
Ik hoop dat je mij niet bij de naïevelingen rekent
Anderzijds is het imo eveneens naïef om te denken dat de overheden in staat zullen zijn om een efficiënte en duidelijke regulering te ontwikkelen (zeker op internationaal vlak). We moeten de afweging maken tussen een enorme regulering die gecontroleerd wordt door een als het ware technocratische administratie, of een zeer ideële regulering die wordt opgelegd door een sterk controleorgaan. Dan moet je wel nog een manier vinden om de juiste mensen te benoemen voor dat controleorgaan, en je moet nog een controle op het controleorgaan hebben.
De Europese commissie doet een poging om een controleorgaan te zijn, en heeft al goed werk geleverd wat betreft concurrentie. Maar het blijft een allegaartje van lokale politici die niet altijd het globaal belang nastreven. En soms is het bezig met nutteloze zaken, of is het te traag of te enthousiast.
Je zal wel niet akkoord zijn, maar volgens mij maak je weer een fout door credit default swaps te diaboliseren en niet in te zien dat die wel degelijk hun nut kunnen hebben. Het zijn trouwens niet de swaps die het land/bedrijf in problemen zullen brengen, maar het gevoerde beleid. Swaps zullen misschien een op de korte termijn een negatief effect hebben, maar dat zal op de lange termijn altijd uitgevlakt worden. Net zoals speculatie op grondstoffen nooit een langetermijneffect zal hebben: op de lange termijn is het altijd vraag en aanbod die de markt zal bepalen, en niets anders.
Het is trouwens onmogelijk om dergelijke instrumenten één voor één te verbieden, en het zou alleen een negatief effect hebben op de economie. Bij het verbod op shorten, bv. vond men gemakkelijk manieren om dit verbod te omzeilen. Aandelen kunnen op verschillende manieren gesimuleerd worden, met het schrijven van opties, het gebruiken van futures en het long of short gaan op trackers.
Epyon
Legacy Member
Ik denk dat de premies die niet-verkozenen krijgen onbestaand zijn tegenover die van topbankiers. Bovendien is de politieke loopbaan van de betrokken politici voorbij, terwijl bankiers meer vaak dan niet gewoon ergens anders een topjob krijgen. Maar goed, ik denk dat we beter hier stoppen voor het helemaal populistisch begint te wordenFides zei:
.Zoiets zie ik enkel mogelijk via Europese regulatie tbh. Privébedrijven zullen altijd jaarresultaten nastreven en nationale politici de volgende verkiezingen. De Europese instellingen zijn imo de enige die een langetermijnvisie hebben, net omdat ze zich veel minder zorgen om de voorgaande zaken moeten maken.
Ik denk overigens niet dat er zozeer een tekort aan verantwoordelijkheid dan wel aan ethiek is, zeker in de financiële sector.
Idd niet akkoord
. CDS's kunnen zeer ernstige schade aan een land toebrengen die ze voor vele jaren zullen meedragen, schade die er zonder CDS operaties niet zou zijn. Wat voor de economie van een land onder normale omstandigheden een correctie zou zijn wordt door de hefboom van CDS's een economische crisis. Bovendien is de intentie van CDS's de markt en de koers negatief beïnvloeden. Dat is niet meer wat in onschuldige speculatie noem. Mss moet men dan maar stoppen met verbieden en beginnen met een beperkte lijst van dingen die wél nog toegelaten zijn
.nite
Legacy Member
Politiekers vinden vaak ook lucratieve bijbaantjes in een of andere raad van bestuur na hun carrière.Epyon zei:Ik denk dat de premies die niet-verkozenen krijgen onbestaand zijn tegenover die van topbankiers. Bovendien is de politieke loopbaan van de betrokken politici voorbij, terwijl bankiers meer vaak dan niet gewoon ergens anders een topjob krijgen. Maar goed, ik denk dat we beter hier stoppen voor het helemaal populistisch begint te worden
"de koers negatief beïnvloeden" is hier wel erg ambigu. Tis niet omdat CDS's voor een koersdaling zorgen, dat dit daarom negatief is. Als de koers hoort te dalen en je zorgt ervoor dat ze daalt, dan doe je een positieve beïnvloeding. Natuurlijk niet voor de mensen die aandelen hebben, maar voor de markt als geheel is het wel positief. Net zoals het doen stijgen van koersen niet altijd positief is. Maarja, natuurlijk hoor je nooit de markt spreken, enkel de aandeelhouders. En die zijn ontevreden bij een koersdaling, maar je mag hun individueel belang niet verwarren met het algemeen belang.Idd niet akkoord
Fides
Legacy Member
Epyon zei:Ik denk dat de premies die niet-verkozenen krijgen onbestaand zijn tegenover die van topbankiers. Bovendien is de politieke loopbaan van de betrokken politici voorbij, terwijl bankiers meer vaak dan niet gewoon ergens anders een topjob krijgen. Maar goed, ik denk dat we beter hier stoppen voor het helemaal populistisch begint te worden
Ik wou gewoon duidelijk maken dat de Griekse politici evengoed 'ongedeerd' uit de catastrofe zullen komen, en dat er maar weinig kans is dat de ene of de andere partij werkelijk veroordeeld zal worden.
Dat hangt volgens mij samen. Geef mensen macht zonder dat ze verantwoording moeten afleggen, en 99% zal onethisch handelen.
Idd niet akkoord
Ten eerste blijf ik erbij dat cds's het gevolg zijn van het slechte beleid, en het gevolg van de crisis in Griekenland. Het zijn niet de CDS'en die de oorzaak zijn van de lage obligatiekoersen en het hoge geëist rendement, dat ligt enkel aan het feit dat er veel aanbod en weinig vraag is. CDS'en op zich zullen daar weinig effect op hebben. De oorzaak is het feit dat Griekenland een slecht begrotingsbeleid heeft gevoerd, en via allerlei constructies (met behulp van Goldman) vooral zichzelf heeft misleid.
Ten tweede zijn is de intentie van een CDS niet om de koersen van obligaties naar beneden te halen. Je vergeet hier dat er 2 kanten zijn aan een CDS: voor elke speculant à la baisse is er één à la hausse. Je kan geen CDS afsluiten als je niemand vindt die denkt dat uw redenering (een default van de issuer van het onderliggende) fout is. Dit is net hetzelfde als met het speculeren op de olieprijs: alleen vraag en aanbod heeft een effect op de prijs, speculatie heeft daar geen effect op. Of om Krugman te citeren:
http://krugman.blogs.nytimes.com/2008/06/23/speculative-nonsense-once-again/ zei:
Bij de obligatiemarkt is dat hetzelfde: de prijs van de obligaties en het gevraagde rendement worden bepaald door vraag en aanbod. Niet door weddenschappen en speculaties van banken of professionele gokkers of hoe je ze ook wil noemen.
Vergelijk het zo je wil met paardenrennen: gokkers zullen bedragen inzetten op hun favoriet bij bookies en zullen hiervoor bepaalde odds krijgen. De odds worden bepaald door de bookies en door de vraag (een beetje zoals het vroegere beurssysteem hier in Brussel, waar handelaars een buy en sell price opgeven bij het begin van de beursdag, en die dan aanpassen aan de vraag en het aanbod).
Het is niet omdat men veel gokt op een paard dat het paard meer kans heeft om te winnen. Het zijn de eigenschappen van het paard zelf die de kansen op overwinning zullen bepalen. Het zijn ook die eigenschappen die de betters overtuigen om op het paard te wedden. En hoe beter de eigenschappen, hoe meer men zal inzetten op het paard, en hoe lager het rendement van hun investering zal zijn. Als je al eens naar de grand national hebt gekeken, bv. zie je dat de odds constant veranderen naarmate de tijd vordert en de bets geplaatst worden.
Stel, Griekenland is het oud, lelijk en oeverdom paard met slechts drie benen (de Griekse eigenaars hebben 1 been weggenomen: lager gewicht -> meer snelheid!) dat ook meedoet in de race. Niemand geeft een cent om haar overwinning. Weinigen zijn bereid om geld neer te leggen om te gokken op de overwinning van het paard, waardoor het geëiste rendement bij een overwinning veel groter zal zijn.
Een CDS is een overeenkomst die buiten de markt wordt afgesloten. Een gelijkaardige overeenkomst bij ons paardenrennenvoorbeeld zou het volgende zijn: Jan en Piet sluiten een weddenschap onder elkaar. Jan zegt dat het paard zal winnen, Piet zegt dat het zal verliezen. Ze komen overeen dat Jan 10 euro aan Piet geeft, en mocht het paard winnen, dan zal Piet 100 euro aan Jan moeten geven.
Nu komt de clou: zal deze deal enig effect hebben op de winstkansen van het paard? Belange niet! Zal het enig effect hebben op de odds bij de bookies? Neen! Piet en Jan's overeenkomst, die buiten de markt is afgesloten, heeft geen effect op de prijzen op de markt, noch op de eigenschappen van het verhandelde.
Hetzelfde zal gelden bij CDS's en de obligatiemarkt. Hetgeen de 2 partijen afspreken buiten de markt heeft geen effect op de obligatiemarkt. Het enige wat telt is hoeveel obligaties er aangekocht en verkocht worden. En dat zal bepaald worden door eigenschappen van de uitgever van de obligatie, en alleen daardoor.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.