zarathustra zei:
Kijk ik ga er nu (misschien onterecht) vanuit dat je een relatief jong persoon bent maar je klinkt dus als sommige mensen van in de vijftig eh. Oh nee, we moeten de telefoon gebruiken, of skype, of slack, of een ander chat medium, of weet ik veel wat. Maw een hele hoop 'oh nee technologie'. Bon je hebt misschien wel een punt dat voor oudere werknemers die niet meer meekunnen dat een barriere is maar dat gaat er toch over niet al te lang uit gaan.
En wat de visie van de werkgever betreft, mijn punt was net da ik verwacht dat de staat die visie probeert bij te stellen want er is enkel kost en overlast aan mensen die zich allemaal moeten verplaatsen om ergens anders op een stoel te gaan zitten.
w00tw00t zei:
Dit.
Als je met taken werkt die klaar moeten zijn tegen een bepaalde periode dan kan je niet zomaar profiteren want anders val je na paar keer gewoon door de mand. Ik zie ook niet in waarom je iemand zou moeten straffen omdat hij productiever is (meer als het gemiddelde van alle werknemers binnen de organisatie die dezelfde functie uitoefenen) door hem meer in te zetten tegen dezelfde beloning vs iemand die dat niet is en ook hetzelfde verdient. Productiviteit alleen staat immers niet garant voor promotie. Eens dat men doorheeft dat productiviteit beloond wordt met extra werk, zal men ook meer geneigd zijn om de freerider uit te hangen.
Mensen die tegen telewerk zijn, IMO: lopen gigantisch achter op de ontwikkelingen die bezig zijn op vlak van arbeid, of oefenen een job uit waarbij telewerk (op dit moment) niet mogelijk is, of hebben geen vertrouwen in eigen capaciteiten, of hebben altijd bevestiging en controle nodig ter plaatse om hun job uit te oefenen. Daar heb ik alle begrip voor uiteraard.
Hier gebruiken jullie het drogargument: "Het is nieuw, dus het zal toch wel beter zijn zeker?". Iedereen die bepaalde inhoudelijke bezwaren heeft, die bestempelen we als ouderwets. Zo werkt het niet natuurlijk.
En die barrière om zaken te vragen is heus niet verdwenen omdat er een telefoon naast u ligt hoor. Hoe je het ook draait of keert, die barrière is er sowieso. Ergo, alle kleine pietluttige vraagjes, handelingetjes, ... komen allemaal op kap van diegenen die wél nog aanwezig zijn op het werk.
Of zwijg me van Slack. Als er nu één middel is om uw werknemers linea recta een burnout in te jagen, dan is het wel Slack met die 24/24 gespam rond uw oren over werkgerelateerde shit. Dat weiger ik te gebruiken. Duidelijke scheiding tussen werk en privé vind ik primordiaal.
Daarnaast zit je ook nog met enkele praktische bezwaren. Ik heb persoonlijk al meegemaakt dat je een vraag stelt aan iemand die van thuis uit aan het werken is, maar om die vraag te beantwoorden heeft hij dossiers nodig die... op het werk liggen. Dan mag jij daar door een ander zijn rommel zitten zoeken naar dat dossier:
-"Is het dit?"
Neen.
"Is het dit?"
Neen. Tiens, waar had ik dat nu weer gelegd? Kijk nog eens ginder.
- *Zucht*
Of in een onverwachte situatie moeten bepaalde handelingen gesteld worden waar persoon x het meeste ervaring in heeft:
- "Ja kom, we halen persoon x erbij!"
Dat zal niet lukken want persoon x zit thuis. We zullen het morgen moeten doen.
- *zucht*
Of in eender welk ander beroep waarbij er af en toe wat geïmproviseerd moet worden. Je loopt vroeg of laat altijd tegen muren aan. Maar dat zien de thuiswerkers niet natuurlijk (vandaar dat ze zo euforisch zijn?), diegenen die achterblijven op kantoor mogen het telkens opnieuw oplossen.
Om nog maar te zwijgen van de sociale functie van collega's.
Telewerken is allemaal heel leuk voor de uitzonderlijke gevallen (bij een treinstaking ofzo), maar wie dit als permanente wonderoplossing wil gebruiken voor "het nieuwe werken"? Vergeet het. Ik denk dat iedereen goed moet beseffen dat dit een grote gunst is die je krijgt, waarbij je anderen veel sneller in de shit steekt.
Losstaand van hoe we het gaan invullen, blijft het gewoon een feit dat een systeem met 38 uur per week, elke week, in veel jobs gewoon níet haalbaar is.