Kelderke zei:
Klopt
Tussen je 25 en 35 wordt er verwacht dat je zo snel mogelijk professioneel opklimt en dat je bereid bent om langere dagen te doen of om verder van huis te werken.
Wie verwacht dat? Wie zegt dat dat verwacht wordt? Leggen we "onszelf" dat niet gewoon collectief op, in de oneindige ratrace?
Nooit een haar op mijn hoofd geweest die eraan dacht om direct carrière te maken als een gek. Nochtans zie ik het inderdaad ook rond mij, dat velen precies wél met dat idee ingebakken zitten. Nooit begrepen waarom.
Ik kan ook onmogelijk begrijpen waarom de kosten van een burnout bijvoorbeeld op kap van de maatschappij zouden moeten komen. Als je het risico neemt om uzelf dermate te belasten om beiden gelijktijdig een carrière uit te bouwen, een huis eigenhandig te renoveren, kinderen te krijgen, een bloeiend sociaal leven te behouden, ... dan moet je ook maar de gevolgen dragen wanneer het misloopt natuurlijk. Van al deze zaken heeft niemand u verplicht om ze te doen, laat staan gelijktijdig.
Je kunt een burnout perfect vermijden als je een klein beetje het verstand zou hebben om niet teveel hooi op de vork te nemen en alles een beetje te doseren. Maar ja, dan moet je natuurlijk wel iets (financieel) opofferen en bestaat het risico dat er een kleinere auto dan uw buurman op de oprit staat. En dat willen we niet natuurlijk. Ik merk steeds vaker die neiging van mensen om de individuele voordelen van bepaalde risico's volledig zelf te claimen, maar als het verkeerd loopt direct te gaan wenen bij vadertje staat. Een beetje zoals de grootbanken tijdens de financiële crisis van 2008.
- Salariswagen? Claimen. De files? Vadertje staat moet dat oplossen.
- De goedbetaalde job ver weg? Claimen. Wie moet die lange afstand oplossen? Vadertje staat met het telewerken.
- ...
Wanneer gaan mensen eindelijk eens die navelstreng doorknippen met de overheid? Wanneer gaan mensen eindelijk eens de verantwoordelijkheid nemen voor wat ze zélf kiezen? We zouden in een veel vrijere, liberalere maatschappij kunnen leven met minder betutteling en een minder obese overheid. Zoals algemeen geweten gaan
vrijheid en
verantwoordelijkheid hand in hand en kan het één niet zonder het ander. Over het eerste heeft iedereen de mond vol, over het tweede slechts héél selectief. En dan klagen dat de overheid zo obees blijft. De facto vragen mensen daar (indirect) zélf om, alleen beseffen ze het niet.
.