Politici
...
Voor de politicus zijn de verkiezingen een belangrijk tijdstip. De stand van de economie op date moment kan doorslaggevend zijn, en dan hecht hij daar veel belang aan. Een overheidsproject dat ingehuldigd kan worden juist vóór de verkiezingen is bijvoorbeeld veel interessanter dan een project dat pas erna klaar is. Bij gebeurtenissen is bijvoorbeeld veel interessanter dan een project dat pas erna klaar is.
Bij gebeurtenissen en toestanden na de verkiezingen staan de meeste politici nu nog niet stil. De tijdshorizon van de politici is dus aanzienlijk korter dan die van de econoom.
...
Uiteraard hebben de kiezers preferenties ten aanzien van het programma dat de politieke partijen hen aanbieden en het beleid dat zij later zullen volgen. Partijen kunnen de baten van hun politiek nochtans niet exclusief voor hun kiezers voorbehouden. Soms kan een burger mee profiteren van het beleid, zelfs al heeft hij tot de verkiezing van de regerinspartijen niet actief bijgedragen.
Om actieve partijsteun te bekomen, zijn sommige politici dus geneigd extra individuele voordelen aan te bieden. Vandaar bijvoorbeeld de politisering van ambtenaren, het favoritisme bij overheidsleveringen en bouwvergunningen, het dienstbetoon.
...
Politici sluiten onderlinge akkoorden af waarbij zij heen en weer elkaars voorstellen goedkeuren. Zij stemmen aldus projecten die hen nauwelijks interesseren, met de bedoeling voor hun eigen voorstellen steun te verwerven van andere politici, die daar grotendeels indifferent tegenover staan.
Stemmenhandel ('logrolling') verklaart gedeeltelijk waarom politici gemakkelijk voor nieuwe staatsuitgaven stemmen en waarom het moeilijk is de expansie van de staatsbegroting aan banden te leggen.
...
Ambtenaren
Zoals de andere politieke actores, handelen ambtenaren in de ogen van public choice economen als rationele wezens die - naast hun opdrachten - zo goed en zo kwaad als hun dienststatuut dat mogelijk maakt, un eigen belangen naar voren schuiven. Die macht ontlenen zij vooral aan hun permanente aanwezigheid - de vaste benoeming- en de geringe (effectieve) sanctioneringmogelijkheden.
...
De ambtenare kunnen hun sterke positie uitbuiten door voor een bepaald niveau van dienstverlening te veel geld te vragen van hun politieke sponsor.
...
Hoge functionarissen, strevers zowel als paternalisten, willen volgens hem (nvGenious

: Niskanen) in de eerste plaats hun dienst uitbreiden, wat hogere financiële middelen impliceert.
De enkele functionarissen die bereid zijn met een laag budget genoegen te nemen, worden volgens Niskanen door de expansiezucht van de anderen overvleugeld. Meer op expansie beluste diensten nemen hun taak over.
De ambtenaren praten volgens hem de politici te veel overheidsdiensten aan.
...