Archief - Religie topic

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Bent u gelovig?


  • Totaal aantal stemmers
    377
  • Opiniepeiling gesloten.

Avondland

Legacy Member
DaFreak zei:
Daar hebben we in het verleden denk ik nog al eens over gehad en persoonlijk vind ik het 19e eeuwse sciëntisme een beter alternatief voor gelovigen op zoek naar vaste grond dan de 1000+ jaar oude traditionele religies. Net zoals bij traditionele religies is de vaste grond slechts een illusie, een witte leugen voor mensen die niet met onzekerheid omkunnen.

Maakt het uit dat de vaste grond een illusie is? De mens heeft een ankerpunt nodig, een centrum waarin hij stabiliteit kan vinden. Vanuit die basis kan je nog altijd de onzekerheden opzoeken zoals Odysseus dat deed, zonder zichzelf in de afgrond te werpen. De moderne mens is immers een afgrondelijk wezen. De Nietzscheaanse übermensch is een ander kaliber van transhumanisme, maar wel een die de chaos van de werkelijkheid aanvaardt voor wat ze is en het bestaan beschouwt als een speelveld. De zinvolheid van het bestaan ligt in het creatieve vermogen van de mens. We kunnen onze eigen mythe creëren. De realiteit is dan misschien een schijn, een droom, maar zijn wij het dan uiteindelijk niet die de dromen weven?

Ik zie wetenschap ook niet als een doel op zich maar de wisselwerking tussen de ontwikkeling van wetenschap en nieuwe technologie is inderdaad wel wat ons toelaat onze biologische grenzen te verleggen en op termijn misschien zelfs te doorbreken. We moeten niet aan wetenschap doen om dit of dat te bereiken, dat moet puur blijven. Alle wegen moeten verkend worden. Vergelijk het met de industriele revolutie, ook een gevolg van de wisselwerking tussen wetenschap en technologie maar niet het doel waar wetenschap naar toe gewerkt zou hebben. Dat sommige van die wetenschappelijke paden ons hebben geleid naar het ontwikkelen van transhumane filosofie en dat technologie het toelaat om die ideeën te realizeren is een extra die automatisch voortvloeit uit onze groeiende kennis en technologische capaciteiten. Hoe meer je weet en hoe meer je kan, hoe groter het speelveld waarop we onze vrije wil kunnen loslaten. Je kan enkel kiezen tussen de keuzes waar je weet van hebt en die haalbaar zijn.

Ik ben er redelijk zeker van dat transhumanisme nog voor 2020 de mainstream bereikt. In de laatste 10 jaar heb ik de beweging zien sneeuwballen zonder einde. Ik verlang naar de dag waarop je die stelling, dat transhumanisme mogelijk is en een recht, niet meer moet verdedigen en het eindelijk over de nitty gritty details, de inhoud, kan gaan. Transhumanisme is veel meer dan een mix van wetenschap en technologie, het verkennen van 21e eeuwse ethiek en het uittekenen van nieuwe grenzen, that's where the action is at. The adventure beckons. ;)

Waarin liggen de prioriteiten dan voor jou op dit moment? Waar moet de wetenschap zich voornamelijk op richten en welke offers mogen daarvoor gedaan worden?

DaFreak

Legacy Member
Avondland zei:
Maakt het uit dat de vaste grond een illusie is? De mens heeft een ankerpunt nodig, een centrum waarin hij stabiliteit kan vinden. Vanuit die basis kan je nog altijd de onzekerheden opzoeken zoals Odysseus dat deed, zonder zichzelf in de afgrond te werpen. De moderne mens is immers een afgrondelijk wezen. De Nietzscheaanse übermensch is een ander kaliber van transhumanisme, maar wel een die de chaos van de werkelijkheid aanvaardt voor wat ze is en het bestaan beschouwt als een speelveld. De zinvolheid van het bestaan ligt in het creatieve vermogen van de mens. We kunnen onze eigen mythe creëren. De realiteit is dan misschien een schijn, een droom, maar zijn wij het dan uiteindelijk niet die de dromen weven?

Voor mij wel, want ik zie zekerheid eerder als een gevangenis en onzekerheid als een speelruimte. Wat anderen daar van vinden is hun zaak maar ik heb ook niet echt problemen met mensen die zich ergens aan willen vastklampen in onze snel veranderende tijden tenzij ze ook mij willen begrenzen en ketenen aan hun wereldbeeld. Dat de zingeving van het bestaan in de mens zijn creatieve vermogen ligt daar ga ik volmondig mee akkoord, daarom ook dat ik van mening ben dat mensen die klakkeloos andermans visie of geschriften overnemen als leidraad een stuk van het leven mislopen. Niets is zo leuk als gevestigde "waarheid" van je af te slaan. Die shock die je ervaart wanneer iets dat je al lang onderschreef in je hoofd plots aan diggelen wordt geslagen ervaar ik eerder als bevrijdend dan angstaanjagend. De mensheid als wever van dromen is een mooi concept maar het hoeft niet enkel bij dromen te blijven. Ik denk dat we goed op weg zijn om een nieuwe mythos, kosmisch in aard, in elkaar te knutselen maar deze zal niet gebaseerd zijn op fabels of parabels.

"And then, the Earth being small, mankind will migrate into space, and will cross the airless Saharas which separate planet from planet and sun from sun. The Earth will become a Holy Land which will be visited by pilgrims from all the quarters of the Universe. Finally, men will master the forces of Nature; they will become themselves architects of systems, manufacturers of worlds." — Winwood Reade, The Martyrdom of Man, 1872.

Dat illustreert waar ik op aanstuur. De geboorte van het bestaan, de vonk die materie tot leven wekte, de eindeloze transformaties van leven, bewustzijn dat op het toneel verschijnt, de stijgende complexiteit die voortkomt uit het bouwen van systemen op systemen op systemen, het wakker worden van het universum net voor het door entropie uit elkaar gesleurd wordt? Zullen zelf bewuste entiteiten die dan de plak zwaaien terugblikken op het verleden terwijl ze zich proberen te warmen aan het licht van de laatste sterren? Je kan dat niet anders schetsen dan als een avontuur met een hele resem hoogtepunten en een waarschijnlijk dramatische afloop. Het grote verhaal neemt myhologische proporties aan als je het door de lens van diepe tijd bekijkt.

Avondland zei:
Waarin liggen de prioriteiten dan voor jou op dit moment? Waar moet de wetenschap zich voornamelijk op richten en welke offers mogen daarvoor gedaan worden?

De wetenschap als monolithisch blok bestaat niet en laat zich niet sturen. Het is moeilijk om het ene over het andere naar voor te schuiven. Zo is het bijvoorbeeld belangrijk meer te leren over ons klimaat maar ook over dat van Mars zodat we een planetary backup hebben in het geval er iets drastisch fout loopt met leven op aarde. Het is even belangrijk om H7N1 in de gaten te houden als onderzoek te doen naar superbacterien die resistent zijn voor antibiotica. Momenteel is er nog steeds zeer weinig aandacht voor energie en gezondheid, militair onderzoek zou teruggeschroefd mogen worden maar anderzijds ben ik niet zeker waar het geld voor onderzoek dan vandaan zou komen. Of je het nu hebt over computers, internet, gps en zware laserkannonen, die zijn allemaal tot stand gekomen door onze oorlogsdrive maar hebben en zullen later ook hun nut bewijzen in mens vriendelijke applicaties. Het ontwikkelen van technologie die het ons toelaat om te experimenteren met hogere graden van morphologische en cognitieve vrijheid is een must voor het transhumane endgame waar ik en velen van dromen maar uiteindelijk is dat luxe over survival.

Avondland

Legacy Member
DaFreak zei:
Voor mij wel, want ik zie zekerheid eerder als een gevangenis en onzekerheid als een speelruimte. Wat anderen daar van vinden is hun zaak maar ik heb ook niet echt problemen met mensen die zich ergens aan willen vastklampen in onze snel veranderende tijden tenzij ze ook mij willen begrenzen en ketenen aan hun wereldbeeld. Dat de zingeving van het bestaan in de mens zijn creatieve vermogen ligt daar ga ik volmondig mee akkoord, daarom ook dat ik van mening ben dat mensen die klakkeloos andermans visie of geschriften overnemen als leidraad een stuk van het leven mislopen. Niets is zo leuk als gevestigde "waarheid" van je af te slaan. Die shock die je ervaart wanneer iets dat je al lang onderschreef in je hoofd plots aan diggelen wordt geslagen ervaar ik eerder als bevrijdend dan angstaanjagend. De mensheid als wever van dromen is een mooi concept maar het hoeft niet enkel bij dromen te blijven. Ik denk dat we goed op weg zijn om een nieuwe mythos, kosmisch in aard, in elkaar te knutselen maar deze zal niet gebaseerd zijn op fabels of parabels.

Zekerheid en onzekerheid hebben we nodig. Uiteindelijk zijn we geworpen in een microkosmos waarvan we zelf een architect zijn. Je bouwt fundamenten uit van waaruit je kan bouwen. Deze bouwstenen vormen je zekerheid, maar bestaan draait nu eenmaal om onzekerheid. Ons tijdsbesef is, als je het filosofisch gaat bekijken, erg afgrondelijk: we leven continu op de rand van de tijd. Wat er over enkele seconden gaat gebeuren is een onzekere kwestie, daarover kan je hoogstens speculeren. Die onzekerheid is inderdaad erg bevrijdend.

Ook een mooie shock is een passage lezen uit een boek waarin kristalhelder staat verwoord wat je al heel lang intuïtief hebt aangevoeld. Daarom ben ik zo verzot op literatuur.

"And then, the Earth being small, mankind will migrate into space, and will cross the airless Saharas which separate planet from planet and sun from sun. The Earth will become a Holy Land which will be visited by pilgrims from all the quarters of the Universe. Finally, men will master the forces of Nature; they will become themselves architects of systems, manufacturers of worlds." — Winwood Reade, The Martyrdom of Man, 1872.

Dit citaat zet me aan om Planet Caravan van Black Sabbath te beluisteren en Spengler te lezen.

Dat illustreert waar ik op aanstuur. De geboorte van het bestaan, de vonk die materie tot leven wekte, de eindeloze transformaties van leven, bewustzijn dat op het toneel verschijnt, de stijgende complexiteit die voortkomt uit het bouwen van systemen op systemen op systemen, het wakker worden van het universum net voor het door entropie uit elkaar gesleurd wordt? Zullen zelf bewuste entiteiten die dan de plak zwaaien terugblikken op het verleden terwijl ze zich proberen te warmen aan het licht van de laatste sterren? Je kan dat niet anders schetsen dan als een avontuur met een hele resem hoogtepunten en een waarschijnlijk dramatische afloop. Het grote verhaal neemt myhologische proporties aan als je het door de lens van diepe tijd bekijkt.

I get your point. Door het bekijken van die website van Future Timeline krijg je enorm veel perspectief. Het hele era van het mensendom en zelfs het transhumanisme kan misschien maar een uur duren op de hele kosmische klok. Dat is een afgrond die twee kanten uitgaat en dat is een ontzettend besef. Blaise Pascal heeft daar boeiende stukken over geschreven. Moet het dan geruststellend zijn dat het gros van de bevolking eerder bezig is met wat ze zo meteen op TV gaan zien dan wat hun bestaan voorstelt op een kosmisch niveau?

Hiapoe

Legacy Member
Cuth zei:
Dus wat de officiële definitie ook is, jij mag die voor jezelf veranderen en dan over priesters praten alsof ze niet volgens het celibaat leven?

Als Ik zeg "mijn" definitie, dan bedoel Ik niet dat Ik ze zelf heb uitgevonden.

Ik heb het over de definitie die de katholieke kerk zelf gebruikt.

Ik laat aan u om te beslissen welke definitie de gemiddelde priester hanteert. Die uit de van daele of die uit de bijbel :)

Verstuurd van mijn HTC Wildfire S A510e met Tapatalk

Hiapoe

Legacy Member
Even een samenvatting van de poll tot nu toe, toch interessant:

Totaal aantal stemmers: 270

Aantal gelovigen: 11%
Aantal niet-gelovigen: 82%
Aantal onbeslisten: 7 %

Een logische verdeling op een forum(gedeelte) met voornamelijk een profiel van jonge mensen die gestudeerd hebben.

Lisolidus

Legacy Member
Hiapoe zei:
Even een samenvatting van de poll tot nu toe, toch interessant:

Totaal aantal stemmers: 270

Aantal gelovigen: 11%
Aantal niet-gelovigen: 82%
Aantal onbeslisten: 7 %

Een logische verdeling op een forum(gedeelte) met voornamelijk een profiel van jonge mensen die gestudeerd hebben.

profound zei:
Kvind et aantal gelovigen nog vrij veel eigenlijk...

Inderdaad redelijk logische cijfers voor een internetsite. Maar misschien lijken het er meer omdat de gelovigen zich niet direct geroepen (pun intended) voelen om hier te discussiëren over geloof. Ik heb er geen cijfers voor, maar het internet is de stek van atheïsten die maar al te graag hun 'intellectuele superioriteit' willen demonstreren (tussen aanhalingstekens omdat ook atheïstische argumenten soms weinig intellectueel zijn, atheïsten kunnen evenzeer onzin uitkramen als het op geloof aankomt). Speur het internet maar eens af, naar ernstige discussies over geloof en haar rol in de samenleving en de meerderheid van de reacties zal atheïstisch zijn.

Ik heb zelf gemerkt dat discussiëren met een atheïst zeer interessant en verrijkend kan zijn als de discussie plaatsvindt tussen mensen die elkaar als gelijken ervaren. Iets wat op dit forum wel degelijk mogelijk.
Maar het is moeilijk om met een atheïst in discussie te gaan:
- de burden of proof voor God ligt inderdaad bij ons gelovigen. Maar een Godsbewijs zal u nooit overtuigen omdat deze perfect logisch zijn op slechts één punt na: ze vertrekken vanuit de veronderstelling dat God bestaat. Het bestaan van God is een persoonlijk gevoel dat in die Godsbewijzen op een rationele manier wordt verwoordt. Dit gevoel is uiteraard geen wetenschappelijk bewijs, maar dat hoeft ook niet. Moest de wetenschap God bewijzen (wat het niet kan in mijn ogen), dan is het God niet. God is iets dat je via u gevoel waarneemt, iets dat geloof vooronderstelt, niet iets dat je onder een microscoop kan leggen.

- De Bijbel (en andere religieuze geschriften) worden continu afgedaan als bijna prehistorisch materiaal met een moraal die thuishoort in een tijd waarin de dieren nog spraken, maar zeker niet in onze postmoderne samenleving. Ik heb echter geleerd dat die moraal secundair is en dat de Bijbel in de eerste plaats een zoektocht is van de mens om zich te verhouden tot het transcendente (God dus), waarvan die moraal slechts één mogelijke uiting van is. Uiteraard staan daar voor onze moderne maatschappij verwerpelijke zaken in zoals de discriminatie van vrouwen in de brieven van Paulus, of de homofobie in Leviticus. Uiteraard mogen we deze passages niet negeren.
Men mag die inspiratie gerust in vraag stellen. Ik moedig dat alleen maar aan, want anders loert het fundamentalisme, verstarring en allerlei excessen die daarmee gepaard gaan (de vervolging van homoseksuelen in Oeganda als schrijnend recent voorbeeld).
Maar als onze inspiratie onderuit wordt gehaald op een soms eerbiedloze manier, waarom zou een gelovige dan eerbied moeten hebben voor atheïstisch gedachtegoed? Respect komt toch van twee kanten? Beide partijen zijn verantwoordelijk voor een constructieve dialoog.
Anders gezegd: waarom zou ik blijven proberen mij inspiratie te verdedigen tegenover mensen die de Bijbel liever willen verbranden dan lezen? Waarom zou een atheïst blijven discussiëren met een streng orthodoxe creationist die de evolutieleer afdoet als een product van de duivel?

- Onze gemeenschappen zijn doorgaans geen gevaar voor de maatschappij. Onze kerken staan open voor iedereen. Het enige wat wij daar doen is bidden en ons geloof vieren, soms ook buurtactiviteiten plannen om onze kleine gemeenschap even een betere plek te maken, waar er troost wordt geboden en geluk gevonden. Wij plannen geen herkerstening of werelddominantie, we fikken geen werken van Nietzsche, Darwin of Dawkins op noch verketteren we anders-denkende. We voelen ons niet superieur ten opzichten van anderen.
Maak u zorgen over de gemeenschappen waar buitenstaanders niet welkom zijn, want die zijn niet onderhevig aan de sociale controle. Maak u zorgen over de doorgedreven individualisering van onze postmoderne samenleving, waarin we naast elkaar samenleven en niet met elkaar.

Hiapoe

Legacy Member
Lisolidus zei:

Dat is allemaal heel mooi en wollig verwoord.
Maar daar gaat het hem (mij) eigenlijk allemaal niet om.

Of God bestaat of niet, I don't care. Alé ja, anders gezegd, daar gaan we inderdaad niet uitkomen. Ten eerste moeten we dan al definiëren wat we bedoelen onder 'God', want niemand schijnt dat goed te kunnen definiëren, dus hoe kan je dan bepalen of het al dan niet bestaat?

Soit.

Mij gaat het over de effectieve praktische implicaties, gelijk van welke ideologie of religie ze komen. want religie en ideologie zijn tamelijk gelijklopend op veel vlakken. Iets aannemen als waar MET praktische implicaties in het dagelijkse aardse leven voor IEDEREEN (ook zij die NIET akkoord gaan met de ideologie).

En tweeërzijds - minder belangrijk op vlak van samenleving, maar belangrijk op vlak van kennis en 'waarheid' - het verkondigen van zaken die fysisch onmogelijk of op z'n zachtst gezegd totaal improbabel zijn.

Als iemand verkondigt dat Jezus verrezen is uit de dood, of dat Mohammed op een vliegend paard naar de hemel is gerezen en dat ook LETTERLIJK zo bedoelt, dan mag ik mij toch wel intellectueel superieur ten opzichte van dat idee voelen als ik beweer dat dat onzin is!?
Ik zeg niet dat ik op andere vlakken niet intellectueel inferieur kan zijn. Het kan perfect zijn dat een wiskundeleraar gelooft in God en in de verrijzenis en ik zal die persoon zeker niet overtroeven op wiskundig intellectueel gebied. Maar ik durf zeggen dat zijn visie dat Jezus echt zou verrezen zijn, grote quatsch is en onzin is!

Ik beschouw iedereen als mijn gelijke, en ik kan discussieren met iedereen, atheïst, moslim, getuige van Jehova, etc...
Maar we moeten discussiëren met dezelfde wapens, zijnde de wapens van verifieerbare zaken.

Als iemand afkomt: God bestaat want "ik voel dat"... ja dat kan goed zijn, maar als dat het enige argument is, dan stopt de discussie gewoon hé... Ik voel het namelijk niet... en dan? Wat wil dat dan zeggen, dat ik dat niet voel? Dat God - indien hij zou bestaan - niet WIL dat ik geloof? Dat ik zo gezegd niet hard genoeg zoek? Merk op dat hard genoeg zoeken voor een gelovige meestal betekent dat indien je niet gelooft het gewoon altijd is dat je niet hard genoeg zoekt...

Ik ga trouwens akkoord met je visie dat de wetenschap nooit God zal kunnen bewijzen. Want per definitie is God (in de meeste definities toch en in de jouwe dus blijkbaar ook) een SUPERnatuurlijk wezen.
Dus alles wat we kunnen ontdekken op natuurkundig en wetenschappelijk vlak valt per definitie BINNEN natuurlijk. En God zal dan altijd datgene blijven wat er zogezegd buiten staat. Dat gedeelte wordt altijd kleiner natuurlijk, maar zal nooit leeg zijn (denk ik). Beetje God of the gaps theorie natuurlijk...

En je zegt dat er in het oude testament inderdaad wel wat verwerpelijke zaken staan...
Lees het nog eens zou ik zeggen: het staat er OVERVOL van! Het ene al verwerpelijker dan het andere. Dat kan je toch niet ontkennen...?

En waarom zou je in Godsnaam (pun intended) de pick 'n choose methode toepassen om moraliteit uit de bijbel te halen, terwijl je ook gewoon met common sense moraliteit kan uitvinden zonder dat boek?! Genoeg beschavingen en mensen die hun moraliteit - die ook perfect werkt - niet uit de bijbel halen en ook mekaar niet zomaar uitmoorden, verkrachten etc...

Lisolidus

Legacy Member
Hiapoe zei:

God definiëren moet je niet aan beginnen want iedereen heeft daar een ander beeld van. De Triniteit, Allah, JHWH, Brahman, ...

Waarom jij niet kan/wil geloven in God (of voelen dat God bestaat) dat weet ik ook niet. Ik kan niet in jou hoofd kijken.
Maar als ik het voel en jij niet, waarom zit ik dan verkeerd? Dat is mijn punt. Ik heb nog nooit gezegd tegen een atheïst dat God bestaat en dat hij/zij daar ook in moet geloven. God bestaat voor mij en dat is voldoende. Atheïsten echter hebben mij wel al gezegd dat God niet bestaat en dat het belachelijk is dat ik erin geloof. Wie is die atheïst om mijn subjectieve ervaring te veroordelen als zijnde belachelijk, om te zeggen dat ik fout zit? Kan die atheïst mij dan ook ineens zeggen of ik echt van mijn vriendin hou, of dat ik mijn vrienden echt vertrouw, want dat zijn toch ook een persoonlijke gevoelens?

Geloof is geen verifieerbaar feit, daar heb je gelijk in. Maar wetenschap, de verifieerbare feiten, en geloof, de niet verifieerbare feiten, zijn twee totaal verschillende discours die eigenlijk wederzijds niets met elkaar te maken kunnen hebben. Zo kan Genesis ons niks zeggen over de evolutieleer, en omgekeerd. Lees je de Bijbel wetenschappelijk en haal je levensbeschouwelijke lessen uit de wetenschap, dan doe je daar dingen mee waarvoor ze eigenlijk nooit bedoeld zijn. Dit wordt wel gedaan en dan is de discussie kop tegen kei.

Paulus is uit het Nieuwe Testament.
En ik heb het Oude Testament al meerdere keren gelezen. De eerste keer dacht ik inderdaad dat het een bloederig, verwerpelijk geschrift was. Daarna las ik boeken en artikels waarin zeer goed werd aangetoond dat de Bijbel een zoektocht is van mensen om te leven in een relatie tot het transcendente. Dat Egypte geen letterlijk plaats is, maar een symbool van een verdorven maatschappij met onderdrukking en de goden van macht en geld. Dat iedere keer dat God ingrijpt eigenlijk betekent dat dit maatschappelijk model zichzelf zal vernielen door haar eigen hebzucht. JHWH stuurt er nadien genoeg profeten op uit om diverse volkeren en steden te waarschuwen. Luisteren ze naar de waarschuwing dan wordt de stad gered, luisteren niet dan gaat ze ten onder. Doet JHWH dit zelf? Letterlijk gesproken wel, maar het zijn symbolische verhalen dus als de stad ten onder gaat dan is het de mensen hun eigen schuld.
De enige duurzame manier van leven in een samenleving is effectief samen leven. Dat is de les van het Oude Testament. De daarin vervatte regels zijn een manier om dit verwezenlijken en die zijn inderdaad soms, en ik zeg wel degelijk soms, achterhaald. Ik denk dan specifiek aan man-vrouw verhouding, omgang met homoseksuelen en spijswetten waar ik zelf de logica en theologica niet van kan inzien (ook al heb ik geprobeerd).

Haal ik mijn morele code uit de Bijbel: ja. Omdat dat boek een onderdeel is van mijn leven, net als mijn opvoeding en de cultuur waarin die plaats vond, net als uit de films en series die ik bekijk, mijn boekenkast vol fantasy verhalen, stripverhalen, geschiedkundige, filosofische en cultuurkritische boeken. Dit gecombineerd met mijn eigen persoonlijke geschiedenis, dat is de basis van mijn zeer complexe en waarschijnlijk paradoxale moraliteit die samen te vatten valt in het woord naastenliefde.

Legatus

Legacy Member
Lisolidus zei:
Atheïsten echter hebben mij wel al gezegd dat God niet bestaat en dat het belachelijk is dat ik erin geloof. Wie is die atheïst om mijn subjectieve ervaring te veroordelen als zijnde belachelijk, om te zeggen dat ik fout zit? Kan die atheïst mij dan ook ineens zeggen of ik echt van mijn vriendin hou, of dat ik mijn vrienden echt vertrouw, want dat zijn toch ook een persoonlijke gevoelens?

'God on the brain' moet ge is googlen, is een docu waar men het gevoel dat er iets extern bestaat kan reproduceren door soort magnetische straling op de hersenen te richten.
Ik heb een gevoel dat X bestaat, vul dat in met kabouters of iets anders dat fysisch zou moeten bestaan en dan klinkt het idd belachelijk

Hiapoe

Legacy Member
Lisolidus zei:
God definiëren moet je niet aan beginnen want iedereen heeft daar een ander beeld van. De Triniteit, Allah, JHWH, Brahman, ...
Klopt, dat is ook wat ik bedoel.
Maar als jij zegt en beweert "Ik geloof in God", dan weet je toch zélf wat je bedoelt?
En ook al ben jij de enige die bedoelt wat je bedoelt met God, dan kan je mij toch proberen uitleggen wat het precies is dat (alleen) jij daarin verstaat?

Waarom jij niet kan/wil geloven in God (of voelen dat God bestaat) dat weet ik ook niet. Ik kan niet in jou hoofd kijken.
Maar als ik het voel en jij niet, waarom zit ik dan verkeerd? Dat is mijn punt. Ik heb nog nooit gezegd tegen een atheïst dat God bestaat en dat hij/zij daar ook in moet geloven. God bestaat voor mij en dat is voldoende. Atheïsten echter hebben mij wel al gezegd dat God niet bestaat en dat het belachelijk is dat ik erin geloof. Wie is die atheïst om mijn subjectieve ervaring te veroordelen als zijnde belachelijk, om te zeggen dat ik fout zit? Kan die atheïst mij dan ook ineens zeggen of ik echt van mijn vriendin hou, of dat ik mijn vrienden echt vertrouw, want dat zijn toch ook een persoonlijke gevoelens?
Mij zal je nooit horen zeggen dat "God niet bestaat"...
En ALS ik dat zou zeggen, dan bedoel ik EXACT hetzelfde als ik zou zeggen dat kabouters niet bestaan, en sinterklaas niet bestaat. Dat kan ik ook niet "bewijzen" als je het mij zou vragen.

En als geloven in God een gevoel is en een emotie zoals "houden van", dan zegt dat hoegenaamd niks over de waarheid van de bijbel of van het bestaan van een God, etc...
Jouw gevoel van "God", als ik het goed begrijp, is gewoon een gevoel, punt aan de lijn... niks meer en niks minder, een 'funny feeling' zou je kunnen zeggen, zoals verliefd zijn...

Geloof is geen verifieerbaar feit, daar heb je gelijk in. Maar wetenschap, de verifieerbare feiten, en geloof, de niet verifieerbare feiten, zijn twee totaal verschillende discours die eigenlijk wederzijds niets met elkaar te maken kunnen hebben. Zo kan Genesis ons niks zeggen over de evolutieleer, en omgekeerd. Lees je de Bijbel wetenschappelijk en haal je levensbeschouwelijke lessen uit de wetenschap, dan doe je daar dingen mee waarvoor ze eigenlijk nooit bedoeld zijn. Dit wordt wel gedaan en dan is de discussie kop tegen kei.
Wie ben JIJ eigenlijk om te zeggen dat de bijbel daar niet voor bedoeld is? Waarom denk jij dat jij daarin correct zou zijn?

Paulus is uit het Nieuwe Testament.
Weet ik

En ik heb het Oude Testament al meerdere keren gelezen. De eerste keer dacht ik inderdaad dat het een bloederig, verwerpelijk geschrift was. Daarna las ik boeken en artikels waarin zeer goed werd aangetoond dat de Bijbel een zoektocht is van mensen om te leven in een relatie tot het transcendente. Dat Egypte geen letterlijk plaats is, maar een symbool van een verdorven maatschappij met onderdrukking en de goden van macht en geld. Dat iedere keer dat God ingrijpt eigenlijk betekent dat dit maatschappelijk model zichzelf zal vernielen door haar eigen hebzucht. JHWH stuurt er nadien genoeg profeten op uit om diverse volkeren en steden te waarschuwen. Luisteren ze naar de waarschuwing dan wordt de stad gered, luisteren niet dan gaat ze ten onder. Doet JHWH dit zelf? Letterlijk gesproken wel, maar het zijn symbolische verhalen dus als de stad ten onder gaat dan is het de mensen hun eigen schuld.
De enige duurzame manier van leven in een samenleving is effectief samen leven. Dat is de les van het Oude Testament. De daarin vervatte regels zijn een manier om dit verwezenlijken en die zijn inderdaad soms, en ik zeg wel degelijk soms, achterhaald. Ik denk dan specifiek aan man-vrouw verhouding, omgang met homoseksuelen en spijswetten waar ik zelf de logica en theologica niet van kan inzien (ook al heb ik geprobeerd).

Haal ik mijn morele code uit de Bijbel: ja. Omdat dat boek een onderdeel is van mijn leven, net als mijn opvoeding en de cultuur waarin die plaats vond, net als uit de films en series die ik bekijk, mijn boekenkast vol fantasy verhalen, stripverhalen, geschiedkundige, filosofische en cultuurkritische boeken. Dit gecombineerd met mijn eigen persoonlijke geschiedenis, dat is de basis van mijn zeer complexe en waarschijnlijk paradoxale moraliteit die samen te vatten valt in het woord naastenliefde.

De moraliteit komt volledig uit jezelf, niet uit de Bijbel. Je vindt inherente moraliteit die je vanzelf hebt terug in bepaalde stukken van de bijbel en dan zeg je dat je ze daaruit haalt. Maar dat is inderdaad onzin.

Anders moet je mij kunnen zeggen welke morele waarde(n) en daden je uit de bijbel haalt die je indien je niet zou geloven, NIET zou doen.
Zou je moorden? Stelen, bedriegen, liegen,...?
Ik hoop en denk van niet... omdat je moraliteit uit jezelf komt en niet uit één of ander boek.

Rider

Legacy Member
Lisolidus zei:
Maar als ik het voel en jij niet, waarom zit ik dan verkeerd? Dat is mijn punt. Ik heb nog nooit gezegd tegen een atheïst dat God bestaat en dat hij/zij daar ook in moet geloven. God bestaat voor mij en dat is voldoende. Atheïsten echter hebben mij wel al gezegd dat God niet bestaat en dat het belachelijk is dat ik erin geloof. Wie is die atheïst om mijn subjectieve ervaring te veroordelen als zijnde belachelijk, om te zeggen dat ik fout zit? Kan die atheïst mij dan ook ineens zeggen of ik echt van mijn vriendin hou, of dat ik mijn vrienden echt vertrouw, want dat zijn toch ook een persoonlijke gevoelens?

Omdat er analoge gevallen zijn van niet religieuze waanideeën? Er zijn nog wel mensen die zaken "voelen" die anderen niet voelen...Geesten, aliens, whatnot. Waarom zitten die verkeerd? Moeten we die mensen hun waangedachten niet even veel respecteren als religieuze gedachten?

Allez kijk...het is meestal pijnlijk duidelijk dat een religieus persoon simpelweg niet in staat is om bij zo'n discussies redelijk & logisch te blijven. Het antwoord op die bovenstaande vraag, is ZO pijnlijk simpel en transparant...en toch kan je ze blijkbaar zelf niet beantwoorden of het antwoord anticiperen.

Sommigen trekken het zelfs zodanig ver dat ze de belangrijkste kwestie gewoonweg achterwege laten:
Ofwel bestaat god ofwel niet. Dit is géén subjectieve vraag met een antwoord dat voor interpretatie vaststaat...In de realiteit bestaan dingen of ze bestaan niet.

De stelling dat zoiets wel bestaat voor jou, maar niet voor mij, is gewoonweg belachelijk. Het is een afleidingsmaneuver die het volgende fout argument inleidt:

Lisolidus zei:
Geloof is geen verifieerbaar feit, daar heb je gelijk in. Maar wetenschap, de verifieerbare feiten, en geloof, de niet verifieerbare feiten, zijn twee totaal verschillende discours die eigenlijk wederzijds niets met elkaar te maken kunnen hebben. Zo kan Genesis ons niks zeggen over de evolutieleer, en omgekeerd. Lees je de Bijbel wetenschappelijk en haal je levensbeschouwelijke lessen uit de wetenschap, dan doe je daar dingen mee waarvoor ze eigenlijk nooit bedoeld zijn. Dit wordt wel gedaan en dan is de discussie kop tegen kei.

Tja...
Moest iedereen effectief denken & handelen zoals jij, zou deze discussie nutteloos zijn.
Maar die stelling is in tegenspraak met de stelling van uw (en andere) religieuze leiders. Daar jij minder autoriteit vertegenwoordigt in die zaak, ben ik geneigd om hun stelling als het religieuze standpunt te bekijken, ipv het uwe. Die kop-tegen-kei discussie handelen jullie misschien best eerst intern eens af. Kijk rond: religie; ook de jouwe; veroorzaakt gigantisch veel leed in de wereld.

Lisolidus zei:
Paulus is uit het Nieuwe Testament.
En ik heb het Oude Testament al meerdere keren gelezen. De eerste keer dacht ik inderdaad dat het een bloederig, verwerpelijk geschrift was. Daarna las ik boeken en artikels waarin zeer goed werd aangetoond dat de Bijbel een zoektocht is van mensen om te leven in een relatie tot het transcendente. Dat Egypte geen letterlijk plaats is, maar een symbool van een verdorven maatschappij met onderdrukking en de goden van macht en geld. Dat iedere keer dat God ingrijpt eigenlijk betekent dat dit maatschappelijk model zichzelf zal vernielen door haar eigen hebzucht. JHWH stuurt er nadien genoeg profeten op uit om diverse volkeren en steden te waarschuwen. Luisteren ze naar de waarschuwing dan wordt de stad gered, luisteren niet dan gaat ze ten onder. Doet JHWH dit zelf? Letterlijk gesproken wel, maar het zijn symbolische verhalen dus als de stad ten onder gaat dan is het de mensen hun eigen schuld.
De enige duurzame manier van leven in een samenleving is effectief samen leven. Dat is de les van het Oude Testament. De daarin vervatte regels zijn een manier om dit verwezenlijken en die zijn inderdaad soms, en ik zeg wel degelijk soms, achterhaald. Ik denk dan specifiek aan man-vrouw verhouding, omgang met homoseksuelen en spijswetten waar ik zelf de logica en theologica niet van kan inzien (ook al heb ik geprobeerd)

Haal ik mijn morele code uit de Bijbel: ja. Omdat dat boek een onderdeel is van mijn leven, net als mijn opvoeding en de cultuur waarin die plaats vond, net als uit de films en series die ik bekijk, mijn boekenkast vol fantasy verhalen, stripverhalen, geschiedkundige, filosofische en cultuurkritische boeken. Dit gecombineerd met mijn eigen persoonlijke geschiedenis, dat is de basis van mijn zeer complexe en waarschijnlijk paradoxale moraliteit die samen te vatten valt in het woord naastenliefde.


En hoe verklaar je de andere vetzakkerij die dat boek bespreekt? Ik ga u niet vervelen met concrete & degoutante voorbeelden (tenzij er naar gevraagd wordt); maar er zijn toch enkele SERIEUZE indicatoren die imo zo goed als bewijzen dat het hier gaat over een archaïsch boek geschreven door & voor een -vanuit ons perspectief- achterlijk volk.
Waarom is "gij zult geen ander persoon bezitten" eigenlijk geen gebod? Was god dit vergeten te vermelden? Of was slavernij in die tijd de gewoonste zaak van de wereld?

Avondland

Legacy Member
De kracht van het geloof is net dat het onwetenschappelijk is. Daarmee overstijgt zij de inherente beperkingen van de menselijke rede. Geloven is een sprong maken.

De Bijbel als een product van een achterlijk volk beschouwen is een dooddoener. Waarom zou je dat argument serieus nemen? Wie de Bijbel trouwens letterlijk neemt, maakt dezelfde fout als christelijke fundamentalisten. Sola scriptura is een gevaarlijk uitgangspunt, omdat de Bijbel heel wat taalkundige en inhoudelijke veranderingen is ondergaan in het verleden. De katholieke traditie heeft het voordeel dat het naast de Bijbel ook steunt op de kerktraditie: de Griekse en Latijnse apologetiek, Augustinus (!), de vroege en late scholastiek, ...

Rider

Legacy Member
Avondland zei:
De kracht van het geloof is net dat het onwetenschappelijk is. Daarmee overstijgt zij de inherente beperkingen van de menselijke rede. Geloven is een sprong maken.

En dat geldt dan enkel voor alle soorten religieus geloof? Of geldt dat ook voor geloof in de paasklokken & batman?
Serieuze vraag btw.
Hoe & waarom maak je een onderscheid?

Avondland zei:
De Bijbel als een product van een achterlijk volk beschouwen is een dooddoener. Waarom zou je dat argument serieus nemen? Wie de Bijbel trouwens letterlijk neemt, maakt dezelfde fout als christelijke fundamentalisten. Sola scriptura is een gevaarlijk uitgangspunt, omdat de Bijbel heel wat taalkundige en inhoudelijke veranderingen is ondergaan in het verleden. De katholieke traditie heeft het voordeel dat het naast de Bijbel ook steunt op de kerktraditie: de Griekse en Latijnse apologetiek, Augustinus (!), de vroege en late scholastiek, ...

Ik besef dat het een geladen woord is...maar het is daarom niet minder correct. Ik wijs ook op het feit dat ik een lichtere modaliteit gebruikt heb, en heb aangegeven dat die volkeren achterlijk zijn vanuit ons modern perspectief. Vervang het door "zwakzinnig" of "achter in de geestelijke ontwikkeling" of om het even wat u minder tegen de schenen schopt. Het argument blijft.

En het is geen argument dat oproept tot meer letterlijke interpretatie. Het is eerder een vraag:

Hoe kan ik (of om het even wie) weten wie hier gelijk heeft? Zij die stellen dat [heilig geschrift X] een groot boek vol metaforen is; zij die stellen dat we gans de boel letterlijk moeten geloven? Of één van de miljoenen meningen tussen die 2 uitersten...waar de uwe wellicht ook tussenzit?


Ik wil gerust meegaan in die grot waar iedereen de schaduwen van de realiteit op de wand geprojecteerd ziet, en er zijn eigen draai aangeeft. Ik kan mij echter niet van de gedachte ontdoen dat er maar één realiteit IS; hoe veel interpretaties van die projectie er ook mogen zijn. Daarnaast stel ik vast dat de ene interpretatie meetbaar dichter bij de effectieve realiteit ligt dan de andere.

Avondland

Legacy Member
spliffrider zei:
En dat geldt dan enkel voor alle soorten religieus geloof? Of geldt dat ook voor geloof in de paasklokken & batman?
Serieuze vraag btw.
Hoe & waarom maak je een onderscheid?

De paasklokken, batman of het Vliegen Spaghettimonster gelijkstellen met katholiek geloof is onjuist. Je zit met verschillende speelvelden die je niet zomaar kan gelijkschakelen. Zo kan ik ook de alchemie en de chemie op dezelfde hoogte plaatsen als manieren om de werkelijkheid te verklaren, maar toch opereren zij op heel andere niveau's.

Het spanningsveld tussen rede en geloof werd door Thomas van Aquino opgelost door een duidelijk onderscheid te maken tussen theologie en filosofie, maar toch keert dat thema telkens terug. Wellicht omdat het begrip God een filosofische betekenis heeft gekregen. Die heeft Nietzsche dood verklaard, maar net zoals de schaduw van de Boeddha nog jarenlang bleef hangen in de grot waar hij stierf (aldus de mythe) blijft dat Godsbeeld of, in vaktermen, de "Jenseitige" fundamenten in het Westerse denken hangen.

Ik besef dat het een geladen woord is...maar het is daarom niet minder correct. Ik wijs ook op het feit dat ik een lichtere modaliteit gebruikt heb, en heb aangegeven dat die volkeren achterlijk zijn vanuit ons modern perspectief. Vervang het door "zwakzinnig" of "achter in de geestelijke ontwikkeling" of om het even wat u minder tegen de schenen schopt. Het argument blijft.

En het is geen argument dat oproept tot meer letterlijke interpretatie. Het is eerder een vraag:

Hoe kan ik (of om het even wie) weten wie hier gelijk heeft? Zij die stellen dat [heilig geschrift X] een groot boek vol metaforen is; zij die stellen dat we gans de boel letterlijk moeten geloven? Of één van de miljoenen meningen tussen die 2 uitersten...waar de uwe wellicht ook tussenzit?

Vanuit een toekomstig perspectief zijn wij de achterlijken. Maar dat maakt ons nog altijd de reuzen op wiens schouders zij zullen rusten, net als wij nog altijd schatplichtig zijn aan een veelvoud aan generaties waar wij geen bewuste voeling mee hebben, maar waaruit wel het kader is gegroeid waarin wij opereren.

Wie gelijk heeft? Dat is m.i. een kwestie die je niet empirisch kan bewijzen, maar je kan wel een grondgeloof destilleren uit allerlei meningen. Die kan gekleurd worden door allerlei factoren (cf. Incarituelen die ingebed zijn in het Peruviaanse katholicisme), maar dat zijn slechts exoterische verschillen. Waar religie in essentie om draait is eenvoudig: een betekenisvol bestaan funderen in een vluchtige wereld waarin schijn en werkelijkheid door elkaar heen lopen. Religie betekent dus een verbond met een ordelijke kosmos; het vinden van een ankerpunt van waaruit je je eigen bestaan kan uitkerven. In die zin zijn we allemaal een homo religiosus

Rider

Legacy Member
Avondland zei:
De paasklokken, batman of het Vliegen Spaghettimonster gelijkstellen met katholiek geloof is onjuist. Je zit met verschillende speelvelden die je niet zomaar kan gelijkschakelen. Zo kan ik ook de alchemie en de chemie op dezelfde hoogte plaatsen als manieren om de werkelijkheid te verklaren, maar toch opereren zij op heel andere niveau's.


Die analogie is imo fout, omdat ik verwijs naar die realiteitstoets. Chemie is geen alchemie, omdat chemie de meetbare vergelijking met de realiteit doorstaan heeft. De modellen die ons beeld van de chemische realiteit vormen, zijn falsifieerbaar maar ongefalsifieerd (if that is even a word). Alchemie is falsifieerbaar, en is gefaald bij die realiteitscheck. (en nadien op een véél dieper niveau op prachtige wijze terug realiteit geworden...mr dat is een ander verhaal)

Zowel mijn voorbeelden als (het katholiek) geloof zijn niet falsifieerbaar; en hebben (buiten aanhang of historische populariteit...maar vervang dan batman door Thor of Wodan) evenveel tastbare aanleiding om er in te geloven.

Avondland zei:
Het spanningsveld tussen rede en geloof werd door Thomas van Aquino opgelost door een duidelijk onderscheid te maken tussen theologie en filosofie, maar toch keert dat thema telkens terug. Wellicht omdat het begrip God een filosofische betekenis heeft gekregen. Die heeft Nietzsche dood verklaard, maar net zoals de schaduw van de Boeddha nog jarenlang bleef hangen in de grot waar hij stierf (aldus de mythe) blijft dat Godsbeeld of, in vaktermen, de "Jenseitige" fundamenten in het Westerse denken hangen.

Interessant!

Mr minimaliseer de rol van de pure menselijk curiositeit niet. Wij willen gewoonweg weten hoe onze realiteit in elkaar zit.

Avondland zei:
Vanuit een toekomstig perspectief zijn wij de achterlijken. Maar dat maakt ons nog altijd de reuzen op wiens schouders zij zullen rusten, net als wij nog altijd schatplichtig zijn aan een veelvoud aan generaties waar wij geen bewuste voeling mee hebben, maar waaruit wel het kader is gegroeid waarin wij opereren.

Ik erken dat, maar dat is geen argument voor de correctheid van de toenmalige realiteitszin. En het zijn de geschriften gebaseerd op die realiteitszin die aan de basis van de religies liggen. Het is de clash van die realiteitszin met de moderne realiteit, die overal voor miserie zorgt. Daarom is de stap naar de idee dat we als soort beter afgeweest waren zonder (indien dit überhaupt mogelijk is) snel gezet.

Avondland zei:
Wie gelijk heeft? Dat is m.i. een kwestie die je niet empirisch kan bewijzen, maar je kan wel een grondgeloof destilleren uit allerlei meningen. Die kan gekleurd worden door allerlei factoren (cf. Incarituelen die ingebed zijn in het Peruviaanse katholicisme), maar dat zijn slechts exoterische verschillen. Waar religie in essentie om draait is eenvoudig: een betekenisvol bestaan funderen in een vluchtige wereld waarin schijn en werkelijkheid door elkaar heen lopen. Religie betekent dus een verbond met een ordelijke kosmos; het vinden van een ankerpunt van waaruit je je eigen bestaan kan uitkerven. In die zin zijn we allemaal een homo religiosus

Ik ga volledig akkoord dat een sluitend bewijs niet tot de mogelijkheden behoort; maar ik ben er dus wel ten stelligste van overtuigd dat we met een-aan-zekerheid-grenzende overtuiging bepaalde concepten kunnen uitsluiten.

We zijn volgens mij trouwens vooral uomo sapientio realitendio
Er staat roest op mijn verbuigingen maar ik bedoel de slimme mens in de realiteit

Lisolidus

Legacy Member
Enkele reacties wijzen erop dat discussie niet mogelijk is, omdat ik hier al impliciet beledigd wordt als psychiatrisch gestoorde patiënt die lijdt aan specifieke waanvoorstellingen. Ik had het eerlijk gezegd al zien aankomen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik mezelf nog niet heb laten testen, dus wie weet heb je ook gelijk:p
Ik zal jullie maar feliciteren dat je bij de 11% van de wereld hoort die daar niet aan lijden.

Dan wordt mijn argumentatie afgedaan als een serie van vluchtreacties en dooddoeners omdat ze amper te verifiëren zijn. Hoe willen jullie dan discussiëren als je mijn argumenten niet ernstig neemt? Waarom dan reageren in de eerste plaats? Ik ben er eerlijk gezegd van verschoten dat ik nog niet bekend sta als een troll :p

En uiteindelijk wordt specifiek mijn autoriteit aangevallen (een dooddoener van een atheïst) omdat wat jullie horen in de media en zelf hebben geleerd in strijd is met wat ik hier aankaart: ik spreek niet met de autoriteit van de paus. Terwijl ik eigenlijk gewoon aanhaal wat in ontzettend veel exegetische boeken en artikels is terug te vinden. Jullie hebben misschien de Bijbel gelezen, maar niet de exegese ervan.

Ik ben ervan overtuigd dat moesten we op café zitten met een pintje voor ons, dat het er gemoedelijker aan zou toegaan. Het internet polariseert de reacties nu eenmaal.

De enige deftige reactie waar ik nog iets over kwijt wil is dat er inderdaad geen directe relatie is tussen God en de Bijbel, Koran, ... Je kan God ook kennen zonder een geschrift.
Op de andere vragen heb ik hier in het verleden al gereageerd en ik heb niet de neiging mezelf tot treurens toe te herhalen. Mijn antwoord toen is mijn antwoord nu. Jullie weten dat ik mezelf als gelovig bestempel, jullie weten dat ik de Bijbel genuanceerd en symbolisch bekijk. Hoe hard jullie ook proberen dat zal mijn punt blijven. Meer kan ik daar nu niet meer aan toevoegen.

Hiapoe

Legacy Member
Lisolidus zei:
Enkele reacties wijzen erop dat discussie niet mogelijk is, omdat ik hier al impliciet beledigd wordt als psychiatrisch gestoorde patiënt die lijdt aan specifieke waanvoorstellingen. Ik had het eerlijk gezegd al zien aankomen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik mezelf nog niet heb laten testen, dus wie weet heb je ook gelijk:p
Ik zal jullie maar feliciteren dat je bij de 11% van de wereld hoort die daar niet aan lijden.

Dan wordt mijn argumentatie afgedaan als een serie van vluchtreacties en dooddoeners omdat ze amper te verifiëren zijn. Hoe willen jullie dan discussiëren als je mijn argumenten niet ernstig neemt? Waarom dan reageren in de eerste plaats? Ik ben er eerlijk gezegd van verschoten dat ik nog niet bekend sta als een troll :p

En uiteindelijk wordt specifiek mijn autoriteit aangevallen (een dooddoener van een atheïst) omdat wat jullie horen in de media en zelf hebben geleerd in strijd is met wat ik hier aankaart: ik spreek niet met de autoriteit van de paus. Terwijl ik eigenlijk gewoon aanhaal wat in ontzettend veel exegetische boeken en artikels is terug te vinden. Jullie hebben misschien de Bijbel gelezen, maar niet de exegese ervan.

Ik ben ervan overtuigd dat moesten we op café zitten met een pintje voor ons, dat het er gemoedelijker aan zou toegaan. Het internet polariseert de reacties nu eenmaal.

De enige deftige reactie waar ik nog iets over kwijt wil is dat er inderdaad geen directe relatie is tussen God en de Bijbel, Koran, ... Je kan God ook kennen zonder een geschrift.
Op de andere vragen heb ik hier in het verleden al gereageerd en ik heb niet de neiging mezelf tot treurens toe te herhalen. Mijn antwoord toen is mijn antwoord nu. Jullie weten dat ik mezelf als gelovig bestempel, jullie weten dat ik de Bijbel genuanceerd en symbolisch bekijk. Hoe hard jullie ook proberen dat zal mijn punt blijven. Meer kan ik daar nu niet meer aan toevoegen.

Ik weet absoluut niet vanwaar je je reactie haalt dat dit geen gecivilizeerde discussie zou zijn die we nu aan het voeren zijn over dit onderwerp...

Als DIT geen toonbeeld is van een deftig gesprek tussen atheïsten en gelovigen, dan weet ik het ook niet meer...

Maar dit gezegd zijnde, zou ik willen inhoudelijk reageren op je antwoorden, en hopelijk voel je je niet geschoffeerd, de bedoeling is van oprecht te discussiëren...

- Je hoeft ons niet te feliciteren ervoor, maar je hebt waarschijnlijk wel gelijk dat wij tot de 11% van de wereldbevolking (heb die 11% niet opgezocht, ik ga ervan uit dat het klopt) behoren die geen waanideeën hebben.
En ik bedoel écht dat ik (ik ga verder in de ik-vorm, want kan alleen voor mezelf spreken natuurlijk) geen waanideeën heb, omdat ik effectief van NIKS zeg dat ik het zeker weet. Alles wat ik beweer is altijd gebaseerd op probabiliteit afgemeten aan wat ik toucours kan meten.
Het kan goed zijn dat er zaken bestaan die onmeetbaar zijn (onzichtbaar, onhoorbaar, onruikbaar,on-...), dit is nog niet hetzelfde als onnatuurlijk, maar ik durf ook gerust zeggen dat er misschien zaken bestaan die on(boven)natuurlijk zijn!

Maar het moet toch duidelijk zijn, dat ALS er zaken bestaan die onnatuurlijk zijn of bovennatuurlijk, dan zijn ze per definitie onmeetbaar op geen enkele manier!! Dus dan kan je gissen al wat je wil, het zou al ferm moeten lukken dat uit de kazilioenen mogelijkheden die je uit je duim kan zuigen, je het correct zou raden...

De enige manier om dit bovennatuurlijk dus te 'weten' te komen, is dus inderdaad dat dat bovennatuurlijk op één of andere manier een vorm zou kunnen aannemen (weze het tijdelijk) die je TOCH op een meetbare manier van zijn 'bestaan' kan op de hoogte stellen, waarna 'het' terug verdwijnt in het onnatuurlijke en ons mensen nalaat op deze wereld met de kennis dat 'het' bestaat maar terug weg is.

Je kan je dan nog de vraag stellen waarom dat bovennatuurlijk fenomeen zich die moeite zou aannemen om ons mensen zijn bestaan te laten weten... want dan ga je alvast uit van een vergezochte aanname dat dat bovennatuurlijk op één of andere manier een bewustzijn zou hebben en een doelmatigheid zou nastreven.

Gans bovenstaande redenering is allemaal aannemelijker (hoewel in mijn ogen nog steeds zo goed als onaanneembaar) als wetenschappelijke kennis heel zwak was. Als evolutie nog niet bekend was, als het universum nog een raadsel was, toen nog niet geweten was wat de zon echt was, toen er van de menselijke psyche en werking van het brein nog niet veel (niks) geweten was, toen nog niet geweten was hoe makkelijk het is voor het brein om misleid te worden door intuïtie, emotie en gevoelens, etc...

Maar in deze tijd, moeten we ondertussen toch beter weten?!
En durven op z'n minst skeptisch zijn tegenover alles wat we voelen, emoties die we hebben en tov ons intuïties.

Het is niet voor niks dat we in bijna elk ander domein dan religie héél erg oppassen om te zeggen dat iets is wat het is puur op basis van emoties, gevoelens en intuïties, tot we gemeten en onderzocht hebben. Waarna trouwens dikwijls het tegensgestelde van ons intuïties vaststellen!!

Maar bij religie en geloof, moet ik volgens jou plots respect hebben voor je opinie en argument dat het een gevoel is dat onmeetbaar en onuitlegbaar is...?
Het gaat mij trouwens niet over respect... Ik heb geen respect of disrespect ten opzichte van argumenten, dat is zoiets alsof je de lengte van mijn jaloezie zou vragen. (dis)respect is geen eigenschap die ik op een argument plak.
Als jij een argument geeft, namelijk dat jou geloof puur een gevoel is en onuitlegbaar op een andere manier.
Dan mag ik je er toch op wijzen dat gevoelens al heel veel bewezen hebben een slechte graadmeter te zijn voor kennis en waarheid! En dat je dit ook weet! En ik weet dat je dat weet, want je bent geen dommerik!

Ik hoop dat dit soort reacties zoals ik hier geef aan jou, je niet doen lijken alsof ik je niet respecteer... Ik kan je absoluut zeggen dat ik alles wat ik hierboven zeg, exact op dezelfde manier zou zeggen als we op café zouden zitten (niet met een pint in mijn geval want ik drink geen alcohol (niet om religieuze redenen ;) ))!!

Je ziet natuurlijk mijn lichaamstaal en hoort mijn toon van mijn stem niet, maar ik kan je verzekeren dat ik een oprecht vraagstellende blik heb in mijn ogen en een rustige vraagstellende toon in mijn stem.
Beeld je die er anders maar gerust bij in! (Ik vermoed dat je aan verbeeldingskracht geen gebrek hebt, als gelovige ;) )

Lisolidus

Legacy Member
Hiapoe zei:
Die commentaar was niet zozeer op u gericht. Het is gewoon een dooddoener voor een discussie dat je al van in het begin stelt dat ik aan waanideeën zou lijden. Dan heeft het vervolg vaak een minachtend, kinderlijk, therapeutisch karakter.

Dan maken we er twee cola's van :).
Ik snap waarom de discussie vaak stopt bij het argument dat geloof een gevoel is. Dan wordt het heel persoonlijk en en je kan een ander dan makkelijk verwijten fout te zijn op basis van zoiets onwaarneembaar en vluchtig als een gevoel. Maar dat lijkt mij geen reden om het af te schrijven. Dat intrigeert mij persoonlijk juist meer. De mens is een emotioneel wezen, gevoelens zijn een van onze drijvende krachten. Inzicht in die kracht is inzicht in de persoon. Dan wordt het heel persoonlijk natuurlijk en dat vraagt enig lef om zo open te zijn. Maar het begrip stijgt dan toch en daarmee ook respect.
Moet je mijn visies respecteren? Neen, maar als ze worden geridiculiseerd, ga ik ze niet blijven verdedigen. Ik steek mijn energie dan wel in andere zaken (laat ons eerlijk zijn, je zou waarschijnlijk hetzelfde doen).

Ik snap nog altijd niet hoe jij kan leven in een wereld waarin je geen zekerheden hebt. Er moeten toch ankerpunten zijn? Zo ben ik zeker dat ik een man ben, dat mijn voeten op de grond staan, dat het dak boven mijn hoofd me beschermt tegen kou en regen, dat de aarde rond de zon draait, dat ik 100 km/u rij over de Ring en 50 in de bebouwde kom... Zo mag ik toch ook zeker zijn van mijn eigen gevoelens: als ik kwaad, droevig, blij, ...? Het lijkt mij persoonlijk onhoudbaar om in een wereld van onzekerheid te leven. Ik zou het mij alleszins niet kunnen inbeelden.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan