Archief - Religie topic

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Bent u gelovig?


  • Totaal aantal stemmers
    377
  • Opiniepeiling gesloten.

Ace of Spades

Legacy Member
nite zei:
Kvin da vrij belachelijk. Als ge wilt dat er geld naar de Kerk gaat, geef dan gewoon geld aan de Kerk. Daar hebt ge nu toch echt geen overheid voor nodig, die:
1) Kijkt wie er allemaal geld wilt geven aan de Kerk
2) Dat geld dat ophaalt
3) Dat geld geeft aan de Kerk
Das gewoon onnodige administratieve rompslomp.

Het is wel de enige manier om het iet of wat efficiënt te laten verlopen.

Ik ben ook geen voorstander van overdreven bureaucratie, doch hetgeen je voorstelt ('gewoon geld aan de kerk geven'), dat werkt helaas niet. Je hebt iemand nodig die dat organiseert. Aangezien je afperspraktijken liefst zoveel mogelijk vermijdt (= de kerk die het geld zelf ophaalt), is de overheid volgens mij de best mogelijke oplossing.

Het is alleszins beter dan in België, waar de erkende religies de ganse gemeenschap geld kosten - ook dat deel dat niet gelovig is.

nite

Legacy Member
Ace of Spades zei:
Het is wel de enige manier om het iet of wat efficiënt te laten verlopen.
Het is net de manier om het nodeloos inefficiënt te maken, zoals ik al eerder beschreef.

Ik ben ook geen voorstander van overdreven bureaucratie, doch hetgeen je voorstelt ('gewoon geld aan de kerk geven'), dat werkt helaas niet. Je hebt iemand nodig die dat organiseert. Aangezien je afperspraktijken liefst zoveel mogelijk vermijdt (= de kerk die het geld zelf ophaalt), is de overheid volgens mij de best mogelijke oplossing.
De Kerk die zelf geld ophaalt is geen afpersingspraktijk he. Ten eerste doen ze dat nu ook al. En ten tweede wat is er verkeerd aan vrijwillige bijdragen proberen te ronselen voor wat die persoon gelooft dat een goed doel is? Zijn geldinzamelacties afpersing?

De overheid hoeft dat niet te organiseren. Er is namelijk een voor de hand liggende kandidaat die donaties organiseert voor de Kerk, namelijk de Kerk zelf. Als ze geld willen, dat ze der dan zelf voor zorgen.

Het is alleszins beter dan in België, waar de erkende religies de ganse gemeenschap geld kosten - ook dat deel dat niet gelovig is.
Das inderdaad nog een stap erger ja.

Jack

Legacy Member
nite zei:
Het is net de manier om het nodeloos inefficiënt te maken, zoals ik al eerder beschreef.

Hij heeft een punt dat dit de enige deftige manier is. Centraal beheer is potentieel veel efficiënter, dat de bestaande bureaucratie inefficient is staat buiten de zaak. Het principe "laat de gelovigen betalen voor hun geloof" ben ik volledig mee akkoord. Als we het doen zoals in Duitsland gaan we misschien eindelijk eens weer een goed beeld hebben van wat de geloofsverdeling is in België, gezien er geen statistieken hierover bijgehouden worden buiten een enquète hier en daar, want ik ben ervan overtuigd dat het aantal gelovigen veel lager ligt dan men denkt. Als ze een "kerktaks" zouden heffen op mensen zou je direct zien wie ECHT gelooft en er iets voor over heeft.

De Kerk die zelf geld ophaalt is geen afpersingspraktijk he. Ten eerste doen ze dat nu ook al. En ten tweede wat is er verkeerd aan vrijwillige bijdragen proberen te ronselen voor wat die persoon gelooft dat een goed doel is? Zijn geldinzamelacties afpersing?

Mensen opzadelen met een schuldgevoel om ze toch meer geld te doen geven is afpersing ja. Als de mensen willen geven zullen ze geven en het zal een bedrag zijn dat zij denken dat het waard is te geven. Elke actie van de ontvanger om toch meer te proberen los te peuteren is regelrechte afpersing. Laat het aan de kerk over om geld in te zamelen en je zal eens zien hoe ze de bijbelregisters opentrekken om hun
HTML:
<s>melkschapen</s>
beminde parochianen nog meer geld uit de portemonee te troggelen.


De overheid hoeft dat niet te organiseren. Er is namelijk een voor de hand liggende kandidaat die donaties organiseert voor de Kerk, namelijk de Kerk zelf. Als ze geld willen, dat ze der dan zelf voor zorgen.

zie bovenstaand

Das inderdaad nog een stap erger ja.

edit: bah ik hoopte om strike tags te kunnen gebruiken. Wel lastig dat dit forum ze niet ondersteunt.

Ace of Spades

Legacy Member
nite zei:
Het is net de manier om het nodeloos inefficiënt te maken, zoals ik al eerder beschreef.

Er zijn twee mogelijkheden: de gelovigen gaan zelf hun geld aandragen bij de respectievelijke moederkerk (wat ik onwaarschijnlijk acht), of het wordt georganiseerd. Opnieuw twee mogelijkheden: ofwel organiseert de kerk het, ofwel de overheid. Het introduceren van een derde partij vergroot inderdaad de bureaucratie, doch het zorgt ook voor een onpartijdige afhandeling van de zaak.

nite zei:
De Kerk die zelf geld ophaalt is geen afpersingspraktijk he. Ten eerste doen ze dat nu ook al. En ten tweede wat is er verkeerd aan vrijwillige bijdragen proberen te ronselen voor wat die persoon gelooft dat een goed doel is? Zijn geldinzamelacties afpersing?

Op zich niet. Als je de kerk echter laat instaan voor haar eigen financiering, zet je eigenlijk de deur op een kier voor allerhande frauduleuze praktijken. Het is bijvoorbeeld niet ondenkbaar dat gelovigen onder zachte dwang overreed worden om meer of vaker bij te dragen. Hoewel je daarbij inderdaad niet van regelrechte afpersing kan spreken, is het achterliggend principe gelijkaardig. Door een derde partij in te schakelen beperk je de kans daarop.

Geldinzamelacties zijn dan misschien geen directe vorm van afpersing, maar je moet toegeven dat de manier waarop met het ingezamelde geld omgegaan wordt op zijn minst gezegd ondoorzichtig is. Het zou niet de eerste keer zijn dat achteraf blijkt dat geld blijven plakken is aan de handen van lokale functionarissen (bijvoorbeeld bij de ramp in Haïti). Dat ligt uiteraard niet aan de organisatie die inzamelt, doch het resultaat is niet minder spijtig.

Om terug te koppelen naar de kerk die zelf voor haar financiering instaat: het is niet ondenkbaar dat geld blijft plakken aan de handen van minder scrupuleuze priesters en paters die de inzameling coördineren. Het gaat immers om hun eigen wedde: ze zamelen geld in, dat dan via een centraal niveau herverdeeld wordt over alle parochies en kerken voor de betaling van de lokale bedienaren. Als je de kerk voor haar financiering laat instaan heb je daar quasi geen controle op. Als je de overheid voor die financiering laat instaan heb je daar wel enige controle op. De kerk krijgt een bepaald bedrag overhandigd, wat ze daarmee doen is hun eigen zaak.

nite zei:
De overheid hoeft dat niet te organiseren. Er is namelijk een voor de hand liggende kandidaat die donaties organiseert voor de Kerk, namelijk de Kerk zelf. Als ze geld willen, dat ze der dan zelf voor zorgen.

Ik snap je punt echt wel, ik ben het met je eens dat in een ideale wereld de kerk volledig voor haar eigen financiering moet instaan zonder dat daar een overheid aan te pas komt. Bij ontstentenis van die ideale wereld vind ik het toch beter om een instantie die geld nodig heeft niet zelf voor de inzameling daarvan te laten instaan. Door inschakeling van een derde partij vergroot je inderdaad de bureaucratie, daar ben ik het volmondig mee eens. Het zorgt echter ook voor een onpartijdige afhandeling van de zaak. Als ik de beiden tegenover elkaar afweeg, ben ik eerder voor het laatste gewonnen.

nite

Legacy Member
Jack zei:
Hij heeft een punt dat dit de enige deftige manier is. Centraal beheer is potentieel veel efficiënter, dat de bestaande bureaucratie inefficient is staat buiten de zaak.
Centraal beheer is niet altijd efficiënt hoor. Centraal geld ophalen is enkel beter als je het ook centraal wilt gebruiken. Maar hier is dat niet zo. Je haalt het geld centraal op om het daarna te herverdelen over de lokale kerken. Die omweg helemaal niet efficiënter dan lokaal geld dat rechtstreeks naar de lokale kerk gaat. Je creëert een afstand tussen degene die betaalt en degene die ontvangt. Als iemand geld geeft aan de Kerk via de overheid, heeft hij geen idee waar dat geld terecht komt. De lokale ontvanger van dat geld, is moet aan bijna niemand verantwoording afleggen. Hij krijgt zijn geld via een onpersoonlijke ambtenaar in Brussel. Of hij dat geld op de beste manier spendeert voor zijn parachie, dat weten enkel de mensen van de lokale parochie, maar door je centralisatie hebben zij niets te zeggen want het is hun geld niet. Dan moet je ook nog beslissen hoe dat geld verdeeld wordt.

Mensen opzadelen met een schuldgevoel om ze toch meer geld te doen geven is afpersing ja. Als de mensen willen geven zullen ze geven en het zal een bedrag zijn dat zij denken dat het waard is te geven. Elke actie van de ontvanger om toch meer te proberen los te peuteren is regelrechte afpersing.
Ja ik voel mij kei hard afgeperst door de mensen van kom op tegen kanker en die 1212 acties.

Laat het aan de kerk over om geld in te zamelen en je zal eens zien hoe ze de bijbelregisters opentrekken om hun beminde parochianen nog meer geld uit de portemonee te troggelen.
Ik weet niet in welke wereld gij leeft, maar kerken zamelen nu ook al geld in he. Dat zorgt niet voor de sociale drama's die jij voorspelt.


Ace of Spades zei:
Als je de kerk voor haar financiering laat instaan heb je daar quasi geen controle op. Als je de overheid voor die financiering laat instaan heb je daar wel enige controle op. De kerk krijgt een bepaald bedrag overhandigd, wat ze daarmee doen is hun eigen zaak.
Het is net volledig omgekeerd. Als ik een gelovige ben en ik geef geld aan de pastoor, dan zie ik wat er met dat geld gebeurt. Ik ga regelmatig naar de mis, ik zie de staat van de kerk, ik zie wat de pastoor doet. Ik ken de pastoor persoonlijk, de pastoor kent mij. Hij zal mij niet zo snel bedriegen, niet alleen omdat de kans groot is dat ik hem betrap maar ook omdat er een persoonlijke relatie is. Mensen die je persoonlijk kent, behandel je beter. De pastoor zijn inkomen en werkmiddelen zijn ook afhankelijk van hoe goed ik hem vind. Zo zal je pas goed bestuur realiseren.

Niet door anoniem een hoop geld te verdelen over andere anonieme mensen waarvan de persoonlijke prestaties van die anonieme mensen geen effect hebben op de hoeveelheid geld die ze krijgen.

De vergelijking met Haïti is verkeerd omdat het een heel ander probleem is. In het geval van de Kerk heb je lokale mensen (de parochianen) die een lokaal probleem willen oplossen (de fondsen voor de lokale kerk en pastoor). In Haïti heb je Belgen die geld geven aan mensen aan de andere kant van de wereld waarmee ze geen persoonlijk contact hebben en helemaal niet weten wat er gebeurt.

Ace of Spades

Legacy Member
nite zei:
Centraal beheer is niet altijd efficiënt hoor. Centraal geld ophalen is enkel beter als je het ook centraal wilt gebruiken. Maar hier is dat niet zo. Je haalt het geld centraal op om het daarna te herverdelen over de lokale kerken. Die omweg helemaal niet efficiënter dan lokaal geld dat rechtstreeks naar de lokale kerk gaat. Je creëert een afstand tussen degene die betaalt en degene die ontvangt. Als iemand geld geeft aan de Kerk via de overheid, heeft hij geen idee waar dat geld terecht komt. De lokale ontvanger van dat geld, is moet aan bijna niemand verantwoording afleggen. Hij krijgt zijn geld via een onpersoonlijke ambtenaar in Brussel. Of hij dat geld op de beste manier spendeert voor zijn parachie, dat weten enkel de mensen van de lokale parochie, maar door je centralisatie hebben zij niets te zeggen want het is hun geld niet. Dan moet je ook nog beslissen hoe dat geld verdeeld wordt.

Hetgeen je hier voorstelt is (in een ideale wereld) inderdaad het efficiëntste, doch mijns inziens zet dit ook de deur wagenwijd open voor frauduleuze praktijken. De lokale bedienaren laten instaan voor de inzameling van hun eigen wedde en daarbij geen enkele controle van buitenaf toestaan is m.i. vragen om problemen.

Niemand (behalve de ontvanger) heeft zicht op hoeveel er ingezameld is, er is geen enkele controle. Wie bepaalt dan welke wedde aan de ontvanger toegekend wordt? Hijzelf. Je zegt het zelf: de lokale ontvanger is aan niemand verantwoording verschuldigd. Dat is toch vragen om fraude?

De afstand tussen diegene die betaalt en diegene die ontvangt is juist om ervoor te zorgen dat er een controlemechanisme ingebouwd kan worden om fraude tegen te gaan. Door het geld centraal te verzamelen en via een verdeelsleutel over de parochies en kerken te verdelen zorg je er eerst en vooral voor dat niemand onterecht bevooroordeeld wordt, maar vooral dat de mogelijkheid tot fraude tot een minimum beperkt wordt. De inzameling via de overheid laten gebeuren bouwt een extra controlemechanisme in: je weet precies hoeveel geld er ingezameld is.

nite zei:
Ik weet niet in welke wereld gij leeft, maar kerken zamelen nu ook al geld in he. Dat zorgt niet voor de sociale drama's die jij voorspelt.

Voor zover ik weet dient dat ingezamelde geld echter niet voor de vergoeding van de lokale bedienaren. Dat is een belangrijke nuance, vind ik. Als de ontvanger van een ingezameld bedrag zijn wedde uitbetaald krijgt uit datzelfde ingezameld bedrag, zouden velen wel eens in de verleiding kunnen komen om dat ingezameld bedrag zo hoog mogelijk te maken.

nite zei:
Het is net volledig omgekeerd. Als ik een gelovige ben en ik geef geld aan de pastoor, dan zie ik wat er met dat geld gebeurt. Ik ga regelmatig naar de mis, ik zie de staat van de kerk, ik zie wat de pastoor doet. Ik ken de pastoor persoonlijk, de pastoor kent mij. Hij zal mij niet zo snel bedriegen, niet alleen omdat de kans groot is dat ik hem betrap maar ook omdat er een persoonlijke relatie is. Mensen die je persoonlijk kent, behandel je beter. De pastoor zijn inkomen en werkmiddelen zijn ook afhankelijk van hoe goed ik hem vind. Zo zal je pas goed bestuur realiseren. Niet door anoniem een hoop geld te verdelen over andere anonieme mensen waarvan de persoonlijke prestaties van die anonieme mensen geen effect hebben op de hoeveelheid geld die ze krijgen.

Dat je deels ziet wat er met dat geld gebeurt, akkoord. De financiering van de kerk wordt immers niet alleen gebruikt voor onderhoud etc. van de "dienstgebouwen" (wat je inderdaad kan zien), maar ook voor de uitbetaling van de lokale bedienaren van het geloof. Hoe kan je echter zien welke wedde de ontvanger zichzelf uitkeert?

Het achterliggend principe dat jij hier voorstaat, was het gangbare in de Romeinse tijd. Gouverneurs werden aangesteld hetzij door de Senaat, hetzij door de keizer. Hij stond ook volledig zelf in voor de inzameling en financiering van alles wat in zijn eigen provincie plaatsvond waarbij hij pas achteraf verantwoording moest afleggen (als dat al gebeurde). In theorie zou dat ook tot een goed bestuur moeten geleid hebben omdat er een sociaal controlemechanisme aanwezig was in de vorm van de lokale ingezetenen die konden zien wat er met dat geld gebeurde, in de praktijk leidde het tot ongebreidelde corruptie.

De vergelijking is weliswaar scheef, doch de achterliggende principes zijn nog steeds geldig. Laat iemand instaan voor de inzameling van geld waar hijzelf de vruchten van plukt, en de kans op fraude is niet onbestaande.

nite zei:
De vergelijking met Haïti is verkeerd omdat het een heel ander probleem is. In het geval van de Kerk heb je lokale mensen (de parochianen) die een lokaal probleem willen oplossen (de fondsen voor de lokale kerk en pastoor). In Haïti heb je Belgen die geld geven aan mensen aan de andere kant van de wereld waarmee ze geen persoonlijk contact hebben en helemaal niet weten wat er gebeurt.

De vergelijking met Haïti is inderdaad scheef, doch hetgeen waar ik op alludeerde was dat ze beiden één ding gemeenschappelijk hebben: in beide gevallen wordt er geld ingezameld, in beide gevallen heb je geen goed zicht op wat er met dat geld gebeurt. Jij vindt dat de persoonlijke relatie tussen parochianen en lokale bedienaars van het geloof een voldoende controlemechanisme is om fraude tegen te gaan. Vanuit dat standpunt is de inmenging van een derde partij inderdaad inefficiënt.

Voor mij is de persoonlijke relatie op zich echter niet voldoende om eventuele fraude tegen te gaan. Er zijn andere controlemechanismen noodzakelijk. Een centrale verdeling van de gelden volgens een verdeelsleutel vind ik een betere manier, omdat dit al één manier is om fraude tegen te gaan. De rol van een onafhankelijke derde partij (de overheid) daarin is een extra controlemechanisme.

Jack

Legacy Member
Persoonlijke relatie helpt zelfs NIETS om fraude of andere misdrijven tegen te gaan. De huidige actualiteit is daar des te meer een bewijs van.

nite

Legacy Member
Jack zei:
Persoonlijke relatie helpt zelfs NIETS om fraude of andere misdrijven tegen te gaan. De huidige actualiteit is daar des te meer een bewijs van.

Van wie zou ge geld stelen: een anonieme ambtenaar in Brussel of uw buurman waar ge nog 20 jaar naast moet wonen?

Jack

Legacy Member
nite zei:
Van wie zou ge geld stelen: een anonieme ambtenaar in Brussel of uw buurman waar ge nog 20 jaar naast moet wonen?

als ik zeker weet dat niemand het ooit zal weten? De buur, want die is dichter.

nite

Legacy Member
Jack zei:
als ik zeker weet dat niemand het ooit zal weten? De buur, want die is dichter.

De meeste mensen geven anders meer om anderen die ze persoonlijk kennen.

Jack

Legacy Member
nite zei:
De meeste mensen geven anders meer om anderen die ze persoonlijk kennen.

vertel dat tegen de mensen die hun eigen familie ombrengen, of hun dochters of nichten verkrachten en misbruiken. Uw argumententen gaan van een perfecte wereld uit, maar de wereld is helemaal niet perfect. Nogmaals, de huidige actualiteit is daar des te meer het bewijs van.

Ace of Spades

Legacy Member
nite zei:
Van wie zou ge geld stelen: een anonieme ambtenaar in Brussel of uw buurman waar ge nog 20 jaar naast moet wonen?

Als de gelden centraal worden verzameld (via de kerk, doch het liefst via de overheid) en via een verdeelsleutel worden verdeeld over de parochies/kerken is de kans op misbruik veel kleiner dan wanneer een ontvanger geld moet inzamelen en daarvan zichzelf moet uitbetalen, zonder enige vorm van controle van bovenaf. De lokale bedienaar moet immers zorgen dat hij het geld zo goed mogelijk besteed en daarvoor verantwoording afleggen aan zijn superieuren. Elke parochie wordt om de zoveel jaar bezocht door een diaken, die de plaatselijke rekeningen zeer grondig uitpluist.

Het sociaal controlemechanisme van de 'omgeving' is er wel degelijk, doch de vraag is in hoeverre dat werkt. De 'ambtenaar in Brussel' heeft een vrij goed idee van wat uitgegeven wordt aan weddes, aan herstellingen, aan processies e.d.m. De 'omgeving' (tussen aanhalingstekens omdat ik hiermee de parochianen bedoel) heeft dat niet.

Je gaat hier eigenlijk een beetje uit van de goedheid van de mens. Dat kan lukken, als je met een principieel mens te maken hebt. Heb je met iemand te maken die minder gehinderd wordt door scrupules, heb je kans op misbruik. Zoals Jack zegt, in een ideale wereld is dit wellicht de meest efficiënte situatie. De wereld is echter niet ideaal. In dat geval is het beter om veiligheidsmechanismes in te bouwen.

nite

Legacy Member
Jack zei:
vertel dat tegen de mensen die hun eigen familie ombrengen, of hun dochters of nichten verkrachten en misbruiken. Uw argumententen gaan van een perfecte wereld uit, maar de wereld is helemaal niet perfect. Nogmaals, de huidige actualiteit is daar des te meer het bewijs van.

Nuance man, nuance. Ik zei toch niet: "mensen doen nooit iemand kwaad wanneer ze die persoon kennen", ik zei: "wanneer mensen iemand kennen zijn ze minder geneigd die te bedriegen dan wanneer ze die persoon niet kennen".

En dat verwijt over dat ik van een perfecte wereld uitga zou ge beter is op uw eigen oplossing toepassen. Nee, ik kan niet uitsluiten dat er fraude zal gepleegd worden. Dat was mijn punt ook niet. Mijn punt was dat de mechanismen op vlak van controle, administratieve rompslomp, bestuur,... beter (dus niet perfect) zijn wanneer lokale problemen aangepakt worden met lokale middelen door lokale mensen dan wanneer lokale problemen aangepakt worden door anonieme, organisaties die ver van het probleem af staan en dus een slechtere motivatie hebben om een goede job te doen, slechtere kennis hebben over wat het probleem is en slechtere methodes hebben om te controleren of hun voorgestelde oplossing wel uitgevoerd wordt.

Ik had eigenlijk niet gedacht dat hier zoveel weerstand tegen zou zijn. Het is gewoon een toepassing van het principe van subsidiariteit. Eén van de kernprincipes van goed bestuur.

Ace of Spades zei:
Als de gelden centraal worden verzameld (via de kerk, doch het liefst via de overheid) en via een verdeelsleutel worden verdeeld over de parochies/kerken is de kans op misbruik veel kleiner
Maar hoe weet je wat de beste verdeling is? Eens het geld verdeeld is, hoe controleer je dan wat ermee gedaan wordt? Hoe controleer je of die mensen die in die parochie werken nuttig zijn?

dan wanneer een ontvanger geld moet inzamelen en daarvan zichzelf moet uitbetalen, zonder enige vorm van controle van bovenaf.
Er is wel controle. De beste soort controle mogelijk, nl. persoonlijke controle. Ik geef u vrijwillig mijn geld, als ge mij ni kunt overtuigen dat dat geld nuttig wordt besteed in plaats van aan uw nieuwe bmw, dan gaat ge de volgende keer geen geld krijgen. Verder moeten ook inkomsten aangegeven worden dus kunt ge perfect weten hoeveel geld u kerk heeft. Ge kunt ook bvb geld ophalen voor specifieke doeleinden, een nieuwe verflaag voor de kerk. Als mensen dan zien dat de kerk niet geverfd wordt, gaan ze de volgende keer weinig geld geven.

Elke parochie wordt om de zoveel jaar bezocht door een diaken, die de plaatselijke rekeningen zeer grondig uitpluist.
Dit is geen kenmerk van een centraal systeem. De diaken mag nog altijd komen controleren als hij dat wil. Of dat mag ook iemand anders zijn, bvb een auditor ofzo.

Het sociaal controlemechanisme van de 'omgeving' is er wel degelijk, doch de vraag is in hoeverre dat werkt. De 'ambtenaar in Brussel' heeft een vrij goed idee van wat uitgegeven wordt aan weddes, aan herstellingen, aan processies e.d.m. De 'omgeving' (tussen aanhalingstekens omdat ik hiermee de parochianen bedoel) heeft dat niet.
Die ambtenaar geeft er ten eerste niet echt om. Het is niet zijn geld en hij gaat heus niet ontslagen worden als er verspilling is. Hij heeft ook geen lokale informatie. Iemand die in een dorp leeft, weet echt wel beter of een herstelling 1) nodig was 2) goed werd uitgevoerd. Voor de ambtenaar is iedere kerk gewoon een nummer waar een bedrag aan gegeven moet worden.

Je gaat hier eigenlijk een beetje uit van de goedheid van de mens. Dat kan lukken, als je met een principieel mens te maken hebt. Heb je met iemand te maken die minder gehinderd wordt door scrupules, heb je kans op misbruik. Zoals Jack zegt, in een ideale wereld is dit wellicht de meest efficiënte situatie. De wereld is echter niet ideaal. In dat geval is het beter om veiligheidsmechanismes in te bouwen.

Jij gaat uit van de goedheid van de mens. Jij gaat uit van een goede ambtenaar die om de kerk geeft. Jij gaat ervan uit dat de ambtenaar meer zou doen dan het absolute minimum dat van hem vereist is. Dat hij de beste verdeling kiest ipvd makkelijkste, dat hij goed controleert,...

Jij gaat ervan uit dat een ambtenaar die 1) Geld krijgt van anderen en 2) Dat geld mag uitgeven ten behoeve van nog anderen even gemotiveerd is om een goede job te doen dan iemand die 1) 2ijn eigen geld uitgeeft om 2) Zijn eigen behoeften te voldoen.

Ik ga uit van het zelfbelang van de mens, nl. dat mensen niet zomaar geld gaan afgeven zonder dat ze garanties hebben dat dat geld goed besteed wordt. Ik ga ervan uit dat mensen hun geld besteden op een manier dat het beste is voor zichzelf, jij gaat ervan uit dat mensen anderen hun geld besteden uit de goedheid van hun hart ten behoeve van nog anderen. Wie heeft er een naïef wereldbeeld?

edit: ik ben hier weer veel te veel aan het doordrammen. ik ga dus niet meer antwoorden, maar als ge nog wilt replyen zal ik het nog wel lezen.

Jack

Legacy Member
Lokale problemen lokaal oplossen werkt als het bijvoorbeeld dingen zijn zoals jeugdwerking en whatnot, dan heb je inderdaad feeling nodig met de groep anders loopt het fallikant mis.

Maar hier hebben we het over geldstromen en het uitbetalen van lonen. Daar heb je hoegenaamd geen lokaal zicht voor nodig. Denk je dat als je in een groot multinationaal bedrijf werkt de mensen op de loondienst je kennen? Nee dus. Waarom? Omdat het centraal beheer van de geldstromen en het bijkomend voordeel van het in het oog kunnen houden van die geldstromen primeert.

Conradus

Legacy Member
nite zei:
De meeste mensen geven anders meer om anderen die ze persoonlijk kennen.

Gebeuren de meeste misdrijven niet net door bekenden? :p

Natuurlijk heb je wel gelijk als je zegt dat je meer geeft om mensen die je kent dan om onbekenden.

nite

Legacy Member
Conradus zei:
Gebeuren de meeste misdrijven niet net door bekenden? :p

Natuurlijk heb je wel gelijk als je zegt dat je meer geeft om mensen die je kent dan om onbekenden.

Mja moorden enzo, maar das ni echt van toepassing hier. Altruïstisch gedrag, eerlijkheid, reciprociteit komen veel vaker voor tussen bekenden dan tussen onbekenden.

Epyon

Legacy Member
Avondland zei:
Er zijn enerzijds toch wel prangender problemen zijn dan die eis naar gelijke behandeling en anderzijds het toch wel een aanzienlijke verandering zou zijn om van België een gelaïciseerd staats-/ambtenarenorgaan te maken.
Er zijn momenteel prangender socio-economische en institutionele problemen, maar dat neemt niet weg dat we ook op langere termijn moeten denken. Het voorbereiden van een laïcistische overheid past o.a. in het aanpakken van de migratieproblematiek en in het blijvend veilig stellen van de democratische waarden.

Hoewel de tijdelijke teloorgang van de katholieke politieke macht wel eens wat teweeg zou kunnen brengen, zie ik toch geen verhoogde aandacht voor laïcisme. Bij sommige vrijzinnigenbewegingen is dat wel een belangrijk punt, maar in de algemene politieke cultuur van België is dat dan weer niet.
Er is nergens enige vorm van verhoogde interesse voor iets wat ideologisch getint is, laat staan iets dat ideologisch getint is én op de lange termijn dient beschouwd te worden. Ideologie is dood, enkel een beperkt groepje intellectuelen houdt zich daar nog mee bezig.

Zo is de democratie gebetonneerd, maar dat wil niet zeggen dat België (mocht het zo lang nog bestaan) voor eeuwig en altijd een democratie zal zijn. Panta rhei zei de wijze Heraclitus eens, alles is in beweging.
Inderdaad. Ik kan al niet wachten tot de Belgische of Duitse of Franse of gelijk welke nationale democratie vervangen wordt door een Europese :) .

nite

Legacy Member
Epyon zei:
Ideologie is dood, enkel een beperkt groepje intellectuelen houdt zich daar nog mee bezig.

Ideologie is een verzameling van basisideeën over hoe de samenleving moet georganiseerd worden. Ideologie is dus niet dood. Jij bent even ideologisch als ik ben. Jouw ideologie houdt bvb in dat: 1) extreme vormen van overheidsinmenging niet goed zijn 2) dat de overheid moet tussenkomen bij bepaalde problemen 3) ...

De middenweg of "the third way" is even ideologisch als de rest hoor.

Ace of Spades

Legacy Member
nite zei:
Ik had eigenlijk niet gedacht dat hier zoveel weerstand tegen zou zijn. Het is gewoon een toepassing van het principe van subsidiariteit. Eén van de kernprincipes van goed bestuur.

Op zich ben ik niet tegen het principe van subsidiariteit. Dat principe gaat er echter van uit dat bevoegdheden die ook door een lager niveau kunnen waargenomen worden, aan dat niveau gedelegeerd worden. Daar ben ik het perfect mee eens. Als dat niveau dan echter nog eens zichzelf moet gaan financieren zonder controle van bovenaf (of zeer moeilijk), heb ik daar principieel bezwaren tegen. Het is je goed recht om het daarin met mij oneens te zijn.

Ik ben het volledig met je eens dat lokale besturen het best geïnformeerd zijn over lokale problemen en dus in de beste plaats verkeren om daar oplossingen voor te vinden.
nite zei:
Maar hoe weet je wat de beste verdeling is? Eens het geld verdeeld is, hoe controleer je dan wat ermee gedaan wordt? Hoe controleer je of die mensen die in die parochie werken nuttig zijn?

Heel eenvoudig: kerkrekeningen en parochieregisters. Die bestaan reeds sedert de late middeleeuwen. Op basis daarvan kun je de te verwachten uitgaven en de grootte van de parochies vrij eenvoudig extrapoleren om een begroting op te stellen. Onvoorziene uitgaven of grote kosten (zoals de renovatie van een kerk) kunnen daarbij nog steeds aan het hoger kerkelijk niveau doorgegeven worden die dan kan besluiten wat daarmee gedaan wordt.

Dat is ook het systeem zoals het nu is: om de zoveel jaar krijgt elke parochie een "visitatie" van een diaken, die de kerkrekeningen nauwkeurig doorpluist en op onnauwkeurigheden doorlicht. Diezelfde diaken heeft het recht om bij de parochianen op bezoek te gaan en vragen te stellen over hun lokale bedienaar (dat gebeurt ook daadwerkelijk). Die moet op basis daarvan een verslag opstellen dat naar het bisdom gaat. Dit is het systeem zoals het vandaag de dag in voege is.

nite zei:
Er is wel controle. De beste soort controle mogelijk, nl. persoonlijke controle. Ik geef u vrijwillig mijn geld, als ge mij ni kunt overtuigen dat dat geld nuttig wordt besteed in plaats van aan uw nieuwe bmw, dan gaat ge de volgende keer geen geld krijgen. Verder moeten ook inkomsten aangegeven worden dus kunt ge perfect weten hoeveel geld u kerk heeft. Ge kunt ook bvb geld ophalen voor specifieke doeleinden, een nieuwe verflaag voor de kerk. Als mensen dan zien dat de kerk niet geverfd wordt, gaan ze de volgende keer weinig geld geven.

Dat klopt volledig. Alleen is het zo dat de lokale gemeenschap geen oog heeft hoeveel het onderhoud van een kerk kost. De lokale gemeenschap heeft ook het "recht" niet om de rekeningen door te pluizen (dat zou je dan moeten invoeren), en zelfs als ze dat zou kunnen weet ze niet of de geraamde bedragen realistisch zijn. Om maar een voorbeeld te geven: de schilderijen die in een kerk hangen zijn vaak erg kostbaar. Die moeten soms gerestaureerd worden, en dat kost zeer veel geld. Hoe weet de lokale gemeenschap of de kosten die daarvoor geraamd worden, realistisch zijn? Ze kunnen wel zien of het schilderij gerestaureerd is of niet, maar ze gaan toch niet kunnen zeggen of een bedrag van 500 euro of 5000 euro realistisch is of niet. Voor de duidelijkheid: de restauratie van één zo'n schilderij kost algauw een paar duizend euro.

nite zei:
Dit is geen kenmerk van een centraal systeem. De diaken mag nog altijd komen controleren als hij dat wil. Of dat mag ook iemand anders zijn, bvb een auditor ofzo.

Ik heb ook nooit beweerd dat het een kenmerk van een centraal systeem is, doch het is wel een kenmerk dat in het huidige centrale systeem ingebed is. Je kan dat inderdaad ook inbedden in het systeem dat jij voorstelt, daar ben ik het volledig mee eens. Het probleem is alleen dat je er een slechter zicht op hebt. Als de lokale bedienaar zelf de gelden int, kan hij een bedrag doorgeven dat niet noodzakelijk overeenkomt met de realiteit.

Uiteraard valt de lokale bedienaar bij al te grote discrepanties door de mand, hetzij door het scrupuleus oog van de diaken, hetzij door de sociale controle van de omgeving. Alleen is het volgens mij, vanuit dit standpunt gezien, niet de beste manier (binnen de mogelijkheden).

Vanuit het standpunt van een efficiënt bestuur is subdiversiteit misschien de te verkiezen mogelijkheid, maar vanuit het standpunt van een zo goed mogelijke controle is het dat niet.

nite zei:
Die ambtenaar geeft er ten eerste niet echt om. Het is niet zijn geld en hij gaat heus niet ontslagen worden als er verspilling is. Hij heeft ook geen lokale informatie. Iemand die in een dorp leeft, weet echt wel beter of een herstelling 1) nodig was 2) goed werd uitgevoerd. Voor de ambtenaar is iedere kerk gewoon een nummer waar een bedrag aan gegeven moet worden.

Ah, ik begrijp het al. Dit berust op een misverstand: het is niet de ambtenaar die beslist waar het geld naartoe gaat. De kerk beslist dat op een centraal niveau, gebaseerd op informatie die vanuit het lokale niveau doorgespeeld wordt naar hogerhand.

De overheid zamelt alleen het geld in om dit op een democratische manier te laten gebeuren en spelen dit geld door aan de kerk, dat is alles. Verder mengen zij zich niet in met wat er vervolgens met dat geld gebeurt. Je hebt inderdaad gelijk als je zegt dat een ambtenaar bij de overheid daar geen goed zicht op heeft en niet noodzakelijk gemotiveerd is om dat te doen.

De inmenging van de overheid is alleen nodig om de inzameling zo neutraal mogelijk te laten gebeuren: iedere gelovige betaalt evenveel (7% dacht ik), het totale bedrag wordt vervolgens aan de kerk overgemaakt die dan zelf beslist waar het geld naartoe gaat, gebaseerd op lokale informatie.

Gelovigen: geven aan dat ze kerktaks willen betalen op belastingbrief.
Overheid: int kerktaks op basis van belastingbrief en speelt geld door aan kerkelijke centrale instanties. Verder heeft overheid geen inmenging meer.
Kerkelijke centrale instantie: krijgt informatie vanuit lokaal niveau en bepaalt hoe de gelden verdeeld worden.
Kerkelijk lokaal niveau: geeft informatie door aan kerkelijk centraal niveau en krijgt op basis daarvan gelden toegekend volgens een verdeelsleutel (i.e.: grote kathedraal met meer parochianen en bedienaars krijgt meer geld dan kleine kerk in boerendorp met één priester die over verschillende parochies werkzaam is).

nite zei:
Jij gaat uit van de goedheid van de mens. Jij gaat uit van een goede ambtenaar die om de kerk geeft. Jij gaat ervan uit dat de ambtenaar meer zou doen dan het absolute minimum dat van hem vereist is. Dat hij de beste verdeling kiest ipvd makkelijkste, dat hij goed controleert,...

Zoals gezegd gaat het niet om de ambtenaar. Het is de kerk die over de verdeling beslist, gebaseerd op lokale informatie die naar hogerhand doorgespeeld wordt.

Die ambtenaar hoeft niet om de kerk te geven, noch hoeft hij de kerk te controleren. Hij hoeft alleen maar zijn werk goed te doen. Het systeem in Duitsland, waar het over ging, bestaat erin dat de overheid geld inzamelt bij de gelovigen en dit bedrag doorspeelt aan de kerk. Het is de kerk zelf die bepaalt wat er met dat geld gebeurt. De overheid heeft daar niets aan te zeggen. Niettemin is het een controlemechanisme, omdat de overheid controleert hoe het geld ingezameld wordt.

nite zei:
Jij gaat ervan uit dat een ambtenaar die 1) Geld krijgt van anderen en 2) Dat geld mag uitgeven ten behoeve van nog anderen even gemotiveerd is om een goede job te doen dan iemand die 1) 2ijn eigen geld uitgeeft om 2) Zijn eigen behoeften te voldoen.

Daar ga ik helemaal niet van uit. Ik ga ervan uit dat de centrale instanties in de kerk 1) geld krijgen van hun eigen gelovigen door 2) neutrale inmenging van een derde partij om 3) in hun eigen behoeften te voldoen 4) gebaseerd op informatie vanop het lokale niveau. Dat is hoe het op dit moment gebeurt in Duitsland, dit is geen hypothetisch systeem.

nite zei:
Ik ga uit van het zelfbelang van de mens, nl. dat mensen niet zomaar geld gaan afgeven zonder dat ze garanties hebben dat dat geld goed besteed wordt. Ik ga ervan uit dat mensen hun geld besteden op een manier dat het beste is voor zichzelf, jij gaat ervan uit dat mensen anderen hun geld besteden uit de goedheid van hun hart ten behoeve van nog anderen. Wie heeft er een naïef wereldbeeld?

edit: ik ben hier weer veel te veel aan het doordrammen. ik ga dus niet meer antwoorden, maar als ge nog wilt replyen zal ik het nog wel lezen.

Het is nergens voor nodig om persoonlijk te worden. Ik verschil principieel van mening met je, dat is alles. Ben ik daarom naïef?

Deze goedkope reactie verbaast me eigenlijk, je leek me iemand waarmee serieus te discussiëren viel. Ik heb respect voor je standpunt, ook al deel ik het niet. Ik heb nooit geprobeerd je van de (hypothetische) illegitimiteit van je eigen standpunt te overtuigen, ik wou alleen mijn eigen standpunt staven met (m.i. valabele) argumenten. Als ik daarom naïef ben, het zij zo.

Epyon

Legacy Member
nite zei:
Jij bent even ideologisch als ik ben.
Wij zijn ideologisch bezig ja. Maar bij de brede bevolking leeft ideologie al lang niet meer, enkel de waan van de dag. Vandaar dat ideologie dood is.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan