Avondland zei:
Ook dat is een vorm van kritiek. Strikt genomen is dit eerder een zéér brede context dan een zeer enge. De mens is in staat tot reflectie. Ergo: de mens is in staat tot kritiek. God dient als een absoluut ankerpunt en aan zijn bestaan wordt niet getwist, dat wil niet zeggen dat gelovigen om die reden over de gehele lijn onkritisch zijn. Dat wil wel zeggen dat hij aan zijn geloof niet wil twijfelen door God te loochenen. Dat zou hetzelfde zijn als een liberaal die aan de werking van de vrije markt zou gaan twijfelen. Die gaat ook denken binnen het kader van zijn referentiepunten, net zoals de gelovige zijn handelen en denken gaat vasthaken aan een christelijk referentiekader.
En dat was nooit de stelling (al ettelijke keren verklaard...en van in het begin zéér transparant geponeerd)
Je zegt hier in feite impliciet dat het vooral WEL wil zeggen
dat gelovigen voor dat ene, specifieke ding onmogelijk kritisch kunnen zijn....Hetgeen toch wel exact de stelling was waarover we hier al ettelijke pagina's bezig zijn?!
Avondland zei:
Betekenislagen ontstaan door perspectieven die worden gegenereerd door het kritische denkvermogen die iedere mens eigen is alsook door externe factoren die hem beïnvloeden: sociale druk, de geraadpleegde media, opleiding, conformiteitsdrang, nonconformiteitsdrang, ... Ik vind je onderscheid tussen normale en gelovige mensen erg simplistisch omdat beiden in staat zijn tot kritisch denkvermogen. Ongeacht hij gelooft in God of niet.
Ik maak dat onderscheid énkel in die ene context. Ik stel het simplistisch voor, omdat het dat in sé ook is. (tenzij je jouw alles-is-relatief rabbithole induikt)
Ik hoop dat ik ook nergens letterlijk "niet in staat zijn tot" gezegd heb...want dat is inderdaad semantisch niet volledig correct...in de zin van "wat niet is kan nog komen". Ikzelf hoorde ook ooit bij de groep die "niet in staat was tot" kritisch denken over het geloof...Want dat kritisch denken was in feite op zich al taboe en ik zou liegen moest ik zeggen dat ik niet geworsteld heb om over die drempel te geraken.
Ik detecteer hier een beetje een gedachte waarmee ik zelf al een hele tijd speel, en die mij ook redelijk "mellow" maakt als ik nadenk over "dommigheden".
-> Iedereen is het slachtoffer van specifieke causaliteit. Je bent het slachtoffer van je tijd, je opvoeding, je ouders, je vrienden, en van de universele random number generator. Ik neem het gelovigen dus écht niet kwalijk dat ze geloven...net zoals ik het een Hollander niet kwalijk neem dat hij geen Swahili kan praten.
Als ik echter verder denk, dan realiseer ik mij dat; niettegenstaande betekenislagen relatief zijn; er wel degelijk een absolute realiteit is. Er zijn m.a.w. objectief meetbare, parameters die ernst & gewicht geven aan bepaalde betekenissen; en andere totaal ontkrachten. We hebben die parameters gedurende duizenden jaren opgebouwd, vanaf de meest absolute basis (non-contradictie). DAT is de methode. Filosofisch zwanzen is wat we doen met de resultaten van die methode.
Avondland zei:
De Bijbel dient al meer dan duizend jaar als het morele referentiepunt van de christelijke cultuur en die is ongetwijfeld ook ontstaan door een intense dialoog met onder andere de Griekse filosofie. Bijbelexegese is een vorm van hermeneutiek, net als alle andere "lezingen". We communiceren via taal en verwijzen almaar door naar andere teksten. Die zijn aan interpretatie vatbaar, omdat taal nu eenmaal geen objectief gegeven is. Het is een bij uitstek subjectief middel om ons verstaanbaar te maken en om de wereld rondom ons vatbaar te maken. In dat opzicht is de Bijbel niet noodzakelijk anders dan een vrijzinnig boek. Taal is geen exacte wetenschap.
Net daarom dat duizenden jaren geleden een bepaalde categorie denkers methodes ontwikkeld hebben om al die wazigheid eruit te halen. Google is naar "wiskunde". Dat is de exacte taal, gecreëerd voor de wetenschap & de realiteit.
Je haalt toch wel gvd het
schoolvoorbeeld boven ofniet?
-> Die methode is ontstaan omdat mijn arm niet even lang is als de uwe.
Sorry voor de reklame maar
het Polytechnisch Zakboek is mijn enige écht heilig boek. Het is 100% anders dan de bijbel... het heeft bvb wél antwoorden mbt de realiteit in pacht.
