Archief - Praktijktesten Vastgoed- en Arbeidsmarkt

contextbinder zei:

Terwijl men een discussie voert over praktijktesten om discriminatie op te sporen zou je de vraag natuurlijk andersom kunnen stellen:

Als ik bvb een pand verhuur en ik beslis, op basis van statistische gegevens, een hogere huurprijs te vragen aan mensen die behoren tot een risicogroep. De benadering is logisch, onderbouwd en wordt beschouwd als aanvaardbaar - echter is het bij wet verboden dit toe te passen op iets heel eenvoudig als een pand verhuren.

Klik om te vergroten...

Die benadering is helemaal niet aanvaardbaar? Uw "catalogus"-prijzen aanpassen afhankelijk van de klant is not done.
Stel u voor dat ge in de winkel komt en plots de kassier zegt: ja, voor u is het 20€ meer ze.

stungunner zei:

Een discours dat zou starten met "We zijn blij dat we hier kansen hebben gekregen. We zijn blij dat we hier een beter leven hebben kunnen opbouwen dan in ons eigen land. We zijn blij dat we hier een gemeenschap hebben waar we ons ei in kwijt kunnen, dat we werk hebben, dat onze kinderen deftig onderwijs krijgen,... Maar, er zijn wel zaken die niet kunnen. Er zijn momenten waar racisme de kop op steekt. Er zijn momenten waar we worden beledigd of gediscrimineerd, daar moeten we samen aan werken en mensen bewust van maken..." zal op veel meer begrip kunnen rekenen bij de gemiddelde Vlaming dan meteen in de aanval gaan zoals nu vaak gebeurt.

Klik om te vergroten...

Inderdaad, dit is een discours dat vriendelijk en uitnodigend is om tot een oplossing te komen.
In tegenstelling tot die praktijktesten, daar ga ik principieel al onmiddellijk in de tegenaanval, omdat het simpelweg een uitlokking van een misdaad is.

sandervdw zei:

Die benadering is helemaal niet aanvaardbaar? Uw "catalogus"-prijzen aanpassen afhankelijk van de klant is not done.
Stel u voor dat ge in de winkel komt en plots de kassier zegt: ja, voor u is het 20€ meer ze.

Klik om te vergroten...

Nochtans is dat iets dat standaard gedaan wordt als het over een transactie gaat waarbij een risico wordt overgedragen. Verzekeringen zijn een goed voorbeeld van een systeem waar individuele prijzen opgesteld worden. Leningen ook, trouwens.

Waarom zou iemand die jou zijn eigendom uitleent tegen betaling niet mogen gebruik maken van statistische methodes om risico in rekening te brengen?

sandervdw zei:

Die benadering is helemaal niet aanvaardbaar? Uw "catalogus"-prijzen aanpassen afhankelijk van de klant is not done.
Stel u voor dat ge in de winkel komt en plots de kassier zegt: ja, voor u is het 20€ meer ze.

Klik om te vergroten...

Dat is in feite wat er nu gebeurt toch?

Een jongere zal meer betalen voor zijn autoverzekering, net zoals iemand die veel ongevallen veroorzaakt

Ander tarief voor hypotheek

Iemand die veel in die winkel koopt zal een grotere korting krijgen

Zolang je dezelfde maatstaf handhaaft voor diegenen behorend tot dezelfde groep is er mijn inziens geen sprake van discriminatie.

contextbinder zei:

Dat is in feite wat er nu gebeurt toch?

Een jongere zal meer betalen voor zijn autoverzekering, net zoals iemand die veel ongevallen veroorzaakt

Ander tarief voor hypotheek

Iemand die veel in die winkel koopt zal een grotere korting krijgen

Zolang je dezelfde maatstaf handhaaft voor diegenen behorend tot dezelfde groep is er mijn inziens geen sprake van discriminatie.

Klik om te vergroten...

Een verzekering is geen goed voorbeeld, dat tarief is gebaseerd op het risico dat je een ongeval hebt, niet op het risico dat je de verzekering niet meer zou kunnen betalen.

Een hypotheek is vergelijkbaarder, maar daar zijn evengoed loonbrieven de maatstaf, net zoals dat momenteel bij verhuren ook zo is. Dus je kan eventueel de huur (of de waarborg) verhogen op basis van de loonsbrieven, maar niet op basis van een statistiek gebasseerd op huidskleur.

Korting in winkels is iets helemaal anders, aangezien dat voortkomt uit een handelsrelatie. Je kan perfect iemand zijn huur doen dalen omdat hij al zoveel jaar bij u huurt.

Ik denk dat jullie perfect het probleem aangeven wat er mis met het woonbeleid in ons land.

Sinds wanneer zou een grondrecht op wonen een economische transactie moeten zijn, moet er gediscussieerd worden over risico's, terwijl er gezinnen dreigen zonder een dak boven hun hoofd te zitten.

Het risico voor de huurder is veel groter dan voor de verhuurder om in een slecht pand te zitten, met gezondheidsproblemen tot gevolg dan voor de verhuurder die gene boterham minder zal eten als de huur te laat is betaald of schade heeft aan zijn woning.

Verstuurd vanaf mijn Mi A1 met Tapatalk

pardal zei:

Ik denk dat jullie perfect het probleem aangeven wat er mis met het woonbeleid in ons land.

Sinds wanneer zou een grondrecht op wonen een economische transactie moeten zijn, moet er gediscussieerd worden over risico's, terwijl er gezinnen dreigen zonder een dak boven hun hoofd te zitten.

Het risico voor de huurder is veel groter dan voor de verhuurder om in een slecht pand te zitten, met gezondheidsproblemen tot gevolg dan voor de verhuurder die gene boterham minder zal eten als de huur te laat is betaald of schade heeft aan zijn woning.

Verstuurd vanaf mijn Mi A1 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Eten is ook een grondrecht, en eten kopen is ook een economische transactie. Het één sluit het ander niet uit.

beryl zei:

Eten is ook een grondrecht, en eten kopen is ook een economische transactie. Het één sluit het ander niet uit.

Klik om te vergroten...

Art. 23.Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden.
Daartoe waarborgen de wet, het decreet of de in artikel 134 bedoelde regel, rekening houdend met de overeenkomstige plichten, de economische, sociale en culturele rechten, waarvan ze de voorwaarden voor de uitoefening bepalen.
Die rechten omvatten inzonderheid :
1° het recht op arbeid en op de vrije keuze van beroepsarbeid in het raam van een algemeen werkgelegenheidsbeleid dat onder meer gericht is op het waarborgen van een zo hoog en stabiel mogelijk werkgelegenheidspeil, het recht op billijke arbeidsvoorwaarden en een billijke beloning, alsmede het recht op informatie, overleg en collectief onderhandelen;
2° het recht op sociale zekerheid, bescherming van de gezondheid en sociale, geneeskundige en juridische bijstand;
3° het recht op een behoorlijke huisvesting;
4° het recht op de bescherming van een gezond leefmilieu;
5° het recht op culturele en maatschappelijke ontplooiing;

eten staat er niet bij, huisvesting wel

Het risico voor de huurder is veel groter dan voor de verhuurder om in een slecht pand te zitten, met gezondheidsproblemen tot gevolg dan voor de verhuurder die gene boterham minder zal eten als de huur te laat is betaald of schade heeft aan zijn woning.

Klik om te vergroten...

Moet je me eens uitleggen. Om te beginnen kiest de huurder al een pand zelf, er wordt hem voor zover ik weet geen verplicht. Als het pand waarin hij reeds zat dan niet (meer) voldoet kan hij zonder al te veel kosten de verhuurder toch voor de rechtbank hebben waar een rechter een uitspraak kan doen die mééstal in het nadeel van de verhuurder zal zijn, getuige programma's zoals "de rechtbank".

Daarnaast is niet elke verhuurder een rijke filantroop die een passie heeft om huisjesmelker te worden. Véél verhuurders rekenen elke maand op dat geld, dat afdoen als "die moet het maar oplossen" is ronduit idioot.

pardal zei:

Art. 23.Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden.
Daartoe waarborgen de wet, het decreet of de in artikel 134 bedoelde regel, rekening houdend met de overeenkomstige plichten, de economische, sociale en culturele rechten, waarvan ze de voorwaarden voor de uitoefening bepalen.
Die rechten omvatten inzonderheid :
1° het recht op arbeid en op de vrije keuze van beroepsarbeid in het raam van een algemeen werkgelegenheidsbeleid dat onder meer gericht is op het waarborgen van een zo hoog en stabiel mogelijk werkgelegenheidspeil, het recht op billijke arbeidsvoorwaarden en een billijke beloning, alsmede het recht op informatie, overleg en collectief onderhandelen;
2° het recht op sociale zekerheid, bescherming van de gezondheid en sociale, geneeskundige en juridische bijstand;
3° het recht op een behoorlijke huisvesting;
4° het recht op de bescherming van een gezond leefmilieu;
5° het recht op culturele en maatschappelijke ontplooiing;

eten staat er niet bij, huisvesting wel

Klik om te vergroten...

Grondrechten is geen juridische term die enkel naar de grondwet kan verwijzen , en eten lijkt me daar trouwens wel degelijk vervat in "menswaardig leven" en "bescherming van de gezondheid". Merk ook op dat heel wat van die rechten door de private markt voorzien worden en niet door de gemeenschap.

beryl zei:

Grondrechten is geen juridische term die enkel naar de grondwet kan verwijzen , en eten lijkt me daar trouwens wel degelijk vervat in "menswaardig leven" en "bescherming van de gezondheid". Merk ook op dat heel wat van die rechten door de private markt voorzien worden en niet door de gemeenschap.

Klik om te vergroten...

is dat niet juist het probleem dat de gemeenschap die wel zou moeten voorzien en niet de private markt? waarom is het dan een grondrecht?

pardal zei:

Ik denk dat jullie perfect het probleem aangeven wat er mis met het woonbeleid in ons land.

Sinds wanneer zou een grondrecht op wonen een economische transactie moeten zijn, moet er gediscussieerd worden over risico's, terwijl er gezinnen dreigen zonder een dak boven hun hoofd te zitten.

Het risico voor de huurder is veel groter dan voor de verhuurder om in een slecht pand te zitten, met gezondheidsproblemen tot gevolg dan voor de verhuurder die gene boterham minder zal eten als de huur te laat is betaald of schade heeft aan zijn woning.

Verstuurd vanaf mijn Mi A1 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Oh boy, een wereldverbeteraar.

Hoe weet jij dat die verhuurder daar geen boterham minder voor gaat eten? Als dat nu zijn enige inkomsten zijn?

Je wordt niet verplicht om iets te huren he. Je gaat op bezoek, staat het u niet aan, dan zoek je verder.

pardal zei:

is dat niet juist het probleem dat de gemeenschap die wel zou moeten voorzien en niet de private markt? waarom is het dan een grondrecht?

Klik om te vergroten...

Dus naar uw mening moeten we naar een systeem waar alle gebouwen eigendom zijn van de overheid en dat zij gaan verdelen wie waar mag wonen?

pardal zei:

Ik denk dat jullie perfect het probleem aangeven wat er mis met het woonbeleid in ons land.

Sinds wanneer zou een grondrecht op wonen een economische transactie moeten zijn, moet er gediscussieerd worden over risico's, terwijl er gezinnen dreigen zonder een dak boven hun hoofd te zitten.

Het risico voor de huurder is veel groter dan voor de verhuurder om in een slecht pand te zitten, met gezondheidsproblemen tot gevolg dan voor de verhuurder die gene boterham minder zal eten als de huur te laat is betaald of schade heeft aan zijn woning.

Verstuurd vanaf mijn Mi A1 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Ach, dus huurders hebben terug meer rechten dan de verhuurders, zij moeten een deftige woonst hebben met alle nodige zaken maar de verhuurder heeft wel het recht niet om er deftig voor vergoed te worden.

Verstuurd vanaf mijn SM-G390F met Tapatalk

pardal zei:

is dat niet juist het probleem dat de gemeenschap die wel zou moeten voorzien en niet de private markt? waarom is het dan een grondrecht?

Klik om te vergroten...

Recht op iets hebben wil gewoon zeggen dat je er moet kunnen aangeraken, niet dat je het persé cadeau moet krijgen van de gemeenschap. Voor mensen die er zelf op geen enkele manier kunnen aangeraken met de overheid iets voorzien, en dat gebeurt ook. Er worden bvb massaal veel sociale woningen gebouwd die deels gefinancierd worden door de gemeenschap. Het systeem is niet perfect, maar globaal genomen krijgt zowat iedereen die het wil (en het geld niet heeft om het zelf te betalen) beschikking tot een woning.

FlatSix zei:

Moet je me eens uitleggen. Om te beginnen kiest de huurder al een pand zelf, er wordt hem voor zover ik weet geen verplicht. Als het pand waarin hij reeds zat dan niet (meer) voldoet kan hij zonder al te veel kosten de verhuurder toch voor de rechtbank hebben waar een rechter een uitspraak kan doen die mééstal in het nadeel van de verhuurder zal zijn, getuige programma's zoals "de rechtbank".

Daarnaast is niet elke verhuurder een rijke filantroop die een passie heeft om huisjesmelker te worden. Véél verhuurders rekenen elke maand op dat geld, dat afdoen als "die moet het maar oplossen" is ronduit idioot.

Klik om te vergroten...

Misschien dat ik mij te sterk uitdrukte ik heb dan vooral over de goedkopere huurhuizen en voor de personen die de middelen niet hebben op en pand te kopen. De vraag is groter dan het aanbod in de lage huurprijsklasse, waardoor veel huurders al blij zijn dat ze een iets kunnen huren. Zelfs die zonder al te veel kosten zijn een te grote drempel voor deze mensen en met welk resultaat? Dat ze huis mogen verlaten zonder problemen? Dan zitten ze weer zonder huis, verhuizen kost ook geld, enz..

Klopt dat er verhuurders zijn die wetgeving wel volgen en er zijn zeker huurders die de schade maken en huurachterstal opbouwen.

Maar een verhuurder die zijn verhuurder goed als een vorm van inkomen ziet niet als een investering van zijn spaargeld, heeft volgens mij niet de beste financiële keuze gemaakt.

Waarom hebben we het in deze discussie altijd over een staat die repressief wil optreden tegen burgers, waarvan misschien een paar discrimineren.
Draai het verhaal toch eens om.

Maak een openbare lijst met alle wanbetalers en mensen die veroordeeld zijn wegens beschadiging van andermans eigendom.
Als je als verhuurder wil verhuren aan iemand die niet op deze lijst staat, dan heb je ook minder reden tot discriminatie.
Dit komt alle goed denkende mensen (huurder als verhuurder) ten goede.
Zij die continu worden veroordeeld zoeken het gewoon zelf en kunnen zich niet meer verschuilen.
Mijn probleem niet als ze nergens meer welkom zijn.

Want laten we eerlijk zijn. De grote reden van "discriminatie" heeft niets te maken met afkomst of huidskleur an sich, maar met risico analyse.
Als je een eigendom verhuurt wil je nu eenmaal dat er iemand inkomt die het niet afbreekt, maar wel goed onderhoud en ook de huur correct betaald.

Helaas heb je als verhuurder in dit land veel te weinig rechten. Iedereen kent de horror verhalen wel.
Zelf heb ik dit ook meegemaakt. Een oudere blanke man, beroepsfraudeur achteraf gezien, betaalde na zes maanden niet meer.
Via het oer trage vredegerecht uiteindelijk na vele maanden procederen uit laten zetten. Het appartement was behoorlijk beschadigd.
Zowel de huur als de herstelling is nooit betaald geweest.
Wat me nog meer boos maakt is dat het vredegerecht die persoon al goed kende als "beroeps wanbetaler".
Maar dat zette hun niet aan om sneller te handelen of toekomstige verhuurders te beschermen.
Omwille van de "privacy" mag je dergelijke mensen niet publiekelijk aan de schandpaal hangen. Dit is toch de omgekeerde wereld!

pardal zei:

Misschien dat ik mij te sterk uitdrukte ik heb dan vooral over de goedkopere huurhuizen en voor de personen die de middelen niet hebben op en pand te kopen. De vraag is groter dan het aanbod in de lage huurprijsklasse, waardoor veel huurders al blij zijn dat ze een iets kunnen huren. Zelfs die zonder al te veel kosten zijn een te grote drempel voor deze mensen en met welk resultaat? Dat ze huis mogen verlaten zonder problemen? Dan zitten ze weer zonder huis, verhuizen kost ook geld, enz..

Klopt dat er verhuurders zijn die wetgeving wel volgen en er zijn zeker huurders die de schade maken en huurachterstal opbouwen.

Maar een verhuurder die zijn verhuurder goed als een vorm van inkomen ziet niet als een investering van zijn spaargeld, heeft volgens mij niet de beste financiële keuze gemaakt.

Klik om te vergroten...

De investering in vastgoed zit in de waardevermeerdering, niet in de huurinkomsten. Huurinkomsten zijn (net als bvb dividend) gewoon een secundair inkomen.

beryl zei:

Recht op iets hebben wil gewoon zeggen dat je er moet kunnen aangeraken, niet dat je het persé cadeau moet krijgen van de gemeenschap. Voor mensen die er zelf op geen enkele manier kunnen aangeraken met de overheid iets voorzien, en dat gebeurt ook. Er worden bvb massaal veel sociale woningen gebouwd die deels gefinancierd worden door de gemeenschap. Het systeem is niet perfect, maar globaal genomen krijgt zowat iedereen die het wil (en het geld niet heeft om het zelf te betalen) beschikking tot een woning.

Klik om te vergroten...

Het is juist dat er niet massaal veel sociale woningen worden gebouwd en dat ze sociale huurprijs hebben verhoogd, met als gevolg nog altijd wachttijden van een aantal jaren eer je een woning krijgt toegewezen en als je pech hebt, is je huurprijs niet veel minder dan op de privé. Maar degene die op een wachtlijst staan moeten wel een woning op de privé te vinden, met hun beperkt inkomen. En laat het nu net die groep zijn, waarop verhuurder niet snel geneigd zijn om hun woning aan te verhuren

ik zou al blij zijn als elke woning conform de Vlaamse Wooncode zou zijn of dat er koppeling van de huurprijs aan de kwaliteit van de woning. En ja huurders dienen meer rechten dan verhuurders te hebben, verhuurders riskeren niet zonder huis te vallen of te moeten leven in een vochtige woning omdat de verhuurder geen geld wilt uitgeven aan een deftige herstelling.

nestorius zei:

Ach, dus huurders hebben terug meer rechten dan de verhuurders, zij moeten een deftige woonst hebben met alle nodige zaken maar de verhuurder heeft wel het recht niet om er deftig voor vergoed te worden.

Verstuurd vanaf mijn SM-G390F met Tapatalk

Klik om te vergroten...

ik zou al blij zijn als elke woning conform de Vlaamse Wooncode zou zijn of dat er koppeling van de huurprijs aan de kwaliteit van de woning. En ja huurders dienen meer rechten dan verhuurders te hebben, verhuurders riskeren niet zonder huis te vallen of te moeten leven in een vochtige woning omdat de verhuurder geen geld wilt uitgeven aan een deftige herstelling.