Wat betreft het ontbreken van een opstand in Noord-Korea: De propagandamachine is zo geolied dat hongersnoden worden toegeschreven aan het buitenland (vooral de USA). Zuid-Korea is een land waar mensen miezerige rijstkorrels van de grond plukken. In werkelijkheid staat Zuid-Korea's economie op 15 in de wereld en worden Zuid-Koreaanse producten van LG, Samsung, Hyundai, Daewoo, ... wereldwijd verscheept, maar de Noord-Koreaanse nieuwsmachine gaat daaraan voorbij.
Als de problemen niet intern zijn gaat het volk niet direct in opstand. De regering houdt de schone schijn op dat externe factoren spelen. In een land waar communicatiemiddelen zoals internet en telefoon moeilijk toegankelijk zijn en zware restricties op transport bestaan is het moeilijk om een opstand te organiseren. Je kan je dan ook afvragen hoeveel middelen de bevolking heeft om een massale opstand te bewerkstelligen tegen een leger van 1,1 miljoen soldaten.
Een recente docu over Noord-Korea en Noord-Koreaanse vluchtelingen is wel interessant:
BBC Newsnight on North Korea part 1 of 4
Fides zei:
Wie regeert eigenlijk over N. Korea? Een aantal generaals met Kim als pop? Een aantal hoge partijfunctionarissen?
Er zijn vele politieke organen, maar Kim Jong Il is hoofd van de drie belangrijkste (en die met echte macht, de rest zijn maar rubber stamp agencies):
- National Defence Committee: de militaire vleugel met generaals.
- "Staatshoofd" (het presidentschap is afgeschaft maar hij zit voor als "Dear Leader")
- Politburo: regerend orgaan van de communistische partij. Daarmee kan hij de ideologie sturen.
De Kim-clan heeft ook familieleden op vitale posities gezet, oa de schoonbroer Chang Sung-taek die second in command is. Het belangrijkste is het leger controleren en zijn zoon nu al promoveren kan banden smeden.
Alleszins is niets zeker voor de opvolging want rivaliteit binnen de familie of het leger kan na de dood van Kim Jong Il een ware machtsstrijd ontketenen.
den crack zei:
En China daar boven op

Alhoewel velen daar in NK het waarschijnlijk niet beseffen.
De macht van China is relatief beperkt. Het kan Noord-Korea niet tot markthervormingen dwingen ook al proberen ze dit reeds decennia. En het wapengekletter van Noord-Korea is ook een doorn in het oog. De grote invloed van 1950-1960 is al lang verdwenen.