Epyon zei:
Het is een valabel argument om aan te tonen dat winstmaximalisatie centraal staat en dat alles eraan ondergeschikt is. Indien het niet bijdraagt tot winstmaximalisatie wordt het zelfs gewoonweg niet gedaan.
Hoe meer winst, hoe meer middelen waarmee je kan allerhande noden voldoen, dus hoe meer behoeftenbevrediging.
Epyon zei:
Zeer correct. Vooral in die tijd, maar ook nu nog, was het niet abnormaal dat welgestelde bedrijfsleiders, zogenaamde liberalen, zich in de politiek begaven om ook daar hun invloed uit te oefenen en maatregelen naar hun hand te zetten (Woeste bvb, alhoewel die in se een katholiek was). Zo werden heel wat sociale maatregelen heel lang tegengehouden.
Dat krijg je als je mensen macht geeft over anderen.
Dat is niet veranderd, de politieke wereld staat bol van besluiten die bepaalde specifieke belangengroepen bedient.
Epyon zei:
Uiteraard niet. Omdat het de enige optie was. En dat gaf bedrijfsleiders toen een teveel aan macht.
Dan is het nog zo goed dat die optie er was, want anders was de miserie dus compleet.
Epyon zei:
Je onderschat de kracht van de verzuiling. Deze zuilen waren de voorlopers van de vakbonden. Vooral de katholieke zuil heeft veel op het beleid gewogen, o.a. om betere sociale wetten te verkrijgen (in het post-Woeste tijdperk).
Allemaal zaken die er pas later bij zijn gekomen.
Ik zou zot zijn om verzuiling te onderschatten, het uit zich de dag vandaag nog genoeg.
Epyon zei:
Het is een raison-d'etre. Winstmaximalisatie met als bijeffect een maatschappelijke vooruitgang (als het er nog van af kan).
Het een valt van het ander niet te scheiden. Hoe meer je haalt uit 1 activiteit, hoe minder middelen je dus moet gaan aanspreken voor hetzelfde resultaat, hoe meer middelen er overblijven om andere dingen mee te gaan doen.
gentille zei:
bevrediging is dan ook iets subjectiefs. De een is met minder tevreden dan de andere.
Wat dus ook inhoudt dat je niet van 'rijk' kan nemen om aan 'arm' te geven en aannemen dat het de welvaart verhoogd heeft.
gentille zei:
Technisch mag het allemaal kloppen en mooi zijn maar men werkt of werkte ook nog altijd met mensen en die hebben ook rechten. Het menselijk aspect wordt (soms) over het hoofd gezien vanwage de eigen vrijheden die men "denkt" te hebben. Een duidelijke omlijning kan nooit kwaad. Geen enkel systeem is bullet-proof.
De factor mens heeft het volste recht om te stoppen ergens te werken als hij dat als slecht ervaart.
gentille zei:
Is gratis openbaar vervoer, ziekenzorg, onderwijs net geen indicator van welvaart?
Het is niet gratis.
Om dat te realiseren hebben ze eerst elders geld van moeten halen.
De middelen die men zo in die zaken steekt, kan je niet meer elders benutten.
Het is dus ten koste van iets anders gegaan.
Epyon zei:
Wie spreekt er hier over dwingen? Ik had het op motiveren tot

.
Als ik uw portefeuille steel en ze u enkel teruggeef als ge voor mij eerst eens een salsa danst, dan betwijfel ik ten zeerste dat gij nog zult spreken van motiveren.
Epyon zei:
De handel die we dagelijks drijven, de contracten die we aangaan, doen we omdat we er zelf (financieel) beter van worden of omdat onze werkgever het van ons verwacht als prestatie voor ons loon.
Omdat je er allebei beter van wordt is het geen vrijwillige samenwerking ofzo?
Epyon zei:
Ik wil natuurlijk niet zeggen dat mensen niet vrijwillig tot goede dingen in staat zijn, dat zou een kaakslag voor de vele vrijwilligers te lande zijn. Wel wil ik aanhalen dat dit effect zeer summier is, zowel in quantiteit als kwaliteit. De gemiddelde Vlaming is niet geïnteresseerd in hoe hij samen met zijn medevlamingen kan bouwen aan een betere maatschappij. Iets doen voor een ander beperkt zich meestal tot eens helpen aan de dakgootreparatie van de buurman of het storten van €10 aan AZG. Hoe lovenswaardig dergelijke zaken ook zijn, een maatschappij bouw je er niet mee.
Tja, als de overheid met meer dan 40%, bijna 50% gaat lopen van al wat je hebt vergaard, dan ga je nu eenmaal bepaalde zaken niet meer kunnen realiseren. Het lijkt me evident dat je al sneller iets schrapt voor mensen die je niet kent en prolly nooit zult ontmoeten dan het nieuwe behang voor eigen woonst te laten. Vooral omdat die 40%-50% in feite al gaat naar anderen.
Epyon zei:
Vreemd dat liberalen altijd in het stelen-en-afnemen hokjesdenken belanden. Typerend voor de ik-en-mij-mentaliteit. Ik heb het verdiend, het is en blijft van mij. Dat bewijst eigenlijk ook mijn punt van hierboven.
Dat is geen hokjesdenken, het is gewoon de definitie van stelen, kunnen wij ook niet aan doen.
Hoe noem je het anders als iemand dingen van je afneemt zonder dat je daar toestemming toe gaf?
En waarom zou iets dat jij verdiend hebt, niet van jou mogen blijven?
Waarom zou je ooit het recht niet hebben te houden wat van jou is?
Je vindt het toch niet vreemd dat er niemand is die plots kan zeggen dat je je pc moet afstaan aan de lokale vzw tegen sigarettenpeuken op de stoep. (ik zeg maar iets)
Epyon zei:
De realiteit is namelijk dat er nog iets anders dan het financiële kapitaal bestaat. Een morele verplichting als mens om ook aan een ander te denken. Mensen die niet in het systeem passen bvb, of door ziekte geveld zijn. Of aan het milieu waar je werknemers in wonen.
Morele verplichting? Hoe kan je dat nu objectief vaststellen?
Het kan best zijn dat vele mensen een gevoel van medeleven ervaren met een dakloze ofzo, daar is niet mis mee. Het kan dan zijn dat ze de nood voelen die te helpen, daar is ook al niets mis mee.
Maar plots maakt men dan de sprong dat het een verplichting is, eentje van het moraal en dat dus plots iedereen daar aan MOET gaan meedoen.
Epyon zei:
Weeral denk je enkel in financiële aspecten. Ten eerste kan het kapitaal enkel vloeien van waar er veel is naar waar er weinig is. Ten tweede geldt dit niet enkel voor financieel kapitaal, maar ook voor maatschappelijk kapitaal. Als de maatschappij er als een geheel op voorruit gaat, bvb door een betere zorg voor alle inwoners, dan is dat een groot succes.
Kapitaal kan ook ontspringen uit de creativiteit van mensen. Kapitaal kan ook opgebouwd worden door mensen zelf. Het is geen must het van elders te halen. De huidige 'kapitaalstock van de wereld' is onnoemlijk veel groter dan pakweg 100 jaar terug. Die hebben ze van nergens gehaald hoor, die hebben ze gecreëerd, zelf.
Als de maatschappij er als geheel op vooruit gaat, dan is dat idd een succes.
Vraag is of je er op vooruit gaat door bvb een betere ziekenzorg, dat hangt er van af hoe je aan die betere ziekenzorg komt.
Epyon zei:
Nee, door een democratisch gekozen parlement van volksvertegenwoordigers. Als we van jouw stelling (in zijn handelen bevredigt de mens niet enkel zijn eigen noden, maar ook die van al de rest) uitgaan kan het in zo'n systeem niet mislopen.
Een overheid is een systeem van dwang. Daar kan het enorm mislopen.
De reden waarom je noden van anderen bevredigd als je de jouwe bevredigd, is omdat je voor het bevredigen van je noden, anderen nodig hebt en die anderen zul je daarvoor toch ook iets moeten te bieden hebben. (maw, een deel van hun noden bevredigen)
Epyon zei:
Ga jij steeds uit van een dictatuur of autocratie als je over deze onderwerpen discussieert of ben je gewoonweg hopeloos cynisch over de democratie en de mensheid in zijn geheel?
Democratische politici dienen de belangen van hun kiezers. Indien dit de bevolking niet behaagt zijn ze vrij iemand anders te kiezen.
Vandaag in debat in de Blandijn.
Ze waren het er alle 4 over eens (Dedecker, Dewever en dan 2 vervangers, eentje van Vlaams Belang en eentje van OpenVLD) dat je pas veranderingen zal zien in het hele communautaire gezeul na de volgende verkiezingen, omdat ze dan dingen kunnen doorvoeren zonder dat de kiezer er zich over kan uitspreken in de nabije toekomst.
Het zijn uw politici zelf die het zeggen.

(overigens als ge er nog een partijtje bij wilt: Declerq - CD&V - zei een aantal jaren geleden nog hetzelfde in zijn lessen economie. je kan het zelfs zien in de spending cycle van overheden...)
Epyon zei:
We hebben allemaal de middelen tot bestuur in onze eigen handen, ook al weigeren cynici dit te aanvaarden.
80% van de maatregelen genomen door Europa, waar we maar een miniem stukje van verkiezen en zelfs dat noemt gij nog 'de middelen tot bestuur in onze eigen handen'
