God_Of_Death zei:
Gooi anders het kind met het badwater weg, aangezien autocorrelatie van econometrie speelgoed maakt.
Ge kunt er toch wel vele kanten mee uit imo.
Er zijn uiteindelijk zo veel vuistregeltjes en ongeveers in het verhaal dat ge of zelf van zaken beslist of ze relevant zijn, autocorrelatie hebben, heteroscedasticiteit etc etc op basis van wat ge zelf grenzen vindt. En dan hebt ge eigenlijk dus speling om te bekomen wat ge wenst te bekomen.
Of ge voert gewoon het onderzoek, laat de variabelen open en laat het aan de lezer over om te interpretteren, maar dan kan iedereen het anders gaan interpretteren.
Ok, er zijn ook gevallen waar de zaken extreem genoeg zijn om stellig zaken te kunnen zeggen, maar een realiteit is immens complex, bepaalde verbanden kunnen te wijten zijn aan zaken waar ge niet aan denkt, maar die zekere verbanden hebben met geteste variabelen enz. Dus ge zit dan met creativiteit van interpretatie.
Eén van de voornaamste fronten tussen monetaristen en keynsianen is (of was?
) de omvang van de multiplicator. Waarom kunt ge daar nu zo enorm over strijden? Omdat het een zaak is van econometrie.
Nu, het heeft zeker waarde, akkoord en het is wat complexer dan piratesarecool
, maar ik volg wel de idee van de Oostenrijkse school dat men er veel te ver mee gaat voor het bedrijven van 'de economische wetenschap'.
Het lijkt me meer een 'tool' voor nauwere gebieden te onderzoeken, 1 specifieke markt ofzo, waarin de context beter gekend is.
Ik ga me deze post nog beklagen als ik een master kies met veel statistiek.
(t).
