KnightOfCydonia zei:
Die interpersonele variabiliteit moet in het secundair onderwijs alvast énorm zijn, ik heb de afgelopen jaren wel degelijk lessenroosters gehad waarbij werkweken van 50-60h "normaal" waren, helaas een gevolg van slechts drie paralleluren (dezelfde les 2 keer geven en dus maar één keer inhoudelijk voorbereiden) en voor 11 verschillende vakken zowat alle materiaal van nul af aan moeten aanmaken. Als je dan je job goed wilt doen, moet je daar veel tijd in investeren, ook al loont dat financieel eigenlijk niet.
Daar staat tegenover dat een LO-leerkracht met nauwelijks voorbereiding evenveel (of meer als die meer anciënniteit heeft) loon krijgt aan het einde van de maand. De meeste LO-leerkrachten houden er inderdaad een bijverdienste op na, vaak dan nog in het zwart...
De vraag is wat wil je doen met dat gegeven? Een variabele verloning voor leerkrachten naargelang de vakken die ze geven en het aantal paralleluren ga je nooit goedgekeurd krijgen. In de vakbonden zijn de vastbenoemde LO-leerkrachten en leerkrachten met "luxelessenroosters" even goed, zo niet beter, vertegenwoordigd dan de leerkrachten met de zware pakketten. In sommige scholen hebben ze het geregeld gekregen dat tijdens de examens (niet eens tijdens het gewone schooljaar) de LO-leerkrachten meer toezicht doen, in andere scholen gaat dat zelfs te ver en zijn er LO-leerkrachten die leerlingen hun examens stipt om 12h05 uit hun handen trekken omdat ze zelf zo snel mogelijk naar huis willen... Vastbenoemden krijgen in sommige scholen ook steevast de "mooie" lessenroosters, en tijdelijken krijgen de restjes, wat onvermijdelijk tot meer "last" leidt, alleen al qua administratie.
Variabele verloning zou in een logisch systeem ingezet kunnen worden om bijvoorbeeld het chronisch tekort aan goede leerkrachten wiskunde op master-niveau op te lossen.
Geef mensen die bereid zijn om wiskunde te gaan geven op dat niveau een loonbonus, en verlaag pakweg het loon van de leerkrachten LO of godsdienst in diezelfde graad.
xTwL- zei:
Heb soms de indruk dat ze in de opleiding beter eens wat meer tijd zouden spenderen aan plannen en structuur in uw eigen werk brengen. Ik snap dat er veel administratie is, heb ze zelf gedaan, maar als je dat goed plant, en een overzicht hebt van uw eigen werk eh dan is dat allemaal niet zo moeilijk.
Ik zie altijd hetzelfde, een klein deel leerkrachten maakt van het lesgeven onnodig hun levenswerk en die andere 90% die stappen gewoon mee op de boot 'ons werk is zwaar' terwijl ze voor hun totaal pakket echt niet zo hard moeten werken. Daarmee zeg ik dus niet dat ze niet dagen hebben waarin ze hard moeten werken, of elke leerkracht een tamzak is, maar die lijstjes van taken naast het lesgeven heet gewoon administratie die ik doorgaans gewoon door de persoon zelf inefficiënt zie aanpakken.
Wat voor mij wel duidelijk is dat zowel in de privé als overheid men gewoon niet meer om kan met het minste aan stress, alsof op school iedereen een droomjob aan 2k netto wordt verkocht, en dat zie ik als een groter probleem voor de toekomst, want er zijn een hele hoop jobs een pak stressvoller dan in het onderwijs staan.
In deze twee posts staat heel wat waarheid volgens mij. Kijk ik heb hier al ellenlange posts geschreven over leerkrachten en vooral de opleiding. In het kort: zeker de bacheloropleidingen zijn vaak 2de of 3de keuze. Iemand geraakt er niet door in HW of TEW, we zullen dan proberen een bachelor te halen om economie te gaan geven. Dat soort situaties. Dit tesamen met de volgens mij nog altijd klassieke boodschap van thuis uit: "Ga lesgeven, dan moet je amper werken en heb je veel vakantie". Dat zorgt er al voor dat de instroom niet echt bestaat uit de mensen die je in het onderwijs wil. "Those who can, teach" wordt dan "those who can't, teach". Natuurlijk wreekt zich dat dan wanneer blijkt dat de echte job wél belastend is. Dat zo'n mensen dan ook taken eerder inefficiënt uitvoeren verbaast mij dan ook niet. Dat is natuurlijk een heel verschil met vroeger, toen "de leerkracht" bijna een erepositie had, en er bijgevolg echte topstudenten aan die opleiding begonnen.
Natuurlijk komt daar ons scheef onderwijssysteem bij, met de vaste benoeming die eerst nieuwe leerkrachten door een martelgang laat gaan in veel gevallen voor ze wat zekerheid hebben. Hoe mensen zo'n systeem kunnen verdedigen ontgaat mij. Wanneer je je vak nog aan het leren bent zou je eigenlijk ook enige bescherming moeten genieten, zoals toch tenmiste een vak je eigen mogen maken en niet in verschillende scholen vanalles geven om aan een voltijdse opdracht te geraken. Dit alles zonder enige zekerheid.
Dat zorgt ook voor een publieke opinie die leerkrachten eerder ziet als een bende aanstellers. Ik heb geen ervaring uit eerste hand, maar gewoon enkele vrienden die het doen of deden, en daaruit komt wat jullie schrijven ook naar voor:
- Een bio-ingenieur die het eens wou proberen en zo een jaar wiskunde gaf. Zijn mening was dat je inderdaad weinig moest doen, want "wiskunde was wiskunde", en dus vielen al die voorbereidingen mee. Die heeft wel na dat jaar iets anders gezocht, en als ik zijn karakter kan inschatten zal hij daar nu ook niet echt de droomleerkracht geweest zijn.
- Een bachelor middelbaar onderwijs in zorgkunde of iets gelijkaardig, geeft dus vakken met amper inhoud aan het BSO. Denk aan koken, strijken, voorlichting, ... dat soort zaken. Zelf te dom om te helpen donderen, ouders content dat ze toch iets kon studeren (en dus geholpen) en nu een stabiele job heeft. Vraagt iedereen die ze kent om hulp en eerlijk gezegd is ze volgens mij gewoon ongeschikt (kan bijvoorbeeld amper een leesbare mail opstellen). Klaagt steen en been over al haar werk, maar natuurlijk zoekt ze niets anders want nu ze vastbenoemd is kan ze eigenlijk gewoon uitbollen op haar 30ste.
- Een industrieel ingenieur die als droomjob lesgeven had. Is nu zowat het lichtend voorbeeld voor het lerarenkorps en een geliefde leerkracht. Steekt zeer veel tijd in zijn job, en pakt het dus ook serieus aan. Klaagt natuurlijk over de administratie, omdat die tijd wegneemt van zijn kerntaak van lesgeven.
Dus als je de 2de eerste neemt, komt je inderdaad op het stereotyp beeld van de klagende leerkracht die eigenlijk niet veel uitsteekt. Kijk je effectief naar iemand die zijn job uitvoert zoals het moet, dan moet je dat beeld toch bijstellen vind ik. Ik neem die 3de kerel zijn klachten dan ook heel wat serieuzer op, en die zal trouwens niet komen zeggen dat hij een zwaar beroep heeft.
