Archief - Obama vs. Romney: voor wie zou jij stemmen?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Voor wie zou jij stemmen? Obama of Romney?


  • Totaal aantal stemmers
    462
  • Opiniepeiling gesloten.

Nas

Legacy Member
Reagan is met de heel die deregulatie min of meer begonnen, maar Clinton heeft er ook aan meegeholpen toen hij president was.

Flawless

Legacy Member
Onderwijs en religie zou imo gescheiden moeten blijven. 2uurkes godsdienstles tot daar aan toe, maar het is schadelijk als je religie gebruikt in exacte wetenschappen zoals fysica om bepaalde theoriëen te bevestigen die niet kloppen. En dat is een veel groter probleem dan incapabele leerkrachten.

Cooldehla

Legacy Member
Cin zei:
Keeping up appearances @ the RNC:





Robin Koerner: Ron Paul Won

And that's kind of the point. Faced with the unknown of just how many Paul delegates fell into that all or nothing category, the RNC and Romney did what majority factions do in convention settings: they employ their superior numbers and stomp out dissent. To open the door to them in further compromises or allowing the issuance of minority reports or whatever parliamentary procedure the savvy Paul delegates had up their sleeves would have meant delay, irritation and perhaps much greater than necessary tumult at the convention.
http://frontloading.blogspot.be/2012/08/in-response-to-paulite-mess.html

Indeed, they had become masters of the rules, learning them in detail and using them to their advantage at every turn.

But in the end, after they had exhausted all of their options, the Paul supporters broke the rules.
http://www.lasvegassun.com/news/2012/aug/29/ron-paul-supporters-jettison-rules-final-stand/


Now this opinion I can support:)
Tis hun verdiende loon

Silmarunya

Legacy Member
Keep going!

Mr. Ryan also cited bankruptcy numbers to make the point that failing businesses mean fewer jobs. “In 1980 under Jimmy Carter, 330,000 businesses filed for bankruptcy,” he said. “Last year, under President Obama’s failed leadership, 1.4 million businesses filed for bankruptcy.”

But he appeared to conflate business bankruptcies and much more numerous personal bankruptcies. Of the 331,264 bankruptcies in 1980, only 43,694 were for businesses, according to the American Bankruptcy Institute.

Of the 1,410,653 total bankruptcy filings last year, 47,806 were business bankruptcies, according to the institute. And, again, the numbers are falling. In 2009, there were 60,837 business bankruptcies. In July, the latest month with complete statistics, business bankruptcies were 22 percent lower than a year earlier, and personal bankruptcies were down 11 percent.

Ryan Adds Some Loaded Examples to Question of 'Better Off?' - NYTimes.com

Cooldehla

Legacy Member
Florida: obama
One poll does not a bounce make. The Public Policy Polling survey of the Sunshine state conducted in the aftermath of the Republican National Convention in Tampa showed no movement toward Mitt Romney as compared to the previous poll PPP had in the field there. Yet, FHQ would wager that the jury is still out on that. Does PPP show a bounce? No, but that does not mean that it will not show up somewhere else. Romney not winning Florida makes the electoral college math extremely difficult because if Obama is winning in Florida, then the president is likely winning in Iowa, Virginia, Colorado and Ohio as well. Those four states are all on the other side of the partisan line -- behind Florida -- for Romney.

Illinois: obama
Illinois:
I don't know how much stock to put in the two IPSOS polls of Illinois. On the one hand, they confirm what we already know: Obama will be victorious in the Land of Lincoln. However, these are polls not of registered or even likely voters, but of adults. Obama will win Illinois, but these two surveys may not give us the best idea of how much the president is ahead there.

michigan obama
Michigan:
In the Great Lakes state, Romney improved his share of Michigan respondents in the latest EPIC/MRA survey while Obama maintained both his share and the overall lead in the state. Romney's growth relative to the last poll by the firm cuts into the president's lead there, but is consistent with the most recent polling in Michigan. The margin has shrunk, but still favors Obama. Michigan is one of those states that in 2012 would be what North Carolina was to Obama in 2008: the cherry on top of an already winning electoral college tally.

virgiia: obama
This Gravis Marketing poll is old. FHQ hinted at it back in early August, but we did not have the requisite information to include it in our averages at the time. After talking with the folks in the polling firm, however, we do now have that information. This is obviously a pre-Ryan poll and is -- at Obama +4 -- consistent with the other polls released around the same time. But there are a lot of undecideds in that poll. That isn't a criticism, but one wonders how those folks would break; particularly since some are likely leaners that were not included in the candidates' totals.

north carolna: romney
North Carolina:
The trio of polls in North Carolina collectively show a slight stretching of Romney's advantage in the Tar Heel state. Consequentially, Romney holds a three point edge among registered voters in the update to last week's High Point University poll. That margin would likely be wider among likely voters. Taken with the new Elon poll, then, those two fall in line with other recent polling in North Carolina better than the tie that PPP found in the state. That isn't to say it isn't close in North Carolina -- it is -- but Romney holds an advantage that is going to be difficult for Obama to overcome. The Old North state is in the exact same position it was four years ago. If Obama wins North Carolina, he is adding to an already healthy electoral college vote total. The difference in 2012 is that the trajectory of the polling in the state is not moving in the president's direction.

west virginia: romney
About all you can say about this pair of polls is that we now have some polling data for West Virginia. That is a good thing. Up to this point -- with no polls -- FHQ was reliant on the previous three elections' results as a means of calibrating where West Virginia fit into the Electoral College Spectrum. And since West Virginia was "competitive" in 2000 and 2004, the average was quite a bit closer than it is in reality in 2012. The two surveys from Repass confirmed that Romney is a step above Obama in the Mountain state.

zo ziet het er naar uit afgaande op de laatste polls

Romney game over
Frontloading HQ: The Electoral College Map (9/3/12)

Silmarunya

Legacy Member
Klinkt goed, maar:

Obama vs. Romney Electoral Map

Obama blijft comfortabel aan de leiding, maar kijk eens naar de 'recent changes': dat zijn allemaal toss-ups die naar Romney beginnen te neigen of Democratische staten die toss-ups worden. Het kan een tijdelijk gevolg zijn van de mediastorm rond de RNC, maar toch...

De Republikeinse Super PAC hebben enorm veel geld in kas. Geld kan niet zomaar worden omgezet in stemmen, maar het kan toch de doorslag geven in krappe races. Afwachten wat de DNC gaat geven, die belooft alvast een leuke show te worden.

Flawless

Legacy Member
Geld maakt idd niet de beslissende factor, dat weet Romney denk ik ook :)

Straddle

Legacy Member
Silmarunya zei:
Geen Democratische logica, gewoon logica. De schuld laten stijgen als het economisch goed gaat is slecht beleid. De schuld laten stijgen in tijden van crisis is haast onvermijdelijk.

De crisis was er niet gekomen mits betere regulering. That being said, de Democraten waren destijds ook maar al te happig om Wall Street te laten doen. Er moet altijd eerst een ramp gebeuren.

Straddle

Legacy Member
Silmarunya zei:
Geen Democratische logica, gewoon logica. De schuld laten stijgen als het economisch goed gaat is slecht beleid. De schuld laten stijgen in tijden van crisis is haast onvermijdelijk.

Het ligt nu net iets complexer dan dat. Als het economisch goed gaat moet men ook durven investeren (en ja ook als de bron daarvoor debt is). Achteraf gezien, met het benefit van hindsight, kan je altijd zeggen dat ze beter geen extra schulden hadden gemaakt met de komst van de crisis van 2008, maar dat kon je toen onmogelijk weten.

De crisis was er niet gekomen mits betere regulering.

Dit is resoluut onwaar. Die crisis was er evengoed doorgekomen onder Clinton, Obama, Kerry, Mc Cain, ... De banken hun balans had er niet anders uitgezien, Moody's en Finch zouden nog geknoeid hebben met de FICO scores van CDO's, AIG zou nog altijd credit default swaps hebben geshort tot op niveaus dat het niet meer betaalbaar was, de solvabiliteitspositie van elke financiele instelling zou even leveraged zijn geweest, ...

rsmatten

Legacy Member
Straddle zei:
Het ligt nu net iets complexer dan dat. Als het economisch goed gaat moet men ook durven investeren (en ja ook als de bron daarvoor debt is). Achteraf gezien, met het benefit van hindsight, kan je altijd zeggen dat ze beter geen extra schulden hadden gemaakt met de komst van de crisis van 2008, maar dat kon je toen onmogelijk weten.

Daarom dat er een aantal experts al hier hadden voor gewaarschuwd voor 2008. Veel te veel economisten hadden een blind vertrouwen dat een gedereguleerde markt zelfcorrigerend is(omdat ze geïndoctrineerd zijn in school met de economische principes van Friedman) en te weinig kritisch waren op het huidige beleid en staat van de economie tot voor 2008.

Dit is resoluut onwaar. Die crisis was er evengoed doorgekomen onder Clinton, Obama, Kerry, Mc Cain, ... De banken hun balans had er niet anders uitgezien, Moody's en Finch zouden nog geknoeid hebben met de FICO scores van CDO's, AIG zou nog altijd credit default swaps hebben geshort tot op niveaus dat het niet meer betaalbaar was, de solvabiliteitspositie van elke financiele instelling zou even leveraged zijn geweest, ...

Dat kan je toch niet zeggen. Het probleem waar we nu mee zitten is begonnen sedert Reagan & Thatcher hun respectievelijke economieën hervormden. Als de deregularistatie van de financiële markt niet gebeurd was tijdens de periode van Reagan tem Bush ging er mogelijks(lees mogelijk, want we kunnen niet weten wat de toekomst ging brengen) nog altijd een verdeling zijn tussen zakenbanken en spaarbanken. Zou er mogelijks veel minder groei geweest zijn in de financiële sector waardoor er minder kans was op financiële monolieten en dus geen too big to fail banken gingen zijn.

Toevoeging: Omdat de economische groei van de westerse landen de voorbije 20jaar hoofdzakelijk gebaseerd zijn op consumptie en het aangaan van schulden, moet ik wel zeggen dat ik niet weet hoe onze groei eruit zou gezien hebben zonder deze deregularisatie en verdere privatisatie van staatsbedrijven.

EDIT: En om het OT te houden, ik zou nooit van mijn leven voor iemand als Romney stemmen. Ik geef Obama nog een kans.

nite

Legacy Member
Deregulatie is een fout woord om de evolutie van de regulering te omschrijven. Tis niet zo dat er helemaal geen regulering meer was. De banksector is en blijft de zwaarst gereguleerde sector van de economie. Meer regulering wil niet noodzakelijk zeggen: minder crisis. Er waren bijvoorbeeld regels die het makkelijker maakten voor arme mensen om geld te lenen om een huis aan te kopen. Niet echt een regel die de crisis had voorkomen, toch?

Achteraf gezien is het natuurlijk makkelijk om te zeggen "dat is er fout gelopen" en "we hebben die regel nodig". Maar achteraf is het natuurlijk te laat. Regels moet je maken voor de crisis en niet erna. Dus stel dat we meer regels zouden gehad hebben, wat voor regels zouden dat dan geweest zijn. Misschien zou de volgende regel uitgebreider zijn geweest: Subprime mortgage crisis - Wikipedia, the free encyclopedia
Increasing home ownership has been the goal of several presidents including Roosevelt, Reagan, Clinton and George W. Bush.[121] In 1995, the GSEs like Fannie Mae began receiving government tax incentives for purchasing mortgage backed securities which included loans to low income borrowers.[122] In 1996, HUD set a goal for Fannie Mae and Freddie Mac that at least 42% of the mortgages they purchase be issued to borrowers whose household income was below the median in their area. This target was increased to 50% in 2000 and 52% in 2005.[123]

Dat lijkt eerder een regel te zijn die de crisis had versterkt in plaats van verminderd. Overheden in 2000 beschikten slechts over kennis die beschikbaar was in 2000, niet over kennis beschikbaar in 2010. Stel dat het idee om de banksector minder risicovol te maken een meerderheid krijgt in 2000. Welke regel hadden ze dan toegepast om de bankensector minder risicovol te maken? Misschien een regel om beleggingen in dotcoms te minderen en beleggingen in huizen te vermeerderen. Zou toch een logische regel geweest zijn in 2000? Huizen werden aanzien als dé veilige belegging. Huizenprijzen stegen robuust, en als hypotheken niet werden terugbetaald, dan kon het huis steeds met winst verkocht worden. Niemand had in 2000 gezegd dat er een grote kans was dat huizenprijzen zouden dalen.

Imo is een roep om meer regulering een poging om de problemen van gisteren op te lossen met de kennis van vandaag. Geen realistische mogelijkheid dus.

rsmatten

Legacy Member
Je moet ook zien dat deregularisatie en privatisatie hand in hand gingen hé. Misschien is het wel de bedoeling dat arme mensen geen huizen mogen kopen als deze volgens projecties niet veel kans hebben deze schuld af te betalen(50-80% schulden). De staat kan hiervoor sociale woningen voorzien.

Ik vind dat er wel voorbeelden waren dat privatisatie en deregularisatie in sommige landen toch desastreus verloopten en dit zelfs voor deze economische visie toegepast werden in US, UK, delen EU. Ik dacht dat de dictatorschap van Pinochet in Chili ook gepaard ging met het invoeren van neo liberale ideeën(lees terug Friedman) en als ik nog herinner was de inflatie enorm groot en was er veel meer armoede dan voor de invoering hiervan.

Ik geef je inderdaad wel gelijk dat terugkijken in het verleden en zeggen als we dit hadden veranderd geen goede oplossing is omdat we niet weten wat er ging gebeuren, maar we mogen toch wel zeggen dat deregularisatie van de banken toch niet het gewenste effect hebben gehad en we dus een andere oplossing moeten zoeken.

Roosevelt niet inbegrepen zijn de problemen toch begonnen met die mannen hé.

Je kan ook moeilijk zeggen dat we beter verder doen zoals het nu is hé. Ik denk dat het opleggen van verschillende regels in de financiële sector toch een oplossing kan zijn om deze fouten niet meer te herhalen. Dit wilt natuurlijk niet zeggen dat er geen andere soort crisissen te voorschijn kunnen komen.

Link over chili, echt eens lezen, zeker het deeltje Economy and free market reforms!:http://en.wikipedia.org/wiki/Military_government_of_Chile_%281973%E2%80%931990%29#Economy_and_free_market_reforms

nite

Legacy Member
Chili is 11's gerangschikt op de schaal van economische vrijheid en presteert duidelijk beter dan haar socialistische buren?

rsmatten

Legacy Member
Lees aub het volledige stuk en wat heeft economische vrijheid te maken met goede levensomstandigheden voor de gehele bevolking? Levensomstandigheden van de armen was nog nooit zo slecht tijdens zijn bewind. Tijdens de wereldwijde crisis van 1982-1983 was Chileens economie volledig gekelderd. Er werd terug groei gemaakt nadat Pinochet de "Chicago boys"(Friedman en zijn luitenanten) heeft ontslaan na de deze crisis.

Vandaag zijn de levensomstandigheden terug beter dan tijdens Pinochet, maar dit komt omdat ze terug sociale elementen hebben ingebracht(Verhogen minimumloon, verhoging belastingen en van zover ik me nog herinner van een ander artiken, hadden ze de koperindustrie terug genationaliseerd na de crisis in 1982)

After the military took over the government in 1973, a period of dramatic economic changes began. The Chilean economy was still faltering in the months following the coup. As the military junta itself was not particularly skilled in remedying the persistent economic difficulties, it appointed a group of Chilean economists who had been educated in the United States at the University of Chicago. Given financial and ideological support from Pinochet, the U.S., and international financial institutions, the Chicago Boys advocated laissez-faire, free-market, neoliberal, and fiscally conservative policies, in stark contrast to the extensive nationalization and centrally-planned economic programs supported by Allende.[32] Chile was drastically transformed from an economy isolated from the rest of the world, with strong government intervention, into a liberalized, world-integrated economy, where market forces were left free to guide most of the economy's decisions. [32]
Chilean (blue) and average Latin American (orange) GDP per capita (1950-2007).

Many of these reforms have been continued to this day, and according to the 2009 Index of Economic Freedom, which ranks nations according to tax burden, state control and other factors, Chile is currently the 11th most economically free nation in the world and the most free in Latin America. The resulting effect of these policies on the economy is clear from the figure (below right) showing the growth of GDP per capita since the 1973 overthrow of Salvador Allende and his socialist government. Currently, Chile is the most economically prosperous nation in Latin America according to GDP per capita. Some economists, however, argue that the short-term effects of the change to a free market system in the mid 1970s proved incredibly harmful to the Chilean economy. Instead of a sharp drop in inflation that was expected by the Chicago school economists, inflation reached 375% by conservative estimates.[33] From an economic point of view, the era can be divided into two periods. The first, from 1973 to 1982, corresponds to the period when most of the reforms were implemented. The period ended with the international debt crisis and the collapse of the Chilean economy. At that point, unemployment was extremely high, above 20 percent, and a large proportion of the banking sector had become bankrupt. But this was a worldwide crisis, and as shown in the graph showing growth in GDP per capita did not have a long lasting effect on the Chilean economy. During that first period, an economic policy that emphasized export expansion and growth was implemented. However, some economists argue that the economic recovery of the second period, from 1982 to 1990, was due to an about-face turn around of Pinochet's free market policy and the fact that, in 1982, he nationalized many of the same industries that were nationalized under Allende and fired the Chicago Boys from their government posts.[34]

Pinochet's policies were lauded internationally for transforming the Chilean economy and bringing about an "economic miracle". British Prime Minister Margaret Thatcher credited him with bringing about a thriving, free-enterprise economy, while at the same time downplaying the Junta's human rights record, condemning an "organised international Left who are bent on revenge." Pinochet certainly did achieve macroeconomic success with his reforms, hindered somewhat by recession in the early 1980s. GDP growth remained steady, and Chile began a process of integration into the international economy. However, as discussed below, many social costs were paid by the lower strata of Chilean society during his experimentation with economic shock.

Social consequences

The economic policies espoused by the Chicago Boys and implemented by the junta initially caused several economic indicators to decline for Chile's lower classes.[35] Between 1970 and 1989, there were large cuts to incomes and social services. Wages decreased by 8%.[36] Family allowances in 1989 were 28% of what they had been in 1970 and the budgets for education, health and housing had dropped by over 20% on average.[36][37] The massive increases in military spending and cuts in funding to public services coincided with falling wages and steady rises in unemployment, which averaged 26% during the worldwide economic slump of 1982–1985[36] and eventually peaked at 30%.

In 1990, the LOCE act on education initiated the dismantlement of public education.[38] According to economist Manuel Riesco:

"Overall, the impact of neoliberal policies has reduced the total proportion of students in both public and private institutions in relation to the entire population, from 30 per cent in 1974 down to 25 per cent in 1990, and up only to 27 per cent today. If falling birth rates have made it possible today to attain full coverage at primary and secondary levels, the country has fallen seriously behind at tertiary level, where coverage, although now growing, is still only 32 per cent of the age group. The figure was twice as much in neighbouring Argentina and Uruguay, and even higher in developed countries—South Korea attaining a record 98 per cent coverage. Significantly, tertiary education for the upper-income fifth of the Chilean population, many of whom study in the new private universities, also reaches above 70 per cent
."[38]

The junta relied on the middle class, the oligarchy, huge foreign corporations, and foreign loans to maintain itself.[39] Under Pinochet, funding of military and internal defence spending rose 120% from 1974 to 1979. Citation for both of these claims covered under Remmer, 1989--> Due to the reduction in public spending, tens of thousands of employees were fired from other state-sector jobs.[40] The oligarchy recovered most of its lost industrial and agricultural holdings, for the junta sold to private buyers most of the industries expropriated by Allende's Popular Unity government.

Financial conglomerates became major beneficiaries of the liberalized economy and the flood of foreign bank loans. Large foreign banks reinstated the credit cycle, as the Junta saw that the basic state obligations, such as resuming payment of principal and interest installments, were honored. International lending organizations such as the World Bank, the International Monetary Fund, and the Inter-American Development Bank lent vast sums anew.[36] Many foreign multinational corporations such as International Telephone and Telegraph (ITT), Dow Chemical, and Firestone, all expropriated by Allende, returned to Chile.[36]

nite

Legacy Member
Chili is 11's gerangschikt op de schaal van economische vrijheid en presteert duidelijk beter dan haar socialistische buren? Dit blijft gewoon gelden hoor. Ok ze hebben een aantal liberaliseringen teruggeschroefd, maar het eindresultaat blijft (zelfs na die nationalisaties) dat Chili nog steeds erg economisch vrij is vergeleken met haar buren. Als ge dat voorbeeld wilt gebruiken om het succes van economische regulering te demonstreren, dan zal dat voorbeeld u niet helpen. Want Chili is nog steeds erg economisch vrij.

Cooldehla

Legacy Member
Silmarunya zei:
Klinkt goed, maar:

Obama vs. Romney Electoral Map

Obama blijft comfortabel aan de leiding, maar kijk eens naar de 'recent changes': dat zijn allemaal toss-ups die naar Romney beginnen te neigen of Democratische staten die toss-ups worden. Het kan een tijdelijk gevolg zijn van de mediastorm rond de RNC, maar toch...

De Republikeinse Super PAC hebben enorm veel geld in kas. Geld kan niet zomaar worden omgezet in stemmen, maar het kan toch de doorslag geven in krappe races. Afwachten wat de DNC gaat geven, die belooft alvast een leuke show te worden.

Welke methodologie steekt er daar achter?

Josh putnam heeft alle polls genomen tot nu toe, die resultaten geaggregeerd en er is nog steeds niks verandert in zijn college spectrum map.

Silmarunya

Legacy Member
Straddle zei:
Het ligt nu net iets complexer dan dat. Als het economisch goed gaat moet men ook durven investeren (en ja ook als de bron daarvoor debt is). Achteraf gezien, met het benefit van hindsight, kan je altijd zeggen dat ze beter geen extra schulden hadden gemaakt met de komst van de crisis van 2008, maar dat kon je toen onmogelijk weten.

Dit is resoluut onwaar. Die crisis was er evengoed doorgekomen onder Clinton, Obama, Kerry, Mc Cain, ... De banken hun balans had er niet anders uitgezien, Moody's en Finch zouden nog geknoeid hebben met de FICO scores van CDO's, AIG zou nog altijd credit default swaps hebben geshort tot op niveaus dat het niet meer betaalbaar was, de solvabiliteitspositie van elke financiele instelling zou even leveraged zijn geweest, ...

Investeringen met een positieve impact op de economie, ja. Wegen, stadsvernieuwing, onderwijs, wetenschappelijk onderzoek, landbouw en visserij,...

Daar is onder Bush net op bespaard. De grote investeringen zijn gebeurd in defensie, een veld dat weinig langetermijngroei creeërt.

Ik beweer niet dat Obama of Clinton strenger zouden gereguleerd hebben dan Bush - niemand speelt graag spoilsport als het goed gaat. Ik zeg wel dat mits betere regulatie en vooral controle de crisis minstens deels hadden kunnen vermijden.

Silmarunya

Legacy Member
Cooldehla zei:
Welke methodologie steekt er daar achter?

Josh putnam heeft alle polls genomen tot nu toe, die resultaten geaggregeerd en er is nog steeds niks verandert in zijn college spectrum map.

Metascore op basis van zoveel mogelijk verschillende polls. Huffington is meestal vrij betrouwbaar en het is een vrij linkse krant - als er al bias is, zou die zeker niet in het voordeel van Romney zijn zoals hier het geval.

Again, Obama ligt voor en dat blijft zo. Ik zeg alleen dat het verschil oncomfortabel klein is.

rsmatten

Legacy Member
nite zei:
Chili is 11's gerangschikt op de schaal van economische vrijheid en presteert duidelijk beter dan haar socialistische buren? Dit blijft gewoon gelden hoor. Ok ze hebben een aantal liberaliseringen teruggeschroefd, maar het eindresultaat blijft (zelfs na die nationalisaties) dat Chili nog steeds erg economisch vrij is vergeleken met haar buren. Als ge dat voorbeeld wilt gebruiken om het succes van economische regulering te demonstreren, dan zal dat voorbeeld u niet helpen. Want Chili is nog steeds erg economisch vrij.

Wat heeft economische vrijheid te maken met de levenskwaliteit van zijn gehele bevolking? Ik wil voorleggen dat de deregularisaties vanaf de jaren 80 er niet voor gezorgd heeft dat de levenskwaliteit van de bevolking sterk is toegenomen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan