z3r0nline zei:
Met sterke economische groei is het volledig 'manageable', een enorme economie als die van de VS kan zo'n deficit met gemak aan zonder in de problemen te komen. Of het verantwoord is, neen, aangezien (zoals ik in m'n post gezegd heb) je in de problemen komt vanaf de groei stilvalt.
Zoals ik al eerder gezegd heb, ik ben het ook niet eens met Bush z'n fiscaal beleid.
PS: je hebt ook nog steeds niet geantwoord op m'n vorige post dat de Bush deficit er (grotendeels) gekomen is dankzij de Tax Cuts, of geef je dus toe dat je weer verkeerd was?
Ik dacht dat economische logica en vooral de common sense waar Republikeinen het zo graag over hebben dicteren dat je in goede tijden fiscaal voorzichtig bent zodat je je kan permitteren een wat lossere koers (stimulus, sociale zekerheid,...) te varen als het slecht gaad en dus het hardst nodig is? Maar ja, dat is een beetje moeilijk als je tegelijk belastingen wilt verlagen, de SZ uitbreiden en een paar oorlogen gaan voeren.
Maar goed, het verleden kun je niet meer veranderen. Feit is dat er een tekort is en dat er twee visies zijn over hoe je die best aanpakt:
- Voorzichtig zijn met sterke verlagingen van overheidsuitgaven teneinde de consumptie niet te doen stilvallen op een moment dat bedrijven nog in een precaire situatie zitten (Keynes)
- Drastisch snoeien en hopen dat het goed gaat.
Die laatste optie roept een aantal vragen op. Ten eerste: is het haalbaar? Sowieso niet zoals Ryan het voorstelt. De besparingen zouden realistisch gezien vooral vallen bij
discretionary spending, toevallig ook de categorie uitgaven met de meest rechtstreekse impact op binnenlandse consumptie. Gevaarlijk... Ten tweede: is het rechtvaardig? Dat is een andere discussie, eentje die je niet kan winnen met rationele argumenten maar waar ik persoonlijk met 'neen' op antwoord.
Vergeet overigens ook niet dat grote delen van de VS een elektriciteitsnetwerk hebben dat derdewereldlanden geen oneer aandoet (trukjes met noodgeneratoren, selectieve brown outs,...), highways die zonder grote investeringen niet meer te onderhouden vallen en een publiek onderwijssstelsel dat chronisch ondergefinancierd is.
Achterop geraken qua infrastructuur, onderwijs en wetenschap is rampzalig voor een postindustriële economie als de Amerikaanse.
Er moet bespaard worden, maar doe het dan via een grondige hervorming van Medicare (dat verschrikkelijk bloated is, vooral door de nogal rare manier waarop privéverzekeraars en de overheid verstrengeld zijn) en scherpe besparingen bij Defensie (vooral de landcomponent, die zijn strategische waarde meer en meer verliest). Daarnaast zal een belastingsverhoging voor de hoogste inkomens onafwendbaar zijn, zelfs met enorme besparingen.
Clint zou beter bij films blijven.
