Avondland zei:
Dat is nogal naïef. We leven in een geglobaliseerde wereld in de zin van dat geopolitiek/-economie onze leven sterk beïnvloed. Het zou stom zijn onze ogen te sluiten voor wat de VS doet. Want als ze stom zijn volgen ze Israël in een aanval op Iran en kunnen de olieprijzen weer eens de lucht inschieten.
Dat klopt. Dat de Amerikaanse en Europese markt zo aan elkaar verbonden zijn is dan ook onze beste verzekering op stabiliteit (er was een wereldwijde crisis nodig om het systeem gedeeltelijk onderuit te halen). Zeker nu het IQ in Washington weer hoger dan dat van een bloemkool ligt ben ik er van overtuigd dat de VS wel twee keer zullen nadenken vooraleer domme dingen te doen.
Overigens, Israël is toch een soevereine natie? Ik meen me te herinneren dat je eens zei dat de VS geen soevereine naties te dicteren hebben.
Avondland zei:
Nonsens. In de afgelopen zestig jaar hebben gigantisch veel nationalistische groeperingen aandacht en steun gekregen van internationale mogendheden. Het natiestreven mag dan stoppen aan de grens, het heeft wel in meer of mindere mate impact op de wereld. Prestige telt wat minder vandaag, maar je doet er beter goed aan je internationale gemeenschap niet te hard te beledigen.
En waarom hebben die groeperingen aandacht en steun gekregen? Toch niet omdat het de benefactors goed uitkwam zeker? Toch niet omdat ze een concurrerend regime konden destabiliseren van binnenuit zeker? Toch niet omdat ze zo een onrechtstreekse proxy war met een vijandige staat konden uitlokken zeker?
Wie denkt dat dergelijke groepen gesteund worden uit politieke ideologie is wel zeer naïef.
Nationalisme en prestige stoppen overigens wel degelijk aan de grens omdat je daarbuiten even goed bewonderaars als afkrakers ervan zal vinden. De VS worden door veel buitenlanders bewonderd voor hun militaire operaties maar door net zoveel mensen om dezelfde reden verguisd. En zo gebeurt dat voor iedereen.
Silmarunya zei:
Ex-koloniale mogendheden hebben vaak nog een grote invloed in hun oude invloedssferen, vaak is dat op zijn minst gedeeltelijk door het historische prestige van die mogendheid. Economie is inderdaad de koning in het geglobaliseerde schaakbord, maar prestige is nog steeds een stevige toren...
Ik vraag me af hoe groot die invloedssfeer zal zijn moest de financiële en economische samenwerking stopgezet worden. Die 'loyauteit' is meestal een gevolg van directe financiële steun - heeft Congo al genoeg bewezen - of van een succesvolle dekolonisatie die de sociale en economische banden tussen de twee landen intact heeft gelaten en zo voor een innig economisch samenwerkingsverband zorgt - Frankrijk is daar wel kampioen in, en dat komt echt wel niet omdat de gemiddelde Mauritiaan Frankrijk de max vindt.