Hiapoe zei:
Ten eerste was dat van Namen maar een voorbeeld, kan zelfde voorbeeld met provincie pakken die wel aan Vlaanderen grenst.
Wat is de situatie in Voeren de dag van vandaag? Daar is het zo stil rond.
Ten tweede: als Vlamingen zich in Waterloo settelen, dan moeten ze verdomme Frans leren en spreken! En hun kinderen in het frans opvoeden! En dat gebeurt ook. Ik KEN persoonlijk mensen (van oorsprong Vlamingen) die in Waterloo iets gekocht hebben. Die mens spreekt daar frans in de winkel en stelt zich daar (terecht) geen vragen bij. En zijn kinderen voedt hij op in het frans, want als ze later in de maatschappij van Wallonië de beste kans moeten krijgen, dan moet hun eerste taal, de taal zijn van het grondgebied waar je gaat wonen...
Die kinderen worden tweetalig opgevoed, eerder dan uitsluitend in het Frans. Aan de keukentafel wordt niet Frans gesproken denk ik. Wat eigenlijk aan te moedigen is. Meertaligheid is te verkiezen boven eentaligheid. Wij ondertitelen anderstalige programma's ook op TV, zo heb ik mijn eerste Engels geleerd vroeger.
Niet de taal van het grondgebied, maar de taal van de mensen die daar leven is wat telt. Een grondgebied heeft geen taal. Grond kan niet migreren, mensen wel.
Die kennis van u, al zijn buren spreken Frans? Hij is de enige uitgeweken Vlaming daar?
Wij kopen huisjes in Wallonië: wij spreken frans --> in mijn ogen is dit niet omdat wij 'braaf' zijn, maar omdat dit de logica zelve is.
Zij kopen huisjes in Vlaanderen: ze spreken geen nederlands... en als ze met genoeg zijn zeggen ze dat ze nu wel definitief faciliteiten willen in die taal...
Een euroambtenaar, die Spaanstalig is en wat Engels daarnaast kan voor de job, mag toch in Vlaanderen of Wallonie kopen en wonen? Als ze met genoeg komen, dan valt te verwachten dat je een Spaanse enclave krijgt, toch als ze samenhokken in een enkel gebied. Of dat nu in Vlaanderen of Wallonie is, maakt niet uit.