In de politiek zijn begripsomschrijvingen heel belangrijk. Daarom dat men de gebruikte begrippen meestal niet omschrijft, kwestie van op elk moment het op de omstandigheden aangepaste wijze te kunnen gebruiken.
Men gebruikt begrippen als daar zijn Franstaligeen, Walen, francofonen allemaal door mekaar terwijl ze elk een specifieke groep aanwijzen. Zo is francofoon meestal Franstalig maar is een elke Franstalige daarom nog geen francofoon. Iets zoals elke mus een vogel is maar niet elke vogel een mus.
Zo ook met het begrippen "dialoog van gemeenschap tot gemeenschap"
Bij mijn weten is er i.v.m. staatshervormingen steeds een gesprek geweest tussen De Franstalige en de Nederlandstalie gemeenschap. Of anders gezegd: tussen de vertegenwoordigers van die gemeenschappen, in de vorm van de betrokken partijen of de taalgemeenschappen binnen die partijen. De Vlaamse en Waalse regering werpt zich op als de 'vertegenwoordiger van haar gewest of taalgemeenschap, zoals voorheen de pertijenen van die gemeenschappen dat deden. Dus in feiten is er niks gewijzigd, en zijn het (op de achtergrond) nog steeds de partijen die de onderhandelingen zullen voeren.
Terwijl de Walen daar ronduit voor uitkomen en niet alleen de vertegenwoordigers van hun regerings-meerderheidspartijen sturen, maar van elke Waalse partij een vertegenwoordiger, moeten de Vlamingen het doen alleen de vertegenwoordigers van drie van de zes Vlaamse betekenisvolle partijen. D.w.z. 95% van de Waalse bevolking tegenover 60% van de Vlaamse bevolking.
Het zal dus een overleg worden tussen de Vlaamse regering en de FRANSTALIGE GEMEENSCHAP.
Met De NVA en het FDF aan de onderhandelingstafel ging het uiteraard al niets worden, en zonder de NVA en enkel het FDF kan het uiteraard oopk niets worden. De Vlamingen hoeven niet bang te zijn dat de CD&V overstag gaat, want zij kan het zich zeker nu niet veroorloven om ook maar aan enige Franstalige verzuchting tegemoet te komen, als daar geen belangrijke stap in (hun gewilde) staatshervorming voor in de plaats komt. Dat laatste kunnen de Franstalige pertijen zich dan met het ook op hun regionale machtstrijd niet veroorloven.
Wie dus hoopt, denkt, wilt, of zelfs eist dat er voor juni volgend jaar enige beweging komt, is ofwel naïef tot dom. De naderen die dat inzien en daarom extreme, nog meer onhaalbare en onrealistische dingen voortsellen, zoals eenzijdige stappen tot onafhankelijkheidsverklaringen toe, zijn dat evenzo.
Alle discussies over geldstromen, onwillige, luie, profiterende en onderdrukkende landgenoten in het zuiden, zijn helemaal niet relevant.
Wie gisteren de 'septemberverklaring' van de Vlaamse regering heeft gevolgd, en aanhoord heeft hoe veel die regering heeft gedaan (kunnen doen) voor het welvaart van haar bevolking, en haar laatste levensjaar nog GAAT (kunnen) doen om er voor te zorgen dat wij het NOG beter hebben, en daarbij de begroting nog met een overschot kan afsluiten, vraagt zich af waarom die gewestregering zo dringend NOG MEER bevoegdheden nodig heeft, en van waar dat verhaal vandaan komt dat het de 'economische hefbomen' ontbreekt om onze welvaart veilig te stellen.
Natuurlijk...indien de 'miljarden' geldstroom 'naar het zuiden' hier zou blijven...enz.
Spijtig, maar er zal niets anders opzitten om te praten, i.p.v. te dreigen, ongeloofwaardig te zijn, en te denken dat 'De Blauwvoet' terug zal vliegen (voor zover die ooit heeft gevlogen...)
