Project Loony
Legacy Member
Herlees mijn post eerst eens.
Ik zeg dat 'een straf wordt ook omwille van een andere reden uitgesproken, met name om het gevoel van retributie bij het/de slachtoffer(s) te verminderen'.multavici zei:Hier ben ik het volledig met je oneens. Het doel van een straf de persoon in kwestie laten boeten? Nog sterker, het doel van een straf de slachtoffers een gevoel van "retributie" geven? Dat is fundamenteel verkeerd imo. Wraakgevoelens mogen nooit de reden zijn voor een straf.
Dat zei ik dus ook al.multavici zei:Het doel van een straf is (of moet zijn) op korte termijn de maatschappij beschermen tegen de misdadiger en op langere termijn ervoor zorgen dat de misdadiger zijn acties betreurt en ze later niet meer zal herhalen.
Nogmaals, de oorsprong van het bestraffen, if not het hele rechtssysteem, moet net bij deze emoties gezocht worden.multavici zei:Het is heel gevaarlijk imo als je begint met straffen te baseren op de emoties van de slachtoffers, justitie is het domein bij uitstek waar op zuiver rationele gronden moet be- en veroordeeld worden.
Zou jij met de moordenaar van je kind willen 'bemiddelen'? Of met de brandstichter die je huis in brand stak? Akkoord, dit zijn meteen redelijk zware misdrijven, maar je moet je ervan bewust zijn dat we mensen zijn en blijven.multavici zei:In deze optiek lijkt mij trouwens dat bemiddeling tussen slachtoffer en dader, hoewel waarschijnlijk heel pijnlijk, wel heel nuttig kan zijn. Voor de dader om in te zien wat voor leed hij veroorzaakt, en voor de slachtoffers om de vele vragen beantwoord te zien.

en waarom ik het dus zou doen.
(instantie) schade wordt toegedaan. als ik thuis iets zou gebruiken doe ik daar niemand schade mee.