Epyon zei:
Ik vind totalitaire systemen niet veel meer dan een reïncarnatie van oude autocratieën. Bovendien denk ik dat een continent of natie dat lange tijd onder democratie gedijd heeft niet meer omgevormd kan worden tot een totalitair systeem. Zo'n systeem impliceert nl. ook een grote controle over cultuur, media, ideologie etc. Gezien de mogelijkheden die technologie ons gegeven heeft om zelf ons nieuws en informatie via verschillende kanalen te vinden en zo ons wereldbeeld te vormen, mogelijkheden die in de toekomst enkel maar krachtiger zullen worden, denk ik niet dat zo'n systeem van ideologische controle haalbaar is.
Dan zit jij nog steeds met dat Koude Oorlogparadigma in je hoofd dat het nationaalsocialistische totalitarisme geen plaats wil geven in de Westerse moderniteit. Dat is al enkele decennia achterhaald geraakt.
De moderniteit was, toegegeven, erg ambigu. Traditie en moderniteit sloten elkaar niet uit, zij dialogeerden. Heel wat modernistische kunststromingen bouwden bijvoorbeeld verder op de mystieke middeleeuwen. Ook het nationaalsocialistische Duitsland kende een palingenetische geschiedenisvisie waarin de illusie werd opgewekt dat het Derde Rijk een opvolging was van de twee voorgaande Rijken. Maar dat was net als de Renaissance: deze bouwde ook op de Oudheid, en gaf de illusie dat het een logisch gevolg van de Oudheid was. Maar dat was slechts zeer oppervlakkig. De Renaissance was een breuk en was in essentie modern. De Oudheid was in essentie antimodern. De Middeleeuwen leken veel meer op de Oudheid van de Renaissance ooit had kunnen zijn.
Het totalitarisme had overigens nooit kunnen bestaan in het Ancièn Régime. Totalitarisme gaat immers uit van een permanente politieke mobilisatie van de bevolking, iets wat totaal vreemd is aan de autocratiën uit het AR. Overigens, denken dat onze democratie zo gebetonneerd is dat er nooit iets anders uit kan staan dat andere grondprincipes heeft is een vorm van ijdelheid. Mij lijkt de mens eerder machteloos te worden dan machtig naar de toekomst toe.
.