eniac zei:
Dit bedoel ik dus met geen voeling hebben met de realiteit. Genoeg mensen die gebukt gaan onder hun afbetaling, om welke reden dan ook - situaties veranderen en de situatie van in het begin van een lening kan weldadig zijn terwijl na tien jaar dat helemaal anders kan zijn.
Trouwens, als KI's chronisch ondergewaardeerd zijn geldt dat evenzeer voor goedkopere woningen.
Men gaat er niet vanuit dat alle KI's chronisch ondergewaardeerd zijn, ook al zal het wel een meerderheid zijn. Experten spreken over een verhouding van ongeveer 25-75. Ik ken persoonlijk (bejaarde) mensen uit Borgerhout die daar al heel hun leven wonen en die de prijzen in hun buurt relatief gezien zagen dalen. Dat zijn buurten waar de KI bijvoorbeeld naar beneden kan bijgesteld worden. Dit terzijde.
De voornaamste reden van onderwaardering van het KI zijn de talloze verbouwingen en "bijbouwingen" (waar de Belgen zo goed in zijn) en het tegelijk niet vergunnen ervan (waar we ook zo goed in zijn). Als jij werkelijk blijft denken dat het vooral de armen zijn die danig grootse verbouwingen doen dat hun KI danig zou stijgen dat je ze definitief in de armoede duwt, enkel en alleen door hun aangepaste KI, dan denk ik dat jij veel minder voeling hebt met de realiteit dan ik.
Mensen die danig op de grens van armoede leven dat ze het bedrag t.w.v. een stijging van het KI niet aankunnen, zijn mensen die;
1) Ofwel geen huis bezitten
2) Ofwel eigenaar zijn van een appartement waarvan het KI sowieso niet drastisch kan veranderen.
3) Ofwel via een sociale lening een open bebouwing hebben kunnen kopen. Dat zijn meestal niet het type huizen waar nog veel plaats is om zoveel bij te bouwen, en als ze verbouwingen doen die zoveel gekost hebben dat hun KI zo drastisch omhoog zou gaan zullen ze ook wel niet (meer) zo arm zijn zeker? En indien wel leven ze boven hun stand. Moeten we daar ook rekening mee beginnen houden? Een klein beetje redelijk blijven he.
Ik vind dat je het hier heel ver gaat zoeken om de baksteen in uw maag te verdedigen. Je praat hier alsof je het allemaal zou doen voor de armen terwijl je goed beseft dat vooral de bouwzieke middenklasse zonder vergunning er last van zal hebben.
eniac zei:
Vind ik een fout principe. Het kan niet de bedoeling zijn om eerst de bevolking verder uit te knijpen om een spaarpot op te bouwen. Je kan toch naast een dergelijke maatregel ook een maatregel zetten die verlichting brengt voor de bevolking, zodat het nettoresultaat van in het begin gelijkaardig of positief is?
Hoezo? Dat is toch wat we met z'n allen de sossen verweten hebben; dat ze eerst het geld uitgeven en "daarna zien we wel"? Was dit niet de regering van "budgetaire discipline", of geldt dit niet meer als het over een baksteen gaat?
eniac zei:
Ja, dat kan men.
En nu terug naar de Belgische realiteit. Ik ben geen pessimist, maar realist, en ik betaal onderhand al lang genoeg belastingen om te weten waar het keer op keer op uitdraait.
Vandaar dat ik zeg dat ik een forse lastenverlaging op andere vlakken (zoals arbeid) verwacht. Als natuurlijk elke geldkraan die daar aanleiding toe kan geven onmiddellijk dichtgedraaid wordt, dan moet je ook niet veel meer verwachten van de lastenverlagingen op andere vlakken. Of hoe een self-fulfilling prophecy tot stand komt.
Dit is gewoon een verhaal van de kip en het ei; het één kan alleen maar voortkomen uit het ander. We hebben jarenlang de sossen (terecht) verweten dat ze het geld eerst uitgeven en de kosten op de volgende generaties schuiven, we moeten nu niet hypocriet gaan doen wanneer deze regering eerst wil vastleggen met welke middelen er betaald zal worden alvorens ze uit te geven.
Misschien kan de volgende gedachte u enige gemoedsrust geven; elke cent die bij de bevolking wordt gehaald en die niet in de overheid, overheidsdiensten en bureaucratie wordt gestoken (en zo ziet het ernaar uit met deze regering) zal uiteindelijk ten voordele zijn van de bevolking. Betere wegen, minder belastingen (op andere vlakken dan), minder overheidsschuld voor de volgende generatie, enzovoort.
